Schriftelijke bijdrage Hengelsportvereniging

Amsterdam, 4 september 2023 Geachte raadsfracties van de commissie Duurzaamheid en Circulaire economie, Agendapunt 3: Dierenwelzijn Op donderdag 7 september 2023 komt het initiatiefvoorstel ‘Amsterdam veilige haven voor vissen’ van de Partij voor de Dieren (PvdD) opnieuw aan de orde binnen uw commissie. Tijdens dit agendapunt komt ook de brief van de wethouder met daarbij de nieuwe pachtovereenkomst aan bod. Zoals de wethouder aangeeft is het voorstel van de PvdD praktisch niet uitvoerbaar. Bij haar advies om niet in te stemmen met dit initiatiefvoorstel verwijst zij naar de bestaande wettelijke kaders rondom de hengelsport, de gedragscodes waar actief door ons op gecontroleerd en gehandhaafd wordt (en die aansluiten bij het beleid van een diervriendelijk Amsterdam) en het ontbreken van dekking, kennis, expertise en menskracht om onze taken over te nemen.

De wethouder concludeert dat: “Indien de raad toch de pachtovereenkomst met de AHV wenst te beëindigen, dit een IDEOLOGISCHE keuze is.” Een keuze waarin we elkaar verboden opleggen, op basis van een ideologie vanuit een klein fanatiek groepje, past toch niet bij een pluriforme samenleving als de Amsterdamse? Amsterdam is toch die solidaire stad met kansen voor iedereen, waar we samenwerken, elkaar scherp houden en waar iedereen zichzelf mag zijn? Wij hopen dat u het initiatiefvoorstel afwijst en samen met ons wil werken aan een diervriendelijk Amsterdam waar Amsterdammers kunnen genieten en ontspannen aan de waterkant en waar wij gezamenlijk de leefomgeving van de vis verbeteren. De afgelopen maanden is er overleg geweest tussen de waterbeheerders, de gemeente en het bestuur van de AHV. Dit heeft geleid tot de nieuwe aangescherpte overeenkomst met aanvullende afspraken die bijdragen aan dierenwelzijn, de natuurlijke leefomgeving van de vissen en biodiversiteit. De AHV kijkt er naar uit om onze jarenlange samenwerking verder voort te zetten en onze kennis en expertise te blijven delen voor de stad, de vissen, onze leden en onze partners, want de stad maken we samen. Een keuze voor deze overeenkomst is een keuze voor vissenwelzijn en een actieve burgerparticipatie in capaciteit en middelen op tal van beleidsthema’s om het welzijn in Amsterdam te verbeteren voor mens en dier.

Mocht u hier meer over willen weten dan gaan we graag het gesprek met u aan. Framing U kunt zich voorstellen dat wij, als vertegenwoordiger van onze leden, u wederom willen attenderen op de wijze waarop de PvdD haar positie binnen de raad gebruikt om hun vooringenomen standpunt ten aanzien van de hengelsport door te drukken. De PvdD wijst u op uw plicht om op te komen voor kwetsbare Amsterdammers, hiermee bedoelt zij de Amsterdamse vissen, en gaat voorbij aan haar taak als volksvertegenwoordiger om de onderbouwing zorgvuldig en volledig aan u te presenteren. Het is onze plicht om op te komen voor onze 15.000 leden, die door de PvdD steevast geframed worden als onverschrokken onderwaterjagers die hun troep laten slingeren. In onze schriftelijke

bijdrage van 23 maart 20231 hebben we al aangetoond dat de PvdD het niet zo nauw neemt met de feiten en zich zelfs bezondigt aan het selectief citeren uit juridische en wetenschappelijke bronnen. De waarheid is hierbij het voornaamste slachtoffer. Wij hebben een aantal voorbeelden hiervan op een rij gezet. De PvdD wekt de suggestie, dat sportvissen niet voldoet aan de Wet Dieren en de Wet Natuurbescherming. Niets is minder waar! Sportvissen is een door de wet toegestane activiteit. Het opereert binnen de Visserijwet, de Wet Dieren en de Wet Natuurbescherming (dus inclusief artikel 1.11, lid 3 dat door de PvdD gemakshalve wordt weggelaten2). Ook ontbreekt de informatie over de gedragscodes, reglementen en activiteiten hierop vanuit de sector zelf. Sportvissers zijn gehouden aan een internationaal erkende gedragscode. Controle en handhaving wordt actief ingevuld door de sportvisserij. Hierbij wordt samengewerkt met de politie en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). De PvdD wekt de suggestie dat het een wetenschappelijk vaststaand feit is dat vissen lijden door sportvissen. Er is veel onderzoek gedaan naar de pijnbeleving bij vissen. Door selectief aan enkele welgevallige onderzoeken te refereren, schetsen zij een eenzijdig beeld van een complexe vraag.

