Was Wordt Jeugd 2026
Tekst van het document
Was – Wordt tabel verordening jeugdhulp gemeente Assen 2026 Legenda: Rood en doorgestreept = verwijderd Groen gearceerd = nieuw/toegevoegd De Verordening maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp gemeente Assen 2024 wordt met ingang van 1 januari 2026 gesplitst in een aparte verordening voor maatschappelijke ondersteuning en een aparte verordening voor jeugdhulp. De aankomende ontwikkelingen, zoals de hervormingsagenda jeugd, hebben ertoe geleid dat de VNG een nieuwe modelverordening voor jeugdhulp heeft gepubliceerd. Daarnaast zijn signalen vanuit de uitvoering, juristen en inwoners over de leesbaarheid van de huidige verordening aanleiding geweest om de verordening te splitsen. De huidige verordening is een lang en weinig toegankelijk stuk vanwege verschillende begrippen en regels. Tenslotte wekt de gecombineerde verordening de schijn van integraliteit en uniforme procedures terwijl de Wmo en Jeugdwet op onderdelen juist sterk van elkaar verschillen. De nieuwste modelverordening Jeugdhulp van de VNG is de basis geworden voor de verordening jeugdhulp gemeente Assen 2026. De bestaande artikelen die opnieuw opgenomen zijn in de verordening zijn herschreven om de leesbaarheid te vergroten. Daarnaast is de verordening anders opgebouwd om een logische volgorde te creëren. Wijzigingen in de verordening In de verordening van 2024 staat in bijna ieder artikel “het college”.
Dit is vervangen door “de gemeente”. Bij de begripsbepaling staat beschreven dat we met “de gemeente” het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Assen bedoelen. Huidig artikel en tekst <geen>
Nieuwe tekst Inleiding Wat staat er in deze verordening? Deze verordening bevat de regels van de gemeente voor de Jeugdwet die de gemeenteraad van Assen heeft vastgesteld. Voor wie is deze verordening? Deze verordening gaat over jeugdhulp voor jeugdigen en/of hun ouders die hulp vragen via de Jeugdwet.
Motivering Er is een inleiding geschreven op de verordening. Hierin zijn de leidende principes van het sociaal domein verwerkt.
Artikel 1. Begripsbepalingen In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
De bedoeling van de wet staat centraal Bij het toepassen van de regels uit deze verordening houdt de gemeente rekening met de landelijk geldende wetten. De gemeente gaat niet alleen uit van de tekst van de wet, maar juist ook van de bedoeling van de wet. Het beleid wat de gemeente voert, past bij de bedoeling van de wet. We vinden daarbij de volgende overtuigingen van belang: 1. Basisbehoeften: een gezonde en veilige leefsituatie voor elke inwoner. 2. Zelfredzaamheid: de jeugdige en/of zijn ouders hebben zelf de regie, de gemeente ondersteunt als dat nodig is. 3. Voorliggend veld: als er passende en/of vrij toegankelijke oplossingen zijn voor de hulpvraag, gaat dit voor op maatwerk via de Jeugdwet. 4. Afstemming: de hulp via de Jeugdwet is zo veel mogelijk samen met de jeugdige en/of zijn ouders afgestemd op de persoonskenmerken en voorkeuren. 5. Duurzame oplossing: de hulp is gericht op het zo veel mogelijk zelfredzaam maken en participeren van de jeugdige en/of zijn ouders die te maken hebben met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen. Wanneer mogelijk met het doel dat er uiteindelijk geen jeugdhulp meer nodig is. Artikel 1. Begrippen 1. In de verordening wordt gesproken over “de Er is gekozen om steeds te spreken over “zijn” jeugdige en/of zijn ouders”. Het woord “zijn” zodat niet in ieder artikel “zijn of haar of hen”
Voorzieningen a. algemeen gebruikelijke voorziening: voorziening die niet speciaal is bedoeld voor mensen met een beperking en die algemeen verkrijgbaar is en niet of niet veel duurder is dan vergelijkbare producten; b. algemene voorziening: voorziening als bedoeld in artikel 1.1.1 Wmo 2015 en jeugdhulpvoorziening die vrij toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de jeugdige en/of zijn ouders; c. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; d. collectieve maatwerkvoorziening: maatwerkvoorziening die in collectieve vorm wordt verstrekt; e. maatwerkvoorziening: niet-vrij toegankelijke voorziening, op de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van een persoon afgestemd, als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo; f. individuele voorziening: jeugdhulpvoorziening, toegesneden op de jeugdige en/of zijn ouders en niet-vrij toegankelijk; Overig (…)
wordt gebruikt als een algemeen voornaamwoord, maar het kan ook gelezen worden als “haar” of “hen” om alle genderidentiteiten te omvatten. Voor de leesbaarheid wordt de term “de jeugdige en/of zijn ouders” gebruikt, hieronder valt ook “de wettelijk vertegenwoordiger” van de jeugdige. Bij “ouders” kan ook “ouder” gelezen worden wanneer de jeugdige één ouder heeft. 2. De verordening bevat veel begrippen. Deze worden in dit artikel uitgelegd. De begrippen die al in de Jeugdwet, de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 en Awb uitgelegd worden, worden hier niet herhaald. 3. Soorten voorzieningen: a. overige voorziening: algemene voorziening die toegankelijk is zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften en persoonskenmerken van de jeugdige en/of zijn ouders b. andere voorziening: voorliggende voorziening op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen anders dan in het kader van de Jeugdwet c. individuele voorziening: jeugdhulpvoorziening, bedoeld voor de jeugdige en/of zijn ouders die niet-vrij toegankelijk is. 4. Overige begrippen: a. (…)
geschreven hoeft te worden. Dit ten behoeve van de leesbaarheid.
In de modelverordening jeugdhulp worden deze vormen van voorzieningen benoemd. Om het onderscheid goed te kunnen maken, staan ze bij de begripsbepalingen uitgelegd.
Artikel 4. Resultaten 1. De maatschappelijke ondersteuning voor zover het gaat om diensten en jeugdhulp richt zich op de domeinen veilig (V), zelfredzaam (Z), meedoen (M) en gezond (G). De domeinen zijn verdeeld in de volgende hoofdresultaten: a. V1 Veilige huiselijke relatie in een gezin zonder kinderen b. V2 Veilig wonen c. Z1 Zelfstandig wonen d. Z2 Financiën op orde e. Z3 Omgang met instanties op orde f. Z4 Activiteiten dagelijks leven (ADL) op orde g. Z5 Schoon en leefbaar huis h. M1 Dagbesteding uitstroom (on)betaald werk i. M2 Dagbesteding naar onderwijs j. M3 Dagbesteding zinvolle daginvulling k. M4 Sociaal netwerk l. M5 Maatschappelijke participatie m. G1 Gezondheid n. G2 Verslaving o. G3 Gezond opgroeien/ opvoeden p. G4 Dyslexie 2. De hoofdresultaten genoemd in lid 1 maken onderdeel uit van het resultatenplan.
