CConstaterende datBeesel
Koppel je AI →
Document · PDF

Toelichting bij Participatieverordening 2027

Raadscommissievergadering 30 november 2026, gemeente BeeselBij agendapunt: Participatieverordening gemeente Beesel 20273.342 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen

Toelichting bij de Participatieverordening gemeente Beesel 2027 Algemene toelichting 1. Aanleiding Op 1 januari 2025 is de Wet versterking participatie op decentraal niveau in werking getreden (Stb. 2024, 203). Doel van de wet is het draagvlak voor gemeentelijk beleid te vergroten door inwoners een grotere rol te geven. De wet heeft artikel 150 van de Gemeentewet gewijzigd. Op grond van artikel 150, eerste lid, van de Gemeentewet stelt de raad een verordening vast met regels over de wijze waarop inwoners en belanghebbenden worden betrokken bij de voorbereiding, uitvoering en evaluatie van gemeentelijk beleid. Waar de oude inspraakverordening alleen zag op de voorbereiding van beleid, gaat het nu om de hele beleidscyclus. Inspraak is daarbij niet langer het enige instrument, maar één van de vormen van participatie. Daarnaast moet de verordening op grond van artikel 150, derde lid, van de Gemeentewet regels bevatten over de voorwaarden waaronder inwoners en maatschappelijke partijen kunnen verzoeken de feitelijke uitvoering van een taak van de gemeente over te nemen: het uitdaagrecht. Dat kan gaan om eigen taken van de gemeente en om taken in medebewind, voor zover dat niet in strijd is met de wet. Gemeenten moeten uiterlijk op 1 januari 2027 een participatieverordening hebben.

De gemeente Beesel had tot nu toe de Verordening inzake de wijze waarop ingezetenen en belanghebbenden bij de voorbereiding van gemeentelijk beleid worden betrokken van 20 februari 2006 (de Inspraakverordening). Die verordening voldoet niet meer aan de wet en wordt door deze verordening vervangen. 2. Keuzes voor Beesel De wet schrijft niet voor welke vormen van participatie een gemeente moet regelen en laat gemeenten vrij in de voorwaarden voor het uitdaagrecht. Bij het opstellen van de verordening is uitgegaan van variant 1 van de Model Participatieverordening 2024 van de VNG, waarin zowel inwonersparticipatie als het uitdaagrecht worden geregeld. Het model is afgestemd op de schaal, de capaciteit en de werkwijze van de gemeente Beesel. Bij de keuzes zijn de wensen van inwoners afgewogen tegen de kosten, de beschikbare capaciteit en de gevolgen voor de ambtelijke organisatie. Een verordening die in de praktijk niet uitvoerbaar is, wekt verwachtingen die de gemeente niet kan waarmaken en schaadt het vertrouwen in de gemeente. De verordening is daarom beknopt gehouden: zij legt de hoofdlijnen en de minimale waarborgen vast en laat ruimte voor maatwerk per traject. 3. Verhouding tot de Inspraakverordening uit 2006 De Inspraakverordening regelde alleen inspraak bij de voorbereiding van beleid.

Zij bevatte een vaste lijst met onderwerpen waarover altijd inspraak werd verleend, zoals welzijnsverordeningen, speeltuinen, verkeersveiligheid en de herinrichting van de openbare ruimte. Die lijst komt niet terug. Het bestuursorgaan bepaalt per traject of en hoe participatie plaatsvindt. Dat betekent niet dat inwoners minder te zeggen krijgen: participatie kan nu in de hele beleidscyclus en in meer vormen plaatsvinden dan alleen inspraak, en het participatiepaspoort maakt de keuze per traject zichtbaar en controleerbaar. Een aantal onderdelen is wel overgenomen. Inwoners en belanghebbenden kunnen nog steeds meedoen, bij inspraak geldt nog steeds afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht (de uniforme voorbereidingsprocedure), er wordt nog steeds een eindverslag opgesteld en de uitzonderingen op participatie zijn grotendeels gelijk gebleven (artikel 2, derde lid). 4. Het uitdaagrecht Met het uitdaagrecht kunnen inwoners en maatschappelijke partijen laten zien dat zij een taak van de gemeente beter, slimmer, goedkoper of meer passend bij de wensen van de buurt kunnen uitvoeren. Denk aan het onderhoud van een speelplek of het beheer van een stuk openbaar groen. Het gaat altijd om de feitelijke uitvoering van een taak. De gemeente blijft verantwoordelijk voor de taak en houdt haar publiekrechtelijke bevoegdheden.

