Bijdrage 12 - Bijzonder in Arnhem

Bijdrage 12: Bijzonder in Arnhem Beste raadsleden, Nederland heeft diverse VN-verdragen getekend op het gebied van inclusie, het VN-verdrag Handicap, het Internationaal verdrag inzake de rechten van het kind om er een paar te noemen. Vanuit de ‘poldergedachte’ heeft de landelijke overheid toentertijd besloten om de invoering hiervan te decentraliseren en niet te ondersteunen met landelijke wetgeving, want wie weet beter wat er lokaal nodig is dan een lokale gemeenteraad. Doordat er echter onvoldoende stappen worden gezet, zoals iedere keer weer blijkt uit reviews vanuit de VN, heeft de overheid nu op een aantal gebieden toch een landelijke route uitgezet. Deze landelijke route gaat nog steeds grotendeels uit van een lokale aanpak, echter met meer druk om het ook echt goed te organiseren, en wordt eindelijk ook ondersteund met nieuwe wetgeving. Bijvoorbeeld met de ‘Werkagenda naar inclusief onderwijs in 2035’ en het recent verschenen ‘Nationale strategie voor de implementatie van het VN-verdrag handicap’ En deze strategie gaat een groot verschil maken in het leven van zorgkinderen, en hun ouders en broers/zussen! In Arnhem worden mooie stappen gezet, onze stad is zelfs ‘koploper’ op andere gemeenten op een aantal terreinen. Dankzij een concrete aanpak met een wethouder voor inclusie en een team inclusie die binnen het stadskantoor en daarbuiten ontwikkelingen aanjaagt.

Maar zelfs een ‘koploper’ als Arnhem loopt nog ver achter bij het uiteindelijke doel van een inclusieve en toegankelijke samenleving. Er is nog genoeg te doen, zeker als het gaat om beleid en implementatie, is 2040 ook alweer erg dichtbij. En zeg eens eerlijk, het zou Arnhem passen om niet alleen 2040 te halen, maar ook om al veel eerder kinderen en volwassenen met een beperking echt mee te laten doen in onze stad. Een werkelijk inclusieve en toegankelijke samenleving over 15 jaar vraagt stappen nu, in beleid, in uitvoering, in mindset. Want nog steeds is inclusief denken geen vanzelfsprekendheid op het stadskantoor, wordt op het ene thema nagedacht over inclusie en het meegenomen, op een ander thema nagedacht maar vanwege kosten aan de kant geschoven, of gedacht dat inclusie hen niet helemaal niet raakt. Worden uitgangspunten als ‘eigen regie en keuzevrijheid’ ter discussie gesteld vanuit de gedachte dat de gemeente (en uitvoerders als de Wijkteams) bepalen wat goed is, en daarmee kan worden gestuurd op kosten. Ook al zien we keer op keer dat echt maatwerk, echt het gesprek aangaan over wat passend is niet alleen mensen empowered maar ook kosten zou kunnen besparen. Als laatste onderwerp wijzen we u graag op preventie. Een belangrijk thema in de diverse zorgakkoorden IZA, GALA en SPUK. Want de kosten lopen op, handen zijn tekort.

We merken echter steeds weer dat preventie bij de doelgroep kinderen/volwassenen met een handicap in Arnhem niet echt hoog op de uitvoeringsagenda staat van uw partners in de stad of op het stadskantoor. We dweilen liever met de kraan open lijkt het wel…

Als we naar onze eigen doelgroep kijken zien we dit ook in de praktijk gebeuren. Wijkteams zijn vraaggestuurd en kostenbesparend actief, 1 vraag tegelijk zonder te kijken naar

toekomst of samenhang. In een pilot enkele jaren geleden met een aantal partners waaronder het wijkteam maar ook de clientondersteuner, mantelzorgmakelaar en MVT Arnhem hebben we aangetoond dat een proactieve aanpak bij onze doelgroep een groot verschil kan maken. In het welbevinden van het kind, in de draagkracht van de ouder en ja, ook als manier om kosten te besparen. Deze pilot is gesneuveld in de waan van de dag en de nieuwe koers van het Wijkteam. Ook onze vraag om concrete ondersteuning vanaf dag 1, met goede informatie voor ‘beginnende ouders in zorgland’ lijkt maar niet van de grond te kunnen komen. En dit terwijl preventie een belangrijk onderdeel is in het overeind houden van ons zorgstelsel. En van een zorggezin die niet alleen zorg dragen voor hun kind maar vaak ook mantelzorger van ouders, werknemers (ook in zorg en onderwijs) zijn en vrijwilligerswerk doen. Preventie zou niet iets moeten zijn wat leuk is als er tijd overblijft, maar de hoogste prioriteit moeten krijgen om ervoor te zorgen dat er juist ruimte komt in tijd, mensen en budgetten. Dat vraagt nu een extra investering, om later te kunnen besparen. Uiteraard lichten we bovenstaande graag toe. Met vriendelijke groet, Bijzonder in Arnhem www.bijzonderinarnhem.nl www.facebook.com/bijzonderinarnhem www.instagram.com/bijzonderinarnhem