Algemene Beschouwingen ChristenUnie 2025

CU Algemene Beschouwing Perspectief nota 2026–2029 “Zijn wij de mooiste gemeente van Nederland geworden?” Voorzitter, Hier ligt het slotstuk van een coalitieperiode die begon met een droom: van Baarn de mooiste gemeente van Nederland maken. Een ambitieus en hoopvol uitgangspunt. Maar vier jaar later rest ons vooral de vraag: wat is er van die belofte terechtgekomen? En eerlijk is eerlijk, voorzitter — dit college was eigenlijk al gedoemd voordat het begon. Een coalitie die wankelde raadsleden die opstapten, een externe adviseur die opriep tot samenwerking, waarna kort daarop VoorBaarn uit de coalitie stapte. een wethouder ging, terugkwam en opnieuw zijn plek, voorzitter, zelfs voor ons ging deze werderopstanding net even te snel. Maar in Baarn kan het allemaal. Maar goed, terug naar de essentie: zijn we de mooiste geworden? Hebben we waargemaakt wat er vier jaar geleden is beloofd? Of moeten we onszelf nu de veel pijnlijkere vraag stellen: wat hebben we überhaupt bereikt? Dit college koos voor een collegeagenda op basis van de begroting, in plaats van een traditioneel collegeakkoord. Dat klonk modern, maar vier jaar later blijkt het vooral verwarrend. Het is niet duidelijk waar de voortgang is geboekt. De gemeente heeft uiteraard niet stilgezeten — maar voor de inwoners zijn de resultaten onzichtbaar of onbegrijpelijk. Dure woorden bleken vaak loze beloften.

De coalitie sprak destijds over vier belangrijke verbeterdoelen: •

Bestuurlijke vernieuwing – bleef steken in intenties.

•

Dienstverlening – digitaliseerde, maar werd minder toegankelijk.

•

Participatie – bleef beperkt tot experimenten zonder impact, werkte vaak vertragend

•

Communicatie – verbeterde nauwelijks en bleef top-down.

Alle vier zijn niet of slechts deels behaald. Dat is geen teleurstelling meer, dat is een harde constatering.

Gebrek aan SMART-doelen Wat ook structureel ontbrak, was duidelijkheid. De grote ambities – klimaatneutraal in 2030, een vitale gemeenschap – zijn nooit SMART geformuleerd. Geen concrete tijdlijnen, geen toetsbare cijfers, geen verantwoordingsstructuur. Daardoor weten we niet of we dichter bij onze doelen zijn gekomen. En eerlijk: we vermoeden van niet.

Bezuinigen zonder visie Deze perspectiefnota toont bezuinigingen die hard aankomen, maar zonder dat er sprake is van echte hervorming. Het afstoten van het Hertenkamp, de bezuinigingen op PIT Baarn, het verlagen van de beeldkwaliteit — het leidt tot een merkbare achteruitgang in leefbaarheid en zorg. De verzorgingsgemeente schuift op naar zelfredzaamheid, maar zonder vangnet.

Starters: beloofd, vergeten De woningnood is nijpend, zeker onder starters. Toch blijven concrete plannen uit. De nota spreekt over “volle vaart vooruit”, maar de enige vaart is richting 2040. Starters van nu krijgen vooral plannen voor straks. En ondertussen verlaten jongeren Baarn voorgoed, op zoek naar betaalbare huizen elders.

Duurzaam in naam, niet in daden De duurzaamheidsambities blijven retorisch. Veel hangt af van incidentele subsidies zoals SPUK. Afdoende Structurele middelen ontbreken. Zonder passend eigen budget is de uitvoering afhankelijk van externe grillen. Lokale Subsidies voor batterijopslag of hergebruik van grijs water /regenwater zijn in een klimaatcrisis geen luxe, maar noodzaak. Toch hebben wij ze nog niet ingesteld

OZB omhoog, afval omlaag – of toch niet? De verhoging van de OZB met 6,25% wordt gepresenteerd als een verschuiving. Maar laten we eerlijk zijn: dit is gewoon een sigaar uit eigen doos. De afvalstoffenheffing daalt iets, maar de dienstverlening verslechtert — minder inzameling, slechter serviceniveau. De lasten stijgen, de kwaliteit daalt.

Creativiteit ontbreekt En waar blijven de nieuwe inkomstenbronnen? Geen innovatieve samenwerkingen. Geen extra opbrengsten uit toerisme. Geen commerciële verdienmodellen. We blijven hangen in lastenverzwaring en bezuinigingen. Het college heeft gekozen voor gemak boven creativiteit. De gevolgen zijn nu voelbaar — en straks nog veel meer.

En nu? Voorzitter, de ambitie om de mooiste gemeente van Nederland te worden was sympathiek en inspirerend. Maar schoonheid zit niet in woorden. Schoonheid zit in keuzes, lef, vernieuwing, meetbaarheid. Baarn is vandaag een gemeente die vooral ambities opstapelt, maar resultaten ontwijkt. Was het eerst gebrek aan formatie, nu is het gebrek aan formatie én geld. En de grootste zorg: we hebben geen robuuste visie voor de toekomst.

Tot slot: de soap van Baarn Voorzitter, de Baarnse politiek was de afgelopen jaren soms net een soap: •

De Speeldoos – wel of niet?

Eigenlijk maakt het niet uit want deze zaal geeft genoeg vermaak •

Coalitiepartijen – in of uit? Hoe zat dat ook al weer, allen ga je sneller want samen bakken we er niets van

•

Raadsleden – linksom, rechtsom of solo? Gelukkig leven we in een inclusieve maatschappij, alleen zijn we vergeten om eindelijk na 4 jaar de man/vrouw bordjes bij de wc weg te halen

En zoals elke goede soap eindigt: met een cliffhanger. Eindigt ook onze perspectiefnota met een heuse cliffhanger We moeten nog zes maanden wachten. Tot 1 januari 2026. Dan start de nieuwe begroting. Tot die tijd? Gokken. Twijfelen. Onzekerheid. En ja, voorzitter… u voelt het ook, hè? Die spanning… Welke van de 4 wethouders vertrekt ? wat zij stellen zelf immers voor om terug te gaan naar 3 wethouders, de nieuwe coalitie na de verkiezingen verplichten tot 3 wethouders is niet haalbaar(artikel 36 van de gemeente wet), dus als zij willen voldoen aan het de voor gestelde bezuinigen zal er dus 1 moet vertrekken. De vraag is nu wie, Ik weet het niet. Maar ik weet wel: Baarn verdient beter. Ik wens u veel wijsheid en Godzegen toe bij de verdere uitwerking. Dank u wel.