Inspreekbijdrage mevrouw de Schepper-Famaey
Tekst van het document
Goedenavond. Voorzitter dank voor deze spreektijd. Ik ben Mia Famaey en woon sinds 1998 op De Boulevard 17.Dat zijn die huizen ter hoogte van Saus die achter die lage appartementjes liggen. Wij horen bij de eerste bewoners van deze 21 huizen. Nog meer dan de helft van de eerste bewoners wonen hier nog altijd. Deze huizen werden beschreven als ‘Amerikaanse strandhuizen’, huizen zoals op de Westkust in Amerika. De woonkamer is op de 1e verdieping, en de voorgevel bestaat louter uit een glazen pui van bijna 4 meter hoog en bijna 6 meter breed. Het dakterras van 40 m2 hoort bij de woning. Het vrije uitzicht op het water, op de lucht en op de bomen vormen het belangrijkste onderdeel van onze huizen. 30 jaar geleden keken Bergenaren nog neerbuigend naar de Plaat. De bouw van onze huizen werd zelfs stilgelegd omdat er geen kopers waren. Wij hebben de Boulevard zien groeien en ontwikkelen. En natuurlijk hoopten wij en onze kinderen dat de ondiepe Binnenschelde ook een zwemplas zou zijn. Dit is ondanks alle plannen en gedachten echter nooit gelukt. Maar gelukkig nam de recreatie jaarlijks toe. Het is een genot om hier langs het water te wandelen, te fietsen, te joggen, te skaten, te rolschaatsen. Kleine kinderen, mensen met rolstoelen of rollators kunnen zich hier makkelijk bewegen. Op zonnige dagen zitten gezinnen op het gras te picknicken .
Mensen rusten uit op de betonnen randen van de strandjes. Er worden hier duizenden foto’s gemaakt van zwanen, van de schitterende luchten en van de magische zonsondergang. Wij zien hier af en toe dooprituelen aan de
oever van het water. Ook wel as verstrooiingen. Trouwfoto’s, etc. Kortom vele bijzondere momenten worden hier vereeuwigd. Dat betekent dat duizenden mensen genieten van de Boulevard en het rondje Binnenschelde zoals het er nu uitziet. Dat betekent ook dat de Boulevard een uitstekende omgeving is voor de doorsnee Bergenaar en zeker ook voor de low-budget Bergenaren. Dit alles gaat verloren als de waterlijn tot beschikking komt van de happy-few in hun appartementen op de waterlijn. Zij zijn wel gegarandeerd van het unieke uitzicht. De rest kan enkel nog betaald recreëren op de luxe terrassen van de horeca. Wij kunnen ons niet voorstellen dat er een wijd verbreid draagvlak is voor dit plan. Op Zuid bouwen vlak voor de woningen van zoveel mensen ? Waarom niet op Noord daar woont niemand? Wat zal het betekenen 1000 woningen erbij op zon kleine oppervlakte? Dat zijn 2500 mensen en 1500 auto’s . Waar parkeren? Hoe komen ze op de toch al heel drukke Markiezaatsweg? Wat bij calamiteiten? Enz..
De gemeente heeft ooit gesteld : De Plaat is vol! De woordvoerder van het bureau VOIDS gaf ons in de 1e bijeenkomst te verstaan dat Bergen op Zoom op Gouda zou lijken ( zeker vergeten dat Gouda in de Randstad ligt) En bovenal gaf hij de Bergenaren het gevoel dat wij toch een ‘achterlijk’ gebied zijn wat niet in de gaten heeft welke megalomane plannen je kunt loslaten op het water wat hier voorhanden is. Watervilla’s; loopbruggen; eilanden; …noem
maar op. De dollartekens gingen glimmen in de ogen van de gemeente. We gaan appartementen bouwen en verkopen aan investeerders, om hier expats in te stallen of torenhoge huren vragen. Hoelang zullen die appartementen leegstaan??? Wie herinnert zich nog de PGGM-toren ? Bergen op Zoom werd heel recent door de overheid benoemd als een uithoek van Nederland waar een tekort is aan huisartsen. En waar zelfs de nieuwe Blokker geen winkel wil openen. Dat is de realiteit. Ik heb mijn spreektijd gebruikt om op een hele directe manier uiting te geven hoe ongelukkig ik me voel. Ooit zei ik tegen mijn man bij de bezichtiging van ons huis : “ik ga hier nooit meer weg”. Ik zei dit al kijkend aar het water, de wolken en de zon. Dit gevoel hebben jullie mij afgepakt. En ik ben er ook van overtuigd dat jullie heel veel Bergenaren hun plezier van recreëren aan de randen van de Plaat ontnemen.