Bij de beoordeling van een verzoek staan drie vragen centraal, in lijn met het toetsingskader uit de handreiking: is er draagvlak, dient het verzoek het algemeen belang en wordt de taak met voldoende kwaliteit uitgevoerd? Deze criteria zijn niet uitputtend; het bevoegde bestuursorgaan houdt ruimte voor een eigen beoordeling. Commerciële ondernemingen kunnen niet uitsluitend vanuit hun commerciële belang gebruikmaken van het uitdaagrecht. Voor het indienen van een verzoek stelt het college een digitaal formulier beschikbaar. 5. Aanbesteding en aansprakelijkheid Het uitdaagrecht zet het aanbestedingsrecht niet opzij. Als een taak volgens de Aanbestedingswet 2012 of het gemeentelijk inkoopbeleid moet worden aanbesteed, blijft dat gelden. Daarom is het uitdaagrecht niet mogelijk voor taken vanaf de Europese drempelwaarde en voor taken die al via een lopende overeenkomst aan een derde zijn opgedragen (artikel 9, derde lid, onder e en f). Ook de aansprakelijkheid van de gemeente gaat niet over op de indiener. Waar de gemeente risicoaansprakelijk is, bijvoorbeeld als beheerder van de openbare ruimte of eigenaar van gebouwen, blijft zij dat ook als inwoners de taak uitvoeren. In de overeenkomst worden daarom afspraken gemaakt over aansprakelijkheid, verzekering en het beperken van risico’s (artikel 10). 6.

Participatie op grond van andere regelingen Deze verordening is niet van toepassing voor zover participatie al elders is geregeld (artikel 3). Dat geldt bijvoorbeeld voor de Omgevingswet. Bij een aanvraag om een omgevingsvergunning is niet de gemeente maar de aanvrager verantwoordelijk voor participatie. Hoe de gemeente onder de Omgevingswet met participatie omgaat, heeft de raad vastgelegd in het Participatiebeleid voor de Omgevingswet van 10 oktober 2022. 7. Financiële gevolgen De verordening zelf heeft geen directe financiële gevolgen. De kosten van participatietrajecten worden per traject binnen de bestaande budgetten gedragen. Heeft een verzoek om toepassing van het uitdaagrecht financiële gevolgen die niet binnen de begroting passen, dan wordt de raad betrokken voordat wordt beslist (artikel 9, zesde lid). Artikelsgewijze toelichting Artikel 1. Definities Beleid is ruim omschreven. Het gaat niet alleen om beleidsnota’s, maar ook om projecten, programma’s en plannen, en om de voorbereiding, uitvoering en evaluatie daarvan. Individuele besluiten, zoals een vergunning of subsidie, vallen er niet onder. Inwoners zijn de ingezetenen van de gemeente als bedoeld in artikel 2 van de Gemeentewet: degenen die hun woonplaats in de gemeente hebben. Inwonersparticipatie omvat alle vormen waarin de gemeente het initiatief neemt om inwoners en belanghebbenden bij beleid te betrekken.

Voor alle vormen gelden dezelfde regels. Het VNG-model beperkt inwonersparticipatie tot inwoners. Beesel betrekt ook belanghebbenden, zoals ondernemers en organisaties van buiten de gemeente, omdat zij vaak direct door het beleid worden geraakt. Initiatieven die van inwoners zelf uitgaan, vallen niet onder dit begrip, met uitzondering van het uitdaagrecht. Maatschappelijke partijen zijn niet in de wet omschreven. De gemeente bepaalt zelf de grenzen, met de nadruk op de lokale binding. Omdat het uitdaagrecht leidt tot een overeenkomst met de gemeente, moet het gaan om rechtspersonen die statutair in de gemeente zijn gevestigd of hun activiteiten in hoofdzaak in de gemeente verrichten. Een buurtcomité valt hier alleen onder als het een rechtspersoon is, bijvoorbeeld een vereniging. Een groep inwoners zonder rechtsvorm kan wel als inwoners een verzoek indienen. Gewone commerciële ondernemingen vallen niet onder het begrip. Uitdaagrecht is het recht om te verzoeken de feitelijke uitvoering van een gemeentelijke taak over te nemen, als bedoeld in artikel 150, derde lid, van de Gemeentewet. Artikel 2. Reikwijdte Eerste lid. Elk bestuursorgaan (de raad, het college en de burgemeester) beslist zelf of bij zijn eigen beleid inwonersparticipatie plaatsvindt en of een verzoek om toepassing van het uitdaagrecht voor zijn eigen taken wordt toegewezen.

