Beschouwing PvdA (gesproken woord telt)
Tekst van het document
Bijdrage PvdA
Dank u wel, voorzitter, Morgen is het 11 juli. Een ogenschijnlijk gewone dag, maar voor Assen van grote betekenis. Gek genoeg niet eens vanwege een gebeurtenis in onze stad zelf. Het is dan namelijk precies 100 jaar geleden dat vanaf de Grote Brink in Rolde 27 renners klaarstonden voor een motorwegwedstrijd door Drenthe. De geboorte van de TT. Toen nog geen internationaal spektakel. Geen TT-campings, geen honderdduizenden bezoekers, geen stad die dagenlang op z’n kop stond. Wat er wél was: een idee. En een groep enthousiastelingen die dachten: dit gaan we gewoon doen. Ze hadden nooit kunnen vermoeden dat hun initiatief zou uitgroeien tot één van de grootste motorsportevenementen ter wereld – en Assen voorgoed op de kaart zou zetten als dé Motorstad. Voorzitter, grote dingen ontstaan zelden uit grote plannen, maar vaak uit het lef en de bevlogenheid van gewone mensen. Dat horen en zien wij ook in gesprekken die we hebben, in werkbezoeken die we afleggen. Maar voorzitter, in die gesprekken horen we steeds vaker de andere kant van de medaille. • Steeds meer organisaties hebben moeite om vrijwilligers te vinden. Dat baart ons zorgen – we zien het overal: bij evenementen, sport, cultuur. Assen heeft het VIP, maar andere gemeenten gaan verder.
In Utrecht mogen vrijwilligers bijvoorbeeld jaarlijks een cadeau kiezen, in Tynaarlo krijgen vrijwilligers een koffiebon met iets lekkers, op andere plekken zijn er prijzen of campagnes. In de Kaderbrief missen we dit soort inzet. We dienen daarom, samen met SP en Assen Centraal, een motie in om rond 7 december – de Dag van de Vrijwilliger – iets te organiseren voor al die duizenden vrijwilligers in onze stad. Als blijk van waardering én wellicht als startpunt voor steviger vrijwilligersbeleid. [MOTIE VRIJWILLIGERS] • Voorzitter, ik pik één vrijwilligersorganisatie eruit: de Exotenbrigade. Bevlogen mensen die meerdere dagen per week
•
•
•
•
woekerende planten bestrijden, zoals de Japanse duizendknoop en reuzenberenklauw. Samen met de heer Van der Kolk-Kruithof liep ik een dag mee – en wat we zagen was zorgwekkend: fietspaden overgroeid, hele gebieden overgenomen. Toch krijgt dit probleem nauwelijks aandacht in de groenvisie en al helemaal niet in de Kaderbrief. Herkent het college dit probleem? En bent u bereid hier de komende jaren meer mee te doen – of in elk geval het gesprek met de Exotenbrigade over aan te gaan? Ook het rijke sport- en verenigingsleven in Assen draait op vrijwilligers. Het Sportakkoord heeft vrijwilligers als één van de (vele) belangrijke speerpunten. We waren verbaasd dat de financiering van dit akkoord pas bij de coalitieonderhandelingen aan bod komt. Dit akkoord is in onze ogen een bewezen waardevol instrument voor gezondheid, verbinding en een bloeiend verenigingsleven. Daarom pleiten we – samen met D66 en GL – voor structurele financiële borging. Ons amendement wordt straks toegelicht door mevrouw Bornkamp. Nog zo’n plek die draait op vrijwilligers: buurthuizen. We maken ons nog steeds zorgen over gestegen kosten. Uit gesprekken met o.a. De Poort en de MaasStee blijkt dat ze eenmalig subsidie aan kunnen vragen voor structureel gestegen energiekosten. Dat knelt. In de Kaderbrief lazen we geen voornemen tot plan van aanpak.
