630429 Nota van uitgangspunten herontwikkeling ziekenhuislocatie Inspreektekst Stichting Behoud Hertenkamp Maarschalksbos

Geachte raad, Ruim 100 jaar houdt het bosje van Van IJsendijk ons bezig. Waar wij als burgers genieten van de royale gift (let op; gift, en geen erfenis), geeft het bosje menig van uw voorgangers hoofdzorgen. De gemeente is namelijk al vanaf het begin bezig om tegen de wensen van mej. Van IJsendijk in te gaan, of deze op een creatieve manier te omzeilen, ten koste van haar eigen burgers (en eigen fatsoen?). Aan de hand van vier punten wil ik u meenemen met eerst een klein stukje geschiedenis, als tweede het morele vraagstuk dat hier ligt, het derde punt is de financiële en juridische ellende die de gemeente over zich lijkt te roepen en tot slot uw toezichthoudersrol. Overigens kunnen wij alles staven met onderliggende stukken, die we spoedig zullen publiceren op onze website. En waar ik praat over het bosje van IJsendijk, bedoel ik het volledig geschonken grondstuk incl. het hertenkamp de speeltuin, het oude zusterhuis alsmede het huidige medische centrum.

1. Geschiedenis De media heeft het vaak over de erfenis van mej. Van IJsendijk maar wist u dat mej. Van IJsendijk het bosje bij leven heeft geschonken? Ze heeft er zelfs over onderhandeld met de toenmalige burgemeester. Ze wilde namelijk niet dat het zou worden gebruikt voor bebouwing en bewoning voor o.a. de Belgische vluchtelingen uit WOI. Dit is ook de reden waarom expliciet in de schenkingsvoorwaarden is opgenomen dat het nimmer wordt bebouwd en nimmer wordt bewoond. Een andere voorwaarde is dat de gemeente zorg draagt voor het onderhoud en dat het altijd vrij toegankelijk moet zijn als wandelbos voor de Baarnaars. Vervolgens laat de gemeente het verwaarlozen en na WOII zijn de groenkosten aanzienlijk. De gemeente besloot daarom om 2/3 van het bos te kappen, de uitkijktoren en de historische theekoepel te slopen om plaats te maken voor een ziekenhuis. Ze heeft zichzelf daarmee in een slepend juridisch en financieel conflict gestort. Tientallen jaren werd geprocedeerd tot aan de hoogste bestuursrechter (Raad van State) en hoogste civiele rechter (Hoge Raad) toe. Een paar conclusies uit die uitspraken zijn: -

De omwonenden zijn belanghebbenden en ontvankelijk Het recht op bebouwing en bewoning is bij mej. Van IJsendijk gebleven en na haar dood overgegaan naar haar erfgenamen Alleen de erfgenamen mogen beslissen of er wordt bebouwd en bewoond.

Onderaan de streep betaalt de gemeente twee erfgenamen een symbolisch bedrag van 1 gulden per vierkante meter voor het uitsluitend vestigen van een ziekenhuis. Dat bovendien het Van IJsendijk ziekenhuis zou heten met een opening door de erfgenamen. Het bedrag is betaald, maar de naam en opening ging voorbij aan de erfgenamen. Tot slot betaalde de gemeente ook alle juridische kosten van haarzelf, alsmede die van de erfgenamen. Een flinke smak geld toentertijd. Ik zou nog veel meer kunnen vertellen over de geschiedenis, maar helaas is de tijd beperkt

2. Morele vraagstuk Onlangs is een second opinion uitgebracht door notaris Herman Schuttevaert over de positie van de erfgenamen. Eentje die toegeschreven is tot het doel, namelijk het vrij kunnen bebouwen van het bosje. Zelfs de notaris voelde zich niet senang bij deze opdracht en heeft een behoorlijke disclaimer opgenomen met een verwijzing naar de rechter voor een echt oordeel. Overigens wel bijzonder om een notaris over procesadvies te vragen. Het toeval wil dat de hier aanwezige stichtingen worden vertegenwoordigt door advocaat, notaris en zelfs rechters die allemaal vanuit hun vakgebied kunnen zien dat dit advies juridisch geen stand kan houden voor de rechter. Maar los van dit dunne advies waarmee uw Raad wordt misleid, ligt hier bovenal een moreel vraagstuk. Wilt u nu echt afwijken van afspraken die toentertijd zijn gemaakt? Waarbij een kinderloze juffrouw een zeer royale gift geeft ten behoeve van alle Baarnaars? In een tijd waarbij meerdere buitenplaatsen sneuvelen (denk aan de Pekingtuin) en worden bebouwd. En zij ziet dat de doorsnee Baarnaar geen ruimte meer heeft om van het groen te genieten. Met open ogen heeft de gemeente met haar onderhandeld. Met open ogen zijn deze afspraken vastgelegd bij de notaris en bezegeld bij de Gedeputeerde Staten.

