24072.9 - Inspreektekst dhr Van der Heijden bij beeldvorming 19 augustus 2024

Geachte raad,

Bedankt dat u mijn verhaal wilt aanhoren. Mijn naam i Rutger van der Heijden en ik ben in juni 2023 in Wilhelminadorp komen wonen, tegenover de geplande locatie voor het MFA van Withelminadorp.

Hoe haalbaar is een MFA in Wilhelminadorp voor de omwonenden?

Toen ik de raadsinformatiebrief van 14 september 2023 over het haalbaarheidsonderzoek voor een MFA in Wilhelminadorp las, besloot ik af te wachten. In de raadsinformatiebrief stond namelijk, en ik citeer: “We onderzoeken de eisen en wensen, de mogelijkheden voor samenwerking en gedeeld (multifunctioneel)

gebruik van en door de verschillende deelnemende

partijen en berekenen de kosten voorde realisatie van een MFA” Ik ging ervan uit (en dat is mijn

eigen aanname) dat de (direct) omwonenden ook een deelnemende partij aan de realisatie van een MFA zouden zijn.

Toen ik niets hoorde van de gemeente, ben ik zelf gaan informeren. Hierbij ben ik in gesprek geraakt met de betrokken ambtenaren, die mij het proces helemaal hebben uitgelegd. Nergens bleek er ruimtete zijn voor de buurt om mee Wilhelminadorp. manier

te praten over de haalbaarheid van een MFA in

Ik kon volgens de ambtenaren zitting nemen

in de klankbordgroep, wat de enige

voor mij zou kunnen zijn om een klein beetje grip te krijgen op het

haalbaarheidsonderzoek.

Ik ben naarde eerste bijeenkomst van de klankbordgroep in Kadans geweest. Het was een

energieslurpende avond, waarbij leden van de klankbordgroep in mijn ogen alleen maar negativiteit deelden. Geen open en positieve houding richting de toekomst van Wilhelminadorp, maar

vooral blijven hangen in oud zeer. Ik heb mijn best gedaan om een positieve bijdrage te

leveren, maar ik besloot geen tweede avond meer bij te wonen. Het kostte mij te veel kruim en had het gevoel dat er weinig ruimte was voor

een

positief gesprek met buurtbewoners.

Praten over het haalbaarheidsonderzoek, de doel van mijn deelname, zat er niet in. We werden bijgepraat over de stand van zaken en het proces, dat was

het. Zenden door

de gemeente,

maar

niet ontvangen. Op 25 juli kreeg ik als deelnemer aan de klankbordgroep een e-mail van de gemeente over het haalbaarheidsonderzoek, met de mededeling dat mensen die hun mening wilden laten horen, vanavond konden inspreken. Het daadwerkelijke rapport werd niet gedeeld, dat moesten

mensen zelf op gaan zoeken. Het rapport stond toen echter ook nog niet online.

We hebben

nu dus een heel onderzoek gehad. Alles staat zwart op wit. We weten wat de

(beoogde) betrokken partijen van het toekomstige MFA willen en vinden. En de inwoners? De direct

omwonenden?

Wat vinden zij van 88 beoogde parkeerplaatsen en een kiss-and-ride? Daar

staat niets van zwart op wit. Er worden in het onderzoek echter wel aannames gedaan over de inwoners. Wel praten over inwoners, maar niet met inwoners. Ik moet buiten het haalbaarheidsonderzoek

laten weten

of ik als direct omwonende

haalbaarheidsonderzoek zal het fundament zijn voor

een

MFA

haalbaar

vind.

Het

de volgende stap in het proces, mijn

inspraak niet.

Als oud-inwoner van Son en Breugel heb ik ‘oorlogsflashbacks’ naar een MFA. Daar proces meer dan 20 jaar om tot een MFA te komen.

Ik, als direct omwonende,

duurde

het

wil voorkomen dat

er, net als in Son en Breugel, een politieke fuik ontstaat waarbij inwoners geen enkele mogelijkheid meer hebben om richting te geven aan het MFA of de haalbaarheid daarvan, omdat de beoogde gebruikers en politiek al beslissingen hebben genomen en er geen weg meer terug is. Jullie beslissen over de volgende stap met het haalbaarheidsonderzoek als basis, een onderzoek zonder inbreng van de inwoners.

Want haalbaarheid voor betrokken instanties is een goed fundament, dit onderzoek geen rekening is gehouden gebruikers: de direct

Rutger van der Heijden

()dgeanonimiseerd) reesiminonaeg(

omwonenden

maar realiseer u wel dat n

met de haalbaarheid voor de daadwerkelijke

en de wijk.