T_Bijlage 19 Inspraakverslag vobpBB2020
Tekst van het document
Deze percelen zijn in het voorontwerpbestemmingsplan (gedeeltelijk) voorzien van de gebiedsaanduidingen ‘overige zone – groene ontwikkelingszone’ en ‘overige zone – beschermingszone natte landnatuur’. Deze in het nieuwe bestemmingsplan opgenomen gebiedsaanduidingen is overgenomen uit de provinciale Omgevingsvisie. Op grond van de Omgevingsverordening Gelderland moet een gemeente deze door de provincie aangewezen gebieden met de daaraan gekoppelde regels doorvertalen in bestemmingsplannen. Wanneer een gemeente dat niet doet, dan handelt zij in strijd met provinciale regelgeving. Het is daarom niet mogelijk om in het nieuwe bestemmingsplan een andere begrenzing van de beschermingszone te hanteren. Dit betekent dat dit onderdeel van de inspraakreactie niet kan worden overgenomen en de begrenzing van de ‘beschermingszone voor natte landnatuur’ en van de ‘groene ontwikkelingszone’ niet kan worden aangepast. Overigens kende de provinciale regelgeving ook in 2012 en 2016 vergelijkbare bepalingen over ‘beschermingszones voor natte landnatuur’ en over de ‘groene ontwikkelingszones’, al heetten de laatstgenoemde gebieden toen nog ecologische verbindingszones. Op zichzelf is er dus geen sprake van een nieuwe ontwikkeling of van nieuwe ruimtelijke beperkingen.
Ten aanzien van de weergave van de bestemmingen ‘Groen – Landschapselement’ op sommige van deze landbouwpercelen kan worden vastgesteld dat strook ‘1’ inderdaad onderbrekingen kent aan de zijde van de Kempersdijk. De verbeelding bij het bestemmingsplan zal daarom worden aangepast aan de bestaande situatie door de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ met 75 meer in te korten. Bij ‘strook 2’ is echter sprake van een strook waar tot voor enige jaren een bomenrij aanwezig was die zich via de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ weer kan ontwikkelen. Daarom wordt de verbeelding op die plek niet aangepast. Dit is in lijn met de beslissing van 6 april 2021 op het bezwaarschrift tegen ons besluit tot het opleggen van een herplantplicht. Het agrarisch bedrijf Veenhutweg 5 ligt binnen het ‘ammoniakbuffergebied’. Dit gebied komt in grote lijnen overeen met het gebied dat na de provinciale vaststelling van het Reconstructieplan Achterhoek en Liemers was aangemerkt als ‘extensiveringsgebied’. Daarbij liet het Reconstructieplan niet toe dat in bestemmingsplannen uitbreidingsmogelijkheden werden geboden voor intensieve veehouderij. Ook het ‘ammoniakbuffergebied’ is begrensd in de provinciale Omgevingsvisie en in de provinciale Omgevingsverordening voorzien van regels die de gemeente moet opvolgen bij het maken van een bestemmingsplan.
Daarbij geeft de provinciale Omgevingsverordening aan dat bij uitbreiding van een nietgrondgebonden veehouderij(tak) geen sprake mag zijn van een toename van de ammoniakemissie. Om duidelijk te maken welke omvang een niet-grondgebonden veehouderij(tak) binnen het ammoniakbuffergebied momenteel al heeft, is de daarvoor in gebruik zijnde stalvloeroppervlakte benoemd in de planregels. Daaraan is een bouw- en afwijkingsregel gekoppeld die voorziet in een uitbreiding van deze oppervlakte. Dit kan worden verduidelijkt door in de regel waarin de bestaande stalvloeroppervlakte is vermeld niet langer te spreken over deze oppervlakte als maximaal toegestane stalvloervlakte. Voor het 58
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
overige zijn vervolgens ook binnen het ‘ammoniakbuffergebied’ de bouw- en afwijkingsregels van toepassing zoals die voortkomen uit het vastgestelde provinciale en gemeentelijke Plussenbeleid voor de niet-grondgebonden veehouderij. Dit geldt daarmee ook voor het bedrijf Veenhutweg 5 waarvan de in de inspraakreactie genoemde Wnb-toestemming is verwerkt in bijlage 6 van de planregels, iets wat ook geldt voor de toestemmingen die zijn verleend voor het bedrijf Veenhutweg 3. Daarbij is het echter niet mogelijk om de in de inspraakreactie genoemde PAS-melding te verwerken in deze bijlage, omdat de de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State in zijn uitspraak van 19 mei 2019 In zijn uitspraak van 29 mei 2019 heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State het Programma Aanpak Stikstof (PAS) nietig verklaard. Dit brengt onder meer met zich mee dat besluiten die zijn genomen met toepassing van het PAS niet als uitgangspunt kunnen gelden voor een regeling in een bestemmingsplan. Dit betekent dat de in de inspraakreactie genoemde PAS-melding niet kan worden opgenomen in bijlage 6 bij de planregels en dat voor Veenhutweg 3 en Veenhutweg 5 uitsluitend de in 2012 verleende Nbw-vergunningen kunnen worden vermeld. Aanpassing t.o.v.
voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” De planregels over de stalvloeroppervlakte is zodanig aangepast dat daarin geen sprake meer is van een maximaal toegelaten stalvloeroppervlakte. Bijlage 6 van de planregels is aangevuld en de verbeelding is aangepast.
Indiener 84 Samenvatting Indiener is eigenaar van de woning Spilmansdijk 1a in Beltrum en verzoekt om het bestemmingsvlak voor ‘Wonen’ te vergroten door toevoeging van recent aangekocht aangrenzend percelen. Beoordeling Het perceel kadastraal bekend gemeente Eibergen, sectie V, nummer 720 ligt direct aansluitend aan de achterzijde van de woning Spilmansdijk 1a. Gelet daarop is een woonbestemming voor dit perceel meer passend dan de agrarische gebiedsbestemming uit het voorontwerpbestemmingsplan. Het bestemmingsvlak voor ‘Wonen’ kan dan ook worden uitgebreid over dit perceel. Ditzelfde geldt echter maar voor een gedeelte van het kadastrale perceel gemeente Eibergen, sectie V, nummer 722 dat ten oosten van de woning Spilmansdijk 1a ligt. Op dat perceel bevindt zich namelijk nog een ontsluitingsweg van een achterliggend agrarisch perceel, terwijl het meest oostelijke gedeelte van het perceel geen ruimtelijke relatie heeft het de woning op Spilmansdijk 1a. Van dit perceel kan daarom alleen een strook aan de westzijde worden toegevoegd aan het bestemmingsvlak voor ‘Wonen’. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het bestemmingsvlak voor ‘Wonen’ is vergroot.
Indiener 85 Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Zwilbroekseweg 9 in Eibergen wordt verzocht om: - het agrarisch bouwvlak aan te passen; - aan te geven of er meer actuele normen zijn om de volwaardigheid van agrarische bedrijven te bepalen dan de gehanteerde NGE-norm; - een omissie in de regeling voor bestaande kuilvoerplaten en mestplaten buiten het agrarisch bouwvlak weg te nemen en om het gebruiksverbod over de opslag van materialen zodanig aan te passen dat agrarische producten daar niet onder vallen; - voor mestbassins een maximale bouwhoogte van 3 meter toe te staan; - bij recht 3 meter hoge bouwwerken toe te laten op minder dan 3 meter van de zijdelingse en achterste eigendomsgrenzen en om te controleren of de verwijzing in de planregels klopt; - de afwijkingsbevoegdheid ten behoeve van detailhandel aan te vullen met de voorwaarde dat toepassing ervan niet mag leiden tot een aantasting van de gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bestemmingen en functies; - de planregels aan te vullen met de meegezonden gegevens en om de mogelijkheid tot intern salderen te onderzoeken als er geen sprake is van een toename van stikstofuitstoot. Beoordeling 59
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
1. Het systeem van het nieuwe bestemmingsplan gaat er van uit dat agrarische bedrijfsgebouwen binnen een agrarisch bouwvlak worden opgericht, maar dat bijbehorende voorzieningen ook aangrenzend aan het agrarisch bouwvlak kunnen worden gerealiseerd. Daarbij biedt de gemeente via de agrarische bouwvlakken ruimte voor een eerste ontwikkelstap van de agrarische bedrijven via een ‘bouwvlak-op-maat’-benadering. Nu in de inspraakreactie wordt verzocht om de in het voorontwerpbestemmingsplan geboden ontwikkelruimte te verleggen, geeft zij aanleiding om de vorm van het op de verbeelding ingetekende bouwvlak daarop aan te passen. Daarbij is het agrarisch bouwvlak echter niet verruimd tot op de erfgrens met het naastgelegen woonperceel omdat het huidige bestemmingsplan daar ook geen bebouwing toelaat. 2. In de plantoelichting staat dat de ondergrens voor het toekennen van een agrarisch bouwvlak wordt gelegd op 10 Nederlandse Grootte-Eenheden (NGE), een omvang die correspondeert met een standaardverdiencapaciteit (SVC) van 5.000. De NGE-systematiek is tot 2012 in gebruik geweest en daarna opgevolgd door de tegenwoordig gangbare SVC-systematiek. Deze nieuwe systematiek wordt net als de NGE-systematiek onderhouden door de Wageningen University & Research en werkt met kengetallen (standaardopbrengsten (SO)) voor gewassen en diersoorten.
