Schriftelijke bijdrage S. Galli
Tekst van het document
STATEMENT ARTSEN VOOR GAZA & GETUIGENISSEN POLITIEGEWELD AMSTERDAM Geachte Raadsleden, Als arts hebben wij een eed afgelegd om de geneeskunde, zo goed als wij kunnen, uit te oefenen ten dienste van onze medemensen. We beloven niet te schaden, voor de zieken te zorgen en de gezondheid te bevorderen. Vandaag heb hebben wij echter een bezorgd hart en een dringende boodschap. Onze zorgen betreffen de gezondheid en het welzijn van onze inwoners. Want ‘niet schaden’ heeft u als stadsbestuur deze week niet gedaan. Door onnodig politiegeweld bij de demonstraties van afgelopen dagen raakten onze burgers verwond. Sommige van deze verwondingen zullen voor hen zowel op korte als lange termijn gevolgen hebben. In deze inspraak zult u een aantal getuigenissen van mijn collega-artsen van onder andere Artsen voor Gaza kunnen inzien. Zij waren aanwezig bij de demonstraties in Amsterdam om hulp te verlenen aan gewonde demonstranten. Vanwege het directe of indirecte geweld vanuit de autoriteiten richting de demonstranten, niét vanwege geweld tussen demonstranten onderling, is deze hulpverlening helaas veelvuldig nodig gebleken. Onze dringende oproep is daarom ook om dit geweld tegen uw stadsburgers per direct te stoppen. GETUIGENIS 1 De eerste getuigenis is van een collega arts die op de avond van 8 mei aanwezig was bij de demonstratie op het Rokin te Amsterdam.
Zij omschrijft de volgende situatie: "Ik ontmoet een jonge vrouw terwijl ze op wat gevallen fietsen ligt. Ze heeft rode ogen en ik zie tranen over haar wangen stromen. Ze vertelt: "Ik liep helemaal achteraan in het protest. Ik probeerde andere demonstranten gerust te stellen. mensen achter me werden zó hard geduwd door de oproerpolitie dat ik op straat viel.” “We zeiden tegen de politie “WE PROBEREN TE LOPEN!” "Mijn hand lag op iemands rug. De politie sloeg op de ruggen van mensen, en ook heel hard op mijn hand. Toen viel ik tussen de fietsen. Ze liepen over me heen.” Mijn collega-arts onderzocht de rechterhand van deze vrouw, waarna ze moest concluderen dat de hand naar alle waarschijnlijkheid gebroken was en stuurde haar door naar de HuisartsenPost voor de juiste zorg.”
GETUIGENIS 2 Gedurende de demonstraties zijn vreedzame demonstranten ook moedwillig en hardhandig op het onbeschermde hoofd geslagen. Dit leidde tot hevige bloedingen en een aantal ziekenhuisverwijzingen. Zo getuigt één van mijn collega’s: “Op de avond van woensdag 8 mei verleende ik eerste hulp op het Rokin, waar ik 6 mensen hielp die pepperspray in hun gezicht hadden gekregen, en twee mensen verzorgde die met batons [=stokken] door de ME waren geslagen. Één van hen was direct op het hoofd geslagen met een baton en kwam bij mij met een bloedende hoofdwond midden op het hoofd.”
GETUIGENIS 3 Op woensdag 9 mei werden verschillende mensen behandeld achter de barricade en met begeleiding geevacueerd, sommigen middels ambulances. “Bij een demonstrant waren er 3 grote builen op het voorhoofd en bovenkant van het hoofd door een wapenstok. Deze persoon had ook last van het zicht met wazig zien van zowel dichtbij als ver weg. Ik had ook het idee dat deze persoon soms een beetje wegviel, minder bewust was. Een vrouw is in haar gezicht vlak naast haar oog geraakt door een wapenstok. Dat was erg opgezwollen en blauw. Haar oogwit was bloederig. We nemen aan dat daar ook een hersenschudding bij was. Toen we haar initieel naar buiten wouden brengen, mochten we niet bij haar komen om te kijken wat er met haar aan de hand was.” “Toen ik probeerde een demonstrant die een bloedende en vermoedelijk gebroken neus had opgelopen na een klap van de wapenstok naar de zijkant te brengen en een ambulance te bellen, werd hij opnieuw neergehaald buiten de barricade. Ik werd zelf als medic geslagen en over de straat gesleept, waarbij mij werd verteld dat ik wist dat ik gearresteerd was. Dit ondanks dat ik daar duidelijk herkenbaar als medic was om gewonde mensen over de barricade te brengen. Later werd mij verteld dat het een vergissing was en mocht ik gaan, maar mijn collega-medic werd gearresteerd en werd pas de volgende dag vrijgelaten.”
