Schriftelijke reactie Jan Schrijver Cie RO 13-1-21
Tekst van het document
Inspraaktekst Jan Schrijver voor de Raadscommissie RO van 13 januari 2021 Het probleem van de verziekte Amsterdamse bestuurscultuur is veelkoppig en is meermalen beschreven, in het rapport van de Commissie-Brenninkmeijer uit 2015 1. Nu weer in het rapport van Necker en Van Naem. Zit ook in het functioneren van de gemeenteraad. De mislukte dualisering komt het duidelijkst tot uiting bij stemmingen langs de lijnen oppositie versus coalitie. Als de oppositie gepassioneerd is en de coalitie lauw. Dan is het uitkijken geblazen, want dan zijn de besluiten niet OK. De twee sterkste voorbeelden uit de vorige bestuursperiode zijn erfpacht en bestuurlijk stelsel. Allebei voorbeelden van beslissingen bij gebrek aan beter, om de positie van de wethouder te sauveren. Bij gebrek aan dialoog en co-creatie! 2 Maar ook in deze periode is het voorgekomen. Bij de beslissing over de deadline van 2020 en pas nog bij de motie over de pardonregeling. Die laatste stemming heeft weinig aandacht gekregen, maar is schandalig, omdat de coalitiepartijen in strijd met hun geweten, om louter formele redenen en quasi-coalitiedwang hebben tegengestemd. Er was geen goede reden om de paar honderd argelozen die de deadline echt hadden gemist niet een bezemwagen aan te bieden, vooral omdat de gemeente zelf haar communicatie had verzaakt! Ik wilde dit even memoreren.
De kortste definitie van de rechtsstaat is een ‘rechtsstelsel dat burgers beschermt tegen machtsmisbruik’3. De Tweede kamer is er ook mee bezig. De gemeenteraad is bezig met een onderzoek naar erfpachtbeleid. Er is veel op de rechtstatelijke kwaliteit van erfpachtbesluiten aan te merken 4. Een relatief detail is alle notariskosten voor rekening laten van één van de contractpartijen. De tarieven zijn ook nog eens 30% duurder geworden in het afgelopen jaar, wet van vraag en aanbod. Wat de notaris betreft staat weer een staaltje cynische rechtsminachting op uw agenda onder TKN14. Door idiote voorwaarden wordt het notariskartel toch gesloten gehouden. Ik hoop dat u dit stuk kritisch bespreekt, anders de ACM wel! Ook tekenend is het nieuwe samenwerkingscontract met de woningcorporaties, uw agendapunt 13. In artikel 29 staat nog steeds een totaal andere canonberekening dan voor gewone erfpachters. Waarom toch als het gaat om verkochte panden? Sterker nog, het is nog goedkoper geworden voor de woningcorporaties dan in 2016! De Europese commissie moet nog uitspraak doen in de klacht over ongeoorloofde staatssteun. Maar als dit marktconform is, is de bejegening van veel particuliere erfpachters dat zeker niet!
1 Dit kritisch rapport ter evaluatie van het bestuurlijk stelsel is notabene niet meer op de website van de gemeente
Amsterdam te vinden. Het is vormgegeven als een vooruitblik naar 2020 en is daarom getiteld ‘Amsterdam 2020’. Wie het wil raadplegen, moet hier terecht (website van Stichting erfpachtersbelang Amsterdam)! Kennelijk was het voor de gemeente tè beschamend om het nog te laten staan op de oorspronkelijke vindplaats https://www.amsterdam.nl/ publish/pages/586270/1_amsterdam_2020_-_rapport_commissie_brenninkmeijer.pdf 2 “Met de bewoners, ondernemers, initiatieven en belangenbehartigers willen we nieuwe samenwerkingen aangaan en
reeds bestaande banden versterken. Dialoog en co-creatie zijn het uitgangspunt.” Uit Een nieuwe lente en een nieuw geluid https://www.amsterdam.nl/bestuur-organisatie/volg-beleid/coalitieakkoord-2018/, blz. 68 3 prof. Timea Drinoczi, Hongaars hoogleraar constitutioneel recht (interview in NRC 5-12-2020, pag 15) 4 Eenzijdig invoeren van een nieuw, voor velen nadelig model van grondwaardeberekening, dat bewust niet vatbaar is
voor controle of bezwaar. Het eenzijdig openbreken van een lopend contract onder AB2000 door invoeren van een minimum canonrentepercentage. Dit is maar een greep uit het Zwartboek Erfpacht.