Het bestuursorgaan legt daarover politiek verantwoording af. Tweede lid. Wanneer participatie op grond van een wettelijke regeling verplicht is, vindt participatie altijd plaats. Derde lid. In dit lid staan de gevallen waarin geen inwonersparticipatie plaatsvindt en het uitdaagrecht niet wordt toegepast, tenzij de wet dat voorschrijft. Het gaat om situaties waarin participatie weinig toevoegt of niet past: een lopend uitvoerings- of evaluatietraject of een ondergeschikte wijziging daarvan of van het beleid, gevallen waarin de wet participatie uitsluit, uitvoering van hogere regelgeving zonder of met nauwelijks beleidsruimte, de begroting, tarieven en belastingen, spoedeisende gevallen, gevallen waarin de verantwoordelijkheid van de gemeente voor kwetsbare groepen zwaarder weegt, en interne of organisatorische zaken van de gemeente. Deze uitzonderingen komen grotendeels overeen met die van de Inspraakverordening 2006. Omdat participatie nu ook de uitvoering en evaluatie van beleid omvat, worden de uitzonderingen terughoudend toegepast. Het bestuursorgaan kan altijd vrijwillig voor participatie kiezen, ook in de gevallen van het derde lid. De uitzondering voor de begroting staat er bijvoorbeeld niet aan in de weg dat inwoners worden betrokken bij het bepalen van prioriteiten of bij een burgerbegroting. Artikel 3.

Verhouding tot andere regelingen Op een aantal terreinen is participatie al geregeld in de wet, in een andere gemeentelijke verordening of in beleid van de raad. Dan gaat die regeling voor en is deze verordening niet van toepassing. Voorbeelden zijn de Verordening cliëntenparticipatie Participatiewet gemeente Beesel en het participatiebeleid voor de Omgevingswet, dat de raad op 10 oktober 2022 heeft vastgesteld. Zo ontstaan er geen dubbele of tegenstrijdige procedures. Deze verordening is wel van toepassing voor zover de andere regeling iets niet regelt. Zo kan bij een omgevingsvisie of omgevingsplan voor zover de Omgevingswet en het participatiebeleid daar ruimte voor laten, bijvoorbeeld een participatiepaspoort en een eindverslag worden opgesteld. Artikel 4. Participatiepaspoort Eerste lid. Als het bestuursorgaan besluit tot inwonersparticipatie, legt het vooraf in een participatiepaspoort vast hoe het traject eruitziet. Het paspoort maakt duidelijk waarover kan worden meegepraat, welke onderdelen vaststaan, wie wordt betrokken, wie uiteindelijk beslist en wat er met de inbreng gebeurt. Zo worden verkeerde verwachtingen voorkomen. Het paspoort moet passen binnen het participatiebeleid dat de raad heeft vastgesteld. Onder b worden vijf vormen van participatie genoemd, oplopend in invloed: informeren, raadplegen, adviseren, coproduceren en meebeslissen.

