01. concept-zienswijzennota obpBB2020
Tekst van het document
in bijlage 6 bij de planregels naast de daarin al genoemde Nbw-vergunning van 10 augustus 2018. Omdat de zienswijzen door een gemachtigde worden ingediend namens een cliënt, informeren wij ook de gemachtigde over de beoordeling van de zienswijzen en de voortgang van de bestemmingsplanprocedure. Het ligt vervolgens op de weg van de gemachtigde om zijn cliënt te informeren. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan De zienswijzen geven geen aanleiding tot aanpassingen. Zienswijze 70: Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Morsdijk 2-2a in Ruurlo wordt verzocht om: - het pand Morsdijk 2 aan te duiden als plattelandswoning; - in het nieuwe bestemmingsplan mogelijkheden te bieden om agrarische bouwvlakken te vergroten tot meer dan 1,5 ha; - de bijlage bij de planregels met de onherroepelijke natuurtoestemmingen aan te passen; - het Plussenbeleid alleen van toepassing te laten zijn op uitbreidingen van een niet-grondgebonden veehouderij(tak) buiten het toe te kennen agrarisch bouwvlak; - te voorzien in een nadere aanduiding ‘niet-grondgebonden veehouderij’; - alsnog een binnenplanse afwijkingsregel op te nemen voor het wisselen in diersoorten; - ook de cliënt op de hoogte te houden van de ontwikkelingen in deze bestemmingsplanprocedure.
Beoordeling Het nieuwe bestemmingsplan voor het buitengebied van Berkelland kent de mogelijkheid om voormalige agrarische bedrijfswoningen aan te merken als plattelandswoningen in de zin van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo). Daarbij is er niet voor gekozen om te werken met aanduidingen op de verbeelding omdat dat bij het aanmerken van nieuwe plattelandswoningen vraagt om een procedure waarmee de verbeelding te kunnen aanpassen. Om dergelijke procedures te voorkomen, is voorzien in de algemene gebruiksafwijkingsregels waarop ook in de zienswijzen wordt gewezen. Deze maakt het mogelijk om een omgevingsvergunning aan te vragen om te worden aangemerkt als plattelandswoning. Als daarbij kan worden aan de randvoorwaarden, dan kan deze omgevingsvergunning worden verleend zonder dat daarvoor een bijzondere procedure nodig is voor het aanpassen van de verbeelding. Mocht een als ‘plattelandswoning’ aangemerkte voormalige bedrijfswoning weer in beeld komen om te worden gebruikt al (tweede) bedrijfswoning, dan kan worden verzocht om de verleende omgevingsvergunning weer in te trekken. Ook dan hoeft de verbeelding van het nieuwe bestemmingsplan niet te worden aangepast.
Deze methode om dus niet te werken met aanduidingen op de verbeelding maar met een omgevingsvergunning en een binnenplanse afwijkingsregeling, levert voor de betrokkenen dus minder procedures op en pakt daardoor ook qua leges goedkoper uit. Om die reden geeft dit onderdeel van de zienswijzen dan ook geen aanleiding tot het opvoeren van een specifieke aanduiding op de verbeelding maar wordt de indiener in overweging gegeven om na het in werking treden van het bestemmingsplan een omgevingsvergunning aan te vragen. Het ontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” voorziet voor het perceel Morsdijk 2a in de bestemming ‘Agrarisch’ en in een agrarisch bouwvlak. Verzocht wordt om in de planregeling mogelijkheden te bieden voor het vergroten van agrarische bouwvlakken tot omvang groter dan 1,5 ha. 55
Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat het toekennen van het agrarisch bouwvlak volgens de in 2010 vastgestelde uitgangspunten voor het nieuwe bestemmingsplan gebeurt aan de hand van de bestaande bedrijfsgebouwen en de eerste ontwikkelingsstap van het agrarisch bedrijf. Daarbij gaat het gemeentelijk ruimtelijk beleid ten aanzien van de omvang van agrarische bouwvlakken voor niet-grondgebonden veehouderijen uit van een maximale omvang van 1,5 ha. Dit uitgangspunt is doorvertaald in de planregels over bijvoorbeeld het vergroten van agrarische bouwvlakken via een wijziging van het nog vast te stellen bestemmingsplan. Omdat het toelaten van nog grotere bouwvlakken voor niet-grondgebonden veehouderijen zich niet verdraagt met het gemeentelijk ruimtelijk beleid, dat overigens ook is beschreven in de (bijlagen) bij de plantoelichting, wordt de wens tot verruiming van de planregeling niet overgenomen. Daarbij wordt opgemerkt dat ook het geldende bestemmingsplan geen mogelijkheden biedt voor het vergroten van agrarische bouwvlakken tot een omvang die groter is dan 1,5 ha. De zienswijzen geven aan dat Gedeputeerde Staten van Gelderland op 22 oktober 2012 op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 een vergunning hebben verleend voor het bedrijf Morsdijk 2-2a (nr. 2012-006693).
De gegevens van deze met de zienswijzen meegezonden vergunning waren bij de gemeente nog niet bekend maar zullen bij de vaststelling van het bestemmingsplan worden opgenomen in bijlage 6 bij de planregels. In verband hiermee wordt deze bijlage bij de planregels gewijzigd vastgesteld. De gemeenteraad heeft op 19 maart 2019 de Structuurvisie Plussenbeleid vastgesteld. Dit besluit is genomen ter uitvoering van artikel 2.31 en artikel 2.33 van de Omgevingsverordening Gelderland waarin de gemeentebesturen de opdracht kregen om beleidsregels vast te stellen over de uitbreidingsmogelijkheden voor de nietgrondgebonden veehouderij. Hiermee beperkt de Omgevingsverordening zich niet langer tot uitbreidingen van agrarische bouwvlakken, zoals dat voorheen wel het geval was en ook in de provinciale Handreiking Plussenbeleid blijkbaar nog lijkt door te klinken. De huidige tekst van de Omgevingsverordening vereist echter wel degelijk dat de gemeente het Plussenbeleid via nieuw vast te stellen bestemmingsplannen ook van toepassing laat zijn op uitbreidingen van niet-grondgebonden veehouderijen binnen de daarbij toe te kennen agrarische bouwvlakken. Dit is bij de totstandkoming van het gemeentelijk Plussenbeleid en van het nu voorliggende bestemmingsplan ook bevestigd door het provinciebestuur.
Met het vaststellen van de Omgevingsverordening heeft het provinciebestuur echter geen inbreuk willen maken op bestaande rechten in de toen geldende bestemmingsplannen. Wèl moet het Plussenbeleid worden verwerkt in de regels van nieuw vast te stellen bestemmingsplannen zoals het nieuwe bestemmingsplan voor het buitengebied van Berkelland. Dit is ook verwoord op pagina 14 van de Structuurvisie Plussenbeleid en in de plantoelichting van het voorliggende bestemmingsplan. Dit betekent dan ook dat dit onderdeel van de zienswijzen geen aanleiding geeft tot aanpassingen in de planregels die het Plussenbeleid van toepassing verklaren binnen de toe te kennen agrarische bouwvlakken. De omschrijving van de begrippen ‘grondgebonden veehouderijbedrijf’ en ‘nietgrondgebonden veehouderijbedrijf’ sluiten aan op de definities uit de provinciale omgevingsverordening die instructieregels geeft voor het onderscheid tussen grondgebonden en niet-grondgebonden veehouderij. Uit deze definities komt inderdaad naar voren dat onder meer de omvang van de voor een veehouderij beschikbare grond relevant kan zijn voor het bepalen of sprake is van een grondgebonden of een nietgrondgebonden veehouderij.