Daarom onze vraag: herkent het college dit probleem? En wat kunt u structureel doen om financiële zorgen bij buurthuizen weg te nemen? Over financiële zorgen gesproken, voorzitter. Als gemeente kunnen we echt het verschil maken voor mensen die financieel in de knel zitten. Wat ons betreft verdient armoedebestrijding – en de herijking van het armoede- en schuldenbeleid – absolute prioriteit in dit laatste jaar voor de verkiezingen. Er ligt geld op de plank. En wij hebben als fractie volop ideeën over hoe we daarmee het verschil kunnen maken. Die ideeën hadden we graag vanavond ingebracht, maar de herijking van dit beleid staat na de zomer op de agenda. Wat ons betreft aan de late kant, maar we wachten nog even – onze voorstellen liggen klaar. Voorzitter, ik wil serieus eindigen, maar eerst iets feestelijks. Want we vierden niet alleen 100 jaar TT, maar ook 50 jaar TT Festival.
Een zeer geslaagde editie. Wij kregen veel positieve reacties op het podium halverwege de Vaart – een nieuwe mainstage voor duizenden mensen. Wij zouden het toejuichen als dit een vaste plek krijgt. Wij zijn in gesprek gegaan met de organisatie van het festival en ook zij zien dit zitten. Hoe denkt het college hierover? Is het college bereid daar serieus naar te kijken en eventueel een deel van de kosten te dragen? Voorzitter, ik rond af. En ik eindig zoals ik begon – met een datum. 11 juli 1925 zette Assen op de kaart als Motorstad. Maar de datum die voor ons nog belangrijker is, is 13 april 1945: de dag waarop Assen werd bevrijd. Het begin van 80 jaar vrijheid. [FOTO OP SCHERMEN]
Voorzitter, deze foto werd op die bewuste dag gemaakt – op een steenworp afstand van waar we nu zitten. Dit jaar stonden we veelvuldig stil bij 80 jaar vrijheid. Terecht. Met name tussen 13 april en 5 mei klonken indrukwekkende woorden. Over verantwoordelijkheid. Over oog houden voor de ander. Over vrede die begint bij onszelf – in hoe we met elkaar omgaan. En juist daarom schrokken we van de toon tijdens de discussie over het AZC. Van de spandoeken in de stad. De harde woorden online. De toon
van sommige insprekers. Zelfs in de media zagen we berichten waarin de nuance was verdwenen en een vertekend beeld werd geschetst. Mijn fractiegenoot Omar Saleh Omar stelde tijdens het AZC-debat een vraag aan een van de insprekers: “Wie is in uw ogen dé Assenaar?” Hij stelde die vraag met Artikel 1 van de Grondwet letterlijk achter zich – die woorden op de muur herinneren ons aan de verantwoordelijkheid die we hier dragen. Als raad, als bestuur, als stad. En die verantwoordelijkheid is deze raad niet uit de weg gegaan in de afgelopen jaren. Voorzitter, we maken ons zorgen. Over hoe snel de toon kan verharden. Nepnieuws, polarisatie, wantrouwen – het is dagelijkse realiteit. En het bereikt ook ons werk. De Volkskrant kopte in mei: ‘Steeds minder mensen willen gemeenteraadslid zijn.’ Dat raakt de kern van onze democratie. In de Kaderbrief lezen we over sociale weerbaarheid. Maar het blijft nog te vaag: wat gaat het college concreet doen? En hoe zorgen we dat beleid ook echt landt in de wijken van Assen? Voorzitter ik eindig met een oproep. Aan onszelf als raad. Aan het college. En ook aan u, voorzitter – als voorzitter van de raad, van het college én als burgervader. Op die foto zie je wat vrijheid betekent – niet in woorden, maar in gezichten. De bevrijding van Assen op 13 april 1945 betekende een nieuw begin.
En als we dat serieus nemen, dan moeten we ook nu – 80 jaar later – kiezen voor verbinden in plaats van verdelen. Dank u wel.