Schriftelijke bijdrage Mia Vidovic inzake agendapunt 3

Geachte commissieleden, Ik ben Mia. Eerder heb ik al mijn persoonlijke verhaal gedeeld over mijn ervaringen bij Loveland Festival. Via deze brief wil ik daar iets aan toevoegen. In de discussie over festivals en evenementen gaat het voornamelijk over overlast, technische details, en regels die worden ingevoerd. Ik vind het erg jammer om te zien dat er weinig wordt gesproken over wat festivals zo bijzonder maken en wat zij toevoegen, zeker voor meiden van mijn generatie. Het afgelopen jaar ben ik in meerdere keren geïntimideerd en seksueel gediscrimineerd vanwege de kleding die ik droeg. In het centrum van Amsterdam kon ik nog geen tien minuten ergens stilstaan zonder nare opmerkingen naar mijn hoofd te krijgen, of dat iemand me ongewenst aanraakte. Tien minuten. Dat is de realiteit voor veel meiden in deze stad. Op festivals is dat totaal anders, daar kan ik deze kleding wél dragen. Daar voel ik me veilig. Vrij. Daar kan ik mezelf zijn. In een stad waar die ruimte steeds meer lijkt te verdwijnen. En dát is de waarde van festivals. Niet alleen voor mij, maar voor duizenden anderen. Het zijn plekken van vrijheid. Van respect. Plekken waar je even niet op je hoede hoeft te zijn. Vaak wordt dit perspectief vergeten, of wordt er gedaan alsof het “maar een festival” is. Maar voor ons gaat het niet alleen om muziek of feesten. Het gaat om vrijheid. Het gaat om je veilig voelen.

Ik vraag jullie daarom om ook dit perspectief mee te nemen in de keuzes die jullie maken. Om de weinige ruimte die er soms nog is om jezelf te zijn te verdedigen. Om mijn generatie een veilige plek te bieden. En onze Amsterdamse cultuur te bewaken, waar festivals een onlosmakelijk onderdeel van zijn. Want als mijn vrijheid wordt ingeperkt, hoe ziet mijn toekomst er dan nog uit in uw ogen?

Dank u wel.

Met vriendelijke groet, Mia Vidovic