Voor het beantwoorden van de vraag of sprake is van een reëel agrarisch bedrijf, kunnen daarnaast echter ook bijkomende gegevens gewicht in de schaal leggen. Daarbij valt te denken aan een samenstel van factoren zoals onder meer het grondareaal, de intentie waarmee de agrarische activiteiten worden ondernomen, de tijd die hieraan wordt besteed en de al of niet agrarische herkomst van betrokkenen. Om verwarring te voorkomen wordt het begrip ‘volwaardig agrarisch bedrijf’ uit de begripsbepalingen geschrapt (artikel 1.10, lid c). Omdat dit begrip verder niet terugkwam in de planregels van het voorontwerpbestemmingsplan en ook als enige een verband legde met de vroegere NGE-systematiek, is daarmee de verwijzing naar die systematiek opgeheven. In de plantoelichting zal verder worden verduidelijkt dat de SVC-systematiek tegenwoordig gangbaar is en dat niet alleen deze kengetallen bepalen of een agrarisch bouwvlak wordt toegekend. Daarbij is van belang dat de regeling om in aanmerking te komen voor een tweede bedrijfswoning niet is gebaseerd op een vooraf bepaalde SVC, maar op de noodzaak voor de doelmatige agrarische bedrijfsvoering van twee volwaardige arbeidskrachten op een agrarisch bedrijf. 3.
De legale status van bestaande kuilvoerplaten en mestplaten kan worden verduidelijkt door bij de term ‘voorzieningen’ in artikel 4.2.8, lid d van de planregels niet alleen de paardenbakken expliciet te benoemen, maar ook de kuilvoerplaten en mestplaten. Daardoor zullen ook deze bestaande voorzieningen expliciet zijn toegestaan, ook als ze niet zijn uitgevoerd als bouwwerk. Daarbij is het niet de bedoeling dat het gebruik van deze voorzieningen als strijdig met het bestemmingsplan wordt aangemerkt, ook niet als ze zijn gelegen buiten een agrarisch bouwvlak. Om die reden is het inderdaad beter om het woord ‘en’ in artikel 4.5.1, lid l te vervangen door ‘of’. 4. De planregels laten binnen de agrarische bouwvlakken mestbassins toe tot een hoogte van 2 meter. De afwijkingsregels laten buiten een bouwvlak een mestbassin toe tot maximaal 2,5 meter (artikel 4.4.4, lid e). Daarbij moet dan wel worden gezorgd voor een zorgvuldige landschappelijke inpassing. Omdat het niet logisch is om binnen een bouwvlak een lagere bouwhoogte aan te houden dan erbuiten, geeft de inspraakreactie aanleiding tot aanpassing van de planregels voor mestbassins binnen een bouwvlak (artikel 4.2.7, lid d). Daarmee zal worden voorzien in een mogelijkheid om een bouwhoogte van 3 meter te hanteren.
Door een aanpassing van de afwijkingsregel zal deze hoogte ook buiten het bouwvlak mogelijk zijn, op voorwaarde dan er sprake is van een zorgvuldige landschappelijke inpassing. Overigens ziet het in de inspraakreactie aangehaalde artikel 4.4.15 alleen maar toe op het bouwen van torensilo’s en hooibergen binnen het agrarisch bouwvlak, en niet op mestbassins. 5. De planregels laten bebouwing tot aan de grens van een agrarisch bouwvlak niet rechtstreeks toe wanneer deze bouwvlakgrens ook de zijdelingse of achterste eigendomsgrens is. Met deze regeling wil de gemeente voorkomen dat er onveilige en of stedenbouwkundig of landschappelijk onwenselijke situaties ontstaan door rechtstreeks toe te staan dat bebouwing aan beide zijden tot op de eigendomsgrens mag worden opgericht. Voor situaties waarin zich dit niet kan voordoen is vervolgens een afwijkingsregel opgenomen die bebouwing tot op de eigendomsgrens onder voorwaarden toelaat (artikel 4.4.5). De gemeente is vanuit stedenbouwkundig oogpunt en met oog 60
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
op de veiligheid niet van plan om de gekozen regeling aan te passen. Wel wordt de verwijzing in de afwijkingsregel gecorrigeerd en duidelijk gemaakt dat ook het landschappelijke effect wordt meegenomen in de afweging. 6. Het is op voorhand inderdaad niet uit te sluiten dat een bouwwerk dat in gebruik wordt genomen ten behoeve van (kleinschalige) detailhandel vanuit de geurwetgeving moet worden aangemerkt als een geurgevoelig object. Om te voorkomen dat een bestaande veehouderij zou kunnen worden belemmerd door deze functie, is het inderdaad wenselijk om de randvoorwaarden in de bedoelde afwijkingsregels aan te vullen zoals gevraagd in de inspraakreactie. 7. De via de inspraakreactie toegezonden gegevens over de verleende toestemming op grond van de Natuurbeschermingswet 19988 zijn verwerkt in bijlage 6 bij de planregels. Door het opnemen van deze gegevens in de planregels ontstaan voor de bedrijven mogelijkheden voor intern salderen binnen de stikstofdepositierechten zoals die via bijlage 6 planologisch zijn vastgelegd. Daarbij is het niet mogelijk om externe saldering van deze rechten te verwerken in een bestemmingsplan dat een geheel gemeentelijk buitengebied beslaat. Om externe saldering te kunnen toestaan, moet sprake zijn van een directe samenhang tussen het saldogevende en saldonemende bedrijf die vervolgens op voorhand in het bestemmingsplan moet worden vervat.
Daarbij moet vaststaan dat de bedrijfsvoering van het saldogevende bedrijf daadwerkelijk is of wordt beëindigd. Omdat vooraf onmogelijk kan worden ingeschat welke bedrijven onder de werking van het nieuwe bestemmingsplan in beeld zouden kunnen komen als saldogevend of als saldonemend bedrijf, kan de gemeente bij het vaststellen van het bestemmingsplan voor haar buitengebied niet voorzien in de directe samenhang die vereist is voor een regeling over externe saldering. Dit betekent dat zo’n regeling niet kan worden ingebouwd in het nieuwe bestemmingsplan en dat externe saldering dus een kwestie van maatwerk zal blijven waarvoor een aparte planologische procedure zal moeten worden gevoerd naast of in combinatie met de benodigde toestemming op grond van de Wet natuurbescherming. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het agrarisch bouwvlak is aangepast. De planregels over de NGE-systematiek, de voorzieningen bij een agrarisch bedrijf, de bouwhoogte van mestbassins en het toestaan van detailhandel zijn aangepast. Verder zijn de meegestuurde gegevens verwerkt in bijlage 6 bij de planregels en is een verwijzing in de planregels gecorrigeerd.
