Antwoordbrief wethouder Bol op technische vragen EVB over herijking Verordening Jeugdhulp 2026

Aan de gemeenteraad

R. Bol Wethouder

Uw brief van: 07-01-2026

Ons kenmerk:

Uw kenmerk: -

Contactpersoon: O. Osendarp

2025-090060

Bijlage(n):

-

Cluster:

Onderwerp:

Technische vragen EvB Herijking Verordening

Doorkiesnummer: 140180

Jeugdhulp 2026

Datum:

Maatschappij 13-01-2026

Geachte raadsleden, Naar aanleiding van de technische vragen van mevrouw Ors-van der Worm van Echt voor Barendrecht (EvB) over de herijking van de Verordening Jeugdhulp 2026, geef ik u hieronder een antwoord op de gestelde vragen. 1. Hoe beoordeelt het college of de wijkteams genoeg tijd, kennis en capaciteit hebben om de nadruk op normaliseren en algemene voorzieningen goed uit te voeren, en hoe wordt hiermee voorkomen dat gezinnen hierdoor onbedoeld langer moeten wachten op passende hulp? Het college vindt het van groot belang dat het normaliseren van opvoedingsproblemen en het inzetten van algemene voorzieningen zorgvuldig gebeurt en wordt gedragen door voldoende tijd, kennis en deskundigheid. Binnen het wijkteam werken opgeleide professionals die hun kennis actueel houden door regelmatige scholing en intervisie. In aanvulling hierop worden medewerkers specifiek geschoold in het toepassen van de herijkte verordening. De beschikbare capaciteit en doorlooptijden worden continu gemonitord. Daarbij zijn de wettelijke termijnen uit de Algemene wet bestuursrecht leidend bij het behandelen van aanvragen en het nemen van besluiten. Om te voorkomen dat gezinnen onbedoeld langer moeten wachten op passende hulp, is tijdelijk extra capaciteit ingezet. De raad is hierover eerder separaat geïnformeerd.

Het college blijft sturen op tijdige besluitvorming, het zorgvuldig afwegen van normaliseren en het voorkomen van onnodige wachttijden. Normaliseren mag nooit betekenen dat noodzakelijke hulp wordt uitgesteld.

pagina 1 van 4

2. De toelichting beschrijft drie verschillende teams binnen het wijkteam : Team Preventie & ondersteuning, Team Toegang en Team Zorg & Veilig. Hoe kan voorkomen worden dat gezinnen binnen het wijkteam niet alsnog met meerdere loketten te maken krijgen of hun verhaal vaker moeten vertellen, en welke afspraken zijn er om de samenwerking tussen de verschillende teams soepel te laten verlopen. De indeling van het wijkteam in verschillende teams is bedoeld om expertise en aandacht te bundelen en is niet gericht op het creëren van afzonderlijke loketten voor gezinnen. Voor mij staat voorop dat deze interne organisatie niet mag leiden tot versnippering of extra belasting voor inwoners. Daarom wordt gewerkt vanuit het uitgangspunt dat gezinnen één vast aanspreekpunt hebben binnen het wijkteam. Deze professional is verantwoordelijk voor de regie, de afstemming tussen de teams en de samenhang in de ondersteuning. Hierdoor wordt zoveel mogelijk voorkomen dat gezinnen hun verhaal meerdere keren moeten vertellen. De teams Preventie & Ondersteuning, Toegang en Zorg & Veilig werken met gezamenlijke werkprocessen, gedeelde dossiers en vaste overlegmomenten. Overdrachten vinden zorgvuldig plaats en zijn gericht op continuïteit van ondersteuning.

Deze afspraken zorgen ervoor dat de samenwerking tussen de teams soepel verloopt en dat gezinnen de ondersteuning als overzichtelijk en samenhangend ervaren. 3. Hoe zorgt het college ervoor dat verwijzers zoals huisartsen of medisch specialisten goed op de hoogte zijn van het lokale jeugdhulppakket en de gemeentelijke afspraken, zodat verwijzingen effectief aansluiten op wat de gemeente kan leveren? Ik vind het belangrijk dat medische verwijzers goed zicht hebben op het lokale jeugdhulppakket en de gemeentelijke werkwijze, zodat verwijzingen zo goed mogelijk aansluiten bij wat lokaal beschikbaar is. De gemeente onderhoudt daarom structureel contact met huisartsen, medisch specialisten en andere professionals, onder andere via vaste overlegstructuren, contactpersonen en bestaande regionale samenwerkingsafspraken. Met onze Barendrechtse huisartsen is de samenwerking de afgelopen periode verder versterkt, onder meer door het aanwijzen van vaste contactpersonen vanuit de wijkteams en het maken van afspraken over terugkoppeling, met toestemming van de cliënt. Daarnaast vindt afstemming met andere medische verwijzers plaats via bestaande overlegstructuren en samenwerkingsafspraken binnen de regio. Op deze manier wordt informatie gedeeld over het lokale aanbod, de rol van het wijkteam en de gemeentelijke uitgangspunten.