Artikel 2 Vormen van jeugdhulp 1. Via de sociale kaart van Assen en/of via de buurtteams van Vaart Welzijn is informatie over beschikbare overige en andere voorzieningen te vinden. Hiervoor is geen beschikking op grond van de Jeugdwet nodig. Deze voorzieningen zijn voorliggend op een individuele voorziening via de Jeugdwet. Voorbeelden: a. preventie (inclusief advies en voorlichting) b. lichte vormen van opvoed- en opgroeiondersteuning c. kortdurende ondersteuning d. welzijnswerk en jongerenwerk e. jeugdgezondheidzorg 2. De volgende vormen van individuele voorzieningen zijn beschikbaar: ambulante begeleiding, dagbesteding, vervoer naar en van dagbesteding, jeugdbehandeling en verblijf. 3. De ambulante begeleiding op de niveaus begeleiding basis, begeleiding basis plus en begeleiding specialistisch met de volgende resultaatgebieden: a. zelfstandig wonen b. financiën op orde c. omgang met instanties d. ADL op orde e. sociaal netwerk f. maatschappelijke participatie g. gezondheid h. verslaving
In de modelverordening jeugdhulp is opgenomen dat voorzieningen beschreven worden in de verordening. Omdat het hier om heel veel voorzieningen gaat die ook regelmatig kunnen wijzigen, is besloten om lid 1 op deze wijze in de verordening op te nemen.
De nieuwe inkoop voor jeugdhulp (individuele voorzieningen) is verwerkt in de verordening.
Op dit moment wordt bij ambulante begeleiding en dagbesteding gewerkt met interventieniveaus om de zwaarte van de zorg aan te geven. Bij deze nieuwe inkoop wordt de zwaarte als volgt ingedeeld: • begeleiding basis • begeleiding basis plus • begeleiding specialistisch.
4. Dagbesteding is gericht op: a. ontwikkeling en toeleiding naar (on)betaald werk b. ontwikkeling en toeleiding naar onderwijs c. ontwikkeling en behouden van een zinvolle daginvulling en sociale participatie. 5. Vervoer regulier en rolstoelvervoer naar en van dagbesteding: a. enkele reis tot en met 10 km b. enkele reis vanaf 11 km tot en met 20 km c. enkele reis vanaf 21 km tot en met 30 km 6. Logeren 7. Jeugdbehandeling op interventieniveaus 4, 5, 6 en/of 7: a. jeugd behandeling basis GGZ voor de duur van maximaal 1 jaar b. specialistische GGZ voor de duur van maximaal 2 jaar met de volgende producten: i. ambulante jeugd behandeling specialistische GGZ ii. medicatiecontrole tot het 18e levensjaar iii. ambulante behandeling verslaving c. ambulante gezinsbehandeling voor de duur van maximaal 6 maanden d. vaktherapie: maximaal 30 sessies, een individuele sessie duurt maximaal 60 minuten, een gezins-, ouder/kind- of groepssessie duurt maximaal 90 minuten
In de huidige inkoop is dagbesteding inclusief vervoer naar en van de dagbesteding. In de nieuwe aanbesteding is dit vervoerscomponent losgekoppeld en wordt per situatie bekeken of dit noodzakelijk is. De jeugdhulp in de vorm van behandeling en verblijf wordt (ongewijzigd) ingedeeld in interventieniveaus. Dit zorgt voor rust in het zorglandschap en minimale veranderingen in afwachting van de nieuwe jeugdhulpregio Drenthe per 1 januari 2028.
e. intensieve ambulante gezinsbehandeling instellingen voor de duur van maximaal 1 jaar f. kinderdagcentrum (KDC) g. medisch orthopedagogisch centrum (MOC) voor de duur van maximaal 1 jaar h. specialistische GGZ instellingen voor de duur van maximaal 2 jaar met de volgende producten: i. hoog specialistische GGZ ii. medicatiecontrole 8. Verblijf op interventieniveau 8: a. verblijf met begeleiding met de volgende producten: i. verblijf met begeleiding ii. begeleid kamerwonen b. verblijf met behandeling is altijd tijdelijk en onderdeel van een ambulant traject. We onderscheiden daarin vijf vormen van verblijf met behandeling: i. verblijf met behandeling GGZ ii. verblijf met behandeling LVB voor de duur van maximaal 1 jaar iii. verblijf met behandeling driemilieus voorziening voor de duur van maximaal 1 jaar iv. verblijf met behandeling verslaving v. verblijf met behandeling opvoedingsproblematiek c. buitenlandtrajecten voor jeugdigen of jongvolwassenen d. verblijf met intensieve begeleiding. 9. Gezinshuizen:
Artikel 5. Interventieniveaus 1. Ondersteuning op de volgende interventieniveaus is vrij toegankelijk: a. Interventieniveau 1: universele preventie b. Interventieniveau 2: selectieve preventie c. Interventieniveau 3: kortdurende ondersteuning 2. Ondersteuning op de volgende interventieniveaus kan vrij of niet vrij toegankelijk zijn: a. Interventieniveau 4: de ondersteuning die laagfrequent en bij een enkelvoudig te behalen resultaat ingezet wordt 3. Ondersteuning op de volgende interventieniveaus is niet vrij toegankelijk:
a. gezinshuis b. gezinshuis plus 10. Pleegzorg: a. pleegzorg voltijd b. pleegzorg deeltijd c. pleegzorg extra interventie d. begeleide bezoekregeling pleegzorg extra interventie 11. Gezinsondersteuning voor pasgeborenen 12. De gemeente maakt in het kader van de inkoop- of subsidierelatie met aanbieders afspraken over in ieder geval de volgende aspecten van de individuele voorzieningen: a. doelgroepen b. activiteiten c. doorlooptijd d. intensiteit e. kwaliteit f. beoogd resultaat g. vermelding productcode iJw 13. Niveaus voor ambulante begeleiding: a. er zijn 3 niveaus voor ondersteuning: begeleiding basis, basis plus en specialistisch. Het onderscheid wordt gemaakt aan de hand van de benodigde expertise/functiemix 14. Niveaus voor overige jeugdhulp: a. interventieniveau 4: kan vrij of niet vrij toegankelijk de ondersteuning die laagfrequent en bij een enkelvoudig te behalen resultaat ingezet wordt b. interventieniveau 5: de ondersteuning die frequent wordt ingezet
Op dit moment wordt gezinsondersteuning voor pasgeborenen aanbesteed. Het is ten tijde van dit schrijven nog niet bekend of er contracten afgesloten kunnen worden voor 1 januari 2026
a. Interventieniveau 5: de ondersteuning die frequent wordt ingezet b. Interventieniveau 6: de ondersteuning die hoogfrequent wordt ingezet en waarbij bepaalde kenmerken van toepassing zijn c. Interventieniveau 7: de ondersteuning, exclusief verblijf, in de vorm van daghulp, dagbesteding, G1 gezondheid of Thuiswonen+ d. Interventieniveau 8: de ondersteuning die in combinatie met verblijf en 24 uur per dag wordt geboden. Paragraaf 3.36 G4 Dyslexie voor jeugd (Nadere regels) Artikel 3.36.1 Resultaat 1. Ondersteuning met als doel het resultaat “Dyslexie” wordt geboden aan jeugdigen ten behoeve van de diagnosestelling en behandeling van dyslexie. 2. Het resultaat is dat de jeugdige in staat is om in het dagelijks functioneren zelfstandig om te gaan met de beperkingen die hij ervaart vanwege zijn dyslexie.