Indiener 86 Samenvatting Indiener is eigenaar van het agrarisch bedrijf Roelvinkweg 5 in Eibergen en vraagt om een aanpassing van het agrarisch bouwvlak aan de zijde van de N18. Verder verzoekt hij om de gronden die hij heeft geruild met Rijkswaterstaat te voorzien van een agrarische bestemming. Beoordeling De gevraagde aanpassing richt zich op een zeer beperkte uitbreiding van het bouwvlak aan de noordwestzijde zodat de daar aanwezige stal in zijwaartse richting kan worden uitgebreid. Doordat op deze plek volgens het geldende bestemmingsplan ook mag worden gebouwd, sluit deze aanpassing aan op de uitgangspunten voor het maken van het nieuwe bestemmingsplan. Verder is het door indiener bedoelde perceel langs de N18 niet langer in eigendom van Rijkswaterstaat en zal het ook niet worden gebruikt voor de verkeersfunctie. Het is daarom meer passend om aan dit perceel, een strook langs de inmiddels gerealiseerde N18, de bestemming ‘Agrarisch met Waarden – Landschapswaarden” toe te kennen. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het agrarisch bouwvlak is aangepast en de bestemming van het perceel langs de N18 is aangepast.
Indiener 87 Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Slemphutterweg 20 in Eibergen wordt verzocht om: - het agrarisch bouwvlak aan te passen; 61
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
-
-
-
aan te geven of er meer actuele normen zijn om de volwaardigheid van agrarische bedrijven te bepalen dan de gehanteerde NGE-norm; bij recht 3 meter hoge bouwwerken toe te laten op minder dan 3 meter van de zijdelingse en achterste eigendomsgrenzen en om te controleren of de verwijzing in de planregels klopt; de afwijkingsbevoegdheid ten behoeve van detailhandel aan te vullen met de voorwaarde dat toepassing ervan niet mag leiden tot een aantasting van de gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bestemmingen en functies; de invulling van de omgevingsdialoog bij het Plussenbeleid niet dwingend vast te leggen en om aan te geven of de initiatiefnemer naar eigen inzicht keuzes kan maken uit de Plus-maatregelen uit bijlage 8 bij de planregels; het omschakelingsverbod voor de niet-grondgebonden veehouderij(tak) te verduidelijken;
Beoordeling 1. Bouwvlak Het systeem van het nieuwe bestemmingsplan gaat er van uit dat agrarische bedrijfsgebouwen binnen een agrarisch bouwvlak worden opgericht, maar dat bijbehorende voorzieningen ook aangrenzend aan het agrarisch bouwvlak kunnen worden gerealiseerd. Daarbij biedt de gemeente via de agrarische bouwvlakken ruimte voor een eerste ontwikkelstap van de agrarische bedrijven via een ‘bouwvlak-op-maat’-benadering. Nu in de inspraakreactie wordt verzocht om de in het voorontwerpbestemmingsplan geboden ontwikkelruimte te verleggen, geeft zij aanleiding om de vorm van het op de verbeelding ingetekende bouwvlak daarop aan te passen. 2. In de plantoelichting staat dat de ondergrens voor het toekennen van een agrarisch bouwvlak wordt gelegd op 10 Nederlandse Grootte-Eenheden (NGE), een omvang die correspondeert met een standaardverdiencapaciteit (SVC) van 5.000. De NGE-systematiek is tot 2012 in gebruik geweest en daarna opgevolgd door de tegenwoordig gangbare SVC-systematiek. Deze nieuwe systematiek wordt net als de NGE-systematiek onderhouden door de Wageningen University & Research en werkt met kengetallen (standaardopbrengsten (SO)) voor gewassen en diersoorten. Voor het beantwoorden van de vraag of sprake is van een reëel agrarisch bedrijf, kunnen daarnaast echter ook bijkomende gegevens gewicht in de schaal leggen.
Daarbij valt te denken aan een samenstel van factoren zoals onder meer het grondareaal, de intentie waarmee de agrarische activiteiten worden ondernomen, de tijd die hieraan wordt besteed en de al of niet agrarische herkomst van betrokkenen. Om verwarring te voorkomen wordt het begrip ‘volwaardig agrarisch bedrijf’ uit de begripsbepalingen geschrapt (artikel 1.10, lid c). Omdat dit begrip verder niet terugkwam in de planregels van het voorontwerpbestemmingsplan en ook als enige een verband legde met de vroegere NGE-systematiek, is daarmee de verwijzing naar die systematiek opgeheven. In de plantoelichting zal verder worden verduidelijkt dat de SVC-systematiek tegenwoordig gangbaar is en dat niet alleen deze kengetallen bepalen of een agrarisch bouwvlak wordt toegekend. Daarbij is van belang dat de regeling om in aanmerking te komen voor een tweede bedrijfswoning niet is gebaseerd op een vooraf bepaalde SVC, maar op de noodzaak voor de doelmatige agrarische bedrijfsvoering van twee volwaardige arbeidskrachten op een agrarisch bedrijf. 3. De planregels laten bebouwing tot aan de grens van een agrarisch bouwvlak niet rechtstreeks toe wanneer deze bouwvlakgrens ook de zijdelingse of achterste eigendomsgrens is.
Met deze regeling wil de gemeente voorkomen dat er onveilige en of stedenbouwkundig of landschappelijk onwenselijke situaties ontstaan door rechtstreeks toe te staan dat bebouwing aan beide zijden tot op de eigendomsgrens mag worden opgericht. Voor situaties waarin zich dit niet kan voordoen is vervolgens een afwijkingsregel opgenomen die bebouwing tot op de eigendomsgrens onder voorwaarden toelaat (artikel 4.4.5). De gemeente is vanuit stedenbouwkundig oogpunt en met oog op de veiligheid niet van plan om de gekozen regeling aan te passen. Wel wordt de verwijzing in de afwijkingsregel gecorrigeerd en duidelijk gemaakt dat ook het landschappelijke effect wordt meegenomen in de afweging. 4. Het is op voorhand inderdaad niet uit te sluiten dat een bouwwerk dat in gebruik wordt genomen ten behoeve van (kleinschalige) detailhandel vanuit de geurwetgeving moet worden aangemerkt als een geurgevoelig object. Om te voorkomen dat een bestaande veehouderij zou kunnen worden belemmerd door deze functie, is het inderdaad wenselijk om de randvoorwaarden in de bedoelde afwijkingsregels aan te vullen zoals gevraagd in de inspraakreactie. 62
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
5. De definitie van het begrip ‘omgevingsdialoog’ legt de vorm van de te voeren dialoog niet precies vast. Zij laat aan de initiatiefnemer wel degelijk ruimte om te kiezen voor de vorm van overleg die het best past bij de aard en de omvang van de beoogde bedrijfsuitbreiding. Belangrijkste randvoorwaarde is wel dat alle belanghebbenden daarbij worden betrokken, dat zij op een goede manier over het voornemen worden voorgelicht en de ruimte krijgen om daarop te reageren. Daarna is het aan de initiatiefnemer om in de richting van zijn omgeving aan te geven hoe hij is omgegaan met de inbreng vanuit de omgevingsdialoog en of dat heeft geleid tot aanpassingen van het plan. Van dit alles moet ook verslag worden gedaan aan de gemeente bij het aanvragen van een omgevingsvergunning. Verder is de opsomming in bijlage 8 bij de planregels (‘Maatregelenpakketten plussenbeleid’) geen verplicht te volgen volgorde. Het gaat er bij de toepassing van het Plussenbeleid juist om dat de Plus-investering wordt besteed aan de thema’s waarvoor in de omgevingsdialoog de meeste aandacht is gevraagd, dit met het oog op een goede belangenafweging door het gemeentebestuur in het daaropvolgende besluitvormingsproces.