Deze participatieladder wordt in de handreiking uitgewerkt. Tweede lid. Het paspoort is vormvrij. Bij een klein traject kan een korte paragraaf in een voorstel volstaan, bij een groot traject kan het een apart document zijn. Het paspoort kan ook samen met inwoners worden opgesteld. Derde lid. Het paspoort wordt zo vroeg mogelijk openbaar gemaakt en moet makkelijk vindbaar zijn, zodat iedereen weet hoe en wanneer hij kan meedoen. Vierde lid. Gaat het om beleid waarover de raad beslist, dan bereidt het college het traject voor. Het college stelt het paspoort op en informeert de raad vooraf. De raad kan dan kaders of randvoorwaarden meegeven, bijvoorbeeld over de doelgroepen of de vorm van participatie. Zo kan de raad zijn kaderstellende rol vervullen. Artikel 5. Inspraak Inspraak is een vorm van participatie waarbij inwoners en belanghebbenden hun mening geven over een voorgenomen besluit of ontwerpbeleid. Kiest het bestuursorgaan voor inspraak of schrijft de wet inspraak voor, dan wordt de uniforme openbare voorbereidingsprocedure van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht gevolgd. Dat sluit aan bij artikel 150, tweede lid, van de Gemeentewet. Het ontwerp wordt ter inzage gelegd en iedereen kan gedurende zes weken schriftelijk of mondeling een zienswijze naar voren brengen.

Deze procedure draagt bij aan zorgvuldige besluitvorming en aan de rechtsbescherming van betrokkenen. Het bestuursorgaan kan een andere procedure vaststellen als dat beter past, bijvoorbeeld een inloopavond of een digitale enquête. Dat kan niet als de wet een bepaalde procedure dwingend voorschrijft. Artikel 6. Eindverslag Na afloop van de participatie stelt het bestuursorgaan een eindverslag op. Daarin staat hoe het proces is verlopen, wat er is ingebracht en wat het bestuursorgaan daarmee doet. Deelnemers moeten kunnen zien of en hoe hun inbreng het beleid heeft beïnvloed. Ook als het beleid niet wordt aangepast, wordt dat gemotiveerd. Het verslag informeert ook inwoners die niet hebben meegedaan. Het verslag is vormvrij en kan bijvoorbeeld deel uitmaken van een raads- of collegevoorstel. Het wordt openbaar gemaakt en onder de aandacht gebracht van de deelnemers, bijvoorbeeld per e-mail of via de gemeentelijke website. Het is aan te bevelen deelnemers ook bij het opstellen van het verslag te betrekken. Heeft het college het paspoort voor de raad opgesteld (artikel 4, vierde lid), dan stelt het ook het eindverslag op en informeert het de raad. Wordt na de participatie over het beleid besloten, dan wordt het verslag openbaar gemaakt voordat dat besluit wordt genomen. Zo kan de raad de uitkomsten meewegen. Artikel 7. Ondersteuning Niet iedereen kan even makkelijk meedoen.

Het college biedt waar nodig ondersteuning, passend bij het traject of het verzoek. Dat kan bijvoorbeeld zijn: uitleg in eenvoudige taal, hulp bij het invullen van het formulier voor het uitdaagrecht, een gesprek vooraf, of een bijeenkomst op een makkelijk bereikbare plek in de kern. De ondersteuning moet laagdrempelig zijn en dichtbij de inwoner. Er is bijzondere aandacht voor inwoners voor wie meedoen minder vanzelfsprekend is, zoals jongeren, ouderen, laaggeletterden en mensen met een beperking. In het VNG-model geldt ondersteuning alleen voor het uitdaagrecht. De gemeente Beesel kiest voor ondersteuning bij alle vormen van participatie maar dit artikel geeft geen recht op financiële ondersteuning. Artikel 8. Verzoek om toepassing van het uitdaagrecht Eerste lid. Een verzoek wordt altijd ingediend bij het college, ook als een ander bestuursorgaan bevoegd is. Zo is er één loket voor inwoners. Tweede lid. Het verzoek moet een aantal gegevens bevatten, zodat het bestuursorgaan het goed kan beoordelen. De indiener laat onder meer zien wat de meerwaarde is ten opzichte van de huidige uitvoering, hoe de uitvoering duurzaam is georganiseerd en of er draagvlak is bij de inwoners en gebruikers voor wie de uitvoering gevolgen heeft. Omdat draagvlak een van de toetsstenen van de handreiking is, is dit opgenomen.