Artikel 3. Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, als en voor zover genoemde
c. interventieniveau 6: de ondersteuning die hoogfrequent wordt ingezet en waarbij bepaalde kenmerken van toepassing zijn d. interventieniveau 7: de ondersteuning, exclusief verblijf, in de vorm van daghulp e. interventieniveau 8: de ondersteuning die in combinatie met verblijf en 24 uur per dag wordt geboden. 15. De gemeente kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de vormen van jeugdhulp. Artikel 5 Dyslexie 1. De zorg voor kinderen tot 13 jaar met ernstige dyslexie (ED), dyslexiezorg, valt onder de Jeugdwet. 2. Voor dyslexiezorg geldt dat deze alleen toegankelijk is voor de jeugdige nadat de EDspecialist van het Samenwerkingsverband Primair Onderwijs 22.01 op basis van het meest recente Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling van oordeel is dat diagnostiek dan wel de behandeling van Ernstige Dyslexie noodzakelijk is. 3. De gemeente kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van dit artikel. Artikel 8 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. De huisarts, medisch specialist en de jeugdarts verwijzen na een melding van een hulpvraag van een jeugdige en/of zijn ouders, indien naar hun oordeel daartoe noodzaak
In de modelverordening staat het artikel dyslexie uitgewerkt. Op dit moment staat dyslexie alleen beschreven in de nadere regels. Door dit artikel op te nemen in de verordening ontstaat een completer beeld van de individuele voorzieningen en is er een goede basis om nadere regels te kunnen stellen.
Huisartsen, specialisten en jeugdartsen moeten verwijzen naar gecontracteerde aanbieders. Dat stond niet in de verordening. Er kan alleen verwezen worden naar een niet-gecontracteerde
jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is.
<geen>
bestaat, door naar een aanbieder die gecontracteerd is door de gemeente. 2. De gemeente maakt afspraken met de huisartsen, medisch specialisten, jeugdartsen over doorverwijzingen naar gecontracteerde aanbieders. 3. De huisartsen beschikken over een praktijkondersteuner jeugd die ingezet kan worden om de hulpvraag te verduidelijken en waar mogelijk zelf hulp kan bieden. 4. Ter waarborging van een deskundige toeleiding naar, advisering over, bepaling van en het inzetten van de aangewezen voorziening door een aanbieder, stelt de gemeente regels vast waaraan de aanbieder gehouden is. Artikel 9 Regels voor de aanbieders na verwijzing via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. De aanbieder dient bij iedere start (of verlenging) van hulp met de benodigde zorgvuldigheid en deskundigheid stappen te doorlopen. De beschrijving van deze stappen kan de gemeente bij de aanbieder opvragen. De aanbieder doorloopt in ieder geval de volgende stappen: a. stel de hulpvraag van de jeugdige of de ouder vast b. stel vast of sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen en, zo ja, welke problemen en stoornissen dat zijn
aanbieder als er vooraf overlegd wordt met de gemeente.
De praktijkondersteuner jeugd krijgt een verbindende rol tussen huisarts en buurtteams (sterke lokale teams) en gemeente en wordt daarom nu op genomen in de verordening.
Wanneer de jeugdige is verwezen door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts, heeft de gemeente zelf geen onderzoek gedaan. Er wordt dan van de aanbieder verwacht dat deze onderzoek doet volgens het stappenplan van de CRvB.
bepaal welke hulp, naar aard en omvang, nodig is en d. onderzoek of en in hoeverre er mogelijkheden zijn om, geheel dan wel gedeeltelijk: i. op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of algemeen gebruikelijke voorzieningen een oplossing voor de hulpvraag te vinden ii. met mantelzorg of hulp van andere personen uit zijn sociaal netwerk te komen tot een oplossing voor de hulpvraag iii. met gebruikmaking van een algemene voorziening te komen tot een oplossing voor de hulpvraag iv. om door middel van een voorliggende voorziening te komen tot een oplossing voor de hulpvraag. 2. Voor wat betreft het bepalen van aard en omvang van de voorziening hanteert de aanbieder het principe van de goedkoopst passende voorziening. 3. De gemeente heeft de mogelijkheid c.q. bevoegdheid om over te gaan tot beoordeling (contra-expertise) van het correct toepassen van lid 1 door de aanbieder en, in het verlengde daarvan, de juistheid van de door de aanbieder voorgestane zorginzet (mede in het licht van het principe zoals genoemd in lid 2) c.
De gemeente kan altijd zelf overgaan tot het beoordelen van de juiste inzet, duur en omvang van de jeugdhulp.
<geen>
<geen>
waaronder begrepen de duur en de omvang van de zorginzet te beoordelen. Artikel 10 Doorverwijzing naar nietgecontracteerde aanbieder door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. Als er een verwijzing komt voor jeugdhulp naar een jeugdhulpaanbieder die niet voor de noodzakelijke ondersteuning is gecontracteerd, neemt de jeugdhulpaanbieder voordat de ondersteuning start contact op met de gemeente. 2. De gemeente geeft toestemming aan een jeugdhulpaanbieder die niet gecontracteerd is voor de noodzakelijke ondersteuning als de gemeente van oordeel is dat: a. het zorgaanbod van de niet gecontracteerde aanbieder in het individuele geval passender is dan het reeds bestaande gecontracteerde aanbod; én b. alsnog overeenstemming wordt bereikt over een te sluiten overeenkomst zorg in natura gelijk de reeds bestaande gecontracteerde aanbieders bij een soortgelijk zorgaanbod. 3. Indien geen contractering plaatsvindt, zoals bedoeld in lid 2 onder b, komt geen opdracht tot verlenen zorg tot stand en accepteert de gemeente vervolgens geen declaratie van de betreffende aanbieder. Artikel 11 Berichtgeving na verwijzing via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts
In aansluiting op het artikel over de toegang tot jeugdhulp kan er alleen verwezen worden naar een niet-gecontracteerde aanbieder als er vooraf toestemming is van de gemeente. Dat staat niet in de huidige verordening en is daarom toegevoegd. Als de gemeente besluit dat het noodzakelijk is wordt er een Individuele Overeenkomst (IO) afgesloten. Als dat niet gebeurt, kan er niet worden gedeclareerd door de aanbieder.
<geen>
Artikel 2. Toegang maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp Het college bepaalt met inachtneming van de artikelen 2.3.1. tot en met 2.3.5. van de Wmo en artikel 2.3. van de Jeugdwet bij nadere regels op welke manier in samenspraak met de hulpvrager wordt vastgesteld of hij voor een maatwerk- of individuele voorziening in aanmerking komt. Nadere regels:
1. De gemeente kan overgaan tot het sturen van een brief aan de jeugdige en/of zijn ouders, als jeugdhulp wordt ingezet na een verwijzing van huisartsen, medisch specialisten of jeugdartsen. 2. Als de jeugdige en/of zijn ouders dit verzoeken, legt de gemeente de toegewezen jeugdhulp vast in een beschikking. Artikel 12 Toegang jeugdhulp via rechter of gecertificeerde instelling 1. De gemeente draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp die de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering. Tevens draagt de gemeente zorg voor de inzet van jeugdhulp die de rechter, de officier van justitie, de directeur van de justitiële jeugdinrichting (JJI) of de selectiefunctionaris van de JJI nodig acht bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing. 2. Hiervoor geeft de gemeente geen beschikking af. Artikel 13 Toegang jeugdhulp via gemeente 1. De jeugdige en/of zijn ouders kunnen met hun hulpvraag terecht bij de gemeente. 2. De gemeente informeert de jeugdige en/of zijn ouders over de gang van zaken rondom een aanvraag, onderzoek en verstrekkingsvormen van jeugdhulp. Daarnaast wordt informatie gegeven over de rechten en plichten en de vervolgprocedure. De gemeente vraagt hen toestemming om
Op dit moment is niet in verordening opgenomen dat jeugdigen en of hun ouders worden geïnformeerd door de gemeente over de in te zetten jeugdhulp met een brief of beschikking. Een beschikking wordt niet standaard gestuurd, maar alleen op verzoek van de jeugdigen en/of hun ouders.
