III. Meespreeknotitie Mw. O. Vermeijlen
Tekst van het document
Betreft:
Inspreeknotitie Interzorg Odet Vermeijlen directeur-bestuurder Interzorg mede namens Acteon, Actief Zorg, Breederzorg en Poetszorg
Tijdstip:
Dinsdag 6 januari 2026
Waar:
Commissievergadering gemeenteraad Bernheze
Beste raadsleden Gemeente Bernheze, Allereerst wens ik u allen een heel gezond en een mooi 2026 toe en dank ik u hartelijk voor de mogelijkheid om namens 5 zorgaanbieders huishoudelijke zorg, Acteon, Actief Zorg, Breederzorg, Interzorg en Poetszorg, onze zorgen hier toe te mogen lichten inzake de ondersteuning van kwetsbare inwoners van Bernheze. Mijn naam is Odet Vermeijlen, ik ben directeur-bestuurder bij Interzorg. U bent de 4e gemeenteraad waar wij ons toe mogen wenden in dit dossier. Er is al heel veel geschreven en gesproken inzake dit onderwerp, en het lijkt het erop dat wij zorgaanbieders en u gemeenten, de weg naar elkaar moeilijk weten te vinden. De onderhavige materie, het bijbehorende contact en alle afspraken die hieromtrent gemaakt zijn, blijken keer op keer lastig te bevatten en moeilijk uit te leggen. Dat alleen al zegt natuurlijk iets over de situatie waarin we samen terecht gekomen zijn. Bernheze is een van de 5 gemeenten welke betrokken zijn in deze kwestie, het betreft dus uw inwoners en de ondersteuning welke wij als zorgaanbieders aan uw inwoners willen bieden. Hier vandaag staan is in dit stadium de enige manier om in Bernheze met elkaar in gesprek te komen en vragen te beantwoorden inzake de ondersteuning van uw inwoners. Dat is waarom ik hier nu sta. Gelukkig zijn er een aantal zaken waar wethouders en zorgaanbieders het met elkaar over eens zijn: -
We hebben met elkaar een maatschappelijke opdracht om zoveel mogelijk inwoners, zolang mogelijk, zo zelfstandig mogelijk thuis te laten wonen;
-
Inwoners kunnen hierbij de wmo-hulp krijgen die noodzakelijk is;
-
Het onderhavige contract bevat een resultaatverplichting. Zorgaanbieders doen wat nodig is, om het resultaat schoon en leefbaar huis te bereiken;
-
Gemeenten betalen niet voor wat niet geleverd wordt;
1
-
Gemeenten en aanbieders hebben in goed vertrouwen de overeenkomst destijds ondertekend;
-
Gemeenten en zorgaanbieders geven ook achteraf beiden aan dat dit contract nooit zo had moeten worden getekend. Beiden willen met elkaar om tafel, om samen een andere oplossing te vinden voor de toekomst.
We kunnen ons dus afvragen wat nu eigenlijk nog het probleem is? Helaas zitten we niet overal op één lijn: -
Als partijen namelijk niet tevreden zijn met het contract en samen een andere oplossing willen vinden, waarom geldt dit dan alleen voor de toekomst? Wat maakt dat gemeenten niet bereid zijn om de terugvordering met terugwerkende kracht opnieuw te bekijken?
-
Zorgaanbieders achten een terugbetaling tot 90% reëel en hebben dit aanbod meerdere keren voorgelegd. Gemeenten accepteren dit expliciet niet;
-
Gemeenten zijn van mening dat zij een reëel tarief vergoeden, echter dit tarief fluctueert. Bij 100% inzet bedraagt dit €40,- per uur, bij 90% inzet is dit €44,- per uur en bij 89% inzet daalt dit weer naar €40,- per uur. Dat is toch vreemd? Dit is de consequentie van de handhaving van de terugvordering in het contract.
-
Ten gevolge van de terugvordering sturen zorgaanbieders hierdoor nu op inzet van 90%;
-
Hierdoor krijgen veel inwoners te veel zorg, andere inwoners blijven op de wachtlijst staan;
-
Gemeenten en zorgaanbieders vertrouwen elkaar niet meer, bewegen uit elkaar en de discussie krijgt een star en principieel karakter. Hoe is dit mogelijk? Het gaat over zorg en ondersteuning van inwoners!
-
Het financiële gewin van het terugvorderen van de omzet lijkt een doel op zich waar dor gemeenten niet van wordt afgeweken.
De oplossing ligt naar ons idee voor het oprapen; -
Gemeenten en aanbieders kunnen gezamenlijk er voor zorgen dat er zo snel mogelijk een regeling, dan wel een nieuw contract komt wat niet voor interpretatie vatbaar is en duidelijk weergeeft wat de rechten, plichten en consequenties zijn.
-
Een gedegen evaluatieproces is noodzakelijk.
-
Hantering van een reële terugvordering tot 90% met terugwerkende kracht is mogelijk binnen het huidige contract.
2
Wij vragen u om in dit dossier het verschil te maken door: -
Kritisch mee te kijken naar de ongewenste gevolgen van dit bijzondere contract;
-
De wethouder de opdracht mee te geven om samen met zorgaanbieders tot een oplossing voor de toekomst en met terugwerkende kracht te komen, die recht doet aan de hulpvraag van uw inwoners én het rechtvaardig benutten van gemeenschapsgeld, waarbij sleutelen aan het terugvorderingsbeleid niet tot verboden gebied wordt verklaard, maar juist op tafel komt.
Ik dank u voor uw aandacht. Odet Vermeijlen
3