Het gaat daarbij om een beschrijving van het draagvlak, bijvoorbeeld met steunbetuigingen. Een formele peiling is niet nodig. Derde lid. Het college kan een formulier vaststellen. Het college stelt hiervoor een digitaal formulier beschikbaar op de gemeentelijke website. Vierde lid. Het college kan aanvullende informatie vragen. In de praktijk gebeurt dat vaak in een gesprek met de indiener. Is het verzoek onvolledig, dan krijgt de indiener de gelegenheid het binnen een termijn aan te vullen. Gebeurt dat niet, dan kan het college besluiten het verzoek niet te behandelen. Dit is vergelijkbaar met artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht. De reactietermijn van artikel 9, zevende lid, gaat pas lopen als het verzoek volledig is. Artikel 9. Beoordeling van het verzoek Eerste en tweede lid. Het college stuurt het verzoek door naar het bestuursorgaan dat bevoegd is om erop te reageren en laat de indiener dat weten. Meestal is dat het college zelf, maar het kan ook de raad of de burgemeester zijn. Moet de raad reageren, dan bereidt het college de reactie voor. Derde lid. Voor een aantal taken is het uitdaagrecht niet mogelijk. Het gaat om: ▪ Het nemen van besluiten en het uitoefenen van andere publiekrechtelijke bevoegdheden, zoals vergunningverlening, toezicht en handhaving en het maken van regels.

Deze bevoegdheden zijn aan de bestuursorganen toegekend en kunnen niet aan inwoners worden overgedragen (vergelijk de artikelen 156, 165 en 178 van de Gemeentewet). Het uitdaagrecht ziet alleen op de feitelijke uitvoering; ▪ Taken op het gebied van openbare orde, veiligheid en crisisbeheersing, gezien de bijzondere verantwoordelijkheid van de burgemeester en de vertrouwelijkheid van de gegevens; ▪ Taken waarbij persoonsgegevens of andere vertrouwelijke gegevens worden verwerkt, als de bescherming daarvan niet voldoende is gewaarborgd. Dit volgt uit de Algemene verordening gegevensbescherming; ▪ Taken die worden uitgevoerd in een gemeenschappelijke regeling of een andere regionale samenwerking. Daarover beslist de gemeente niet alleen; ▪ Taken die op grond van een lopende overeenkomst aan een derde zijn opgedragen. Dat geldt niet als de overeenkomst rechtmatig kan worden gewijzigd of beëindigd, zonder strijd met de inkoop- en aanbestedingsregels en zonder extra kosten voor de gemeente; ▪ Taken met een geraamde totale waarde vanaf de Europese drempelwaarde uit de Aanbestedingswet 2012. Deze opdrachten moeten Europees worden aanbesteed. Daarnaast kunnen ook onder de Europese drempelwaarden aanbestedings- of mededingingsrechtelijke verplichtingen gelden.; ▪ Taken die de indiener volgens de wet- en regelgeving niet mag uitvoeren. Vierde lid.

In dit lid staan de gronden waarop het bestuursorgaan een verzoek moet afwijzen. Het gaat om de gevallen van het derde lid en taken die door hun aard niet geschikt zijn voor het uitdaagrecht, strijd met de wet of met vastgesteld beleid, een uitvoering die niet ten minste gelijkwaardig is, onvoldoende waarborgen voor kwaliteit, continuïteit of veiligheid, en een indiener die niet duurzaam is georganiseerd. Een verzoek wordt ook afgewezen als individuele of commerciële belangen zwaarder wegen dan het algemeen belang: het uitdaagrecht is er voor de gemeenschap, niet om een individu of bedrijf te bevoordelen. Tot slot wordt een verzoek afgewezen als het ook na de gelegenheid tot aanvulling niet volledig is. De wet eist niet dat de taak beter of goedkoper wordt uitgevoerd. Daarom is gekozen voor het criterium ‘ten minste gelijkwaardig’: de uitvoering mag niet slechter worden, en de maatschappelijke meerwaarde van de inzet van inwoners mag meewegen. Vijfde lid. Het bestuursorgaan kan een verzoek afwijzen als de uitvoering duurder wordt zonder dat de maatschappelijke meerwaarde dat rechtvaardigt, als het verzoek financieel, juridisch of praktisch niet haalbaar is, of als het belang dat de gemeente de taak zelf uitvoert of inkoopt zwaarder weegt. Het bestuursorgaan heeft hier beoordelingsruimte. Een afwijzing op deze gronden moet goed worden gemotiveerd. Zesde lid.