Omdat eigendomsverhoudingen kunnen veranderen betekent dit dat het niet wenselijk is om bij de vaststelling van het bestemming al op de verbeelding aan te geven of op een bedrijfslocatie sprake is van een niet-grondgebonden veehouderij(tak). Wanneer op het moment van uitbreiding van het betrokken bedrijf immers géén sprake meer zou zijn van een niet-grondgebonden veehouderij(tak), dan zou het bedrijf via een dergelijk aanduiding wel zijn gebonden aan de aanvullende regels die gelden voor het uitbreiden van een niet-grondgebonden veehouderij. Om die reden 56
kiest de gemeente ervoor om deze beoordeling te laten plaatsvinden op het moment dat een uitbreidingsplan aan haar wordt voorgelegd en om in de planregels onderscheid te maken tussen het uitbreiden van een grondgebonden veehouderij(tak) en het uitbreiden van een niet-grondgebonden veehouderij(tak). Zeker bij gemengde bedrijven kan dan elke vorm van uitbreiding worden beoordeeld aan het daarvoor geldende beleid zonder eventuele onduidelijkheden vanwege op voorhand gegeven kwalificaties die op het moment van uitbreiding wellicht zijn achterhaald. Artikel 3.1.2, lid d, onder 5 van de planregels geeft aan dat binnen een nietgrondgebonden veehouderij(tak) uitsluitend de bestaande diersoort is toegestaan. Van deze bepaling kan worden afgeweken door toepassing van de afwijkingsregel in artikel 3.6.6 van de planregels. Deze afwijkingsbepaling verwijst echter alleen naar artikel 3.1.2, lid e en maakt daarom niet voldoende duidelijk dat zij ook is bedoeld om af te wijken van het bepaalde in artikel 3.1.2, lid d. onder 5 van de planregels. Dit betekent dat de zienswijzen aanleiding geven om de afwijkingsregel in artikel 3.6.6 aan te vullen via een gewijzigde vaststelling van het bestemmingsplan.
Omdat de zienswijzen door een gemachtigde worden ingediend namens een cliënt, informeren wij ook de gemachtigde over de beoordeling van de zienswijzen en de voortgang van de bestemmingsplanprocedure. Het ligt vervolgens op de weg van de gemachtigde om zijn cliënt te informeren. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Artikel 3.6.6 van de planregels en bijlage 6 bij de planregels zijn aangevuld. Zienswijze 71: Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Huurninkallee 11 in Beltrum wordt verzocht om: - het op de verbeelding bij het ontwerpbestemmingsplan ingetekende agrarische bouwvlak aan te passen omdat het ‘bouwvlak-op-maat’-principe niet wordt onderschreven en leidt tot planschade; - te voorzien in een nadere aanduiding ‘niet-grondgebonden veehouderij’; - alsnog een binnenplanse afwijkingsregel op te nemen voor het wisselen in diersoorten; - ook de cliënt op de hoogte te houden van de ontwikkelingen in deze bestemmingsplanprocedure. Beoordeling Het ontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” voorziet voor het perceel Huurninkallee 11 in de bestemming ‘Agrarisch’ en in een agrarisch bouwvlak. Verzocht wordt om het ingetekende agrarische bouwvlak zodanig te verruimen dat het qua omvang overeenkomt met het bouwvlak uit het geldende bestemmingsplan.
Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat het toekennen van het agrarisch bouwvlak volgens de in 2010 vastgestelde uitgangspunten voor het nieuwe bestemmingsplan gebeurt aan de hand van de bestaande bedrijfsgebouwen en de eerste ontwikkelingsstap van het agrarisch bedrijf. Daarbij is aangegeven dat de gemeente in het nieuwe bestemmingsplan de omvang van de agrarische bouwvlakken uit de geldende bestemmingsplannen niet één-op-één kan overnemen maar zal moeten uitgaan van een bouwvlak-op-maat-benadering waarbij ook niet aan elk agrarische bedrijf een even groot bouwvlak kan worden toebedeeld. Dit uitgangspunt is vervolgens ook gevolgd bij de procedure voor het later vernietigde bestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2012” en bij de opstelling van de voorontwerpbestemmingsplannen “Buitengebied Berkelland 2016” en “Buitengebied Berkelland 2020”. Nu het agrarisch bouwvlak uit het ontwerpbestemmingsplan beantwoordt aan de bovengenoemde uitgangspunten en de zienswijzen geen blijk geven van concrete 57
plannen voor een uitbreiding van het agrarisch bedrijf of het verplaatsen van de bedrijfswoning, geven zij ook geen aanleiding tot aanpassing van het ingetekende bouwvlak. Het gegeven dat het noordoostelijke deel van het perceel buiten het gebied met de aanduiding ‘wetgevingszone – zoekgebied voorkeurstracé buisleidingenstrook’ ligt is daarbij overigens niet relevant. Voor gronden binnen deze landelijk begrensde zone levert deze aanduiding namelijk geen directe belemmering op voor het realiseren van eventuele gebouwen, iets waarvan alleen sprake is binnen het gebied met de aanduiding ‘wetgevingszone - reservering voorkeurstracé buisleidingenstrook’. Voor agrarische bedrijven bleef het sinds 2011 overigens nog gewoon mogelijk om uitbreidingsplannen op basis van de geldende bestemmingsplannen te realiseren. Om die reden levert de beoogde aanpassing van de omvang van het agrarisch bouwvlak volgens de vastgestelde uitgangspunten voor het nieuwe bestemmingsplan dan ook geen grondslag op voor planschade (tegenwoordig: tegemoetkoming in schade) omdat zij al zeer lange tijd voorzienbaar was. De omschrijving van de begrippen ‘grondgebonden veehouderijbedrijf’ en ‘nietgrondgebonden veehouderijbedrijf’ sluiten aan op de definities uit de provinciale omgevingsverordening die instructieregels geeft voor het onderscheid tussen grondgebonden en niet-grondgebonden veehouderij.
Uit deze definities komt inderdaad naar voren dat onder meer de omvang van de voor een veehouderij beschikbare grond relevant kan zijn voor het bepalen of sprake is van een grondgebonden of een nietgrondgebonden veehouderij. Omdat eigendomsverhoudingen kunnen veranderen betekent dit dat het niet wenselijk is om bij de vaststelling van het bestemming al op de verbeelding aan te geven of op een bedrijfslocatie sprake is van een niet-grondgebonden veehouderij(tak). Wanneer op het moment van uitbreiding van het betrokken bedrijf immers géén sprake meer zou zijn van een niet-grondgebonden veehouderij(tak), dan zou het bedrijf via een dergelijk aanduiding wel zijn gebonden aan de aanvullende regels die gelden voor het uitbreiden van een niet-grondgebonden veehouderij. Om die reden kiest de gemeente ervoor om deze beoordeling te laten plaatsvinden op het moment dat een uitbreidingsplan aan haar wordt voorgelegd en om in de planregels onderscheid te maken tussen het uitbreiden van een grondgebonden veehouderij(tak) en het uitbreiden van een niet-grondgebonden veehouderij(tak). Zeker bij gemengde bedrijven kan dan elke vorm van uitbreiding worden beoordeeld aan het daarvoor geldende beleid zonder eventuele onduidelijkheden vanwege op voorhand gegeven kwalificaties die op het moment van uitbreiding wellicht zijn achterhaald.
Artikel 3.1.2, lid d, onder 5 van de planregels geeft aan dat binnen een nietgrondgebonden veehouderij(tak) uitsluitend de bestaande diersoort is toegestaan. Van deze bepaling kan worden afgeweken door toepassing van de afwijkingsregel in artikel 3.6.6 van de planregels. Deze afwijkingsbepaling verwijst echter alleen naar artikel 3.1.2, lid e en maakt daarom niet voldoende duidelijk dat zij ook is bedoeld om af te wijken van het bepaalde in artikel 3.1.2, lid d. onder 5 van de planregels. Dit betekent dat de zienswijzen aanleiding geven om de afwijkingsregel in artikel 3.6.6 aan te vullen via een gewijzigde vaststelling van het bestemmingsplan. Omdat de zienswijzen door een gemachtigde worden ingediend namens een cliënt, informeren wij ook de gemachtigde over de beoordeling van de zienswijzen en de voortgang van de bestemmingsplanprocedure. Het ligt vervolgens op de weg van de gemachtigde om zijn cliënt te informeren. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Artikel 3.6.6 van de planregels is aangevuld Zienswijze 72: Samenvatting 58
Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Borculoseweg 80 in Eibergen wordt verzocht om: - geen bestemming ‘Wonen’ toe te kennen aan de woning Borculoseweg 78 (Eibergen) omdat dat een belemmering oplevert voor de bedrijfsactiviteiten van indiener; - een afwijkingsbevoegdheid op te nemen voor het realiseren van een eerste bedrijfswoning op agrarische bouwvlakken met de aanduiding (-bw); - het op de verbeelding bij het ontwerpbestemmingsplan ingetekende agrarische bouwvlak aan te passen omdat het ‘bouwvlak-op-maat’-principe niet wordt onderschreven en leidt tot planschade; - de meegezonden vergunning op grond van de Wet natuurbescherming alsnog te verwerken in het bestemmingsplan omdat het inspraakverslag beschrijft dat deze is verwerkt in bijlage 6; - ook de cliënt op de hoogte te houden van de ontwikkelingen in deze bestemmingsplanprocedure. Beoordeling Ten aanzien van de bestemming ‘Wonen’ voor het perceel Borculoseweg 78 dat het voor de uitbreidingsmogelijkheden van de veehouderij Borculoseweg 80 niet uitmaakt of de woning Borculoseweg 78 een woonbestemming krijgt. Dit vanwege: a. het gegeven dat de veehouderij op deze woning aan dezelfde milieunormen moet voldoen, ongeacht het feit of hier een bestemming ‘Agrarisch’ of ‘Wonen’ op rust; b. de omstandigheid dat de veehouderij in relatie tot deze woning voldoende gebruiksruimte heeft voor verdere uitbreiding.
