III. Meespreeknotitie Mevrouw Romme (IPG Bernheze)

Geachte voorzitter, geachte commissieleden, Dank u wel dat we namens het IPG, platform voor mensen met beperkingen mogen inspreken. De gemeente en de Veiligheidsregio werken aan veiligheid en voorbereiding op noodsituaties. Dat waarderen wij. Tegelijk willen wij aandacht vragen voor een groep inwoners voor wie die voorbereiding extra belangrijk is: mensen met een beperking die afhankelijk zijn van zorg en hulpmiddelen. De landelijke campagne “Denk vooruit” zegt: bereid u voor op de eerste 72 uur. Voor veel mensen met een beperking is dat echter niet realistisch. Zelfredzaam zijn is voor hen geen keuze, maar een grens. Ik wil dat kort uitleggen aan de hand van mijn eigen situatie. Ik ben volledig afhankelijk van een elektrische rolstoel. In mijn rolstoel zit een elektrisch systeem ingebouwd waarmee ik uit bed kan komen en naar het toilet kan gaan. Als de stroom uitvalt en mijn rolstoel leeg is, kan ik dat niet meer. Dan kom ik letterlijk mijn bed niet meer uit. Ik kan niet naar het toilet en geen hulp halen. Voor veel mensen met een beperking zijn dit geen theoretische scenario’s. Sommigen liggen hier ’s nachts wakker van, omdat zij weten dat een noodsituatie direct grote gevolgen heeft voor hun dagelijks functioneren. Dit is geen uitzonderlijke situatie. Er zijn veel mensen die afhankelijk zijn van:   

elektrische rolstoelen of tilliften, zuurstof of andere medische apparatuur, dagelijkse thuiszorg of mantelzorg.

In een noodsituatie is juist deze groep extreem kwetsbaar. Dat roept bij ons een aantal vragen op. Hoe zorgt de gemeente ervoor dat deze inwoners in de eerste 72 uur niet buiten beeld vallen? We horen vaak het woord zelfredzaam. Maar wanneer is iemand dat precies? Als iemand zelfstandig woont? Ook als die persoon dagelijks afhankelijk is van thuiszorg, hulpmiddelen of mantelzorg? En wat gebeurt er als die hulp wegvalt? In een echte crisis zullen zorgverleners en mantelzorgers eerst hun eigen gezin in veiligheid moeten brengen. Dat is begrijpelijk. Maar wat betekent dat voor de mensen die volledig van hen afhankelijk zijn? Wij hebben hierover een goed en open gesprek gehad met mevrouw Brenda Waes, kwartiermaker Weerbare Samenleving. Dat gesprek bevestigde hoe ingewikkeld dit

onderwerp is, maar ook hoe belangrijk het is om deze groep expliciet mee te nemen in noodplannen. Onze oproep vandaag is daarom: Houd in de crisisvoorbereiding rekening met inwoners met een beperking en hoge afhankelijkheid. Niet alleen in woorden, maar ook in plannen en afspraken. Wij denken graag mee vanuit onze ervaringen en achterban. Dank u wel voor uw aandacht.