Daarbij is wel van belang dat bij het treffen van die maatregelen eerst wordt gezocht naar maatregelen op het erf, voordat maatregelen in de omgeving van het erf of in de omgeving van omwonenden aan de orde kunnen zijn. Dit laatste is ook toegelicht in de plantoelichting en vloeit voort uit het provinciale en het gemeentelijke Plussenbeleid. 6. Voor een niet-grondgebonden veehouderij(tak) geven de agrarische gebiedsbestemmingen in het voorontwerpbestemmingsplan aan dat uitsluitend de bestaande diersoorten zijn toegestaan. Deze regel is opgenomen omdat bij het houden van andere diersoorten eerst de daaraan verbonden milieuaspecten in hun volle breedte moeten worden onderzocht. Omdat dit niet goed genoeg mogelijk is in een milieueffectrapport voor het gehele gemeentelijke buitengebied, kan een omschakeling naar andere diersoorten niet generiek worden toegelaten in het nieuwe bestemmingsplan. Het is ook niet mogelijk om dit toe te laten via bijvoorbeeld een binnenplanse afwijkingsbevoegdheid. Wel is naar aanleiding van de inspraakreacties voorzien in een afwijkingsregel die omschakeling tussen de al aanwezige diersoorten mogelijk maakt op voorwaarde dat dit niet leidt tot nadeliger effecten dan het bestaande gebruik. Daarmee wordt het bijvoorbeeld mogelijk om van de vergunde Rav-hoofdcategorie D (varkens) om te schakelen naar Rav-hoofdcategorie E (pluimvee).
Hierbij kan echter geen beroep worden gedaan op wettelijk beschikbare milieuruimte die mogelijk nog wel aanwezig is. Voor het omschakelen naar een andere diersoort die nog niet op het bedrijf aanwezig is en waarbij de toegestane milieugebruiksruimte toeneemt, blijft onder het nieuwe bestemmingsplan daarom maatwerk nodig in de vorm van een op de concrete situatie toegesneden procedure. Dit alles is nader toegelicht in het milieueffectrapport. De gemeente wil in het nieuwe bestemmingsplan binnen de wettelijke mogelijkheden en de geldende beleidskaders mogelijkheden bieden voor ontwikkeling. Daarbij is het echter niet mogelijk om ruimte te bieden voor elke denkbare ontwikkeling in de richting van bijvoorbeeld de verduurzaming van de veehouderij. Nu het wel mogelijk blijft om binnen de op het bedrijf al aanwezige diersoorten (Rav-hoofdcategorieën) de veebezetting onder voorwaarden aan te passen, ziet de gemeente de gekozen regeling niet als belemmering voor verduurzaming. Ten aanzien van het planschaderisico is verder van belang dat deze regeling ook al was opgenomen in het voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2016” en dat agrarische bedrijven sindsdien nog gebruik hebben kunnen maken van de mogelijkheden die de geldende bestemmingsplannen bieden. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het agrarisch bouwvlak is aangepast.
De planregels over de NGE-systematiek, het omschakelen van diersoorten bij een niet-grondgebonden veehouderij(tak) en het toestaan van detailhandel zijn aangepast. Verder is een verwijzing in de planregels gecorrigeerd.
Indiener 88 Samenvatting Namens de eigenaar van het agrarisch bedrijf Hoonteweg 1 in Neede wordt verzocht om: - het agrarisch bouwvlak aan te passen; - aan te geven of er meer actuele normen zijn om de volwaardigheid van agrarische bedrijven te bepalen dan de gehanteerde NGE-norm; 63
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
-
-
voor mestbassins een maximale bouwhoogte van 3 meter toe te staan; bij recht 3 meter hoge bouwwerken toe te laten op minder dan 3 meter van de zijdelingse en achterste eigendomsgrenzen en om te controleren of de verwijzing in de planregels klopt; de afwijkingsbevoegdheid ten behoeve van detailhandel aan te vullen met de voorwaarde dat toepassing ervan niet mag leiden tot een aantasting van de gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bestemmingen en functies; de planregels aan te vullen met de meegezonden gegevens en om de mogelijkheid tot intern salderen te onderzoeken als er geen sprake is van een toename van stikstofuitstoot.
Beoordeling 1. Het systeem van het nieuwe bestemmingsplan gaat er van uit dat agrarische bedrijfsgebouwen binnen een agrarisch bouwvlak worden opgericht, maar dat bijbehorende voorzieningen ook aangrenzend aan het agrarisch bouwvlak kunnen worden gerealiseerd. Daarbij biedt de gemeente via de agrarische bouwvlakken ruimte voor een eerste ontwikkelstap van de agrarische bedrijven via een ‘bouwvlak-op-maat’-benadering. Nu in de inspraakreactie wordt verzocht om de in het voorontwerpbestemmingsplan geboden ontwikkelruimte te verruimen, geeft zij aanleiding om de vorm van het op de verbeelding ingetekende bouwvlak daarop aan te passen voor wat het betreft het gebied achter de bestaande stallen. Daarbij geven de planregels uitdrukkelijk aan dat de al bestaande voorzieningen buiten een agrarisch bouwvlak zijn toegestaan, terwijl zij ook mogelijkheden bieden om aangrenzend aan een agrarisch bouwvlak nieuwe voorzieningen te realiseren zoals mestsilo’s, mestopslagen, sleufsilo’s, kuilvoerplaten etc. Met deze regeling wil de gemeente voorkomen dat in de toekomst uitgebreide procedures nodig zijn voor realiseren van voorzieningen die de bouwvlakgrens overschrijden en dus een stuk flexibiliteit bieden als het gaat om de situering daarvan. Voor een afwijking op basis van de regels van een bestemmingsplan (een binnenplanse afwijking) is namelijk geen afzonderlijke procedure nodig. 2.
In de plantoelichting staat dat de ondergrens voor het toekennen van een agrarisch bouwvlak wordt gelegd op 10 Nederlandse Grootte-Eenheden (NGE), een omvang die correspondeert met een standaardverdiencapaciteit (SVC) van 5.000. De NGE-systematiek is tot 2012 in gebruik geweest en daarna opgevolgd door de tegenwoordig gangbare SVC-systematiek. Deze nieuwe systematiek wordt net als de NGE-systematiek onderhouden door de Wageningen University & Research en werkt met kengetallen (standaardopbrengsten (SO)) voor gewassen en diersoorten. Voor het beantwoorden van de vraag of sprake is van een reëel agrarisch bedrijf, kunnen daarnaast echter ook bijkomende gegevens gewicht in de schaal leggen. Daarbij valt te denken aan een samenstel van factoren zoals onder meer het grondareaal, de intentie waarmee de agrarische activiteiten worden ondernomen, de tijd die hieraan wordt besteed en de al of niet agrarische herkomst van betrokkenen. Om verwarring te voorkomen wordt het begrip ‘volwaardig agrarisch bedrijf’ uit de begripsbepalingen geschrapt (artikel 1.10, lid c). Omdat dit begrip verder niet terugkwam in de planregels van het voorontwerpbestemmingsplan en ook als enige een verband legde met de vroegere NGE-systematiek, is daarmee de verwijzing naar die systematiek opgeheven.