Op 21 juli 2021 is voor de locatie Borculoseweg 80 verder een melding Activiteitenbesluit ingediend voor het houden van varkens in een zogenaamde zonvarkensstal. Op 26 juli 2021 is daarvoor een aanvraag omgevingsvergunning beperkte milieutoets (aanvraagOBM) ingediend die op 14 en 17 oktober 2021 is aangevuld met een aanmeldnotitie m.e.r.-beoordeling. De melding en de aanvraag-OBM hebben betrekking op het houden van de in onderstaande tabellen genoemde dieraantallen.
Daarbij heeft de woning Borculoseweg 78 voor 19 maart 2000 opgehouden onderdeel uit te maken van de veehouderij Borculoseweg 80, zodat deze niet kan worden aangemerkt als een voormalige agrarische bedrijfswoning als bedoeld in de Wet geurhinder en veehouderij (Wgv). De planologische status van de woning is daarbij niet bepalend. Uit een voor 19 maart 2000 verleende milieuvergunning blijkt dat de woning geen onderdeel 59
is van de inrichting. Woningen die vanuit de milieuvergunde situatie voor 19 maart 2000 al geen deel uitmaakten van een andere veehouderij, worden niet gezien als voormalige agrarische bedrijfswoningen. In die zin werpt de omzetting van de bestemming van ‘Agrarisch’ naar ‘Wonen’ voor Borculoseweg 78 geen verdergaande belemmeringen op dan nu al het geval is. Wellicht ten overvloede is niettemin een geurberekening uitgevoerd. Bij een dergelijke woning kan anders dan bij een voormalige agrarische bedrijfswoning als bedoeld in de Wgv niet worden volstaan met toetsing aan de minimumafstand van 50 meter. Daarom is de geurbelasting op deze woning berekend en afgezet tegen de hier geldende geurnorm van 14 odour units/m3. Met behulp van het rekenprogramma V-Stacks Vergunning 2020 is een worst case berekening op de woning uitgevoerd, waarbij het fictieve emissiepunt is gelegd op de rand van het agrarisch bouwvlak (uitgaande van de begrenzing en maatvoering in het ontwerpbestemmingsplan). Voor de overige rekenparameters is aangesloten bij de waarden uit de indiende melding en aanvraag-OBM. Dit leidt tot de brongegevens in onderstaande tabel.
Berekening met V-Stacks Vergunning 2020 leidt tot het resultaat in onderstaande tabel.
De berekening in de worst case situatie leidt tot een geurbelasting van 6,1 odour units/m3. Hierbij wordt dus ruimschoots voldaan aan de geurnorm van 14 odour units/m3. Bij deze geurbelasting is ter plaatse van de woning Borculoseweg 78 sprake van een aanvaardbaar woon- en leefklimaat en wordt de veehouderij ook niet onevenredig belemmerd in de uitbreidingsmogelijkheden. Daarnaast wordt ruimschoots voldaan aan de minimumafstanden voor geur uit het Activiteitenbesluit voor agrarische bedrijfsopslagen voor mest en voer. Met betrekking tot fijn stof kan daarnaast worden opgemerkt dat er sprake is van een relatief geringe emissie van fijn stof. Zoals blijkt uit de ISL3a-berekening bij de melding/aanvraag-OBM levert het bedrijf op Borculoseweg 80 dan ook geen significante bijdrage aan de concentraties fijn stof ter plaatse van de woning Borculoseweg 78. Vanuit de VNG-publicatie Bedrijven en milieuzonering (editie 2009) geldt voor een varkenshouderij verder een richtafstand van 200 meter. De richtafstand voor het onderdeel geur (die 200 meter bedraagt) blijft daarbij echter buiten beschouwing, omdat voor geur van veehouderijen specifieke wetgeving bestaat die hierop voorrang heeft. De richtafstanden voor de overige onderdelen (geluid, stof en gevaar) komen uit op maximaal 50 meter. Aan die richtafstand wordt ruimschoots voldaan ten opzichte van de woning Borculoseweg 78.
Nu ook het onderdeel geur geen belemmeringen opwerpt is de omzetting naar ‘Wonen’ vanuit de systematiek van bedrijven en milieuzonering toelaatbaar. Zoals gezegd geldt voor een varkenshouderij voor het onderdeel geluid een richtafstand van 50 meter. Aan die richtafstand wordt zoals gezegd ruimschoots voldaan ten opzichte van de woning Borculoseweg 78. Daarbij is het bovendien zo dat voor een woning met een woonbestemming dezelfde geluidnormen gelden als voor een bedrijfswoning met een agrarische bestemming. Uit dit alles komt naar voren dat het toekennen van de bestemming ‘Wonen’ aan de voormalige bedrijfswoning Borculoseweg 78 geen belemmeringen oplevert voor de bedrijfsvoering op het perceel Borculoseweg 80. Het op de verbeelding ingetekende agrarisch bouwvlak voor Borculoseweg 80 is voorzien van de functieaanduiding “(-bw)”. Deze functieaanduiding is bedoeld om aan te geven dat ter plaatse geen bedrijfswoning aanwezig is en dat ook geen bedrijfswoning wordt toegestaan. Zij is in het bestemmingsplan onder meer opgenomen voor agrarische 60
bouwvlakken zonder agrarische bedrijfswoning die voorheen deel uitmaakten van een gekoppeld agrarisch bouwvlak, dit om te voorkomen dat na de ontkoppeling van beide delen nieuwe mogelijkheden zouden ontstaan voor het bouwen van extra bedrijfswoningen. Dit is nader toegelicht in de plantoelichting. Omdat het agrarisch bouwvlak Borculoseweg 80 in het geldende bestemmingsplan deel uitmaakt van een gekoppeld agrarisch bouwvlak en zelf geen agrarische bedrijfswoning kent, biedt het nieuwe bestemmingsplan dus ook niet de mogelijkheid om deze alsnog te realiseren. Om die reden is de in de inspraakreactie namens indieners ingebrachte wens om de functieaanduiding “(-bw)” te schrappen dan ook niet overgenomen en wordt naar aanleiding van de zienswijzen ook niet de wens overgenomen om te voorzien in een afwijkingsregel voor het realiseren van een eerste bedrijfswoning. Dit laatste verdraagt zich immers niet met het al genoemde uitgangspunt om geen nieuwe bedrijfswoningen toe te laten binnen toe te kennen agrarische bouwvlakken waar zich nog geen bedrijfswoning bevindt. Het ontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” voorziet voor het perceel Borculoseweg 80 in Eibergen in de bestemming ‘Agrarisch’ en in een agrarisch bouwvlak. Verzocht wordt om het ingetekende agrarische bouwvlak zodanig te verruimen dat het overeenkomt met het bouwvlak uit het geldende bestemmingsplan.