Ik verwacht dat deze structurele afstemming bijdraagt aan verwijzingen die nog beter aansluiten bij het beschikbare aanbod en aan een samenhangende ondersteuning voor jeugdigen en gezinnen.

pagina 2 van 4

4. Nu de melding niet meer in de verordening staat, hoe wordt duidelijk gemaakt wat het verschil is tussen een melding, een onderzoek en een formele aanvraag en welke rechten of bijdragen ouders in elke stap hebben en hoe worden deze processen toegankelijk gemaakt? Een melding vormt geen formele stap in het aanvraagproces voor een individuele jeugdhulpvoorziening en is daarom niet opgenomen in de verordening. Een melding is bedoeld voor laagdrempelig contact met het wijkteam en het gebruik van algemene voorzieningen. Dit past bij het uitgangspunt van de Jeugdwet om eerst te verkennen of lichte, vrij toegankelijke ondersteuning passend is, voordat wordt overgegaan tot een formele aanvraag. De mogelijkheid om een melding te doen blijft bestaan en is uitgewerkt in de beleidsregels. Het formele juridische proces start op het moment dat een aanvraag voor een individuele voorziening wordt ingediend. Dit proces volgt de systematiek van de Algemene wet bestuursrecht en is vastgelegd in de verordening, inclusief de onderzoeksstappen, de besluitvorming en de rechtsbescherming. Een aanvraag wordt altijd gevolgd door een beschikking, waarmee de formele rechtspositie van ouders en jeugdigen ontstaat, inclusief de mogelijkheid van bezwaar en beroep.

In de beleidsregels is nader uitgewerkt hoe het wijkteam in de praktijk werkt bij meldingen, verkennende gesprekken en het onderzoek naar de hulpvraag. In de communicatie met ouders en jeugdigen wordt daarbij expliciet onderscheid gemaakt tussen het verkennende contact, het onderzoek en de formele aanvraag, inclusief de bijbehorende rechten en plichten. Hiermee wordt het proces transparant en begrijpelijk gehouden, zonder de verordening te belasten met uitvoeringsdetails die daar juridisch niet thuishoren. 5. Welke duidelijke en objectieve criteria worden gebruikt om te bepalen wat redelijkerwijs van ouders verwacht mag worden bij het beoordelen van hun eigen mogelijkheden, en hoe wordt voorkomen dat deze beoordeling verschilt per professional of leidt tot verschillende hulp? Bij de beoordeling van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouders wordt gewerkt met objectieve en gevalideerde instrumenten, zoals de Opvoedingsbelasting Vragenlijst (OBVL). Daarnaast maken wijkteamprofessionals gebruik van vastgestelde werkinstructies en professionele standaarden bij het uitvoeren van het onderzoek naar de hulpvraag. Deze instrumenten bieden houvast en zorgen voor een eenduidige basis onder de beoordeling, maar zijn niet op zichzelf doorslaggevend.

De uiteindelijke afweging vindt altijd plaats op basis van een integrale beoordeling van de individuele situatie van het gezin, waarbij ook draagkracht, draaglast en eventuele overbelasting worden betrokken. Deze afweging wordt gemotiveerd vastgelegd in het onderzoeksverslag. Om verschillen tussen professionals te voorkomen, wordt gewerkt vanuit een uniform afwegingskader, met collegiale toetsing en de betrokkenheid van een gedragswetenschapper. Op deze manier wordt geborgd dat

pagina 3 van 4

vergelijkbare situaties zo veel mogelijk op vergelijkbare wijze worden beoordeeld, terwijl er ruimte blijft voor maatwerk waar dat noodzakelijk is. Met deze beantwoording vertrouw ik u voldoende inzicht te hebben gegeven in de herijking van de Verordening Jeugdhulp en de wijze waarop deze in de praktijk wordt toegepast.

Met vriendelijke groet,

Roeland Bol

pagina 4 van 4