In de plantoelichting zal verder worden verduidelijkt dat de SVC-systematiek tegenwoordig gangbaar is en dat niet alleen deze kengetallen bepalen of een agrarisch bouwvlak wordt toegekend. Daarbij is van belang dat de regeling om in aanmerking te komen voor een tweede bedrijfswoning niet is gebaseerd op een vooraf bepaalde SVC, maar op de noodzaak voor de doelmatige agrarische bedrijfsvoering van twee volwaardige arbeidskrachten op een agrarisch bedrijf. 3. De planregels laten binnen de agrarische bouwvlakken mestbassins toe tot een hoogte van 2 meter. De afwijkingsregels laten buiten een bouwvlak een mestbassin toe tot maximaal 2,5 meter (artikel 4.4.4, lid e). Daarbij moet dan wel worden gezorgd voor een zorgvuldige landschappelijke inpassing. Omdat het niet logisch is om binnen een bouwvlak een lagere bouwhoogte aan te houden dan erbuiten, geeft de inspraakreactie aanleiding tot aanpassing van de planregels voor mestbassins binnen een bouwvlak (artikel 4.2.7, lid d). Daarmee zal worden voorzien in een mogelijkheid om een bouwhoogte van 3 meter te hanteren. Door een aanpassing van de afwijkingsregel zal deze hoogte ook buiten het bouwvlak mogelijk zijn, op voorwaarde dan er sprake is van een zorgvuldige landschappelijke inpassing. Overigens ziet het in de inspraakreactie aangehaalde artikel 4.4.15 64
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
alleen maar toe op het bouwen van torensilo’s en hooibergen binnen het agrarisch bouwvlak, en niet op mestbassins. 4. De planregels laten bebouwing tot aan de grens van een agrarisch bouwvlak niet rechtstreeks toe wanneer deze bouwvlakgrens ook de zijdelingse of achterste eigendomsgrens is. Met deze regeling wil de gemeente voorkomen dat er onveilige en of stedenbouwkundig of landschappelijk onwenselijke situaties ontstaan door rechtstreeks toe te staan dat bebouwing aan beide zijden tot op de eigendomsgrens mag worden opgericht. Voor situaties waarin zich dit niet kan voordoen is vervolgens een afwijkingsregel opgenomen die bebouwing tot op de eigendomsgrens onder voorwaarden toelaat (artikel 4.4.5). De gemeente is vanuit stedenbouwkundig oogpunt en met oog op de veiligheid niet van plan om de gekozen regeling aan te passen. Wel wordt de verwijzing in de afwijkingsregel gecorrigeerd en duidelijk gemaakt dat ook het landschappelijke effect wordt meegenomen in de afweging. 5. Het is op voorhand inderdaad niet uit te sluiten dat een bouwwerk dat in gebruik wordt genomen ten behoeve van (kleinschalige) detailhandel vanuit de geurwetgeving moet worden aangemerkt als een geurgevoelig object.
Om te voorkomen dat een bestaande veehouderij zou kunnen worden belemmerd door deze functie, is het inderdaad wenselijk om de randvoorwaarden in de bedoelde afwijkingsregels aan te vullen zoals gevraagd in de inspraakreactie. 6. De via de inspraakreactie toegezonden gegevens over de verleende toestemming op grond van de Wet natuurbescherming zijn verwerkt in bijlage 6 bij de planregels. Door het opnemen van deze gegevens in de planregels ontstaan voor de bedrijven mogelijkheden voor intern salderen binnen de stikstofdepositierechten zoals die via bijlage 6 planologisch zijn vastgelegd. Daarbij is het niet mogelijk om externe saldering van deze rechten te verwerken in een bestemmingsplan dat een geheel gemeentelijk buitengebied beslaat. Om externe saldering te kunnen toestaan, moet sprake zijn van een directe samenhang tussen het saldogevende en saldonemende bedrijf die vervolgens op voorhand in het bestemmingsplan moet worden vervat. Daarbij moet vaststaan dat de bedrijfsvoering van het saldogevende bedrijf daadwerkelijk is of wordt beëindigd.
Omdat vooraf onmogelijk kan worden ingeschat welke bedrijven onder de werking van het nieuwe bestemmingsplan in beeld zouden kunnen komen als saldogevend of als saldonemend bedrijf, kan de gemeente bij het vaststellen van het bestemmingsplan voor haar buitengebied niet voorzien in de directe samenhang die vereist is voor een regeling over externe saldering. Dit betekent dat zo’n regeling niet kan worden ingebouwd in het nieuwe bestemmingsplan en dat externe saldering dus een kwestie van maatwerk zal blijven waarvoor een aparte planologische procedure zal moeten worden gevoerd naast of in combinatie met de benodigde toestemming op grond van de Wet natuurbescherming. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het agrarisch bouwvlak is aangepast. De planregels over de NGE-systematiek, de bouwhoogte van mestbassins en het toestaan van detailhandel zijn aangepast. Verder zijn de meegestuurde gegevens verwerkt in bijlage 6 bij de planregels en is een verwijzing in de planregels gecorrigeerd.
Indiener 89 Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Borculoseweg 76 in Eibergen wordt verzocht om: - het agrarisch bouwvlak aan te passen; - aan te geven of er meer actuele normen zijn om de volwaardigheid van agrarische bedrijven te bepalen dan de gehanteerde NGE-norm; - bij recht 3 meter hoge bouwwerken toe te laten op minder dan 3 meter van de zijdelingse en achterste eigendomsgrenzen en om te controleren of de verwijzing in de planregels klopt; - de afwijkingsbevoegdheid ten behoeve van detailhandel aan te vullen met de voorwaarde dat toepassing ervan niet mag leiden tot een aantasting van de gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bestemmingen en functies; - de planregels aan te vullen met de meegezonden gegevens en om de mogelijkheid tot intern salderen te onderzoeken als er geen sprake is van een toename van stikstofuitstoot;
65
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
-
-
de invulling van de omgevingsdialoog bij het Plussenbeleid niet dwingend vast te leggen en om aan te geven of de initiatiefnemer naar eigen inzicht keuzes kan maken uit de Plus-maatregelen uit bijlage 8 bij de planregels; het omschakelingsverbod voor de niet-grondgebonden veehouderij(tak) te verduidelijken.
Beoordeling 1. Het systeem van het nieuwe bestemmingsplan gaat er van uit dat agrarische bedrijfsgebouwen binnen een agrarisch bouwvlak worden opgericht, maar dat bijbehorende voorzieningen ook aangrenzend aan het agrarisch bouwvlak kunnen worden gerealiseerd. Daarbij biedt de gemeente via de agrarische bouwvlakken ruimte voor een eerste ontwikkelstap van de agrarische bedrijven via een ‘bouwvlak-op-maat’-benadering. Nu in de inspraakreactie wordt verzocht om de in het voorontwerpbestemmingsplan geboden ontwikkelruimte te verleggen, geeft zij aanleiding om de vorm van het op de verbeelding ingetekende bouwvlak daarop aan te passen. In verband met de gemeentelijke beleidskaders over de maximale omvang van een agrarische bouwvlak voor een niet-grondgebonden veehouderij zal het bouwvlak aan de zijde van de Borculoseweg zodanig worden aangepast dat deze oppervlaktemaat niet wordt overschreden. 2. In de plantoelichting staat dat de ondergrens voor het toekennen van een agrarisch bouwvlak wordt gelegd op 10 Nederlandse Grootte-Eenheden (NGE), een omvang die correspondeert met een standaardverdiencapaciteit (SVC) van 5.000. De NGE-systematiek is tot 2012 in gebruik geweest en daarna opgevolgd door de tegenwoordig gangbare SVC-systematiek.
Deze nieuwe systematiek wordt net als de NGE-systematiek onderhouden door de Wageningen University & Research en werkt met kengetallen (standaardopbrengsten (SO)) voor gewassen en diersoorten. Voor het beantwoorden van de vraag of sprake is van een reëel agrarisch bedrijf, kunnen daarnaast echter ook bijkomende gegevens gewicht in de schaal leggen. Daarbij valt te denken aan een samenstel van factoren zoals onder meer het grondareaal, de intentie waarmee de agrarische activiteiten worden ondernomen, de tijd die hieraan wordt besteed en de al of niet agrarische herkomst van betrokkenen. Om verwarring te voorkomen wordt het begrip ‘volwaardig agrarisch bedrijf’ uit de begripsbepalingen geschrapt (artikel 1.10, lid c). Omdat dit begrip verder niet terugkwam in de planregels van het voorontwerpbestemmingsplan en ook als enige een verband legde met de vroegere NGE-systematiek, is daarmee de verwijzing naar die systematiek opgeheven. In de plantoelichting zal verder worden verduidelijkt dat de SVC-systematiek tegenwoordig gangbaar is en dat niet alleen deze kengetallen bepalen of een agrarisch bouwvlak wordt toegekend.