Naar aanleiding daarvan wordt opgemerkt dat het toekennen van het agrarisch bouwvlak volgens de in 2010 vastgestelde uitgangspunten voor het nieuwe bestemmingsplan gebeurt aan de hand van de bestaande bedrijfsgebouwen en de eerste ontwikkelingsstap van het agrarisch bedrijf. Daarbij is sinds 2011 al aangegeven dat de gemeente in het nieuwe bestemmingsplan de omvang van de agrarische bouwvlakken uit de geldende bestemmingsplannen niet één-op-één kan overnemen maar zal moeten uitgaan van een bouwvlak-op-maat-benadering waarbij ook niet aan elk agrarische bedrijf een even groot bouwvlak kan worden toebedeeld. Dit uitgangspunt is vervolgens ook gevolgd bij de procedure voor het later vernietigde bestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2012” en bij de opstelling van de voorontwerpbestemmingsplannen “Buitengebied Berkelland 2016” en “Buitengebied Berkelland 2020”. Dit bracht onder meer met zich mee dat het bouwvlak uit het voorontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” werd afgestemd op de op 20 september 2018 verleende omgevingsvergunning voor het realiseren van een vleeskalverenstal. Nu het agrarisch bouwvlak uit het ontwerpbestemmingsplan beantwoordt aan de bovengenoemde uitgangspunten, geven de zienswijzen zelf geen aanleiding tot aanpassing van het bouwvlak.
Dat laatste is echter wel nodig om het ingetekende agrarische bouwvlak aan te passen aan de op 29 november 2021 verleende omgevingsvergunning voor het bouwen van twee varkensstallen op het perceel. Nu de meest noordelijke van deze twee stallen de bouwvlakgrens aan de noordzijde overschrijdt, wordt het bouwvlak aan de noordzijde met 10 meter opgeschoven. Voor agrarische bedrijven bleef het sinds 2011 overigens nog gewoon mogelijk om uitbreidingsplannen op basis van de geldende bestemmingsplannen te realiseren. Om die reden levert de beoogde aanpassing van de omvang van het agrarisch bouwvlak volgens de vastgestelde uitgangspunten voor het nieuwe bestemmingsplan dan ook geen grondslag op voor planschade (tegenwoordig: tegemoetkoming in schade) omdat zij al zeer lange tijd voorzienbaar was. De beoordeling van de inspraakreactie doet wellicht voorkomen alsof de voor Borculoseweg 80 op 16 oktober 2018 verleende Natuurbeschermingswetvergunning zou worden opgenomen in bijlage 6. Dit wordt echter niet benoemd in de afsluitende tekst onder ‘Aanpassing t.o.v. het voorontwerpbestemmingsplan ”Buitengebied Berkelland 2020”’ en was ook niet de bedoeling. De rechtspraak stond en staat namelijk niet toe dat toestemmingen die zijn verleend met toepassing van het Programma Aanpak Stikstof (PAS) één-op-één worden overgenomen in een nieuw vast te stellen bestemmingsplan.
Dit komt onder meer naar voren in de uitspraak van 29 mei 2019 (ECLI:NL:RVS:2019:3061, meerdere zaaknummers) waarin de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State concludeerde dat het PAS niet 61
voldeed aan de eisen die voortkomen uit de Europese Habitatrichtlijn. Dit betekent dat de in de inspraakreactie meegestuurde Wnb-vergunning niet kon worden opgenomen in bijlage 6 bij de planregels van het ontwerpbestemmingsplan en ook bij de vaststelling van het bestemmingsplan daarin niet kan worden verwerkt. Overigens gaf deze bijlage ook al aan dat toestemmingen op grond van de Wnb daarin niet kunnen worden opgenomen wanneer zij zijn verleend met toepassing van het PAS. Omdat de zienswijzen door een gemachtigde worden ingediend namens een cliënt, informeren wij ook de gemachtigde over de beoordeling van de zienswijzen en de voortgang van de bestemmingsplanprocedure. Het ligt vervolgens op de weg van de gemachtigde om zijn cliënt te informeren. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Het agrarisch bouwvlak is aangepast aan de op 29 november 2021 verleende omgevingsvergunning.
Zienswijze 73: Samenvatting Namens de eigenaren van de agrarische bedrijven Kulsdom 1, 2, 5, 9 en 11 in Geesteren wordt verzocht om het agrarisch bouwvlak voor Kulsdom 2 te voorzien van de functieaanduiding ‘paardenhouderij’, om het ingetekende agrarisch bouwvlak Kulsdom 911 te laten aansluiten op het projectbesluit uit 2010 en om de lijst met onherroepelijke natuurtoestemmingen aan te passen met de vergunningen op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 die zijn verleend voor Kulsdom 1 en Kulsdom 5, 9 en 11. Beoordeling Het ontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” voorziet voor de percelen Kulsdom 1, 2, 5, 9 en 11 in de bestemming ‘Agrarisch met Waarden – Landschapswaarden’ en een agrarisch bouwvlak. Op Kulsdom 2 na zijn deze agrarische bouwvlakken voorzien van de functieaanduiding ‘paardenhouderij’ (ph). Nu op Kulsdom 2 echter sprake is van een paardenhouderij, is het wenselijk om ook dit bouwvlak te voorzien van deze functieaanduiding. Ten aanzien van de paardenbakken, paddocks, tred- en trainingsmolen en vaste mestopslag bij Kulsdom 5 wordt gevraagd om te bevestigen dat deze ook buiten het ingetekende agrarisch bouwvlak zijn toegestaan. Bij deze kan dit worden bevestigd omdat de planregels bij de bestemming ‘Agrarisch met Waarden – Landschapswaarden’ dit soort bestaande voorzieningen inderdaad toelaten.
Ten aanzien van Kulsdom 9 en 11 is op 23 november 2010 een projectbesluit verleend zoals bedoeld in het toenmalige artikel 3.10 van de Wet ruimtelijke ordening (Wro). Met dit projectbesluit is het onderliggende bestemmingsplan “Buitengebied, integrale herziening” (Borculo) en het daarin opgenomen agrarisch bouwvlak echter niet aangepast, maar toestemming verleend om bouwwerken te realiseren die niet passen in dat bestemmingsplan. Het aanpassen van het bouwvlak zou alleen mogelijk zijn geweest als het bestemmingsplan zou zijn gewijzigd of zijn herzien. Dit betekent dat het agrarisch bouwvlak zelf nog niet is aangepast met het verlenen van het projectbesluit en dat aanpassing daarvan pas aan de orde is met het vaststellen van een nieuw bestemmingsplan zoals dat nu aan de orde is. Het nieuwe bestemmingsplan hanteert voor het toekennen van agrarisch bouwvlakken het uitgangspunten dat dat gebeurt aan de hand van de bestaande bedrijfsgebouwen en de eerste ontwikkelingsstap van het agrarisch bedrijf. Het agrarisch bouwvlak op de verbeelding bij het ontwerpbestemmingsplan voorziet naar aanleiding van een eerder verzoek van indiener in uitbreidingsruimte achter de bestaande stallen en niet in bouwvlak volgens de begrenzing van het projectbesluit.
Deze aanpassing is doorgevoerd naar aanleiding van zienswijzen over het ontwerpbestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2012” die zijn overgenomen in het op 26 juni 2013 vastgestelde bestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2012”. Het daarin vastgestelde liet de bouw 62
van de stro-opslag toe en voorzag daarnaast in de gevraagde uitbreidingsruimte achter de bestaande stallen. Ditzelfde agrarisch bouwvlak is naderhand ook verwerkt in de voorontwerpbestemmingsplannen “Buitengebied Berkelland 2016” en “Buitengebied Berkelland 2020” en het ontwerpbestemmingsplan waarop de nu ingediende zienswijzen zich richten. Er is dus niet zozeer sprake van een foutief ingetekend agrarisch bouwvlak, maar van een bouwvlak dat de uitvoering van het projectbesluit toelaat èn waarbij de uitbreidingsruimte is afgestemd op de wensen die de indiener eerder heeft ingebracht. Nu in de voorliggende zienswijzen geen sprake is van bouwplannen voor gebouwen buiten het ingetekende bouwvlak, geven zij dan ook geen aanleiding tot aanpassing van het ingetekende agrarisch bouwvlak omdat dat voldoet aan de uitgangspunten voor het toekennen van agrarische bouwvlakken. De zienswijzen geven aan dat Gedeputeerde Staten van Gelderland op 25 januari 2013 op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 een vergunning hebben verleend voor Kulsdom 1 (nr. 2012-019965) en voor Kulsdom 5, 9 en 11 (nr. 2012-019945). Deze verleende vergunningen waren bij de gemeente nog niet bekend maar zijn aan de gemeente toegezonden. Zij zullen bij de vaststelling van het bestemmingsplan worden opgenomen in bijlage 6 bij de planregels.
