Verzoek tot politieke aandacht niet-naleving uitgangspunten aangenomen motie 210.pdf
Tekst van het document
xxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxx Amsterdam Tel: xxxxxxxxxxx E-mail: xxxxxxxxxxxxxgmail.com
Amsterdam, 23 juli 2025 Onderwerp: Verzoek tot politieke aandacht voor niet-naleving uitgangspunten aangenomen motie 210. Geacht raadslid, Op 12 juni 2025 is de door u ingediende motie 210, waarin u pleit voor de bescherming van woningzoekenden met een urgente of complexe hulpvraag, aangenomen. Onderstaande casus laat zien hoe de uitgangspunten van deze motie in de praktijk niet worden toegepast, met ernstige gevolgen voor een medisch urgent gezin. Hiermee vraag ik uw politieke aandacht voor deze situatie en de structurele tekortkomingen die zij blootlegt.
De casus: Het betreft een alleenstaande moeder van drie jonge kinderen, allen geboren in Amsterdam. Sinds een relatiebreuk woont zij met haar gezin noodgedwongen bij haar eigen moeder. De woonsituatie is overbelast en biedt geen stabiliteit of rust. De moeder staat sinds 2014 ingeschreven bij WoningNet en combineert haar zorgtaken met werk, ondanks fysieke beperkingen. Op 5 juli 2024 heeft zij een aanvraag voor woonurgentie ingediend. Deze is op 14 april 2025 op medische gronden toegekend. Tot op heden, 23 juli 2025, heeft zij, ondanks herhaald aandringen, nog altijd geen formele beschikking ontvangen. De enige voorwaarde die de gemeente aan WoningNet/DAK heeft doorgegeven is: “gelijkvloerse woning”. Daarmee is het inhoudelijke GGD-advies (URG-MED-690461.2-BEZ, 31 maart 2025) niet overgedragen. “Voor de gezondheid en het welzijn van de drie kinderen is het van belang dat ze over een eigen woning komen te beschikken, waar moeder controle heeft over de omgeving.” Het gezin verkeert in een kwetsbare positie. Het jongste kind heeft een ernstige bloedziekte en is sterk infectiegevoelig. De twee oudere kinderen lijden aan astma en eczeem. De moeder zelf heeft fysieke beperkingen die haar dagelijks functioneren beïnvloeden.
Desondanks werd op 22 juli 2025 een woning aangeboden aan de xxxxxxxxxxxxx: een niet-gerenoveerde woning van 51 m², bouwjaar 1915, met structurele gebreken zoals vocht, schimmel, tocht en geluidsoverlast. Het woonwensenonderzoek Vogelbuurt Midden van Stadgenoot (juni 2025) bevestigt dat bewoners in deze buurt dergelijke problemen breed ervaren en pleiten voor betere isolatie, ventilatie en verduurzaming. De indeling van de woning, voorheen twee slaapkamers, thans drie door het meetellen van een en-suite, wordt door bewoners als onpraktisch ervaren. De aangeboden woning vereist veel opknapwerk dat de moeder zowel fysiek als financieel niet kan uitvoeren. Een Wmo-vergoeding voor verhuiskosten werd mondeling afgewezen. Bij weigering van dit aanbod, zo werd haar op 22 juli meegedeeld, zou haar urgentie vervallen. Deze mededeling heeft tot grote psychische druk geleid. De moeder is inmiddels lichamelijk en geestelijk uitgeput door de voortdurende onzekerheid en het gebrek aan bescherming gedurende het inmiddels ruim een jaar lopende traject.
Het versmallen van het medisch advies tot uitsluitend het technische criterium 'gelijkvloers' doet geen recht aan de complexiteit van haar situatie. Er is geen transparantie, geen motivering, geen toetsing en geen mogelijkheid tot bezwaar. Dit staat haaks op de uitgangspunten van motie 210: bescherming tegen dwang, recht op een gemotiveerde beoordeling en eerlijke behandeling. Door deze versmalling is woningcorporatie Stadgenoot bovendien onvoldoende geïnformeerd over de medische urgentie. Toch valt ook Stadgenoot aan te rekenen dat juist deze woning is aangeboden aan een jong, medisch kwetsbaar gezin, terwijl er op DAK op dat moment ook woningen beschikbaar waren die beter aansloten bij de situatie. Daarnaast houdt de corporatie zich ook niet aan de eigen en lokale richtlijn, namelijk dat voor een gezin met 3 kinderen een woning van minimaal 70m2 passend is. Het verzoek aan Stadgenoot om voorrang bij toewijzing tot een, in augustus 2025 beschikbare, 5-kamer sociale huurwoning in Osdorp, nabij de basisschool, de kinderopvang, de werkplek van de moeder en de nabijheid van familie, werd door Stadgenoot resoluut afgewezen met als reden dat “zij dat niet doen”. Dit ondanks dat er sprake is van een 11-jarige wachttijd en meerdere zoek- en situatiepunten.
In dit geval echter kan alleen een gelijkvloerse 5-kamerwoning worden beschouwd als een werkelijk passend aanbod. Het gezin bestaat uit een alleenstaande moeder met drie kinderen, waarvan ieder aantoonbaar een eigen slaapkamer nodig heeft: één kind heeft een ernstige bloedziekte en is infectiegevoelig, de twee andere kinderen lijden aan astma en eczeem. Samen slapen is medisch onwenselijk, terwijl rust, hygiëne en ruimte essentieel zijn. Een passende woning moet daarom beschikken over vier volwaardige slaapkamers plus een woonkamer. De moeder zelf heeft daarnaast fysieke beperkingen, waardoor de woning gelijkvloers of voorzien van lift moet zijn conform het GGD-advies. Behalve voldoende kamers en bereikbaarheid, moet een passend aanbod ook: - in goede technische staat verkeren (dus geen vocht, schimmel of geluidsoverlast) - geen ligging aan een drukke verkeersweg hebben(in verband met luchtvervuiling en astma) - geen onderhoudsverplichtingen bevatten die de huurder fysiek of financieel niet kan dragen - een vorm van veilige buitenruimte of een directe speelomgeving bieden, passend bij de leeftijd van de kinderen. Alleen als aan deze randvoorwaarden wordt voldaan, is er werkelijk sprake van een woning die recht doet aan de medische urgentie én het welzijn van dit gezin.
Ik verzoek u daarom dringend deze casus zo spoedig mogelijk onder de aandacht te brengen binnen de gemeenteraad en na te gaan hoe het mogelijk is dat, ondanks motie 210, ngo immer een gezin in deze kwetsbare positie wordt geconfronteerd met een ontoereikend woningaanbod zonder motivering, zonder