Daarbij is van belang dat de regeling om in aanmerking te komen voor een tweede bedrijfswoning niet is gebaseerd op een vooraf bepaalde SVC, maar op de noodzaak voor de doelmatige agrarische bedrijfsvoering van twee volwaardige arbeidskrachten op een agrarisch bedrijf. 3. De planregels laten bebouwing tot aan de grens van een agrarisch bouwvlak niet rechtstreeks toe wanneer deze bouwvlakgrens ook de zijdelingse of achterste eigendomsgrens is. Met deze regeling wil de gemeente voorkomen dat er onveilige en of stedenbouwkundig of landschappelijk onwenselijke situaties ontstaan door rechtstreeks toe te staan dat bebouwing aan beide zijden tot op de eigendomsgrens mag worden opgericht. Voor situaties waarin zich dit niet kan voordoen is vervolgens een afwijkingsregel opgenomen die bebouwing tot op de eigendomsgrens onder voorwaarden toelaat (artikel 3.4.5). De gemeente is vanuit stedenbouwkundig oogpunt en met oog op de veiligheid niet van plan om de gekozen regeling aan te passen. Wel wordt de verwijzing in de afwijkingsregel gecorrigeerd en duidelijk gemaakt dat ook het landschappelijke effect wordt meegenomen in de afweging. 4. Het is op voorhand inderdaad niet uit te sluiten dat een bouwwerk dat in gebruik wordt genomen ten behoeve van (kleinschalige) detailhandel vanuit de geurwetgeving moet worden aangemerkt als een geurgevoelig object.
Om te voorkomen dat een bestaande veehouderij zou kunnen worden belemmerd door deze functie, is het inderdaad wenselijk om de randvoorwaarden in de bedoelde afwijkingsregels aan te vullen zoals gevraagd in de inspraakreactie. 5. De via de inspraakreactie toegezonden gegevens over de verleende toestemming uit 2018 op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 kunnen niet worden verwerkt in bijlage 6. Deze 66
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
provinciale toestemming is namelijk gegeven op basis van ontwikkelingsruimte zoals bedoeld in het inmiddels nietig verklaarde Programma Aanpak Stikstof (PAS). Dit betekent dat de op 3 mei 2013 verleende provinciale natuurvergunning (kenmerk 2012-020240) maatgevend blijft en wordt verwerkt in de bijlage. Door het opnemen van deze gegevens in de planregels ontstaan voor het bedrijf mogelijkheden voor intern salderen binnen de stikstofdepositierechten zoals die via bijlage 6 planologisch zijn vastgelegd. Daarbij is het niet mogelijk om externe saldering van deze rechten te verwerken in een bestemmingsplan dat een geheel gemeentelijk buitengebied beslaat. Om externe saldering te kunnen toestaan, moet sprake zijn van een directe samenhang tussen het saldogevende en saldonemende bedrijf die vervolgens op voorhand in het bestemmingsplan moet worden vervat. Daarbij moet vaststaan dat de bedrijfsvoering van het saldogevende bedrijf daadwerkelijk is of wordt beëindigd. Omdat vooraf onmogelijk kan worden ingeschat welke bedrijven onder de werking van het nieuwe bestemmingsplan in beeld zouden kunnen komen als saldogevend of als saldonemend bedrijf, kan de gemeente bij het vaststellen van het bestemmingsplan voor haar buitengebied niet voorzien in de directe samenhang die vereist is voor een regeling over externe saldering.
Dit betekent dat zo’n regeling niet kan worden ingebouwd in het nieuwe bestemmingsplan en dat externe saldering dus een kwestie van maatwerk zal blijven waarvoor een aparte planologische procedure zal moeten worden gevoerd naast of in combinatie met de benodigde toestemming op grond van de Wet natuurbescherming. 6. De definitie van het begrip ‘omgevingsdialoog’ legt de vorm van de te voeren dialoog niet precies vast. Zij laat aan de initiatiefnemer wel degelijk ruimte om te kiezen voor de vorm van overleg die het best past bij de aard en de omvang van de beoogde bedrijfsuitbreiding. Belangrijkste randvoorwaarde is wel dat alle belanghebbenden daarbij worden betrokken, dat zij op een goede manier over het voornemen worden voorgelicht en de ruimte krijgen om daarop te reageren. Daarna is het aan de initiatiefnemer om in de richting van zijn omgeving aan te geven hoe hij is omgegaan met de inbreng vanuit de omgevingsdialoog en of dat heeft geleid tot aanpassingen van het plan. Van dit alles moet ook verslag worden gedaan aan de gemeente bij het aanvragen van een omgevingsvergunning. Verder is de opsomming in bijlage 8 bij de planregels (‘Maatregelenpakketten plussenbeleid’) geen verplicht te volgen volgorde.
Het gaat er bij de toepassing van het Plussenbeleid juist om dat de Plus-investering wordt besteed aan de thema’s waarvoor in de omgevingsdialoog de meeste aandacht is gevraagd, dit met het oog op een goede belangenafweging door het gemeentebestuur in het daaropvolgende besluitvormingsproces. Daarbij is wel van belang dat bij het treffen van die maatregelen eerst wordt gezocht naar maatregelen op het erf, voordat maatregelen in de omgeving van het erf of in de omgeving van omwonenden aan de orde kunnen zijn. Dit laatste is ook toegelicht in de plantoelichting en vloeit voort uit het provinciale en het gemeentelijke Plussenbeleid. 7. Voor een niet-grondgebonden veehouderij(tak) geven de agrarische gebiedsbestemmingen in het voorontwerpbestemmingsplan aan dat uitsluitend de bestaande diersoorten zijn toegestaan. Deze regel is opgenomen omdat bij het houden van andere diersoorten eerst de daaraan verbonden milieuaspecten in hun volle breedte moeten worden onderzocht. Omdat dit niet goed genoeg mogelijk is in een milieueffectrapport voor het gehele gemeentelijke buitengebied, kan een omschakeling naar andere diersoorten niet generiek worden toegelaten in het nieuwe bestemmingsplan. Het is ook niet mogelijk om dit toe te laten via bijvoorbeeld een binnenplanse afwijkingsbevoegdheid.
Wel is naar aanleiding van de inspraakreacties voorzien in een afwijkingsregel die omschakeling tussen de al aanwezige diersoorten mogelijk maakt op voorwaarde dat dit niet leidt tot nadeliger effecten dan het bestaande gebruik. Daarmee wordt het bijvoorbeeld mogelijk om van de vergunde Rav-hoofdcategorie D (varkens) om te schakelen naar Rav-hoofdcategorie E (pluimvee). Hierbij kan echter geen beroep worden gedaan op wettelijk beschikbare milieuruimte die mogelijk nog wel aanwezig is. Voor het omschakelen naar een andere diersoort die nog niet op het bedrijf aanwezig is en waarbij de toegestane milieugebruiksruimte toeneemt, blijft onder het nieuwe bestemmingsplan daarom maatwerk nodig in de vorm van een op de concrete situatie toegesneden procedure. Dit alles is nader toegelicht in het milieueffectrapport. De gemeente wil in het nieuwe bestemmingsplan binnen de wettelijke mogelijkheden en de geldende beleidskaders mogelijkheden bieden voor ontwikkeling. Daarbij is het echter niet mogelijk om ruimte te bieden voor elke denkbare ontwikkeling in de richting van bijvoorbeeld de 67
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
verduurzaming van de veehouderij. Nu het wel mogelijk blijft om binnen de op het bedrijf al aanwezige diersoorten (Rav-hoofdcategorieën) de veebezetting onder voorwaarden aan te passen, ziet de gemeente de gekozen regeling niet als belemmering voor verduurzaming. Ten aanzien van het planschaderisico is verder van belang dat deze regeling ook al was opgenomen in het voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2016” en dat agrarische bedrijven sindsdien nog gebruik hebben kunnen maken van de mogelijkheden die de geldende bestemmingsplannen bieden. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het agrarisch bouwvlak is aangepast. De planregels over de NGE-systematiek, het omschakelen van diersoorten bij een niet-grondgebonden veehouderij(tak) en het toestaan van detailhandel zijn aangepast. Verder zijn de meegestuurde gegevens verwerkt in bijlage 6 bij de planregels en is een verwijzing in de planregels gecorrigeerd.