In verband hiermee wordt deze bijlage bij de planregels gewijzigd vastgesteld. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Het agrarisch bouwvlak voor Kulsdom 2 is voorzien van de functieaanduiding ‘paardenhouderij’ en bijlage 6 bij de planregels is aangevuld. Zienswijze 74: Samenvatting De Bomenstichting Achterhoek geeft aan dat de opmerkingen uit haar inspraakreactie over het voorontwerpbestemmingsplan van kracht blijven en verzoekt daarop aansluitend in haar zienswijzen om: - bij de bestemmingsomschrijvingen geen nevenbestemming toe te laten waarvoor op incidentele basis vergunningen zijn verleend omdat de incidentele situaties daarmee generiek worden voor het gebied (genoemd wordt artikel 8.1, lid f t/m k bij de bestemming ‘Bos’); - de gemeentelijke ambities ten aanzien van biodiversiteit meer te laten terugkomen in de planregels; - alle zandwegen te bestemmen als ‘zandweg’ en bij de verbodsbepalingen over het verharden van zandwegen ook aan te geven dat halfverharding niet is toegestaan; - de toegestane diepte voor grondbewerkingen aan te passen omdat 45 cm niet noodzakelijk is voor de reguliere agrarische bewerking maar de bodemstructuur wel nadelig beïnvloedt; - landschapselementen ook op de verbeelding op te nemen als de procedure daarvoor nog niet is doorlopen, waarbij het niet-opnemen van landschapselementen binnen bouwvlakken kan leiden tot
onduidelijkheid over onder meer de bescherming van landschapselementen en eventuele herplantverplichtingen; - planregels op te nemen over lichthinder; - de in de gemeente geldende geurnormen aan te passen; - in het milieueffectrapport aandacht te besteden aan het opnemen van beschermingsregels ten aanzien van gewasbeschermingsmiddelen; - de regels over de ‘omgevingsvergunning voor het uitvoeren van een werk, geen bouwwerk zijnde, of van werkzaamheden’ (vroeger: aanlegvergunning) uit artikel 4.7 en artikel 5.7 van toepassing te laten zijn op alle gronden met de bijbehorende agrarische gebiedsbestemming en niet alleen op gebieden binnen die gebiedsbestemmingen met een gebiedsaanduiding; - artikel 10.1, lid c t/m f te schrappen uit bij de bestemmingsomschrijving voor ‘Groen – Landschapselement’; 63
-
de bouwregel voor de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ zodanig aan te passen dat deze géén gebouwen of bouwwerken toestaan; bij de bestemmingen ‘Bos’ en Groen – Landschapselement’ de bepalingen te laten vervallen die een uitzondering maken voor werkzaamheden die vallen onder de werking van de Wet natuurbescherming (art. 8.5.2, lid d en artikel 10.4.2, lid c van de planregels).
Beoordeling Naar aanleiding van de mededeling dat de eerder ingediende inspraakreactie over het voorontwerpbestemmingsplan als herhaald en ingelast moet worden beschouwd, wordt aangegeven dat dit ook geldt voor de beoordeling van deze inspraakreactie zoals die is opgenomen in het inspraakverslag (indiener 317) en ook bij brief van 4 oktober 2021 is teruggekoppeld aan de Bomenstichting. Over de functies die zijn genoemd in artikel 8.1, lid f t/m k van de planregels kan worden opgemerkt dat dit geen incidentele functies betreffen op basis van incidentele vergunningen. Het gaat hier om al bestaande functies die er plekke worden uitgeoefend op basis van in het verleden verleende omgevingsvergunningen of het overgangsrecht van het geldende bestemmingsplan. Daarbij richtten de vergunningen voor bijvoorbeeld het gedenkbos in Neede en het vrijheidsbos in Geesteren zich op het realiseren van nieuw bebossing op voorheen agrarisch gebruikte gronden. Tegen die achtergrond is het niet wenselijk om af te zien van het verwerken van deze functies in het nieuwe bestemmingsplan. De wens om de omschrijving bij de bestemming ‘Bos’ aan te passen wordt dan ook niet overgenomen. De gemeenteraad van Berkelland heeft op 26 oktober 2021 het Biodiversiteitsplan gemeente Berkelland vastgesteld.
Dit plan is bedoeld als inspiratiedocument voor de uitvoering van projecten en geeft inzicht in de in Berkelland aanwezige natuurwaarden. Het vastgestelde biodiversiteitsplan zal nog worden gevolgd door een contourennota en een uitvoeringsplan en kan als inspiratiedocument dienen bij projecten waarbij bijvoorbeeld sprake is van landschappelijke inpassing of de realisatie van nieuwe natuur. Op deze manier gaat het ook worden ingezet bij de toepassing van de op veel plekken in het nieuwe bestemmingsplan opgenomen afwijkings- en wijzigingsregels. Via die planregels kan de gemeente dus ook vormgeven aan de gemeentelijke ambities ten aanzien van biodiversiteit. Het nieuwe bestemmingsplan biedt zodoende zowel aan initiatiefnemers als aan de gemeente mogelijkheden om bij de uitvoering van plannen aandacht te besteden aan het verbeteren van biodiversiteit. Bij de beoordeling van de inspraakreacties is al aangegeven dat het bestemmingsplan het niet mogelijk maakt om zandwegen zomaar te verharden. Het verharden van paden en wegen is namelijk in principe verboden en is alleen toelaatbaar als daarvoor een omgevingsvergunning is verleend waarbij onder meer de natuurlijke en cultuurhistorische waarden zijn afgewogen.
Daarbij zal via een aanvulling van de plantoelichting worden benadrukt dat dit verbod en het bijbehorende vergunningstelsel ook gelden als het gaat om halfverharding omdat dat het aanbrengen daarvan ook geldt als het verharden van paden en wegen. Voor het uitvoeren van grondbewerkingen dieper dan 0,45 meter is onder het nieuwe bestemmingsplan vaak een ‘omgevingsvergunning voor het uitvoeren van een werk, geen bouwwerk zijnde, of van werkzaamheden’ (vroeger: aanlegvergunning) vereist. Daarbij is de diepte van 45 centimeter aangehouden zodat voor diepploegen een omgevingsvergunning vereist is en voor niet-kerende bodembewerkingen niet. Dit sluit aan op het normale gebruik en op de bestaande praktijk. De bestemming ‘Groen – Landschapselement’ richt zich op groenelementen en andere landschapselementen. Bomen en groenelementen binnen agrarische bouwvlakken worden daarbij niet ondergebracht in de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ maar 64
vallen wel onder de regels van de Bomenverordening. Via deze Bomenverordening kan ook een herplantplicht worden opgelicht zonder dat dat tot onduidelijkheden leidt. Daarnaast verloopt het opleggen van landschappelijke inpassingsmaatregelen meestal via het verlenen van omgevingsvergunningen. De uitvoering van inpassingsmaatregelen kan dan worden verankerd in vergunningvoorschriften zodat het niet nodig is om voor elke individuele situatie ook nog de verbeelding bij het bestemmingsplan aan te passen. Dat is overigens ook niet nodig om de realisatie en het onderhoud van vergunde maatregelen zo nodig te kunnen afdwingen omdat dat kan gebeuren op basis van de verleende omgevingsvergunning en de daarin opgenomen voorschriften. De gemeenteraad heeft in het verleden besloten om lichthinder niet in het bestemmingsplan te reguleren. Het bestemmingsplan is daar ook niet het geëigende instrument voor, omdat lichtnormen of zorgplichtbepalingen om lichthinder te voorkomen daar niet in mogen worden opgenomen. De milieuwetgeving biedt daarvoor wel handvatten in het Activiteitenbesluit milieubeheer. Hierin zijn specifieke middelvoorschriften en een zorgplicht opgenomen om lichthinder te voorkomen dan wel zoveel mogelijk te beperken. Daarbij wordt verder overleg en voorlichting ingezet als aanvullend instrument om lichthinder en lichtvervuiling via het milieuspoor te voorkomen.