Waarom zou u zich in bochten willen wringen om zomaar een afspraak naast u neer te leggen? Hebben wij niet geleerd dat een afspraak een afspraak is? Ongeacht of de ene dood is, of de erfgenaam niet op tijd reageert? 3. Financiële en juridische ellende Mocht u toch gaan voor de immorele keuze, bereid u dat voor op een groot financieel en lang juridisch verloop. Begrijp me goed, dit is geen dreigement. Als Baarnaar maak ik me juist zorgen om dit punt. Want als de gemeente straks tientallen miljoenen moet betalen, zal dat ten koste gaan van vele andere plannen en faciliteiten in Baarn. Dan praten we niet meer over nieuwbouw van de bibliotheek maar over de rijroute van de biebbus. De juridische basis is u bekend en de gemeente heeft de grenzen al beproefd in de jaren 60 & 70. Maar ik wijs u graag op het Rijsenburgsebosje in Driebergen: Net als in Baarn werd het als wandelbos geschonken. Net als in Baarn overleed de schenker Net als in Baarn wilde de gemeente toch het stukje bebouwen en bewonen Net als in Baarn wilden de erfgenamen dit niet (u bent bekend met de expliciete weigering van een van de erfgenamen voor bebouwing en bewoning?) In de gemeente Driebergen-Rijsenburg hebben ze de onteigeningsprijs (zijnde een hoger bedrag dan de marktwaarde) moeten betalen aan de erfgenamen…… net zoals straks in Baarn? 4. Toezichthoudersrol Tot slot wil ik uw toezichthoudersrol aantippen.

U als gemeenteraad beslist, maar u houdt ook toezicht op het reilen en zeilen van het ambtelijk apparaat van de gemeente. Dit ambtelijk apparaat is al ruim een jaar bezig om deze plannen te realiseren op een ongeoorloofde wijze. Zo wordt mensen ontmoedigd om gebruik te maken van hun rechten. Tientallen omwonenden hebben bezwaar aangetekend tegen het afwijkend gebruik van het bosje, maar ze zijn allemaal niet ontvankelijk verklaard. Bijzonder want sommigen wonen op de hoek van Nachtegaalstraat of de

Molenweg direct aan het bosje. En zeker bijzonder dat al deze mensen (en nog meer) in de jaren 60 en 70 allemaal wel ontvankelijk waren. Waarom nu niet meer? Een van de hoogbejaarde Nederlandse erfgenamen worden persoonlijk bezocht in Den Haag, door de burgemeester en twee juristen om haar te overtuigen de bezwaren in te trekken en akkoord te gaan met wijzigingen. Een opmerkelijke handelingswijze. Uwe Raad is in februari pas geïnformeerd over de second opinion die al in december beschikbaar was. Waarom dan pas? Opmerkelijk is dat dit een dag na de hoorzitting is van de bezwaren tegen de huidige bebouwing en bewoning in het bosje. De voorzitter van de bezwarencommissie heeft het derhalve niet correct meegenomen in de overweging en gaat er vermoedelijk van uit dat de erfgenamen geen zeggenschap hebben. Ik zou zo nog vele andere dingen kunnen delen maar beperk me tot het volgende: Een half jaar geleden stonden wij voor de voorzieningenrechter in Utrecht. Wij wezen op de rechten van de erfgenamen met de conclusie dat de gemeente daarom niet vrij kan beschikken over het stuk grond. Dat is een zogenaamde evidente privaatrechtelijke beperking. De voorzieningsrechter ging daarin mee……, ware het niet dat de gemeente gewoon ontkende dat zij gebonden is aan de schenkingsvoorwaarden. De gemeente stelde tegenover de rechter dat zij volledig afstand had gedaan van de schenkingsvoorwaarden.

Op basis van zulke onwaarheden, ‘wint’ de gemeente momenteel de huidige juridische behandelingen. Dit zal de gemeente niet langer kunnen volhouden bij hogere gerechtelijke instanties. Wij gaan door maar hopen dat u als toezichthouder de gemeente tot inzicht kunt brengen. Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Dank voor uw aandacht. Ik zal dit stuk zenden aan de griffier. Mocht u inhoudelijke vragen hebben, kunt u ons bereiken op info@hertenkampbaarn.nl.