Schriftelijke reactie dhr. Ulrich inzake erotisch centrum

Inspraaktekst Commissie AZ / 30 maart 2023 Agendapunt 5 : Erotisch Centrum Locatieonderzoek / Nr. VN2023-008266

O tempora, o mores. Een paar maanden geleden zag ik in Twente een spandoek met daarop de tekst: “Agelo zonder boeren, is als Amsterdam zonder .…..”. Het is een pakkende slogan, dat zeker, maar onwaar. Want de boeren hoeven helemaal niet weg uit Agelo, net zomin als sekswerkers hoeven te verdwijnen uit Amsterdam. Het gaat erom, dat de bedrijfssectoren waarin ze werkzaam zijn worden hervormd. Want de tijd staat niet stil. Omstandigheden en inzichten veranderen. Dingen die vroeger gewoon en acceptabel waren, zijn dat nu soms niet meer. O tempora, o mores. Vaak zijn het financiële belangen, die noodzakelijke veranderingen in de weg staan. En achter de sekswerkers op de Wallen gaan inderdaad heel grote belangen schuil. <citaat> “De roodverlichte ramen, de sekswerkers. De horeca, de kroegen en de restaurants. De coffeeshops. Het erotisch entertainment. Dat is allemaal met elkaar verbonden. Haal je één onderdeel weg, dat stort het hele kaartenspel in elkaar.” <einde citaat>. Het zijn de letterlijke woorden van een prominente ondernemer op de Wallen In het kaartenspel van deze ondernemer zijn de “Roodverlichte Ramen” de Aas. Dat is de kaart, die absoluut niet mag worden verspeeld. De Roodverlichte Ramen zijn de grote publiekstrekker. Om die Aas in het spel te houden, wordt alles uit de kast gehaald. Wordt valsgespeeld.

Nu eens wordt een nostalgische verwijzing naar een verzonnen verleden in stelling gebracht, dan weer wordt een misplaatst beroep gedaan op de vermeende Amsterdamse tolerantie en vrijzinnigheid. Of veilig vervoer naar huis. Ook al zo’n gelegenheidsargument. Sekswerkers kunnen zich laten thuisbrengen door een taxi, een Uber of door iemand die ze kennen, precies zoals ze dat nu ook dagelijks doen. Maar de realiteit is, dat Raamprostitutie in zijn huidige vorm zijn langste tijd heeft gehad. Alles bij het oude laten is niet wenselijk om redenen van menswaardigheid, het opkomen voor belangen van bewoners en hún bezoekers en de zorg voor hun leefomgeving en de broodnodige economische diversiteit in de buurt. Uit onderzoek (O&S, 2019) is gebleken dat de meeste vrouwen en jongeren in Amsterdam verandering op de Wallen ondersteunen. Het is ironisch om te bedenken dat juist enkele progressieve partijen dit niet lijken te willen inzien. Dat juist die partijen de hakken in het zand zetten en tegen verandering zijn. Dat zij vinden dat alles moet blijven zoals het is. Omdat het altijd zo was.

Ze realiseren zich blijkbaar niet dat ze daarmee vooral de financiële belangen behartigen van de selecte groep ondernemers die het kaartspel in ”The Red Light District” spelen, en niet van de (voornamelijk) vrouwen voor wie ze zeggen het op te nemen, en al helemaal niet voor de belangen van de buurt als geheel. Van een in meerderheid progressieve gemeenteraad mag worden verwacht, of eigenlijk: moet worden geëist, dat ze dat het Red Light District Spel doorzien en verandering op korte termijn in gang zet. Dat raadsleden de tijdgeest erkennen, en ernaar handelen. Maak duidelijk dat Raamprostitutie op termijn geen toekomst meer heeft. Faciliteer en creëer andere, veiligere en minder voor de publieke ruimte belastende oplossingen voor het aanbieden van betaalde seks, bijv. in de vorm van een Erotisch Centrum, maar ook online. De stad, de buurt, de sekswerkers en hun échte klanten (niet de kijkers…) zullen er wel bij varen. O tempora, o mores. Olav Ulrich Wallenbewoner sinds 1979