Het al dan niet aanpassen van de geurnormen is geen onderdeel van een bestemmingsplanprocedure. Het is aan de gemeenteraad om dit verder op te pakken via een eventuele aanpassing van de geldende geurverordening. In het milieueffectrapport het MER is overigens wel onderzoek gedaan naar de geurbelasting van veehouderijen in de huidige situatie en de met het bestemmingsplan mogelijk gemaakte situatie. Daaruit kwamen geen zodanige knelpunten naar voren dat hiervoor via de planregels moest worden voorzien in aanvullende maatregelen bovenop de geldende geurwetgeving. Het milieueffectrapport bevat over het gebruik van mest en bestrijdingsmiddelen een uitspraak waar het gaat over bufferzone rond natte natuurgebieden die zijn aangeduid als ‘beschermingszone natte landnatuur’ Het is echter met name de provinciale Omgevingsverordening die daarover in artikel 3.19 een rechtstreeks bindende regel bevat die voortbouwt op de meststoffenwet. Als de gemeente over hetzelfde onderwerp ook een regeling zou opnemen in het bestemmingsplan, dan ontstaat een situatie waarbij onduidelijkheid bestaat over het bevoegd gezag bij eventuele overtredingen van de al geldende regel uit de provinciale omgevingsverordening. Om die reden zijn in het bestemmingsplan op dit punt geen nadere regels gesteld.
Het systeem van de planregeling voor aanlegvergunningen voorziet er in dat voor de gebieden met een bijzondere gebiedsaanduiding een aanlegvergunningstelsel is opgenomen. Deze zijn gericht op de kwaliteiten van deze gebieden, zodat het niet logisch zou zijn om deze voor het gehele gebied met de betreffende gebiedsbestemming te laten gelden. Bij de omschrijving van de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ in artikel 10.1 zijn de onderdelen c t/m f opgenomen vanwege al bestaande of toegestane vormen van gebruik van de ondergrond. Zo zijn via artikel 10.1, lid c de bestaande (onverharde) wegen en paden toegestaan en dus niet eventuele nieuwe (onverharde) paden en wegen. Verder hangen water- en waterhuishoudkundige voorzieningen zoals bijvoorbeeld een poel soms zo nauw samen met landschapselementen dat deze ook binnen de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ worden toegelaten. Daarnaast is extensief recreatief medegebruik toegelaten nu het begrip ‘recreatief medegebruik’ in de begripsomschrijvingen is omschreven als “een recreatief gebruik van gronden dat ondergeschikt is aan de functie van de bestemming waarbinnen dit recreatieve gebruik is toegestaan”. Dit betekent dat het extensieve recreatieve medegebruik alleen maar is toegestaan zolang het past binnen de bestemming ‘Groen – Landschapselement’.
Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer binnen deze bestemming wordt gewandeld over een bestaand pad. 65
Ook is het op sommige plekken in het buitengebied al toegestaan om parkeerplaatsen te realiseren op gronden die in het nieuwe bestemmingsplan de bestemming ‘Groen – Landschapselementen’ krijgen. Dit bestaande recht is via de aanduiding ‘parkeerterrein’ overgenomen in het nieuwe bestemmingsplan zodat duidelijk is dat het nadrukkelijk niet de bedoeling is om overal binnen deze bestemming een parkeerterrein te realiseren. Gelet op dit alles is het niet wenselijk om af te zien van het verwerken van deze functies in het nieuwe bestemmingsplan. De wens om de omschrijving bij de bestemming ‘Groen - Landschapselement’ aan te passen wordt dan ook niet overgenomen. Aansluitend hierop laten de bouwregels bij de bestemming ‘Groen – Landschapselement’ geen gebouwen toe en zijn daarbinnen alleen bouwwerken, geen gebouw zijnde toegestaan wanneer deze qua gebruik passen in deze bestemming. Daarbij is met name dat laatste gebruiksaspect van belang voor het toelaten van bouwwerken. Daarmee is het dus ook niet zo dat het nieuwe bestemmingsplan binnen de bestemmingsplan ‘Groen – Landschapselement’ bouwwerken toelaten die qua gebruik niet passen binnen deze bestemming. Daarbij is een toegelaten hoogte van 3 meter vrij gebruikelijk, zodat er geen aanleiding is om deze aan te passen.
Tenslotte spreken de planregels bij de bestemming ‘Bos’ over een “…bosbeheerplan op grond van de Wet natuurbescherming” (artikel 8.1, lid c en artikel 8.5.2, lid a). Omdat bosbeheerplannen echter alleen worden opgesteld binnen Natura 2000-gebieden en in Berkelland daarvan geen sprake is, is een verwijzing naar die planvorm in de planregels niet wenselijk. Daarmee kan ook artikel 8.5.2, lid c worden geschrapt en kunnen de zienswijzen op dit punt worden overgenomen door een gewijzigde vaststelling van de planregels. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Artikel 8.5.2, lid c van de planregels is geschrapt. In de plantoelichting is benadrukt dat ook het aanbrengen van halfverharding geldt als het verharden van wegen en paden. Zienswijze 75: Samenvatting Namens ’t Ruurlose Broek BV wordt verzocht om de begrenzing tussen de bestemmingen ‘Recreatie – Dagrecreatie’ en ‘Horeca’ op het perceel Groenloseweg 57 in Ruurlo aan te passen ter plaatse van de aan te leggen geluidswal. Verder wordt gevraagd om de toegestane bouwhoogte af te stemmen op de bestaande lichtmasten en de verplaatsbare bouwliften die gebruikt worden ten behoeve van de schietinstallaties. Ook wordt met het oog op de aanleg van de geluidswallen verzocht om af te zien van een vergunningsplicht vanwege eventuele archeologische waarden.
Beoordeling Op 17 december 2021 is een omgevingsvergunning met instandhoudingstermijn verleend voor het aanleggen en uitbreiden van de grondwallen rondom de kleiduivenschietbaan. In aansluiting op deze inmiddels onherroepelijk geworden omgevingsvergunning is het inderdaad wenselijk om de begrenzing tussen de bestemmingen ‘Horeca’ en ‘Recreatie – Dagrecreatie’ af te stemmen op de ligging van deze geluidswallen. De verbeelding zal op dit onderdeel dan ook worden aangepast via een gewijzigde vaststelling van het bestemmingsplan. In artikel 14.2.5 van de planregels is aangegeven welke bouwregels de bestemming ‘Recreatie – Dagrecreatie’ kent voor ‘bouwwerken geen gebouwen zijnde’. Daarbij is voor de kleiduivenschietbaan ook een regeling opgenomen voor geluidsschermen (artikel 14.2.5, lid e). Nu op het terrein echter ook sprake is van andere functioneel aan de bestemming gerelateerde bouwwerken, geven de zienswijzen aanleiding om deze bepaling in de planregels aan te vullen zodat ook de in de zienswijzen genoemde bouwliften (9 meter) en de lichtmasten (12 meter) positief worden bestemd. Ook op dit
66
onderdeel geven de zienswijzen dus aanleiding tot een gewijzigde vaststelling van het bestemmingsplan. Met het oog op de bescherming van eventuele archeologische waarden kent het nieuwe bestemmingsplan archeologische dubbelbestemmingen waaraan een vergunningstelsel is gekoppeld. Deze archeologische dubbelbestemmingen zijn toegekend op basis van de archeologische beleidswaardenkaart die de gemeenteraad op 19 september 2017 vaststelde. Voor het terrein van de kleiduivenschietbaan wordt voorzien in de laagste archeologische verwachtingswaarde en daarom in de dubbelbestemming ‘Waarde – Archeologie 6’. Deze vereist pas archeologisch onderzoek bij grondwerkzaamheden met een oppervlakte die groter is dan 5.000 m², terwijl archeologisch onderzoek niet vereist is wanneer duidelijk is dat de ondergrond al is verstoord. Omdat de archeologische beleidswaardenkaart en de daarop gebaseerde archeologische dubbelbestemmingen van toepassing zijn op het gehele plangebied van het nieuwe bestemmingsplan, bestaat er geen aanleiding om het perceel van de kleiduivenschietbaan uit te zonderen van de daaraan eventueel verbonden onderzoeksverplichtingen.
