3a. Brief - Je kan de route weghalen, maar de mountainbiker zal niet verdwijnen (geanonimiseerd)

In reactie op de ophef over de mountainbikeroutes rondom Nijmegen/Berg en Dal: Je kan de route weghalen, maar de mountainbiker zal niet verdwijnen De laatste tijd zijn de mountainbikeroutes rondom het rijk van Nijmegen veel in opspraak. De routes zouden slecht zijn voor de natuur en de vele mountainbikers zorgen voor veel overlast, zo valt te lezen in de lokale media. Velen roepen zelfs op om het volledige routenetwerk op te heffen. Ik, als fanatiek wielrenner en mountainbiker, wil hier graag op reageren. Om te beginnen zie ook ik dat nieuw aangelegde routes soms voor lastige situaties zorgen. Op zondagochtend is het druk in de bossen, verschillende recreanten delen de bossen en ‘de mountainbiker’ die pas sinds de aanleg van de routes in grote getalen aanwezig lijkt te zijn wordt neergezet als overlastveroorzaker. Door de coronapandemie is de druk op recreatiegebieden hoger geworden en dit levert wellicht een vertekend beeld op, door deze verhoogde druk komen verschillende recreanten elkaar nou eenmaal vaker tegen en is de druk/schade voor de natuur ook groter. Wat men echter niet moet vergeten is dat die mountainbiker altijd al door de bossen rondom Nijmegen en Berg en Dal rijdt. Sinds de nieuwe routes er zijn zul je ze echter met name daar vinden. Dat heeft juist grote voordelen, want zoals blijkt volgt de mountainbiker erg graag routebordjes.

Ik zou dus zeggen: gebruik die routes als een medium om de mountainbiker daarheen te sturen waar hij geen overlast veroorzaakt, waar hij geen/zo min mogelijk natuur verstoord. Een mooie uitdagende route is een uitstekend middel om ervoor te zorgen dat de mountainbiker niet meer komt waar je hem niet hebben wil. Haal je de routes weg dan rijden ze weer kriskras door het bos met alle overlast en mogelijk schade aan de natuur van dien. Je kan de routes wel weghalen, maar de mountainbiker blijft. Ik hoop dat de lokale politiek, natuurorganisaties en recreanten het gesprek kunnen aangaan met de routebouwers. Om samen tot een oplossing te komen waarbij natuur, wandelaar én mountainbiker naast elkaar op een acceptabele wijze in het bos aanwezig kunnen zijn. De initiatiefnemers van het routenetwerk hebben tijdens de jarenlange voorbereiding het gesprek gevoerd met vele partijen en geven ook nu meermaals aan open te staan om routes aan te passen waar dit nodig blijkt. Ik hoop dat iedereen die nu roept dat de routes moeten verdwijnen, dit gesprek weer met ze aangaat en er samen op een constructieve wijze naar een oplossing kan worden gezocht.

Ikzelf zie bijvoorbeeld een mogelijkheden in het toevoegen van vertragende obstakels voor plekken waar de routes drukke paden kruisen, waardoor de mountainbikers het pad stapvoets benaderen en bebording die ook de wandelaars waarschuwt zou wellicht ook van toegevoegde waarde zijn. Ook zou een vignet verplicht gesteld kunnen worden, de mountainbikers kunnen hiermee lasten dragen voor het onderhoud van de route en benodigd natuurbeheer. Daar waar de natuur erom vraagt geeft de stichting al aan te willen kijken naar eventuele alternatieven om de natuur te ontzien. De insteek van de route is altijd geweest om een veilig en plezierige voorziening te creëren voor iedereen. Want het bos is van iedereen, laten we ervoor zorgen dat het een plek blijft voor iedereen. Uiteraard sta ik open voor alle vragen en ben ik welwillend om mee te denken als er naar oplossingen gezocht moet worden. Met vriendelijke groet,

<Naam bij griffie bekend>