Indiener 90 Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Hemminksweg 3 in Beltrum wordt verzocht om: 1. het agrarisch bouwvlak aan te passen; 2. aan te geven of er meer actuele normen zijn om de volwaardigheid van agrarische bedrijven te bepalen dan de gehanteerde NGE-norm; 3. een omissie in de regeling voor bestaande kuilvoerplaten en mestplaten buiten het agrarisch bouwvlak weg te nemen en om het gebruiksverbod over de opslag van materialen zodanig aan te passen dat agrarische producten daar niet onder vallen; 4. bij recht 3 meter hoge bouwwerken toe te laten op minder dan 3 meter van de zijdelingse en achterste eigendomsgrenzen en om te controleren of de verwijzing in de planregels klopt; 5. de afwijkingsbevoegdheid ten behoeve van detailhandel aan te vullen met de voorwaarde dat toepassing ervan niet mag leiden tot een aantasting van de gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bestemmingen en functies; 6. de invulling van de omgevingsdialoog bij het Plussenbeleid niet dwingend vast te leggen en om aan te geven of de initiatiefnemer naar eigen inzicht keuzes kan maken uit de Plus-maatregelen uit bijlage 8 bij de planregels; 7. het omschakelingsverbod voor de niet-grondgebonden veehouderij(tak) te verduidelijken. Beoordeling 1.
Het systeem van het nieuwe bestemmingsplan gaat er van uit dat agrarische bedrijfsgebouwen binnen een agrarisch bouwvlak worden opgericht, maar dat bijbehorende voorzieningen ook aangrenzend aan het agrarisch bouwvlak kunnen worden gerealiseerd. Daarbij biedt de gemeente via de agrarische bouwvlakken ruimte voor een eerste ontwikkelstap van de agrarische bedrijven via een ‘bouwvlak-op-maat’-benadering. Nu in de inspraakreactie wordt verzocht om de in het voorontwerpbestemmingsplan geboden ontwikkelruimte te verleggen, geeft zij aanleiding om de vorm van het op de verbeelding ingetekende bouwvlak daarop aan te passen. In verband met de gemeentelijke beleidskaders over de maximale omvang van een agrarische bouwvlak voor een niet-grondgebonden veehouderij blijft een gekoppeld agrarisch bouwvlak daarbij het uitgangspunt. 2. In de plantoelichting staat dat de ondergrens voor het toekennen van een agrarisch bouwvlak wordt gelegd op 10 Nederlandse Grootte-Eenheden (NGE), een omvang die correspondeert met een standaardverdiencapaciteit (SVC) van 5.000. De NGE-systematiek is tot 2012 in gebruik geweest en daarna opgevolgd door de tegenwoordig gangbare SVC-systematiek. Deze nieuwe systematiek wordt net als de NGE-systematiek onderhouden door de Wageningen University & Research en werkt met kengetallen (standaardopbrengsten (SO)) voor gewassen en diersoorten.
Voor het beantwoorden van de vraag of sprake is van een reëel agrarisch bedrijf, kunnen daarnaast echter ook bijkomende gegevens gewicht in de schaal leggen. Daarbij valt te denken aan een samenstel van factoren zoals onder meer het grondareaal, de intentie waarmee de agrarische activiteiten worden ondernomen, de tijd die hieraan wordt besteed en de al of niet agrarische herkomst van betrokkenen. Om verwarring te voorkomen wordt het begrip ‘volwaardig agrarisch bedrijf’ uit de begripsbepalingen geschrapt (artikel 1.10, lid c). Omdat dit begrip verder niet terugkwam in de planregels van het voorontwerpbestemmingsplan en ook als enige een verband legde met de 68
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
vroegere NGE-systematiek, is daarmee de verwijzing naar die systematiek opgeheven. In de plantoelichting zal verder worden verduidelijkt dat de SVC-systematiek tegenwoordig gangbaar is en dat niet alleen deze kengetallen bepalen of een agrarisch bouwvlak wordt toegekend. Daarbij is van belang dat de regeling om in aanmerking te komen voor een tweede bedrijfswoning niet is gebaseerd op een vooraf bepaalde SVC, maar op de noodzaak voor de doelmatige agrarische bedrijfsvoering van twee volwaardige arbeidskrachten op een agrarisch bedrijf. 3. De legale status van bestaande kuilvoerplaten en mestplaten kan worden verduidelijkt door bij de term ‘voorzieningen’ in artikel 3.2.7, lid c van de planregels niet alleen de paardenbakken expliciet te benoemen, maar ook de kuilvoerplaten en mestplaten. Daardoor zullen ook deze bestaande voorzieningen expliciet zijn toegestaan, ook als ze niet zijn uitgevoerd als bouwwerk. Daarbij is het niet de bedoeling dat het gebruik van deze voorzieningen als strijdig met het bestemmingsplan wordt aangemerkt, ook niet als ze zijn gelegen buiten een agrarisch bouwvlak. Om die reden is het inderdaad beter om het woord ‘en’ in artikel 3.5.1, lid i te vervangen door ‘of’. 4. De planregels laten bebouwing tot aan de grens van een agrarisch bouwvlak niet rechtstreeks toe wanneer deze bouwvlakgrens ook de zijdelingse of achterste eigendomsgrens is.
Met deze regeling wil de gemeente voorkomen dat er onveilige en of stedenbouwkundig of landschappelijk onwenselijke situaties ontstaan door rechtstreeks toe te staan dat bebouwing aan beide zijden tot op de eigendomsgrens mag worden opgericht. Voor situaties waarin zich dit niet kan voordoen is vervolgens een afwijkingsregel opgenomen die bebouwing tot op de eigendomsgrens onder voorwaarden toelaat (artikel 3.4.5). De gemeente is vanuit stedenbouwkundig oogpunt en met oog op de veiligheid niet van plan om de gekozen regeling aan te passen. Wel wordt de verwijzing in de afwijkingsregel gecorrigeerd en duidelijk gemaakt dat ook het landschappelijke effect wordt meegenomen in de afweging. 5. Het is op voorhand inderdaad niet uit te sluiten dat een bouwwerk dat in gebruik wordt genomen ten behoeve van (kleinschalige) detailhandel vanuit de geurwetgeving moet worden aangemerkt als een geurgevoelig object. Om te voorkomen dat een bestaande veehouderij zou kunnen worden belemmerd door deze functie, is het inderdaad wenselijk om de randvoorwaarden in de bedoelde afwijkingsregels aan te vullen zoals gevraagd in de inspraakreactie. 6. De definitie van het begrip ‘omgevingsdialoog’ legt de vorm van de te voeren dialoog niet precies vast.
Zij laat aan de initiatiefnemer wel degelijk ruimte om te kiezen voor de vorm van overleg die het best past bij de aard en de omvang van de beoogde bedrijfsuitbreiding. Belangrijkste randvoorwaarde is wel dat alle belanghebbenden daarbij worden betrokken, dat zij op een goede manier over het voornemen worden voorgelicht en de ruimte krijgen om daarop te reageren. Daarna is het aan de initiatiefnemer om in de richting van zijn omgeving aan te geven hoe hij is omgegaan met de inbreng vanuit de omgevingsdialoog en of dat heeft geleid tot aanpassingen van het plan. Van dit alles moet ook verslag worden gedaan aan de gemeente bij het aanvragen van een omgevingsvergunning. Verder is de opsomming in bijlage 8 bij de planregels (‘Maatregelenpakketten plussenbeleid’) geen verplicht te volgen volgorde. Het gaat er bij de toepassing van het Plussenbeleid juist om dat de Plus-investering wordt besteed aan de thema’s waarvoor in de omgevingsdialoog de meeste aandacht is gevraagd, dit met het oog op een goede belangenafweging door het gemeentebestuur in het daaropvolgende besluitvormingsproces. Daarbij is wel van belang dat bij het treffen van die maatregelen eerst wordt gezocht naar maatregelen op het erf, voordat maatregelen in de omgeving van het erf of in de omgeving van omwonenden aan de orde kunnen zijn.