Om de verschillende toegangen tot jeugdhulp goed in beeld te brengen, hebben wij dit artikel toegevoegd aan de verordening.
Deze maatregelen staan niet open voor bezwaar en/of beroep. Daarom heeft het afgeven van een beschikking geen toegevoegde waarde. Hoe de toegang tot jeugdhulp er uit ziet staat kort beschreven in de huidige verordening en is verder uitgewerkt in de nadere regels. Dit is aangepast. De hele procedure is nu uitgewerkt in de verordening jeugdhulp.
Artikel 2.2.1 Toegang jeugdhulp via de gemeente, melding hulpvraag 1. Een jeugdige en/of zijn ouders moeten een aanvraag doen voor jeugdhulp met behulp van een hiervoor door het college vastgesteld aanvraagformulier. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de aanvraag schriftelijk en maakt zo spoedig mogelijk een afspraak voor een gesprek. Bij het maken van een afspraak informeert het college de jeugdige en/of zijn ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure, waaronder de mogelijkheid om een familiegroepsplan op te stellen. Als de jeugdige en/of zijn ouders daarom verzoeken draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een familiegroepsplan. 3. In spoedeisende gevallen zet het college zo spoedig mogelijk passende spoedhulp in, waar nodig in combinatie met een passende tijdelijke maatregel en/of een machtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de Jeugdwet.
3.
4.
5.
6.
7.
hun persoonsgegevens te verwerken, dan wel aanvullende gegevens op te vragen bij derden, voor zover de gemeente hier niet al bij wet toe bevoegd is en voor zover noodzakelijk is in verband met de hulpvraag. De gemeente neemt het besluit op een aanvraag binnen 8 weken na ontvangst van de aanvraag en legt het besluit vast in een beschikking. De jeugdige en/of zijn ouders hebben 2 weken na het indienen van de aanvraag de mogelijkheid om een familiegroepsplan in te dienen. Dit plan betrekt de gemeente bij het onderzoek. Om dit onderzoek zorgvuldig uit te kunnen voeren én het plan hierbij te kunnen betrekken, wordt de termijn voor het nemen van een besluit in dit geval met 2 weken verlengd naar 10 weken. In spoedeisende gevallen treft de gemeente zo spoedig mogelijk een passende individuele voorziening. De gemeente legt de beslissing omtrent de inzet van hulp in dat geval zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen 4 weken na de start van de hulp, vast in een beschikking. De gemeente kan, met inachtneming van artikel 2.3. van de Jeugdwet, nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de toegang tot jeugdhulp. De jeugdige en/of zijn ouders dan wel zijn wettelijke vertegenwoordiger kunnen de aanvraag intrekken. De gemeente doet dan
<geen>
geen onderzoek en bevestigt de intrekking schriftelijk. Hoofdstuk 4 Behandeling van een aanvraag voor jeugdhulp, onderzoek en besluitvorming via de gemeente
Nadere regels Artikel 2.2.1 Toegang jeugdhulp via de gemeente, melding hulpvraag 1. Een jeugdige en/of zijn ouders moeten een aanvraag doen voor jeugdhulp met behulp van een hiervoor door het college vastgesteld aanvraagformulier. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de aanvraag schriftelijk en maakt zo spoedig mogelijk een afspraak voor een gesprek. Bij het maken van een afspraak informeert het college de jeugdige en/of zijn ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure, waaronder de mogelijkheid om een familiegroepsplan op te stellen. Als de jeugdige en/of zijn ouders daarom verzoeken draagt het college zorg voor ondersteuning bij het opstellen van een familiegroepsplan. 3. In spoedeisende gevallen zet het college zo spoedig mogelijk passende spoedhulp in,
Artikel 14 Voorafgaand aan het onderzoek 1. De gemeente onderzoekt of de hulpvraag van de jeugdige en/of zijn ouders past binnen de Jeugdwet. Als het niet het geval is, verwijst de gemeente door naar de juiste organisatie. 2. Als de jeugdige en/of zijn ouders een aanvraag indienen, maakt de gemeente zo snel mogelijk een afspraak voor een gesprek. 3. De gemeente wijst voor het onderzoek op de mogelijkheid om gebruik te maken van: a. een vertrouwenspersoon als bedoeld in artikel 2.5 van de Jeugdwet b. onafhankelijke cliëntondersteuning als bedoeld in artikel 2.2.4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. 4. Voordat het onderzoek van start gaat, kunnen de jeugdige en/of zijn ouders de gemeente een familiegroepsplan indienen. Dit moet binnen 2 weken na het indienen van de aanvraag. De gemeente brengt hen
Dit hoofdstuk is toegevoegd aan de verordening volgens voorbeeld van de modelverordening van de VNG om jeugdigen en/of hun ouders inzicht te geven in hoe het proces van aanvraag, onderzoek en besluitvorming door de gemeente eruit ziet. Hierover stond verspreid informatie in hoofdstuk 2 van de nadere regels maatschappelijke ondersteuning en jeugdhulp 2025. Dit is in een logische volgorde gezet en overzichtelijk bij elkaar. Diverse artikelen zijn verplaatst vanuit de nadere regels naar de verordening. Dit geeft een logische opbouw in de verordening en een betere vindbaarheid van de informatie (alles bij elkaar). Daarnaast zijn er in de afgelopen periode meerdere uitspraken gedaan door de CRvB dat regels vastgelegd moeten worden in de verordening en niet in de nadere regels.
waar nodig in combinatie met een passende tijdelijke maatregel en/of een machtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de Jeugdwet. Nadere regels Artikel 2.2.3 Gesprek en onderzoek 1. Het college informeert de jeugdige en/of zijn ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt hen toestemming om hun persoonsgegevens te verwerken, dan wel aanvullende gegevens op te vragen bij derden, voor zover het college hier niet al bij wet toe bevoegd is en voor zover noodzakelijk is in verband met de hulpvraag. 2. Het college maakt bij het onderzoek naar een individuele voorziening gebruik van het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep. 3. Het college onderzoekt: a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige; b. hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en/of zijn ouders; c. de wijze waarop een mogelijk toe te kennen individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen.
hiervan op de hoogte. Als de jeugdige en/of zijn ouders daarom verzoeken, zorgt de gemeente voor ondersteuning bij het opstellen van het familiegroepsplan. Artikel 15 Onderzoek 1. De gemeente maakt bij het onderzoek naar een individuele voorziening gebruik van het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep. Dit onderzoek moet zorgvuldig worden uitgevoerd. Het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep bevat de volgende stappen: a. vaststellen van de hulpvraag b. onderzoeken of de gemeente Assen verantwoordelijk is c. onderzoeken of de Jeugdwet van toepassing is d. in kaart brengen van beperkingen/problematiek e. bepalen welke hulp nodig is f. onderzoeken van eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht) van het gezin g. aanspraak op een andere/voorliggende voorziening h. aanspraak op een overige/algemene voorziening i. informeren over de mogelijkheid van het aanvragen van een pgb j. indien van toepassing: beoordelen of aan voorwaarden pgb voldaan wordt. 2. Bij het onderzoek houdt de gemeente ook rekening met:
Net als voorgaand artikel, is dit artikel uit de nadere regels verplaatst naar de verordening. Door het stappenplan volledig op te nemen in de tekst van de verordening, geven wij duidelijkheid en rechtszekerheid aan de jeugdige en/of zijn ouders. Gezien de recente uitspraken van de CRvB is het belangrijk om deze essentiële stappen goed te borgen in de verordening.