Bij eventuele nieuwe aanvragen voor geluidswallen moet daarom allereerst worden bekeken of archeologisch onderzoek nodig is, dit mede gelet op de omvang van de werkzaamheden en het gegeven dat via de verleende omgevingsvergunning ook al tijdelijke grondwallen zijn aangelegd. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Het bestemmingsvlak ‘Recreatie – Dagrecreatie’ is aangepast en artikel 14.2.5, lid e van de planregels is aangevuld. Zienswijze 76: Samenvatting Namens de eigenaren van Polhaarweg 6 in Neede wordt verzocht om: - in het bestemmingsplan een definitie op te nemen van het begrip ‘extensief recreatief gebruik’ waarin blijkt dat een niet-extensief recreatief medegebruik (mountainbiketrack, bootcamproute, crossfitpad) niet is toegestaan; - te voorkomen dat het mogelijk wordt om de gewenste mountainbikeroute te verleggen naar het perceel direct ten westen van de woning van indieners; - in het bestemmingsplan te borgen dat de bospercelen rondom de voetbalvelden in stand moet worden gehouden door aan de bestemming ‘Sport’ een voorwaardelijke verplichting te koppelen dat de voetbalvelden alleen mogen worden gebruikt als op de omliggende percelen wordt voorzien in een gesloten bos; - in de plantoelichting bij het nieuwe bestemmingsplan de beschrijving uit de omschrijving over te nemen.
Beoordeling De gemeente heeft geconstateerd dat nabij de voetbalvelden ten noorden van Diepenheimseweg 32a in Neede was begonnen met de aanleg van een mountainbikeroute. Omdat deze werkzaamheden werden uitgevoerd zonder de daarvoor vereiste omgevingsvergunning, zijn deze werkzaamheden stilgelegd. Daarbij is aangegeven dat voor het realiseren van de mountainbikeroute niet alleen een gemeentelijke omgevingsvergunning vereist is, maar vanwege de ligging binnen het Gelders Natuurnetwerk (GNN) ook provinciale toestemming. De regels van het nieuwe bestemmingsplan kennen in artikel 1.52 al een definitie van ‘extensieve (dag)recreatie’. Verder is in artikel 1.118 het begrip ‘recreatief medegebruik’ omschreven als “een recreatief gebruik van gronden dat ondergeschikt is aan de functie van de bestemming waarbinnen dit recreatieve gebruik is toegestaan”. Hieruit komt naar voren dat het gebruik van de bestemming ‘Bos’ voor buitensportactiviteiten is toegestaan zolang de hoofdfunctie maar blijft bestaan en het bosgebied in stand blijft. Zo geeft de begripsomschrijving aan dat daaronder ook wandel-, ruiter- en fietspaden worden 67
begrepen. Hiermee verzet de bosbestemming zich niet tegen het beoefenen van binnen de bij een bosgebied passende vormen van buitensport op paden, iets wat ook niet logisch zou zijn omdat het vrij gebruikelijk is dat deze aanwezig zijn in gebieden met deze bestemming en dat ook elders in de gemeente het geval is. Hoewel extensief recreatief medegebruik dus is toegestaan binnen de bestemming ‘Bos’, kent het nieuwe bestemmingsplan net als het geldende bestemmingsplan een vergunningstelsel voor onder meer het aanleggen/verharden van paden en het aanbrengen van andere oppervlakteverhardingen. Om op basis van het nieuwe bestemmingsplan voor dit soort werkzaamheden de benodigde omgevingsvergunning te kunnen verkrijgen, moet worden aangetoond dat geen onevenredige afbreuk wordt gedaan aan in het gebied aanwezige waarden. Voor het bosgebied rondom de voetbalvelden is daarbij van belang dat dit onderdeel uitmaakt van het GNN. Dit betekent dat bij een aanvraag om omgevingsvergunning ook moet worden onderzocht of de in het GNN te beschermen waarden in het geding zijn. Daarbij is van belang dat aan de benodigde omgevingsvergunning compenserende maatregelen kunnen worden verbonden.
Dit biedt ook zonder in het bestemmingsplan al opgenomen voorwaardelijke verplichtingen de mogelijkheid om voorwaarden op te leggen aan eventuele nieuwe ontwikkelingen in het betrokken bosgebied rondom de voetbalvelden. Op die manier kan bijvoorbeeld worden voorzien in eisen die zich richten op een gesloten bos dat ook bescherming biedt tegen eventuele overlast van de voetbalvelden en dus aansluiten bij de bedoeling die de gemeenteraad van Neede in 1990 uitsprak bij de vaststelling van het bestemmingsplan “Buitengebied, 19e wijziging (VV Lochhuizen)”. Het verbinden van een voorwaardelijke verplichting aan het reeds toegestane gebruik van de voetbalvelden ligt daarom minder in de rede, ook al omdat een dergelijke constructie al heel snel in strijd is met het wettelijke stelsel van de Wet ruimtelijke ordening dat gebodsbepalingen niet toelaat en uitgaat van toelatingsplanologie. Tenslotte gaat de beoordeling van de zienswijzen na de besluitvorming over het bestemmingsplan “Buitengebied Berkelland 2020” als bijlage deel uitmaken van de toelichting van het nieuwe bestemmingsplan. Dit betekent dat de bedoeling van de gemeenteraad van Neede ook naar de toekomst toe in beeld blijft, ook als een eventuele aanvraag om omgevingsvergunning voor het realiseren van een mountainbikeroute wordt voorgelegd aan het gemeentebestuur van de huidige gemeente Berkelland.
Het is daarvoor echter niet nodig om de tekst uit 1990 over dit specifieke bosgebied op te nemen in de hoofdtekst van de plantoelichting bij het nieuwe bestemmingsplan. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan De zienswijzen geven geen aanleiding tot aanpassingen, waarbij voor de duidelijkheid wordt opgemerkt dat de beoordeling van de zienswijzen als bijlage onderdeel uitmaken van de plantoelichting. Zienswijze 77: Samenvatting LTO Noord verzoekt om: - gronden op grotere afstand mee te rekenen bij het bepalen of een veehouderij grondgebonden of niet-grondgebonden is; - mogelijkheden te bieden voor het vergroten van agrarische bouwvlakken als dat nodig is voor dierenwelzijn, klimaat of energieopwek; - bij windturbines een ashoogte van 35 meter toe te staan en daarmee in te spelen op de gezamenlijke ambitie; - in de planregels aan te geven dat landelijke afspraken en gebiedsafspraken ten aanzien van de stikstofproblematiek leidend zijn; - de stikstofregeling te schrappen waar zij betrekking heft op gronden buiten een agrarisch bouwvlak en daarbij ook niet meer de term ‘inrichting ‘te gebruiken nu deze onder de Omgevingswet komt te vervallen;
68
-
aan te geven op welke wijze de gemeente het bestemmingsplan in overeenstemming gaat brengen met de nog te verlenen natuurtoestemmingen in verband met de beoogde legalisatie van het Programma Aanpak Stikstof.
Beoordeling De omschrijving van de begrippen ‘grondgebonden veehouderijbedrijf’ en ‘nietgrondgebonden veehouderijbedrijf’ zijn afgeleid van de begripsbepalingen in artikel 1.2 van de provinciale Omgevingsverordening Gelderland. Het is daarom niet mogelijk om gronden die niet in de omgeving van de bedrijfsgebouwen te liggen mee te wegen wanneer moet worden bepaald of een veehouderij grondgebonden of nietgrondgebonden is. Dit laatste zou immers strijdigheid opleveren met de provinciale omgevingsverordening terwijl een bestemmingsplan daaraan juist moet voldoen. Het nieuwe bestemmingsplan voor het buitengebied van Berkelland kent mogelijkheden om de daarin toegekende agrarische bouwvlakken te vergroten of van vorm te veranderen. Deze mogelijkheden zijn opgenomen in de wijzigingsregels bij de agrarische gebiedsbestemmingen. Als aan de daarin genoemde voorwaarden wordt voldaan, dan kan aan een vergroting van een agrarisch bouwvlak worden meegewerkt, ook als daarbij sprake is van plannen vanuit een oogpunt van dierwelzijn, klimaatdoelen of energieopwek. Het is dus niet nodig om hiervoor de planregels aan te vullen. Bij het maken van een bestemmingsplan vertaalt de gemeente haar ruimtelijk beleid in juridische regels. Daarbij is het niet altijd haalbaar om alle mogelijkheden uit het ruimtelijk beleid ook direct door te vertalen in het bestemmingsplan.
