Kandidaatstelling werkgeverscommissie Anita de Rijke
Tekst van het document
Voorzitter, collega-raadsleden, Na vier jaar in deze raad merk ik dat ik ontzettend veel geleerd heb. Ik noem even twee dingen. Eén: je leert steeds beter hoe besluiten tot stand komen. En twee: je ontdekt dat achter al die besluiten vooral mensen staan. Ik heb veel geleerd over het raadswerk, over samenwerking en over wat er nodig is om als raad goed te functioneren. En juist daardoor merk ik dat dit voor mij een logisch moment is om een volgende stap te zetten: niet alleen bijdragen aan de inhoud van ons werk, maar ook aan de manier waarop wij als organisatie goed kunnen blijven functioneren. De afgelopen vier jaar heb ik de raad van dichtbij leren kennen: de dynamiek, de verantwoordelijkheid, de soms lange avonden — en ja, ook de kunst om een agendapunt van drie minuten in drie kwartier te bespreken. Dat hoort er allemaal bij. Maar juist in die jaren ben ik ook gaan zien hoe belangrijk goed werkgeverschap is. Een organisatie draait niet alleen op processen en besluiten; uiteindelijk draait het op mensen die zich gezien, gehoord en gesteund voelen. Ik vind dat ik nu op een punt ben gekomen waarop ik daar graag een extra bijdrage aan wil leveren. Daarom stel ik mij kandidaat voor de werkgeverscommissie.
Niet omdat ik ineens alle wijsheid in pacht heb — als dat al zou bestaan in de politiek — maar wel omdat ik ervaring heb opgedaan, zorgvuldig kan luisteren en het belangrijk vind om verschillende belangen bij elkaar te brengen zonder het menselijke uit het oog te verliezen. De werkgeverscommissie vraagt volgens mij precies dat: serieus zijn waar het moet, benaderbaar blijven waar het kan en af en toe ook ruimte houden voor een glimlach. Want goed werkgeverschap is niet alleen een kwestie van regels en dossiers, maar ook van vertrouwen en samenwerking. Ik zou het mooi en een eer vinden om die rol op mij te mogen nemen. Want na vier jaar raad weet ik inmiddels: verantwoordelijkheid nemen is vaak gewoon vrijwillig extra werk aannemen en daar zeg ik in dit geval graag “ja” op. Groet, Anita