Als de jeugdige en/of zijn ouders een familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet hebben opgesteld, betrekt het college dat als eerste bij het onderzoek, bedoeld in het tweede lid. 5. Het college kan in overleg met de jeugdige en/of zijn ouders afzien van een gesprek. 4.
Artikel 2.2.4 Verslag 1. Een weergave van de uitkomsten van het gesprek wordt opgenomen in het resultatenplan. 2. Het college verstrekt het resultatenplan aan de jeugdige en/of zijn ouders. 3. Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige en/of zijn ouders worden aan het resultatenplan toegevoegd.
Nadere regels: Artikel 2.1.5 Meewerken aan onderzoek
a. behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugdige en/of zijn ouders, de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie b. leeftijd en ontwikkelingsniveau van de jeugdige c. de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en/of zijn ouders d. indien van toepassing: hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen. 3. Als de jeugdige en/of zijn ouders een familiegroepsplan met de gemeente hebben gedeeld, betrekt de gemeente dit bij het onderzoek. Bij het onderzoek wordt ook de jeugdige zoveel mogelijk betrokken en gehoord. 4. De gemeente gaat na of de jeugdige en/of zijn ouders de uitkomsten van het onderzoek hebben begrepen. 5. Als het onderzoek klaar is, stuurt de gemeente het resultatenplan aan de jeugdige en/of zijn ouders. Eventuele opmerkingen of aanvullingen van de jeugdige en/of zijn ouders worden aan het resultatenplan toegevoegd. Artikel 16 Meewerken aan onderzoeken
1. Cliënt is verplicht om, voor zover dit noodzakelijk is in het belang van het onderzoek, medewerking te verlenen.
1. De jeugdige en/of zijn ouders zijn verplicht om mee te werken aan het onderzoek gericht op rechtmatige en doelmatige inzet van jeugdhulp. 2. Als de jeugdige en/of zijn ouders naar het oordeel van de gemeente niet of onvoldoende meewerken aan (her)onderzoek kan de gemeente besluiten a. geen individuele voorziening te verstrekken b. een individuele voorziening te beëindigen c. om op basis van de onvolledige gegevens een voorziening te verstrekken met het risico dat deze onvoldoende bijdraagt aan i. gezond en veilig op te groeien ii. te groeien naar zelfstandigheid en iii. voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren. 3. De gemeente kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van het meewerken aan onderzoeken. Artikel 17 Deskundig oordeel, advies en voorbereiding van de besluitvorming 1. Als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit vereist, vraagt de gemeente een specifiek deskundig oordeel en/of advies. Dit met in achtneming van artikel 2.1, van het Besluit Jeugdwet. 2. Het in het eerste lid bedoelde advies wordt uitgebracht door of onder
Net als voorgaande artikelen, is dit artikel uit de nadere regels verplaatst naar de verordening. De gemeente is wettelijk verplicht om jeugdhulp zorgvuldig, doelmatig en rechtmatig in te zetten. Daarvoor is medewerking nodig van de jeugdige en/of zijn ouders.
De mogelijkheid om extern advies op te vragen en aan welke eisen de adviseur moet voldoen was niet opgenomen in de huidige verordening en wordt toegevoegd.
Nadere regels Artikel 2.2.2 Vooronderzoek 1. (…) 2. (…) 3. (…) 4. De jeugdige en/of zijn ouders verstrekken in ieder geval een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage. (…)
verantwoordelijkheid van een adviseur die beschikt over een registratie als professional: a. bij de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd in het kwaliteitsregister jeugd; b. bij het Nederlands Instituut van Psychologen in het register Kinder- en Jeugdpsychologen; of c. op grond van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg in het BIG-register. 3. De gemeente waarborgt dat er geen belangenverstrengeling plaatsvindt. Onder andere door te voorkomen dat (medewerkers van) de organisatie die de jeugdhulp mogelijk gaat bieden en/of hierbij een financieel belang heeft, beslist over het al dan niet toekennen van jeugdhulp. Artikel 18 Identificatie 1. Bij het onderzoek stelt de gemeente de identiteit van de jeugdige en/of zijn ouders of zijn wettelijk vertegenwoordiger vast aan de hand van een door hen ter inzage verstrekt document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht. 2. Ten aanzien van personen zonder de Nederlandse nationaliteit merkt de gemeente voor de wet als geldig identiteitsbewijs aan: a. een vreemdelingendocument van het type I, II, III, IV of EU/EER; b. een verblijfskaart Ministerie van Buitenlandse Zaken (legale vreemdelingen);
In de nadere regels is opgenomen dat jeugdigen en/of hun ouders zich moeten identificeren. Dit is verplaatst naar de verordening en is verder uitgewerkt. De uitwerking is met name gedaan voor personen zonder de Nederlandse nationaliteit.
Artikel 17. Beschikking 1. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 2. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in natura vermeldt de beschikking in ieder geval: a. welke individuele voorziening verstrekt wordt en wat het beoogde resultaat daarvan is en de specifieke afspraken hierover. Het resultatenplan maakt integraal onderdeel uit van de beschikking b. de ingangsdatum en duur van de verstrekking. 3. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in de vorm van pgb vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 2: a. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; b. wat de hoogte van het pgb is en hoe dit tot stand is gekomen; c. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.
c. een buitenlands paspoort; of d. een vreemdelingendocument van het type W (asielzoekers). Artikel 19 Beschikking 1. De gemeente legt het besluit op een aanvraag voor een individuele voorziening vast in een beschikking. 2. Het resultatenplan maakt integraal onderdeel uit van de beschikking. 3. De gemeente informeert de jeugdige en/of zijn ouders in begrijpelijke taal over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een individuele voorziening zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 4. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening, wordt aangegeven of deze als voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt. 5. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in natura vermeldt de beschikking: a. welke individuele voorziening verstrekt wordt b. wat de omvang en het beoogde resultaat daarvan is c. specifieke afspraken over de voorziening d. de ingangsdatum en duur van de verstrekking e. indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn.
Er is een artikel toegevoegd over de beschikking die jeugdigen en/of hun ouders ontvangen na het onderzoek. Dit is in lijn met de modelverordening. Hiermee wordt inzichtelijk gemaakt welke informatie opgenomen wordt in een beschikking. Ter informatie: de beschikkingen die de gemeente Assen verstuurt zijn geschreven op B1 niveau.
Artikel 15. Voorwaarden en weigeringsgronden voor individuele voorzieningen 1. Jeugdige en/of zijn ouders kunnen slechts in aanmerking komen voor een individuele voorziening voor zover: a. zij op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag; b. zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een algemene voorziening, of; c. zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een andere voorziening.
6. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in de vorm van pgb vermeldt de beschikking in aanvulling op het vermelde onder lid 4: a. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb b. wat de hoogte van het pgb is en hoe dit tot stand is gekomen c. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb d. welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn. 7. In de beschikking staat hoe de jeugdige en/of zijn ouder bezwaar kan maken tegen het besluit van de gemeente. Hoofdstuk 5 Criteria voor het toekennen van een individuele voorziening Artikel 20 Voorwaarden 1. Een jeugdige en/of zijn ouders kunnen alleen in aanmerking komen voor een individuele voorziening als de jeugdige of een ouder jeugdhulp nodig heeft in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, zelfredzaamheid en participatie, zoals bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet. De gemeente verstrekt een individuele voorziening alleen als: a. de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen ontoereikend zijn en er geen oplossing gevonden wordt om de hulpvraag op eigen kracht op te lossen b. er geen sprake is van gebruikelijke hulp
Dit hoofdstuk is toegevoegd n.a.v. de modelverordening jeugd. De voorwaarden en weigeringsgronden worden in de nieuwe verordening niet in één artikel gecombineerd maar in aparte artikelen. Dit vergroot de leesbaarheid.
2. Geen individuele voorziening wordt verstrekt: a. indien de aanvraag betrekking heeft op kosten die voorafgaand aan de aanvraag zijn gemaakt; b. indien het een voorziening betreft die de jeugdige en/of zijn ouders na de aanvraag en vóór datum van besluit heeft/hebben gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend. 3. Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene criteria, zoals genoemd in het eerste lid, of ter bepaling van specifieke criteria voor bepaalde individuele voorzieningen.
2.
3. 4.
Artikel 15a. Gebruikelijke hulp ouders voor kinderen 1. Indien sprake is van gebruikelijke hulp, verstrekt het college geen jeugdhulp. 2. (…) 5.
c. de hulpvraag niet opgelost kan worden met hulp van andere personen uit het sociale netwerk d. er geen gebruik kan worden gemaakt van een algemene, andere of overige voorziening. Een algemene, andere of overige voorziening kan de hulpvraag verminderen of wegnemen als deze passend en toereikend is voor de hulpvraag en daadwerkelijk beschikbaar is. De gemeente verstrekt de goedkoopst adequate, tijdig beschikbare individuele voorziening. Een individuele voorziening wordt toegekend als de inzet van de voorziening doeltreffend is. De gemeente beoordeelt de doeltreffendheid door vast te stellen of de individuele voorziening wezenlijk bijdraagt aan het oplossen van de hulpvraag. Als het beschikbaar is, wordt er gewerkt met een bewezen effectieve interventie. Er wordt nooit gewerkt met een bewezen niet effectieve interventie. Er is sprake van bewezen effectieve interventie als de effectiviteit is vastgesteld in wetenschappelijk onderzoek en de interventie(s) zijn opgenomen als zijnde ‘erkend’ in: a. de Databank Effectieve Jeugdinterventies van het Nederlands Jeugdinstituut b. de zorgstandaarden van de GGZ Standaarden
Sub b was in de oude verordening onderdeel van artikel 15a, eerste lid. Dit is nu als voorwaarde gesteld.
Ondersteuning wordt alleen ingezet als deze bewezen effectief is. Dat stond niet in de huidige verordening en wordt naar voorbeeld van de modelverordening toegevoegd.
Artikel 15. Voorwaarden en weigeringsgronden voor individuele voorzieningen 1. Jeugdige en/of zijn ouders kunnen slechts in aanmerking komen voor een individuele voorziening voor zover: a. zij op eigen kracht, met gebruikelijke hulp of met hulp van andere personen uit het sociale netwerk geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag; b. zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een algemene voorziening, of;
c. de databank voor interventies gericht op jeugdigen met een beperking (databank interventies gehandicaptenzorg). 6. Als de hulpvraag van de jeugdige is ontstaan door maatschappelijke, psychische of relationele problemen van de ouder(s), verleent de gemeente uitsluitend hulp aan de jeugdige als de ouder(s) zich actief inzet(ten) om hun problemen aan te pakken, bijvoorbeeld met hulp van Vaart Welzijn, GGZ of het relatie- en scheidingsteam Assen. 7. Als er daarnaast een hulpvraag is ontstaan door andere redenen, verleent de gemeente zonder deze voorwaarde jeugdhulp als uit onderzoek blijkt dat jeugdhulp noodzakelijk is. 8. De gemeente kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene en specifieke voorwaarden voor individuele voorzieningen. Artikel 21 Weigeringsgronden 1. De gemeente verstrekt geen individuele voorziening voor de hulp die nodig is als: a. de jeugdige recht heeft op zorg via de Wet langdurige zorg, de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen of de Zorgverzekeringswet b. de jeugdige, naar oordeel van de gemeente, recht heeft op een voorziening via een andere wettelijke bepaling, met uitzondering van begeleiding als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015
Wanneer er sprake is van (relatie)problematiek van de ouders is het niet zinvol om alleen het kind wat hierdoor in de problemen komt hulp te bieden. Als voorwaarde voor de inzet van hulp aan het kind, wil de gemeente dat de ouders ook hun (relatie)problemen aanpakken. Door dit vast te leggen in de verordening bieden we de toegang houvast om ouders actief te motiveren om hun problemen aan te pakken.
De voorwaarden en weigeringsgronden worden in de nieuwe verordening niet in één artikel gecombineerd maar in aparte artikelen. Dit vergroot de leesbaarheid.
c.
zij geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag door gebruik te maken van een andere voorziening.
2. Geen individuele voorziening wordt
verstrekt: indien de aanvraag betrekking heeft op kosten die voorafgaand aan de aanvraag zijn gemaakt; b. indien het een voorziening betreft die de jeugdige en/of zijn ouders na de aanvraag en vóór datum van besluit heeft/hebben gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij het college daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend. 3. Het college kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene criteria, zoals genoemd in het eerste lid, of ter bepaling van specifieke criteria voor bepaalde individuele voorzieningen. a.
Artikel 15a. Gebruikelijke hulp ouders voor kinderen 1. Indien sprake is van gebruikelijke hulp, verstrekt het college geen jeugdhulp. 2. Van gebruikelijke hulp is sprake als de hulp valt onder de zorgplicht van ouders voor hun kinderen zoals volgt uit artikel 247 Boek 1
c. de gemeente gegronde redenen heeft om aan te nemen dat de jeugdige in aanmerking kan komen voor zorg via de Wet langdurige zorg én de jeugdige en/of zijn ouders weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit daartoe. 2. De gemeente verstrekt geen individuele voorziening als: a. de aanvraag betrekking heeft op kosten die voorafgaand aan de aanvraag zijn gemaakt, hieronder verstaat de gemeente ook het aangaan van een betalingsverplichting voor de kosten voorafgaand aan het moment van de aanvraag b. het een voorziening betreft die de jeugdige en/of zijn ouders na de aanvraag en vóór datum van besluit heeft/hebben gerealiseerd of geaccepteerd, tenzij de gemeente daarvoor schriftelijk toestemming heeft verleend. 3. De gemeente kan nadere regels stellen ter verdere uitwerking van de algemene en specifieke weigeringsgronden voor individuele voorzieningen. Artikel 22 Gebruikelijke hulp 1. Bij de beoordeling van de gebruikelijke hulp, past de gemeente de artikelen 82 en 247, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek toe. Uitgangspunt is dat de zorgplicht voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen bij de ouder(s) zelf ligt en dat de hulp die
Lid 2 is herschreven voor een betere leesbaarheid.