GETUIGENIS 4 Ook zijn zorgmedewerkers bedreigd door de politie en gearresteerd ondanks dat ze daar waren om zorg aan te bieden. “Diegene was al geboeid met handen op de rug en buiten bewustzijn toen ik eraan kwam. Het was moeilijk om een hartslag te vinden in de hals. Ik heb gevraagd aan de agent om de handboeien af te doen. Dit duurde 5 minuten voordat dit werd goedgekeurd. Toen hebben we de persoon in de stabiele zijligging gelegd. Omdat we toen wel een hartslag voelde, maar nauwelijks ademhaling heb ik in paniek aan de agenten gevraagd om een ambulance. Daar kwam initieel het antwoord op dat ze druk waren. De Romeo's zei "ik geef haar 5 tikken dan weten we of het echt is" en er werd door de politie gezegd dat de ambulance er toch niet doorheen zou komen. Toen ik voorstelde de persoon erheen te dragen, mocht dat ook niet. Uiteindelijk na 10 minuten smeken (in aanwezigheid van de amnesty observer) werd de ambulance gebeld. Bij het aangeven dat deze persoon waarschijnlijk in shock was, was de reactie van de politie "kijk maar uit dat jij niet in shock raakt". De persoon kwam toen langzaam bij bewustzijn en later kon de persoon rechtop zitten en konden emergency blankets worden omgedaan. Op dat moment was de persoon nog erg verward en kon geen vragen beantwoorden. Deze persoon is toen door twee romeo's meegesleept naar de andere kant van het kanaal en gearresteerd.
Hierna ben ik zelf gearresteerd.”
GETUIGENIS 5 Een collega heeft het druk gehad met gewonden verzorgen bij de EHBO-post op de Rokin:
“Ik heb 4 mensen moeten helpen die met pepperspray waren bespoten. Ik kon niet bijhouden hoeveel mensen naar ons toe kwamen voor ijs te gen de pijn en zwelling na te zijn geslagen door wapenstokken op benen en armen. Mensen werden herhaaldelijk geslagen door de politie. Een demonstrant is behandeld door een arts van de HuisartsenPost CentrumOost die vaststelde dat hij klappen met de wapenstok heeft gekregen op het hoofd, de arm, tweemaal op de benen, de rug en de hand.” Mijn collega’s en ik zijn diep geschokt en ontzet over het ongekende geweld dat de politie afgelopen dagen heeft gebruikt tegen demonstranten, waaronder studenten en docenten van onder andere de UvA en de UU, die protesteerden tegen de medeplichtigheid van hun universiteiten aan de genocide in Gaza en de militaire bezetting van Palestina. De getuigenissen die zojuist zijn voorgelezen zijn slechts een hele kleine greep uit de getuigenissen van zorgverleners die de gevolgen van het politiegeweld bij demonstraties probeerden te ondervangen - vaak met het risico om zelf ook geweld te ondervinden vanuit de Amsterdamse autoriteiten. Namens de medische collega’s en Artsen voor Gaza, is mijn dringende oproep daarom, om 1. het geweld richting deze demonstranten, oftewel úw stadsburgers, per direct te stoppen en 2.
een einde te maken aan het bedreigen, intimideren en het geweld tegen hulpverleners, opdat zij het leveren van zorg in veiligheid kunnen uitvoeren. Dankuwel.