Dit vraagstuk is onderzocht door een onafhankelijk adviesorgaan van het ministerie van LNV, de Raad voor Dierenaangelegenheden (RDA). In het onderzoek hebben zij een literatuurstudie uitgevoerd onder alle studies aangaande pijn bij vissen. De RDA heeft hierop de zienswijze gepubliceerd: Welzijn van vissen3, waarin zij concludeert dat de wetenschap verdeeld is over de pijnbeleving bij vissen. De Raad adviseert om verbetering niet zo zeer te zoeken in nieuwe regels maar veeleer in educatie en samenwerking met sectoren waar de omgang met vissen vooral te vinden is, zoals onderzoek, handel, visserijbedrijfsleven en sportvisserij. De PvdD wekt de suggestie dat de vervuiling in en om het water volledig de schuld is van sportvissers. Sportvissers zijn natuur- en dierenliefhebbers die de rommel van zichzelf en anderen opruimen. Zij signaleren misstanden en melden dat. De AHV coördineert daarnaast opruimacties. De PvdD framet sportvissen steevast als onderwaterjacht. Hiermee wekt zij de suggestie dat alle gevangen vissen dood gaan. Hiervan is geen sprake. De gedragscode voor sportvissers zorgt voor een respectvolle behandeling en terugzetting van alle gevangen vissen. De controle en handhaving ziet hier ook op toe. De AHV werkt bovendien samen met de dierenambulance4. 1 Zie bijlage 1.

2 Wet Natuurbescherming, Artikel 1.11

1 Eenieder neemt voldoende zorg in acht voor Natura 2000-gebieden, bijzondere nationale natuurgebieden en voor in het wild levende dieren en planten en hun directe leefomgeving. 3 Het eerste lid is niet van toepassing op handelen of nalaten in overeenstemming met het bij of krachtens deze wet of de Visserijwet 1963 bepaalde. Bron: https://wetten.overheid.nl/BWBR0037552/2021-07-01#Hoofdstuk1 3 Zie hiervoor: https://www.rda.nl/publicaties/zienswijzen/2018/03/07/welzijn-van-vissen-verdient-meer-aandacht-van-overheid-enandere-betrokken-partijen en bijlage 4. 4 Zie: https://www.sportvisserijnederland.nl/actueel/nieuws/23668/dieren-in-de-knel-oproep-dierenambulance.html.

De PvdD blijft herhalen dat de AHV niet aan haar verplichtingen voldoet inzake de visstandbeheerplannen. Dit is een regelrechte leugen. De wethouder benoemt in haar brief van 15 juni de goede samenwerking en het nakomen van de afspraken. Het aanleveren van visstandbeheerplannen is hier een onderdeel van. Dit is ook de voornaamste reden van de voorgestelde verlenging van de pachtovereenkomst. Mentaal welzijn jeugd Uit de kortgeleden aangenomen motie van de leden Van Pijpen, Krom, Wehkamp, Boomsma, Von Gerhardt en Kabamba inzake het Plan van Aanpak Thrive blijkt dat u het belangrijk vindt dat er inzet is d.m.v. programma’s die bijdragen aan de verbetering van de mentale gezondheid onder, met name, jongeren. Van onze jeugdcommissie ontvingen wij een hartenkreet over het belang van sportvissen in relatie tot mentaal welzijn. Zij wijst ons erop dat vissen meer is dan alleen plezier en kan bijdragen aan het voorkomen van gedragsproblemen bij jongeren en onderbouwen dit ook. Wij hebben dit betoog van onze jeugdcommissie bijgevoegd5. De toegevoegde waarde van de AHV In onze schriftelijke reactie van op 23 maart 2023 hebben we u al uitgebreid geïnformeerd over de legitimiteit van de vereniging en de sport. Hieronder zetten we in het kort de belangrijkste punten nogmaals voor u op een rij: -

