Schriftelijke reactie mw. Willemse inzake erotisch centrum
Tekst van het document
Geachte commissie leden, U bespreekt op 30 maart het locatieonderzoek en de daaruit geselecteerde locaties voor een zgn Eroscentrum. Ik had willen inspreken maar dat is afgewezen blijkbaar vanwege de vele inspraak verzoeken. Ik verzoek u mijn reactie in deze mail als zodanig te zien en bij uw beraadslagingen mee te nemen. Kort samengevat is mijn advies aan u dat u een time out in het proces creëert , het proces rond het Eroscentrum voor het moment on hold zet, en eerst een breed Amsterdams draagvlak en commitment creëert over de oplossingen om de problemen op de Wallen beheersbaar te krijgen. Ik zal mij voorstellen: mijn naam is Hetti Willemse, woonachtig in de Rivierenbuurt en ik heb in het verleden de eer en verantwoordelijkheid -net als u nu-gehad om lid van de Amsterdamse gemeenteraad voor de PvdA te zijn. Ik breng u bij deze de brief van bewonersvereniging De Mirandabuurt ( in pdf hieronder) onder de aandacht waar ik volledig achter sta. Er is grote consternatie, boosheid en ontzet is onder de bewoners van Zuid over de mogelijke komst van een Eroscentrum met 100 sexwerkerskamers, restaurants, sexshops, bioscoop, theater etc etc met een geschat bezoekersaantal van 1,5 miljoen bezoekers. De verontwaardiging is erg groot om vervolgens te worden weggezet als NIMBY.
Welke bewoner van Amsterdam zou wel graag een dergelijk -in de wereld ongekend- megalomaan erotisch centrum in haar of zijn nabijheid plezierig vinden. Bovendien zijn de twee beoogde locaties in Zuid in een klein woongebied dat al sinds jaar en dag alle 1,5 miljoen RAI bezoekers en daaraan verwante zaken ‘verdraagt’. Maar nog eens 1,5 miljoen bezoekers? En dat zullen voor een aanmerkelijk deel ook ‘ongewenste’ bezoekers zijn. Want we hoeven het niet romantisch voor te stellen, een Eroscentrum trekt deze nu eenmaal meer dan gemiddeld aan gelet op de ervaringen. En deze 1,5 miljoen zullen na het Eroscentrum linea recta met de Noord Zuid lijn De Wallen bezoeken. En zo hebben we in no time een inktvlek effect van drukte over de stad en zijn we nog verder van huis (alsook een heleboel extra geld kwijt). Ik vind het zeer vreemd en naïef dat in de criteria voor het locatie onderzoek een goede ov bereikbaarheid een groen vinkje krijgt. Alsof iedereen er makkelijk naartoe moet kunnen gaan en niet beseft wordt dat je dan ook weer snel terug kunt naar de binnenstad. Verder schaadt mijns inziens een Eroscentrum het imago en reputatie van Amsterdam. De twee beoogde locaties liggen prominent aan de ring A10, een van de drukst bereden wegen en iedereen zal Amsterdam meteen met sexstad associëren.
Zoals de Rivierenbuurt al decennia leeft met de RAI (en als je er komt wonen of je er vestigt weet dat er overlast is en met elkaar continu bespreekt hoe het enigszins beheersbaar te houden), zo zijn de Wallen en erotiek/prostitutie al eeuwen met elkaar verbonden. Bewoners die op de Wallen gaan wonen weten dat ook. Het is alleen de afgelopen decennia uit de hand gelopen door niet gewenste bijeffecten van uit de hand gelopen luidruchtige toeristen aantallen, drugs, criminaliteit etc. Die zaken moet je daar aanpakken en niet verder verspreiden. Hoe je dat kunt doen is niet iets dat de Wallen partijen alleen kunnen. Je zou daarover als Amsterdam met alle Amsterdamse partijen, van bewonersorganisaties tot horeca, toeristen en evenementen branche, sexwerkers, maatschappelijke organisaties, bedrijfsleven en politie, een -niet vrijblijvend- open gesprek moeten aangaan over oplossingen ( zelfs een Eroscentrum in een bepaalde omvang op een bepaalde plek kan er deel van uitmaken) voor de Wallen die mensen begrijpen, waar zij achter kunnen staan en waaraan men zich committeert. Ik kan me voorstellen dat voor een echt participatietraject als dit, een onafhankelijke, gezagvolle en gerespecteerde gespreksleider/ voorzitter wordt gezocht. Daarom is mijn voorstel bovenstaande proces ingreep te doen.
De burgers zullen het zeer waarderen en het doet de naam van Amsterdam en haar bestuur eer aan. Participatie is niet iets dat pas verordonneerd kan worden nadat het besluit is genomen. Participatie, betrokkenheid creëren, onderling vertrouwen, je verantwoordelijk voelen en
verantwoordelijkheid nemen, dat doe je met elkaar van het begin af aan, niet als er eenzijdig al een besluit vast staat. Ik wens u veel wijsheid. Met vriendelijke groet, Hetti Willemse