Vragen en opmerkingen van mw. Borgers-Schimmel d.d. 17-05-2021

Vragen en opmerkingen van mw Borgers-Schimmel, deelnemer van het rondetafelgesprek dd 21 april 2021 Vragen -

Heeft u zich voorgesteld met het maken en het bespreken van het beleid hoe iemand met een electrische rolstoel gebruik kan maken van het alternatief Automaatje?

-

Er is een slechte communicatie over het beleid met de inwoners voor wie het bedoeld is, hoe denkt de gemeente daarover dat te verbeteren?

-

De wijkcoaches mogen afwijken van het beleid om maatwerk te leveren. Maar volgens hen is er weinig ruimte om af te wijken omdat ze zich aan regels en richtlijnen moeten houden.

-

Men verdiept zich niet in de situatie van de inwoner. Wat houdt Cerebrale parese, mijn beperking bijvoorbeeld in? Ik moet het steeds maar weer uitleggen en bewijzen. Zo frustrerend en het doet mij veel verdriet!

-

Je hebt het recht om in bezwaar te gaan, als je dat doet, wordt het bijna altijd ongegrond verklaard. Dan kun je nog in beroep gaan, maar wie kan, van de doelgroep, de proceskosten en advocaatkosten betalen? Bijna niemand. Dus gaan wij niet in beroep en heeft de gemeente gewonnen. Dus tja…?! En dan ben ik ook nog getrouwd. Dan telt de uitkering van mijn man ook mee…. Dan komen we niet voor een no cure, no pay advocaat in aanmerking. Opmerking In de uitzending van Radar op 19 april jl. zegt Ilja Soffer, directeur van Iederin over de willekeur tussen gemeenten, wat betreft de WMO: ‘het hangt af van of een gemeente geld genoeg heeft. Het hangt af van hun politieke bestuurlijke keuzes die ze hebben gemaakt, maar het hangt ook af van je eigen mondigheid. Ben je mondig genoeg om net zo lang door te gaan tot je wel een vorm van ondersteuning krijgt die past? En eigenlijk moet je niet willen dat mensen zo hard moeten knokken om ondersteuning te krijgen. Ondersteuning die niet bedoeld is om een beetje luxe aan het leven toe te voegen, maar echt om zelf met je huishouden overeind te blijven.’ Daarnaast zegt ze in de uitzending ook dat:

-

Het is niet meer onafhankelijk.

-

Het is erg financieel gestuurd

-

Het is niet meer bedoeld jou te helpen je leven vorm te geven, maar je eigenlijk te vertellen, dat je zonder hulp een betere burger bent dan met hulp. Ik kan mij in het bovenstaande van Iederin heel goed vinden. Van het weekend heb ik weer een mail verstuurd naar mijn wijkcoaches om mijn stopzetten van de pas nogmaals te bekijken en te heroverwegen omdat zich nu een situatie voordoet deze week dat het fijn zou zijn als ik wel gebruik had kunnen maken van de WMO-pas voor AVAN. Daarnaast heb ik aangegeven dat ik van mening ben dat ik in 2018 en 2019 genoeg ritten heb gemaakt, te weten 11 in 2018 en 14 in 2019. Dit zijn niet allemaal retourritten wat wel een criteria blijkt te zijn zo kwam in het gesprek van 21 april naar voren. Maar zo staat

het niet in het beleid. In het beleid staat “een structureel vervoersprobleem (minimaal 12 x per jaar)” Als je er zo als ik naar kijk zou je uitkomen in mijn geval op gemiddeld 12,5 x per jaar. Dit zou dus voldoende moeten zijn om de pas te kunnen behouden. En nog een laatste opmerking over het rondetafelgesprek van 21 april: Ik vind het raar dat de mensen die er namens de wijkteams mensen bij zaten eigenlijk alleen maar zeiden dat zij niet terug hoorden van de wijkcoaches dat het nieuwe beleid niet uit te voeren was. En ook dat ze maar weinig respons op de stopzet brief hadden gehad. Toen raakte ik echt gefrustreerd! Weet je, je hebt hier een volledige baan aan om maar overal achteraan te moeten gaan! Snapt men dan niet dat mensen met een beperking het niet meer op kunnen brengen om overal maar zelf op te reageren en dan als nog 0 op het rekest te krijgen? Ik hoop dat u dit nog mee kan nemen in het debat van woensdag a.s. Deze mail mag ook naar andere raadsleden die bij dit debat aanwezig zijn, gestuurd worden. Vriendelijke groeten, Heidi Borgers-Schimmel (mailbericht dd 17 mei 2021)