-

De AHV is de grootste sportvereniging van Amsterdam met ruim 15.000 leden. De AHV houdt meer dan 500 controles per jaar. De AHV beschikt over een Viscalamiteitenteam met een eigen wagenpark, apparatuur en professioneel personeel. De AHV werkt met specifieke doelgroepen, zoals jeugd, ouderen, mensen uit zorginstellingen, mensen met een krappe beurs en vluchtelingen. De AHV beschikt over kennis en expertise en doet onderzoek in alle viswateren in Amsterdam. De AHV levert, volgens afspraak, visstandbeheerplannen aan de gemeente. De AHV is een samenwerkingspartner (ook financieel) van de gemeente, de provincie, waterschappen, waternet, boswachterij, Groengebied Amstelland Gooi- en Vechtstreek, de bijzondere opsporingsambtenaren, scholen, verzorgingstehuizen, de brandweer en de dierenambulance. Met onze partners ontwikkelen wij projecten waaronder loodvrij vissen en het Aalproject. De AHV verzorgt VISlessen op scholen. Deze zijn erkend als officiële les natuureducatie. Sportvissen verbindt en heeft een positieve invloed op het mentale welzijn van mensen. Sportvissen is voor veel mensen financieel te behappen.

5 Zie bijlage 2.

Prijskaartje Tijdens de vergadering van de raadscommissie DC in maart ging een deel van de discussie over de kosten die door de gemeente moeten worden overgenomen wanneer sportvissen zou worden verboden. Met andere woorden; Wat zijn de activiteiten die op dit moment door de AHV worden uitgevoerd u waard wanneer u op basis van een ideologie een keuze maakt? Het is mogelijk om aantal taken, zoals toezicht, controle en handhaving, onderzoek, visbeheersplannen, opleidingen, wet- en regelgeving en materieel te vertalen naar euro’s. Maar relevanter zijn de volgende vragen: -

Wat is de maatschappelijke waarde van een sportvereniging met 15.000 leden? Wat zijn minstens 15.000 paar Amsterdamse ogen en oren aan de waterkant waard? Wat is de waarde van sociale cohesie? Wat is de waarde van een gelukkig kind aan de waterkant dat leert over respect voor het leven onder water? Wat is de waarde van een dagje in de natuur voor mensen uit een verzorgingstehuis die met een VISmeester op stap gaan? Wat is de waarde van mensen die zich bekommeren om het redden van vissen wanneer er sprake is van lage waterstanden of vervuiling? Wat is de waarde van mensen die zich druk maken om het lot van vissen bij het diervriendelijk onderhouden van waterwegen?

De AHV investeert ook mee in steigers, maaiboten (om diervriendelijk te kunnen maaien) en mogelijkheden om vismigratie te verbeteren. Daarnaast is sportvissen ook belangrijk voor de Amsterdamse economie (viswinkels, horeca, visgidsen zoals Juul Steyn, etc.). Dit komt voor een deel voor rekening van bezoekende sportvissers. Voor heel Nederland ligt de economische waarde van sportvissen op ongeveer 1 miljard euro6. Omgeslagen naar Amsterdam (op basis van het aantal VISpassen) komt dit neer op ruim 21 miljoen euro. Ditmaal heeft de PvdD een vaag dekkingsvoorstel aan het initiatiefvoorstel toegevoegd. Er wordt geen bedrag genoemd en wij zijn van mening dat er ook geen bedrag te koppelen is aan de maatschappelijke waarde die de AHV heeft voor de Amsterdamse samenleving. Met het vervangen van zaken die wel in euro’s zijn uit te drukken is Amsterdam er namelijk nog lang niet. De kans dat Amsterdam een minder veilige haven voor vissen wordt is dan ook groot. Tot slot Sportvissen is een wettelijk toegestane, maatschappelijk en ethisch verantwoorde activiteit. Wij zijn van mening dat de maatschappelijke meerwaarde van sportvissen overduidelijk is. Zoals hierboven geschetst, is het daadwerkelijk vangen van een vis slechts een onderdeel van alles wat sportvissen behelst. Sportvissen is veel meer dan dat, heel veel meer zelfs.