Is het college bevoegd en heeft toewijzing financiële gevolgen die niet binnen de begroting passen, dan krijgt de raad eerst de gelegenheid om zijn wensen en bedenkingen kenbaar te maken. Dat sluit aan bij artikel 169, vierde lid, van de Gemeentewet en waarborgt het budgetrecht van de raad. Zevende lid. Het bestuursorgaan reageert binnen twaalf weken nadat het verzoek volledig is. Die termijn kan eenmaal met ten hoogste zes weken worden verlengd, bijvoorbeeld als de raad zijn wensen en bedenkingen moet kunnen geven. Met instemming van de indiener kan een andere termijn worden afgesproken. Achtste lid. De reactie is schriftelijk en gemotiveerd en wordt openbaar gemaakt. Zo kunnen ook andere inwoners zien welke verzoeken zijn gedaan en hoe daarop is gereageerd. Bij het openbaar maken worden geen persoonsgegevens van de indiener gepubliceerd. Artikel 10. Uitvoering van de taak Als een verzoek wordt toegewezen, worden de afspraken vastgelegd in een overeenkomst tussen de gemeente en de indiener. In de overeenkomst staan in elk geval de taak, het resultaat, de kwaliteitseisen en de looptijd, het budget en de verantwoording, de aansprakelijkheid en verzekering, het contact tijdens de uitvoering en wat er gebeurt als de afspraken niet worden nagekomen of de overeenkomst eerder eindigt. Zo is duidelijk hoe de taak in dat geval terugkeert naar de gemeente.

Waar de gemeente risicoaansprakelijk is, bijvoorbeeld als beheerder van de openbare ruimte, blijft zij dat. Afspraken over verzekering en het beperken van risico’s zijn daarom belangrijk. Tweede lid. Ook kunnen afspraken worden gemaakt over een pilotperiode en evaluatiemomenten. Zo kunnen de gemeente en de indiener eerst ervaring opdoen voordat de taak voor langere tijd wordt overgedragen. De lessen uit de evaluatie worden meegenomen in de evaluatie van deze verordening (artikel 13). Artikel 11. Nadere regels Het college kan nadere regels stellen over de uitvoering van de verordening, bijvoorbeeld over de inhoud van het participatiepaspoort of de behandeling van verzoeken om toepassing van het uitdaagrecht. De nadere regels moeten passen binnen de verordening. Artikel 12. Hardheidsclausule Het is niet mogelijk om in een verordening alle situaties te voorzien. Daarom kan het bestuursorgaan in bijzondere gevallen van de verordening afwijken, als strikte toepassing tot een onevenredige uitkomst zou leiden. Het bestuursorgaan moet onderbouwen waarom het afwijkt. Van wettelijke verplichtingen kan niet worden afgeweken. Deze bevoegdheid moet terughoudend worden toegepast. Artikel 13. Evaluatie Binnen twee jaar na de inwerkingtreding stuurt het college de raad een verslag over de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk.

Daarbij kan worden gekeken naar het aantal en de aard van de participatietrajecten en de verzoeken om toepassing van het uitdaagrecht, en naar de ervaringen van inwoners, maatschappelijke partijen, de raad en de organisatie. Ook kan dan worden bekeken of een participatieparagraaf in de begroting en het jaarverslag, zoals het VNG-model voorstelt, meerwaarde heeft. Zo kan de raad tijdig beoordelen of aanpassing nodig is. Artikel 14. Intrekken oude verordening en overgangsrecht De Inspraakverordening van 20 februari 2006 wordt ingetrokken. Voor inspraakprocedures die bij de inwerkingtreding van deze verordening al zijn gestart, blijft de oude verordening gelden. Zo hoeft een lopende procedure niet opnieuw te beginnen. Voor trajecten die na de inwerkingtreding starten, geldt deze verordening. Artikel 15. Inwerkingtreding en citeertitel De verordening treedt in werking op 1 januari 2027. Dat is de datum waarop de gemeente uiterlijk een verordening moet hebben die voldoet aan de gewijzigde Gemeentewet.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://beesel.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/38a463a1-9fbc-4c58-9016-5d5732313ea3?agendaItemId=8111b33a-463b-473d-af1d-025723eecde3