Dit laatste is ook toegelicht in de plantoelichting en vloeit voort uit het provinciale en het gemeentelijke Plussenbeleid. 7. Voor een niet-grondgebonden veehouderij(tak) geven de agrarische gebiedsbestemmingen in het voorontwerpbestemmingsplan aan dat uitsluitend de bestaande diersoorten zijn toegestaan. Deze regel is opgenomen omdat bij het houden van andere diersoorten eerst de daaraan verbonden milieuaspecten in hun volle breedte moeten worden onderzocht. Omdat dit niet goed genoeg mogelijk is in een milieueffectrapport voor het gehele gemeentelijke buitengebied, kan een omschakeling naar andere diersoorten niet generiek worden toegelaten in het nieuwe bestemmingsplan. Het is ook niet mogelijk om dit toe te laten via bijvoorbeeld een binnenplanse afwijkingsbevoegdheid. 69
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
Wel is naar aanleiding van de inspraakreacties voorzien in een afwijkingsregel die omschakeling tussen de al aanwezige diersoorten mogelijk maakt op voorwaarde dat dit niet leidt tot nadeliger effecten dan het bestaande gebruik. Daarmee wordt het bijvoorbeeld mogelijk om van de vergunde Rav-hoofdcategorie D (varkens) om te schakelen naar Rav-hoofdcategorie E (pluimvee). Hierbij kan echter geen beroep worden gedaan op wettelijk beschikbare milieuruimte die mogelijk nog wel aanwezig is. Voor het omschakelen naar een andere diersoort die nog niet op het bedrijf aanwezig is en waarbij de toegestane milieugebruiksruimte toeneemt, blijft onder het nieuwe bestemmingsplan daarom maatwerk nodig in de vorm van een op de concrete situatie toegesneden procedure. Dit alles is nader toegelicht in het milieueffectrapport. De gemeente wil in het nieuwe bestemmingsplan binnen de wettelijke mogelijkheden en de geldende beleidskaders mogelijkheden bieden voor ontwikkeling. Daarbij is het echter niet mogelijk om ruimte te bieden voor elke denkbare ontwikkeling in de richting van bijvoorbeeld de verduurzaming van de veehouderij. Nu het wel mogelijk blijft om binnen de op het bedrijf al aanwezige diersoorten (Rav-hoofdcategorieën) de veebezetting onder voorwaarden aan te passen, ziet de gemeente de gekozen regeling niet als belemmering voor verduurzaming.
Ten aanzien van het planschaderisico is verder van belang dat deze regeling ook al was opgenomen in het voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2016” en dat agrarische bedrijven sindsdien nog gebruik hebben kunnen maken van de mogelijkheden die de geldende bestemmingsplannen bieden. Aanpassing t.o.v. voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” Het agrarisch bouwvlak is aangepast. De planregels over de NGE-systematiek, de voorzieningen bij een agrarisch bedrijf, het omschakelen van diersoorten bij een niet-grondgebonden veehouderij(tak) en het toestaan van detailhandel zijn aangepast. Verder is een verwijzing in de planregels gecorrigeerd.
Indiener 91 Samenvatting Namens de eigenaar van het agrarisch bedrijf Dekkersweg 1 in Ruurlo wordt verzocht om: 1. de regeling over het uitbreiden en herbouwen van een bedrijfswoning te verduidelijken, daarbij ook in te gaan op het begrip ‘bouwwijze’, en om de voorwaarde los te laten dat de afstand tussen een bestaande bedrijfswoning en een eventuele tweede bedrijfswoning niet meer dan 25 meter mag bedragen; 2. de afwijkingsbevoegdheid ten behoeve van detailhandel aan te vullen met de voorwaarde dat toepassing ervan niet mag leiden tot een aantasting van de gebruiks- en ontwikkelingsmogelijkheden van omliggende bestemmingen en functies; 3. de planregels aan te vullen met de meegezonden gegevens en om de mogelijkheid tot intern salderen te onderzoeken als er geen sprake is van een toename van stikstofuitstoot; 4. de invulling van de omgevingsdialoog bij het Plussenbeleid niet dwingend vast te leggen en om aan te geven of de initiatiefnemer naar eigen inzicht keuzes kan maken uit de Plus-maatregelen uit bijlage 8 bij de planregels; 5. het omschakelingsverbod voor de niet-grondgebonden veehouderij(tak) te verduidelijken; 6. duidelijk te maken waarom bij de niet-grondgebonden veehouderijen in het ammoniakbuffergebied de stalvloeroppervlakte is benoemd en wat daarvan de gevolgen zijn. Beoordeling 1.
Het nieuwe bestemmingsplan biedt mogelijkheden om een bestaande (bedrijfs)woning te vergroten tot 1.000 m³. Daarbij moet volgens de rechtspraak dan wel eerst worden onderzocht of een beoogde woninguitbreiding zich verdraagt met de milieuregelgeving over bijvoorbeeld geur en geluid. Op die manier worden de belangen van de in een gebied aanwezige functies betrokken bij de besluitvorming, evenals het belang van een goed woon- en leefklimaat ter plaatse van de uit te breiden of te herbouwen (bedrijfs)woning. Om deze belangenafweging mogelijk te kunnen maken, is bij onder meer de agrarische gebiedsbestemmingen voorzien in een afwijkingsregel voor het uitbreiden of het herbouwen van een (bedrijfs)woning (artikel 5.4.9). Deze afwijkingsregel sluit aan op de bouwregel die is genoemd in de inspraakreactie (artikel 5.2.3, lid b) en die nader wordt toegelicht in artikel 5.2.3, lid i van de planregels. Zij maakt het mogelijk om de benodigde belangenafweging over het geur- en geluidsaspect te laten plaatsvinden, iets wat niet mogelijk zou zijn bij een bouwregel die het 70
Inspraakverslag vobp Buitengebied Berkelland 2020
uitbreiden of herbouwen van een (bedrijfswoning) bij rechte mogelijk maakt. Voor de toepassing van deze afwijkingsbevoegdheid is overigens geen afzonderlijke procedure nodig. Naar aanleiding van de inspraakreactie wordt het criterium over het uitbreiden van een woning in de richting van een weg overigens aangevuld. Deze aanvulling maakt duidelijk dat het uitbreiden van een woning in de richting van een weg bij rechte wel is toegestaan als de afstand ten opzichte van de weg meer dan 250 meter blijft bedragen. Bij wegen in buitenstedelijk gebied met één of twee rijstroken is dit namelijk de breedte van de akoestische onderzoekszone uit de Wet geluidhinder. Voor woninguitbreidingen op grotere afstand van dit soort wegen is vanuit ruimtelijk standpunt dus geen nader akoestisch onderzoek nodig. Verder is het begrip ‘bouwwijze’ in de planregels opgenomen om te voorkomen dat bij herbouw van woningen een andere woningtypologie wordt gebruikt dan de bestaande. Hiermee wil de gemeente vanuit landschappelijke overwegingen voorkomen dat een bestaand pand met meerdere ‘verblijfsobjecten met een woonfunctie’ kan worden vervangen door vrijstaande woningen met elk één ‘verblijfsobjecten met een woonfunctie’. Dit beleidsuitgangspunt is nader belicht in de plantoelichting en is verwerkt in de regels van alle bestemmingen die een woonfunctie kennen.
In de afwijkingsregel voor een tweede bedrijfswoning bij een agrarisch bedrijf is een afstandscriterium van 25 meter genoemd. Dit is gedaan met het oog op de clustering van de bebouwing en om te voorkomen dat een tweede bedrijfswoning op te grote afstand van het bestaande erf kan worden gebouwd. Dit landschappelijke motief kan echter ook worden ingevuld door dit afstandscriterium aan te vullen met een maximale afstand van 10 meter ten opzichte van bestaande bedrijfsgebouwen. Op die manier kan ook in situaties waarin de afstand ten opzichte van de al bestaande bedrijfswoning groter is dan 25 meter worden meegewerkt, terwijl er tegelijkertijd toch sprake blijft van een clustering van de gebouwen op het erf. 2. Het is op voorhand inderdaad niet uit te sluiten dat een bouwwerk dat in gebruik wordt genomen ten behoeve van (kleinschalige) detailhandel vanuit de geurwetgeving moet worden aangemerkt als een geurgevoelig object. Om te voorkomen dat een bestaande veehouderij zou kunnen worden belemmerd door deze functie, is het inderdaad wenselijk om de randvoorwaarden in de bedoelde afwijkingsregels aan te vullen zoals gevraagd in de inspraakreactie. 3. De via de inspraakreactie toegezonden gegevens over de verleende toestemming uit 2018 op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 kunnen niet worden verwerkt in bijlage 6.