Als sportvissen verboden wordt, dan gaat al het positieve dat de AHV bijdraagt verloren in Amsterdam. Daarmee verliezen vele Amsterdammers, een veelvoud van de ruim 15.000 leden, sportieve tijdsbesteding in de buitenlucht en nemen zowel de materiële als de immateriële kosten voor de Amsterdamse samenleving toe. En uiteindelijk verliezen dan ook de vissen. 6 Sportvisserij in 2020: nationale participatie en economische bijdrage van de hengelsport, Kantar (2021), Bron:

https://www.sportvisserijnederland.nl/over-ons/feiten-en-cijfers/.

Bijlage 1 Schriftelijke bijdrage AHV aan de Commissie Duurzaamheid en Circulaire Economie d.d. 23 maart 2023. Bijlage 2 Betoog jeugdcommissie AHV: De AHV; Voor Onze Stad en Voor Elkaar.

Geachte raadsfracties van de gemeenteraad van Amsterdam, Vandaag komt het initiatiefvoorstel ‘Amsterdam veilige haven voor vissen’ aan de orde. De Amsterdamse Hengelsport Vereniging (voortaan: de AHV) heeft tevens kennisgenomen van de reactie van het college van B&W. Het initiatiefvoorstel bevat een aantal beweringen waarop de AHV een reactie moet geven zodat u als raadsfractie een afgewogen oordeel kunt geven over het initiatiefvoorstel. Het belangrijkste waar de AHV echter mee wil beginnen is de vereniging aan u voorstellen! Daarna volgt het juridische kader, de wetenschappelijke argumenten over pijnbeleving bij vissen en het suggestieve taalgebruik van en het doelbewust verdraaien van de waarheid door de Partij voor de Dieren (PvdD). Amsterdamse Hengelsport Vereniging (AHV) De AHV is 117 jaar oud en met meer dan 15.000 leden de grootste sportvereniging in de Amsterdamse regio, zelfs groter dan de AFC Ajax. Daarnaast heeft de AHV een Koninklijke onderscheiding. Net als ons mooie Amsterdam is de AHV inclusief: een volwaardige sportvereniging waar iedereen zich qua leeftijd, etniciteit en beleving in een veilige omgeving thuis voelt. Dat zit in het DNA van deze oudste hengelsportvereniging van Nederland die via Sportvisserij Nederland aangesloten is bij NOC*NSF (qua omvang de tweede sportbond van Nederland).

De AHV draait op vrijwilligers en is zeer relevant voor de Amsterdamse samenleving. De vereniging levert met boa’s van Sportvisserij MidWest Nederland en haar elf vrijwillige controleurs een bijdrage aan de controle en handhaving. Een speerpunt van de vereniging is de zorg voor de vis en de natuur. De AHV beschikt over veel kennis over de visstand en de waterkwaliteit en zet die kennis graag in wanneer onder meer met de gemeente Amsterdam wordt samengewerkt. Al sinds 1994 maakt deze vereniging visstandbeheerplannen (VBP) voor de gehuurde wateren en inmiddels wordt met een systeemgerichte aanpak gewerkt: de AHV kent een VBP boezemwateren en diepe wateren, een VBP stadsparken en in de loop van dit jaar zal al het water in Amsterdam beschreven zijn door toevoeging van het deel over de stadspolders. De vereniging werkt verder samen met de gemeente om de aal terug te krijgen in de Amsterdamse wateren (Aalreservaat Sloterplas) en redt vissen in nood. Doordat sportvissers de ogen en oren aan de waterkant zijn, is de AHV meestal de eerste die in kan grijpen. Voor grotere reddingsoperaties werkt de AHV o.a. samen met de dierenambulance Amsterdam/De Ronde Venen. Verder wordt samengewerkt met de provincie Noord-Holland, Waternet, de Amstel Gooi- en Vechtstreek, het Amsterdamse Bos, de Boswachterij en RAVON. Instanties die ook genoemd worden in de reactie van het College van B&W.

Daarnaast zijn haar leden gehouden aan de volgende regels: het verbod op het gebruik van een leefnet en het verplichte gebruik van een onthaakmat, een schepnet en de onthaak- en kniptang. Bij het niet-naleven van de vergunningsvoorwaarden beschikt de AHV als enige vereniging over een Commissie van Overtredingen en een Commissie van Beroep.