Het oude lid 1 is verplaatst naar het artikel Voorwaarden. Het nieuwe lid 1 geeft een uitleg van het begrip gebruikelijke hulp.
van het Burgerlijk Wetboek. De wetgever verstaat onder de zorgplicht in ieder geval de volgende acht kernpunten van goed ouderschap: a. een onvoorwaardelijke toewijding b. continuïteit in de opvoedingsrelatie c. verzorging en zorg voor lichamelijk welzijn d. opvoeding tot zelfstandigheid en sociale en maatschappelijke participatie e. het organiseren en monitoren van de opvoeding in het gezin, op school en in het publieke domein f. zorgdragen voor de vorming van de afstammingsidentiteit van het kind g. zorgdragen voor contact- en omgangsmogelijkheden met voor het kind belangrijke personen h. een veilige opvoedsituatie van het kind.
daarvoor nodig is door hen geleverd kan worden. Dit is ook het geval wanneer er bij de jeugdige sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of beperkingen. Als uit het onderzoek blijkt dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) ontoereikend zijn, dan kan er geen of minder gebruikelijke hulp geboden worden. Dit is bijvoorbeeld van toepassing als er (tijdelijk) sprake is van: a. geobjectiveerde beperkingen om noodzakelijke hulp te bieden b. onvoldoende kennis of vaardigheden om noodzakelijke hulp te bieden of c. overbelasting of dreigende overbelasting, waardoor geen noodzakelijke hulp kan worden verwacht totdat deze belasting of dreigende overbelasting is opgeheven. 2. De wetgever verstaat onder de zorgplicht in ieder geval de volgende acht kernpunten van goed ouderschap: a. een onvoorwaardelijke toewijding b. continuïteit in de opvoedingsrelatie c. verzorging en zorg voor lichamelijk welzijn d. opvoeding tot zelfstandigheid en sociale en maatschappelijke participatie e. het organiseren en monitoren van de opvoeding in het gezin, op school en in het publieke domein
f.
3. Bij de beoordeling wordt de in lid 4 van dit artikel opgenomen richtlijn ‘gebruikelijke zorg van ouders voor kinderen met een normaal ontwikkelingsprofiel per leeftijd’ als uitgangspunt gehanteerd.Gebruikelijke zorg van ouders voor kinderen met een normaal ontwikkelingsprofiel per leeftijd: Kinderen van 0 tot 3 jaar • Hebben bij alle activiteiten verzorging van een ouder nodig; • ouderlijk toezicht is zeer nabij nodig; • zijn in toenemende mate zelfstandig in bewegen en verplaatsen; • hebben begeleiding en stimulans nodig bij hun psychomotorische ontwikkeling; • hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid; • hebben een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden. Kinderen van 3 tot 5 jaar • Kunnen niet zonder toezicht van volwassenen. Dit toezicht kan binnenshuis korte tijd op gehoorafstand
zorgdragen voor de vorming van de afstammingsidentiteit van het kind g. zorgdragen voor contact- en omgangsmogelijkheden met voor het kind belangrijke personen h. een veilige opvoedsituatie van het kind. 3. Bij de beoordeling van de gebruikelijke hulp van ouders voor kinderen wordt de richtlijn ‘Gebruikelijke zorg van ouders voor kinderen en jeugdigen met een normaal ontwikkelingsprofiel in verschillende levensfases van het kind/de jeugdige’ als uitgangspunt gehanteerd: a. Kinderen van 0 tot 3 jaar • Hebben bij alle activiteiten verzorging van een ouder nodig • ouderlijk toezicht is zeer nabij nodig • zijn in toenemende mate zelfstandig in bewegen en verplaatsen • hebben begeleiding en stimulans nodig bij hun psychomotorische ontwikkeling • hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid • hebben een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden. b. Kinderen van 3 tot 5 jaar • Kunnen niet zonder toezicht van volwassenen. Dit toezicht kan
De richtlijn ‘Gebruikelijke zorg van ouders voor kinderen en jeugdigen met een normaal ontwikkelingsprofiel in verschillende levensfases van het kind/de jeugdige’ werd in de oude verordening in 2 leden opgeschreven, dit is in de nieuw verordening in een lid samen gevoegd.
• •
• •
•
• • •
(bijv. ouder kan was ophangen in andere kamer); hebben begeleiding en stimulans nodig bij hun psychomotorische ontwikkeling; hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid; kunnen zelf zitten, en op gelijkvloerse plaatsen zelf staan en lopen; hebben hulp, toezicht, stimulans, zindelijkheidstraining en controle nodig bij toiletgang; hebben hulp, toezicht, stimulans en controle nodig bij aan- en uitkleden, eten en wassen, in en uit bed komen, dag- en nachtritme en dagindeling bepalen; hebben begeleiding nodig bij hun spel en vrijetijdsbesteding; zijn niet in staat zich zonder begeleiding in het verkeer te begeven; hebben een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden.
Kinderen van 5 tot 12 jaar • Kinderen vanaf 5 jaar hebben een reguliere dagbesteding op school oplopend van 22 tot 25 uur per week; • kunnen niet zonder toezicht van volwassenen. Dit toezicht kan op enige afstand (bijv. kind kan buitenspelen in
binnenshuis korte tijd op gehoorafstand (bijv. ouder kan was ophangen in andere kamer) • hebben begeleiding en stimulans nodig bij hun psychomotorische ontwikkeling • hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid • kunnen zelf zitten, en op gelijkvloerse plaatsen zelf staan en lopen • hebben hulp, toezicht, stimulans, zindelijkheidstraining en controle nodig bij toiletgang • hebben hulp, toezicht, stimulans en controle nodig bij aan- en uitkleden, eten en wassen, in en uit bed komen, dag- en nachtritme en dagindeling bepalen • hebben begeleiding nodig bij hun spel en vrijetijdsbesteding • zijn niet in staat zich zonder begeleiding in het verkeer te begeven • hebben een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden. c. Kinderen van 5 tot 12 jaar • Kinderen vanaf 5 jaar hebben een reguliere dagbesteding op school oplopend van 22 tot 25 uur per week
•
• •
• •
•
•
directe omgeving van de woning als ouder thuis is); hebben toezicht, stimulans en controle nodig en vanaf 6 jaar tot 12 jaar geleidelijk aan steeds minder hulp nodig bij hun persoonlijke verzorging zoals het zich wassen en tandenpoetsen; hebben hulp nodig bij het gebruik van medicatie; zijn overdag zindelijk, en ‘s nachts merendeel ook. Ontvangen zo nodig zindelijkheidstraining van de ouders/verzorgers; hebben begeleiding en stimulans nodig bij hun psychomotorische ontwikkeling; hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid; hebben begeleiding van een volwassene nodig in het verkeer wanneer zij van en naar school, activiteiten ter vervanging van school of vrijetijdsbesteding gaan; hebben een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden.
•
•
• •
• • •
• Kinderen van 12 tot 18
kunnen niet zonder toezicht van volwassenen. Dit toezicht kan op enige afstand (bijv. kind kan buitenspelen in directe omgeving van de woning als ouder thuis is) hebben toezicht, stimulans en controle nodig en vanaf 6 jaar tot 12 jaar geleidelijk aan steeds minder hulp nodig bij hun persoonlijke verzorging zoals het zich wassen en tandenpoetsen hebben hulp nodig bij het gebruik van medicatie zijn overdag zindelijk, en ‘s nachts merendeel ook. Ontvangen zo nodig zindelijkheidstraining van de ouders/verzorgers hebben begeleiding en stimulans nodig bij hun psychomotorische ontwikkeling hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid hebben begeleiding van een volwassene nodig in het verkeer wanneer zij van en naar school, activiteiten ter vervanging van school of vrijetijdsbesteding gaan hebben een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden.
