Schriftelijke reactie mevrouw Stanienda
Tekst van het document
Beste commissie, Hoewel ik vanavond niet fysiek bij deze vergadering aanwezig kan zijn, hoop ik dat deze brief, als één van de velen, jullie vindt. In deze brief wil ik mijn zorgen uiten. Als sekswerker en lid van de LHBTQIA+ gemeenschap maak ik mij zorgen om het feit, dat er weer een minderheidsgroep moet vechten voor een probleem dat op ze wordt afgeschoven. Door de jaren heen heeft gemeente Amsterdam ons in de steek gelaten en nu durft ze hier niet eens de verantwoordelijkheid voor te nemen. Met “ons” bedoel ik niet alleen de sekswerkers. Met “ons” bedoel ik ons allemaal. Van sekswerker tot aan de postbode en elke andere voorbijganger die zich niet prettig voelt op de Wallen. We zijn namelijk allemaal het dupe van een falend systeem waarin toeristen onze binnenstad zien als een pretpark zonder regels. Het doet mij pijn om te zien hoe een minderheidsgroep hierdoor wordt gedwongen om te verplaatsen naar een plek waar geen enkele voordelen aan zitten, terwijl zij niemand tot last zijn. Sekswerk zorgt niet voor dronken toeristen, die in elke hoek van de straat piesen en overgeven. Sekswerk zorgt niet voor vechtpartijen en ongelukken. Sekswerk zorgt niet voor afval en vandalisme. Sekswerk zorgt al helemaal niet voor onveiligheid op straat. Een slecht beleid en onvoldoende controle wel.
We leven in een tijd waarin wij crisis na crisis moeten aanzien en toch denkt Halsema ons voor de gek te kunnen houden met een marketing truc waar niemand iets aan heeft. Het verspillen van miljoenen aan een gebouw ver buiten de stad, waar ook nog eens 2/3 van de sekswerkers geen plek krijgt, gaat niet zorgen voor veiligheid of verbetering. Eén van de weinige dingen die wij op dit moment hebben is elkaar. Het afzonderen van onze gemeenschap en het afpakken van onze kansen zorgt voor rivaliteit en afgunst. Wat wij nodig hebben is een systeem waarin er naar ons geluisterd wordt. Een systeem waar queer clubs een vergunning krijgen om te bestaan en waar sekswerkers niet worden gezien als een voorwerp. Wij willen ons inzetten voor het samen bestrijden van de problemen in onze stad, maar dit kan niet zonder vertrouwen. Dit kan niet vanaf een uithoek van de stad waar we naar verbannen worden. Hierbij pleit ik voor het verwerpen van het erotisch centrum plan en het zoeken naar oplossingen die echt werken. Zoals ik al zei, zijn sekswerkers niet het probleem, maar het slachtoffer. Een minderheidsgroep hooft niet gestraft te worden voor slecht beleid. Met vriendelijk groet, Victoria Stanienda