Inspraakreactie Liny Mutsaers op ingekomen stukken MTB-route
Tekst van het document
Bemmel, 28 januari 2021 Geacht college, geachte raadsleden, Als bezorgde burger, natuurbeschermer en recreant vraag ik uw aandacht voor het volgende. Reeds 25 jaar recreëer ik regelmatig in bossen rond Nijmegen en Berg & Dal. Als wandelaar en rustzoeker, en de laatste 2½ jaar ook als seizoenskampeerder op camping De But. De stilte, de mogelijkheid om in relatieve eenzaamheid uren te kunnen wandelen, de kans op het spotten van wild, zijn een belangrijke attractie van deze bossen. Waardevol en een rijk goed, in ons eigen Rijk van Nijmegen. De schrik was groot om begin 2020 te moeten ontdekken dat het gedaan was met deze rijkdom. De stilte had plaatsgemaakt voor honderden fietsers die dwars door het bos crosten, op speciaal daarvoor aangelegde singeltracks. Tracks waarvoor de bosbodem over kilometers vernield en afgegraven was, het bodemleven verstoord, netwerken van schimmels onderbroken, wortels van bomen beschadigd. Direct achter De But bleek een wandelpad ineens een MTB-track waar in de weekenden wel tot 250 fietsers per uur, de heuvel af kwamen denderen. Per uur. Levensgevaarlijk. Veelal in groepen, schreeuwend naar elkaar, volledig overtuigd van hun recht om het pad te berijden op een snelheid die zich niet verhoudt tot de langzamere wandelaar. Laat staan dat die snelheid past bij het tempo van het bos zelf.
Het bos, een levend organisme, met flora en fauna die op onze bescherming zouden mogen rekenen, en niet op de claim om het te mogen gebruiken naar ons goeddunken. Wij moeten het dienen i.p.v. uitwonen. Bovendien wonen wij er niet. Wij zijn er te gast. De tracks zouden zijn aangelegd om recreanten te scheiden. De realiteit is echter dat zeker de helft van de route samenvalt met bestaande wandelpaden. Daarnaast zijn er ontelbare kruisingen. Ook om de route te kunnen bereiken, fietsen MTB-ers over wandelpaden. Of erbuiten, als dat zo uitkomt. Het is waar dat het afgelopen jaar uitzonderlijk was. Covid zorgde ervoor dat veel meer mensen de natuur introkken, te voet of te fiets. Dat heeft o.a. voor meer conflicten gezorgd tussen recreanten. De aanleg en in gebruik name van de MTB-routes heeft echter gezorgd voor een enorme landelijke toeloop, die er niet geweest was zonder die routes. Dat is ook gebleken bij de petitie waarvan u ongetwijfeld kennis heeft genomen. Die was 16.000 keer ondertekend. Ik heb het nageteld. 10% daarvan kwam uit Nijmegen, 50% was anoniem en de rest kwam uit heel Nederland of zelfs van over de grens. Het bos kan al deze fietsers missen als kiespijn. De MTB-lobby heeft de ambitie om in heel NL routes te bouwen, uit te breiden en te verbinden dwars door natuurgebieden heen. En dat terwijl natuur in NL schaars is, en steeds schaarser wordt.
De staat van de natuur is niet vergelijkbaar met toen MTB nog in de kinderschoenen stond, 30 jaar geleden.
Er wordt vaak geschermd met onderzoek waaruit zou blijken dat MTB niet schadelijker is dan wandelen. Deze studies zijn niet in NL gedaan maar in landen die qua natuur (oppervlak en kwaliteit) totaal niet vergelijkbaar zijn. Biodiversiteit is ook in NL de afgelopen decennia enorm afgenomen, ecosystemen zijn verarmd of verdwenen en talrijke diersoorten zijn inmiddels uitgestorven. Dankzij de mens. Bij de procedure voor de aanleg van de routes rond Berg & Dal is natuurwetgeving genegeerd. Het verplichte natuuronderzoek is ondermaats verricht. Op de juridische consequenties daarvan richten andere partijen zich. Als burger zou ik u, volksvertegenwoordigers, willen oproepen, daar nog eens heel goed naar te kijken. Als gemeente uw eigen verantwoordelijkheid te nemen. Uzelf af te vragen of de beschermwaardigheid van die rijke natuur niet zwaarder moet wegen dan de (mogelijk) economische motieven van een lokale overheid/ondernemers of de sportieve ambities van een bepaalde groep. Waarbij de groeiende populariteit wat mij betreft eerder een risico is voor die natuur, dan een versterkende factor. Dank u wel. Liny Mutsaers