• • • • • •
• •
•
•
Hebben geen voortdurend toezicht nodig van volwassenen; kunnen vanaf 12 jaar enkele uren alleen gelaten worden; kunnen vanaf 16 jaar een dag en/of een nacht alleen gelaten worden; kunnen vanaf 18 jaar zelfstandig wonen; hebben bij hun persoonlijke verzorging geen hulp en maar weinig toezicht nodig; hebben bij gebruik van medicatie tot hun 18e jaar toezicht, stimulans en controle nodig; hebben tot 18 jaar een reguliere dagbesteding op school/opleiding; hebben begeleiding en stimulans nodig bij ontplooiing en ontwikkeling (bijv. huiswerk of het zelfstandig gaan wonen); hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid; hebben tot 17 jaar een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden.
Artikel 15b. Eigen kracht van de ouders
d. Kinderen van 12 tot 18 • Hebben geen voortdurend toezicht nodig van volwassenen • kunnen vanaf 12 jaar enkele uren alleen gelaten worden • kunnen vanaf 16 jaar een dag en/of een nacht alleen gelaten worden • kunnen vanaf 18 jaar zelfstandig wonen • hebben bij hun persoonlijke verzorging geen hulp en maar weinig toezicht nodig • hebben bij gebruik van medicatie tot hun 18e jaar toezicht, stimulans en controle nodig • hebben tot 18 jaar een reguliere dagbesteding op school/opleiding • hebben begeleiding en stimulans nodig bij ontplooiing en ontwikkeling (bijv. huiswerk of het zelfstandig gaan wonen) • hebben begeleiding en stimulans nodig bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid • hebben tot 17 jaar een beschermende woonomgeving nodig waarin de fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat wordt geboden. 4. Als er sprake is van bovengebruikelijke hulp verstrekt de gemeente geen voorziening voor zover de eigen mogelijkheden en het
Artikel 15b is nu verwerkt in het artikel gebruikelijke hulp. De inhoud van artikel 15b is
1. Ook indien sprake is van boven gebruikelijke hulp verstrekt het college geen voorziening voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouders toereikend zijn.
probleemoplossend vermogen van ouders toereikend zijn. Dit geldt ook als er sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of beperkingen. 5. Voor het beoordelen van de eigen mogelijkheden van ouders worden onder andere de volgende vragen gesteld: 2. Voor het beoordelen van de eigen mogelijkheden van ouders moet een aantal a. Is de ouder in staat de noodzakelijke hulp te bieden? factoren worden onderzocht, die kunnen b. Is de ouder beschikbaar om de worden samengevat in de volgende vragen. noodzakelijke hulp te bieden? Na de beantwoording van deze vragen, maakt het college een afweging of de eigen c. Levert het bieden van de hulp door de ouder geen overbelasting op? kracht van de ouders de verstrekking van een voorziening overbodig maakt. d. Ontstaan er financiële problemen in het a. Is de ouder in staat de noodzakelijke hulp gezin door het bieden van hulp? De te bieden? gemeente hanteert bij het beoordelen b. Is de ouder beschikbaar om de van deze vraag de volgende noodzakelijke hulp te bieden? uitgangspunten: c. Levert het bieden van de hulp door de i. er ontstaan geen financiële ouder geen overbelasting op? problemen als het gezinsinkomen niet wijzigt door het bieden van d. Ontstaan er financiële problemen in het hulp door ouders gezin door het bieden van hulp? Het ii.
als het gezinsinkomen wijzigt door college hanteert bij het beoordelen van het bieden van hulp door ouder(s), deze vraag de volgende uitgangspunten: moeten ouders aannemelijk maken i. er ontstaan geen financiële dat er financiële problemen problemen als het gezinsinkomen ontstaan niet wijzigt door het bieden van iii. een voorziening voor jeugdhulp is hulp door ouders ii. als het gezinsinkomen wijzigt door niet bedoeld als inkomen voor de het bieden van hulp door ouder(s), ouders. moeten ouders aannemelijk maken 6. De gemeente beoordeelt alle aspecten uit dit artikel op de volgende wijze: draagkracht en
verduidelijkt. De titel “eigen kracht van de ouders” is komen te vervallen.
iii.
dat er financiële problemen ontstaan een voorziening voor jeugdhulp is niet bedoeld als inkomen voor de ouders.
de draaglast van het gezin worden tegen elkaar afgewogen. a. Van een gezonde draagkracht is sprake als ouders of andere huisgenoten onderling zorg kunnen dragen voor normale, dagelijkse hulp. Ouder(s) zijn verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige kinderen te verzorgen, op te voeden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als sprake is van een minderjarig kind met een ziekte, aandoening of beperking. Voor zover het van toepassing is en tot de mogelijkheden behoort dat ouders hun kinderen zelf hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf bieden, kent de gemeente geen individuele voorziening toe. b. Als de noodzakelijke hulp op het gebied van persoonlijke verzorging, begeleiding en verblijf van ouders voor hun kind(eren) voor wat betreft de aard, frequentie en benodigde tijd voor deze handelingen zwaarder is dan de zorg die kinderen van dezelfde leeftijd redelijkerwijs nodig hebben, neemt de gemeente in haar onderzoek de balans tussen draaglast en draagkracht mee. De gemeente bepaalt of de draagkracht van het gezin om zelf de nodige ondersteuning, hulp en zorg te kunnen bieden in overeenstemming is met de draaglast, op basis van de eigen
Lid 6 is toegevoegd naar aanleiding van de modelverordening jeugd.
mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouders, samen met de personen die tot hun sociale omgeving behoren en beschikbare andere en overige voorzieningen. c. De gemeente maakt voor wat betreft het vaststellen van de balans tussen draagkracht en draaglast een onderscheid in kortdurende en langdurende situaties: i. kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden ii. langdurend: het gaat om situaties waarbij naar verwachting de hulp langer dan drie maanden nodig zal zijn of meerdere periodes van drie maanden. 7. Bij de beoordeling van (dreigende) overbelasting, wordt ook vastgesteld welke mogelijkheden de ouder(s) hebben om de overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen, waarbij redelijkerwijs verwacht mag worden dat de ouder(s) maatschappelijke activiteiten beperken en betaalde arbeid verminderen of anders organiseren om overbelasting of dreigende
Lid 7 is toegevoegd naar aanleiding van de modelverordening jeugd.
overbelasting op te heffen. Hierbij houdt de gemeente ook rekening met: a. de behoefte en mogelijkheden van de jeugdige b. de duur van de inzet, waarbij als uitgangspunt geldt dat kortdurende inzet niet tot overbelasting leidt c. de planbaarheid van de hulp d. de benodigde ondersteuningsintensiteit e. de samenstelling van het gezin en de woonsituatie f. de noodzaak van de ouder(s) om in een inkomen te voorzien. 8. Er kan tijdelijk jeugdhulp worden ingezet vanwege onvoldoende kennis of vaardigheden of (dreigende) overbelasting. De gemeente verwacht dat ouders zich binnen hun mogelijkheden inspannen om de kennis of vaardigheden uit te breiden en/of de eigen draagkracht te vergroten. 9. De gemeente kan nadere regels stellen over het beoordelen van de gebruikelijke hulp.