Zeker als het gaat om een bestemmingsplan voor een groot plangebied zoals een gemeentelijk buitengebied van 20.000 hectare, is het op basis van regelgeving en/of rechtspraak soms niet mogelijk om alle beleidsruimte direct al te verwerken in planregels. In die situaties kan voor individuele initiatieven dan echter nog wel een afzonderlijke procedure worden gevoerd waarmee dan wèl invulling kan worden gegeven aan de mogelijkheden die het gemeentelijk beleid biedt. Daarbij kan via individuele procedures zelfs worden afgeweken van vastgestelde beleidskaders als bijzondere, meestal onvoorziene omstandigheden daartoe voldoende aanleiding geven en dat ook ruimtelijk kan worden onderbouwd. Met name in die laatste situatie is sprake van het leveren van maatwerk. Als het gaat om de ashoogte van windturbines, komt deze werkwijze er dus op neer dat het bestemmingsplan aansluit bij het beleid en daarom uitgaat van een maximale ashoogte van 25 meter. Wanneer in een concrete situatie op basis van bijzondere omstandigheden echter behoefte bestaat aan een ashoogte van 35 meter, dan kan op basis van een ruimtelijke beoordeling voor dat concrete project wellicht worden besloten om daaraan mee te werken. Dat geldt dan echter alleen voor die maatwerk-situatie en niet voor het gehele buitengebied waarop de planregel van toepassing waarvan dan worden afgeweken.
Het bestemmingsplan zou zich echter niet verdragen met het door de gemeente zelf vastgestelde beleid als daarin direct al een ashoogte van 35 meter zou worden toegelaten. De wens daartoe kan dan ook niet worden overgenomen. Het nieuwe bestemmingsplan voor het buitengebied van Berkelland kent een regeling die moet voorkomen dat de stikstofemissie vanuit het plangebied tot significant negatieve effecten leidt voor stikstofgevoelige Natura 2000-gebieden. Deze stikstofregeling sluit aan op de rechtspraak die zich op dat punt heeft gevormd en die in de plantoelichting ook in beschreven. Deze rechtspraak biedt niet de ruimte om via de stikstofregeling in het bestemmingsplan alvast vooruit te lopen op landelijke afspraken of gebiedsafspraken ten aanzien van de stikstofproblematiek. In het bestemmingsplan mogen namelijk alleen onherroepelijke toestemmingen op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 (Nbw) of de Wet natuurbescherming (Nbw) worden verwerkt waarvoor een passende beoordeling is verricht. Dit blijkt onder meer uit de uitspraak van 29 mei 2019 (meerdere zaaknummers, ECLI:NR:RVS:2019:1603). In de plantoelichting is nader toegelicht welke gevolgen deze uitspraak en daaropvolgende jurisprudentie heeft op het opstellen van het bestemmingsplan. 69
Daarbij wordt ook toegelicht waarom bij het opstellen van een bestemmingsplan wel degelijk aandacht moet worden besteed aan de ammoniakemissie die afkomstig kan zijn van het beweiden of bemesten van agrarisch gebruikte gronden. Dat onderwerp komt dan ook aan de orde in het milieueffectrapport bij het bestemmingsplan en heeft tegen de achtergrond van de jurisprudentie ook geleid tot een stikstofregeling die ook toeziet op het agrarisch gebruik van gronden. Via een aanvulling in de plantoelichting zal dit nader worden toegelicht. Daarbij past nog wel de opmerking dat de in het bestemmingsplan verwerkte stikstofregeling aansluiting zoekt bij de op de per 1 juli 2021 in werking getreden Wet stikstofreductie en natuurverbetering. Verder wordt de lopende bestemmingsplanprocedure afgerond onder de huidige wetgeving zodat daarin ook de nog bestaande term ‘inrichting’ is gebruikt. Het is de gemeente bekend dat er landelijke regelgeving wordt voorbereid die zich richt op het legaliseren van natuurtoestemmingen die met toepassing van het Programma Aanpak Stikstof (PAS) zijn verleend. Het is op dit moment nog niet bekend hoe dit beoogde legalisatietraject uiteindelijk zal verlopen. De gemeente kan op dit moment dan ook nog geen toezegging doen over het opnemen van de op enige wijze nog te legaliseren PAS-toestemmingen in het bestemmingsplan.
Wel spant de gemeente zich in om ook in de toekomst de onherroepelijk toegekende rechten ten aanzien van stikstofdepositie op Natura 2000-gebieden zo goed mogelijk te vertalen in haar bestemmingsplan. Daarbij is het zeker niet ondenkbaar dat de methode van een gemeentelijk ‘veegplan’ wordt gehanteerd waarbij de gemeente één planologische procedure voert om voor meerdere locaties een soortgelijke aanpassing in het dan geldende bestemmingsplan door te voeren. Omdat niet kan worden uitgesloten dat tegen die tijd inmiddels de Omgevingswet in werking zal zijn getreden, kan op dit moment echter nog niet worden voorspeld hoe dit alles inhoudelijk en procedureel kan gaan verlopen. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan De zienswijzen geven geen aanleiding tot aanpassingen. Zienswijze 78: Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Manpadweg 6 in Ruurlo wordt verzocht om de meegezonden gegevens over de vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 te verwerken in het bestemmingsplan. Beoordeling Indieners hebben de door Gedeputeerde Staten van Gelderland op 25 juni 2015 verleende vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 (nr. 2015-000890) al aan de gemeente toegezonden.
De in de zienswijzen genoemde gegevens van deze vergunning waren bij de gemeente nog niet bekend maar zullen bij de vaststelling van het bestemmingsplan worden opgenomen in bijlage 6 bij de planregels. In verband hiermee wordt deze bijlage bij de planregels gewijzigd vastgesteld. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Bijlage 6 bij de planregels is aangevuld. Zienswijze 79: Samenvatting Namens de eigenaren van het agrarisch bedrijf Eibergseweg 5 in Beltrum wordt verzocht om in de bijlage bij de planregels aan te geven dat de bedrijfswoning twee verblijfsobjecten met een woonfunctie kent. Beoordeling 70
De bedrijfswoning Eibergseweg 5 in Beltrum bevat feitelijk inderdaad twee ‘verblijfsobjecten met een woonfunctie’. Dit betekent dat de zienswijzen aanleiding geven tot aanvulling van de bijlage bij de planregels waarin de panden zijn aangegeven met meerdere ‘verblijfsobjecten met een woonfunctie’ (bijlage 7). In deze bijlage zal het adres Eibergseweg 5 worden opgenomen zodat duidelijk is dat het pand meerdere ‘verblijfsobjecten met een woonfunctie’ bevat. Wanneer voorafgaand aan de vaststelling van het bestemmingsplan een adres wordt toegekend aan het tweede verblijfsobject, dan zal ook dat adres worden opgenomen in bijlage 7. Het toekennen van een adres gebeurt echter niet via de vaststelling van een bestemmingsplan maar via een afzonderlijk besluit. Aanpassing ten opzichte van het ontwerpbestemmingsplan Bijlage 7 bij de planregels is aangepast. Zienswijze 80: Samenvatting Namens de eigenaren van het perceel Meenweg 4 in Beltrum wordt verzocht om mogelijk te maken dat op het ‘beleveniseiland’ een hindernisbaan wordt gerealiseerd nu dat ook in het geldende bestemmingsplan mogelijk is. Beoordeling Voor het perceel Meenweg 4 in Beltrum is 13 mei 2014 het bestemmingsplan “Buitengebied, Meenweg 4 Beltrum 2013” vastgesteld.