719662 Ontwerp omgevingsvergunning en ontwerp VVGB Van Galenlaan 3b Inspreektekst dhr. Ruisendaal
Tekst van het document
Beste gemeenteraad, Dank dat ik hier mag staan vanavond. Mijn naam is Coen, en ik woon aan de Heemskerklaan op nr26, eigenlijk direct achter de huidige kas. En volgens de tekeningen die voor jullie liggen met over een paar jaar met een 15m breed en 7m hoog zwart stenen vlak praktisch op mijn erfgrens. Dit is voor mij de eerste keer, Ik heb nog nooit eerder bij een raadsvergadering ingesproken en hoop ook dat ik dat niet vaker hoef te doen. Maar voel me genoodzaakt omdat ik nu in de krant moet lezen dat alle handen op elkaar zijn voor een plan waar ik en 27 andere omwonende gezinnen vreselijk tegenop zien. Een plan wat eufemistisch een “hofje” word genoemd. Maar een hofje is een binnenplaats of binnentuin met daaromheen een aantal kleine woningen. Dit plan is klein strookje groen met daaromheen 5 hele grote huizen. Die heel dicht op elkaar moeten komen te staan, en alleen naar elkaar mogen kijken. Als een soort van besloten commune voor een handvol vermogende oudere echtparen, onttrokken van het gewone volk wat in de buurt daarbuiten woont. En dit klint cynisch, maar ik zou woningbouw op dit terrein toejuichen. Maar dan graag op een minder invasieve en meer open manier, zonder teveel verharding en met behoud van groen, en gecentreerd op midden van het terrein. Ook uit de informatie die u nu voorligt kan ik niet halen waarom dat geen optie is.
Het klinkt volgens mij niet onredelijk, maar voor de initiatiefnemer is iedere vorm van meedenken over het plan onbespreekbaar. En dan lees ik in de krant en de ingezonden stukken steeds dat de buurt onwelwillend is om mee te denken. Dat de buurt alleen maar moeilijk doet om woningbouw tegen te houden. Dat is echt niet waar. Wat daar zou moeten staan, is dat dit een heel moeizaam en langdurig traject is geweest tussen initiatiefnemer en gemeente, waarbij ze de buurt pas veel te laat betrokken hebben en het plan inmiddels al zo ver gevorderd was dat omwonenden niet meer de kans geboden wordt om daarover mee te denken. Omdat de initiatiefnemer in de tussentijd met een plan voor een hof met hele grote huizen in het huwelijk is getreden. Doordat participatie pas daarna is ingezet, en gemeente daar geen actieve rol in op zich heeft genomen, lukt het niet om met elkaar in gesprek te treden en vind er geen participatie plaats. En komt er een slecht plan uit voort. Waarbij het voorstel dan nu is om de 28 omwonende gezinnen maar de dupe te laten zijn van een moeilijk verlopen proces tussen initiatiefnemer en gemeente, omdat er nu ineens haast is. Toen ik dit plan 2 jaar geleden voor het eerst onder ogen kreeg erkende de initiatiefnemer nog de buurt inderdaad nog niet bij de planvorming betrokken was, en had de gemeente nog kritieke bezwaren bij het plan.
Nu 2 jaar later ligt hetzelfde plan weer voor, en kan het ineens wel. Terwijl ik nog steeds wacht op mijn eerste kans om een keer daadwerkelijk in gesprek te gaan over de planvorming. En dat begrijp ik niet. Ik ben niet thuis in de gemeentelijke machtspolitiek, maar vind wel dat ik aan mijn gemeente mag vragen er ook voor mij te zijn. Want ik zit straks opgescheept met een onlogisch “hofje” in een hofje, zonder relatie tot het openbare terein, afgesloten van de rest. En waarvan ik en mijn buurtgenoten veel last zullen ervaren, bijvoorbeeld door de hoge gebouwen praktisch op onze erfgrenzen, trilling en geluid van parkerende auto’s, parkeervakken tegen de
schutting aan, afvalbakken tegen de schutting aan, technischische ruimtes van de huizen vlak bij de erfgrens, etc. Ik vind dit een heel erg opportunistisch, onlogisch en vooral egoIstisch plan, dat heel disproportioneel alle lusten bij de ontwikkelaar legt en alle lasten bij de omwonenden. En het roept ook nog steeds veel vragen op; moet een heel struk groen en agrarisch dan kosten wat het kost wijken voor 5 huizen. Zou een agrarisch terrein in de huidige tijdsgeest niet juist om een hele duurzame en klimaat adaptieve invulling moeten krijgen. Hoe moeten we als buurt straks omgaan met zo’n vreemde besloten woongroep van oudere mensen? Welke beweging in de woningmarkt moet dit dan eigenlijk stimuleren? Etc. Ik vraag daarom aan u, om niet in te stemmen met dit plan zolang een inhoudelijk overleg over de planvorming nog niet heeft plaatsgevonden tussen initiatiefnemer, gemeente en omwonenden. Dat lijkt mij echt niet zo veel gevraagd, wij moeten hier allemaal nog vele jaren mee leven. En als we dan dat gesprek in gaan, laten we dan alsjeblieft een architect uitnodigen om met creativiteit mee te denken, en een beetje afstand te nemen van het ingesleten motto dat een hof van grote huizen de enige mogelijkheid is. Ik draag daar heel graag bij, en ik weet van veel buurtgenoten dat zij dat ook doen. Ik ben niet tegen woningbouw, ik ben wel tegen DIT plan voor woningbouw.
Bedankt.