Verder is de AHV er niet alleen voor haar leden, maar worden ook VISlessen op scholen (erkende lessen natuureducatie) en clinics georganiseerd, wordt Samen VISsen met senioren georganiseerd en zijn voor 2023 uitnodigingen verstuurd naar zorginstellingen voor mensen met een lichamelijke en verstandelijke beperking. Verder wordt met VANG5 haar eigen rommel en die van anderen opgeruimd en wordt momenteel een pilot loodvrij vissen met de provincie Noord-Holland gedraaid. Het gaat dus goed met deze actieve vereniging. De AHV heeft echter nog wel een wens en dat is een eigen verenigingsgebouw met een capaciteit voor 80-100 personen op het watersporteiland aan de Sloterplas. Voor haar een bekende plek, want hier heeft de vereniging al een kleine accommodatie, en er wordt hier gevist en het Aalreservaat is ook hier. Een groter verenigingsgebouw moet worden gezien als een ontmoetingsplaats voor iedereen en niet alleen voor leden van de hengelsportvereniging. Op die manier draagt de vereniging bij aan het sociaal en maatschappelijk verbinden van mensen in de omgeving. Reeds vanaf 2018 is de AHV met de gemeente hierover in gesprek, maar geen steek mee opgeschoten, nu telkens weer een nieuwe stadsmeer Sloterplas manager wordt aangesteld en de bestemmingsplannen wederom zijn gewijzigd. Hoe anders is dit met het theater de Meervaart.

Dan volgt nu de inhoudelijke behandeling van het initiatiefvoorstel van de Partij voor de Dieren. Juridisch kader In het initiatiefvoorstel ‘Amsterdam veilige haven voor vissen’ worden diverse juridische fouten gemaakt. Zo wordt er verwezen naar § 1.3. Beschermingsmaatregelen algemeen, artikel 1.11.11. Men ‘vergeet’ er echter bij te vermelden dat in artikel 1.11.3 uitdrukkelijk het volgende staat vermeld: ”Het eerste lid is niet van toepassing op handelen of nalaten in overeenstemming met het bij of krachtens deze wet of de Visserijwet 1963 bepaalde”. En dat is nu net de wet binnen welke de sportvisserij opereert. Dit is een eerste voorbeeld van het doelbewust uit de context trekken van een stuk tekst met als doel om de lezer op een dwaalspoor te zetten. Voorts is de Wet dieren niet van toepassing op in het wild levende vissen, tot het moment van daadwerkelijke vangst. Het vangen van de vis valt daarom niet onder dit regime, eventuele handelingen die daarna met de vis worden uitgevoerd wel. Die handelingen dienen te voldoen aan de gedragscodes. Het resterende wettelijke kader waarbinnen de sportvisserij opereert ziet er als volgt uit. Sportvissen is een wettelijk verankerde activiteit, die (onder anderen) gereguleerd wordt in de Visserijwet 1963, waarbij aan de sportvisserij (in brede zin) als organisatie een rol is toebedeeld in het kader van controle en handhaving.

Sportvisserij Nederland en haar leden financieren en faciliteren de inzet van ca. 100 Boa’s en ruim 1.500 controleurs (waarvan dus elf van de AHV). De controleurs worden opgeleid door Sportvisserij Nederland. Zij vormen een belangrijk onderdeel in de veiligheidsketen, vooral in de buitengebieden waar de politie vanwege capaciteitsproblemen 1 Zie bijlage 1 voor de volledige tekst van § 1.3. Beschermingsmaatregelen algemeen, artikel 1.11.

nauwelijks komt. SVN geeft ook cursussen aan de politie en boa’s van gemeenten en andere overheden, zodat ook zij meer gaan controleren. De AHV heeft in de afgelopen drie jaar het aantal controles fors opgevoerd en voert bij constatering van overtredingen een stringent beleid. Ondanks het feit dat door Covid-19 enorm veel meer mensen zijn gaan vissen, heeft dit niet geresulteerd in een groter aantal overtredingen. Het actieve AHV-controlebeleid is hier debet aan. De Visserijwet, de Wet Dieren en de Wet Natuurbescherming hebben geresulteerd in regelgeving en gedragscodes2 waar sportvissers aan gehouden zijn, over worden geïnformeerd en waar controle en handhaving actief op worden ingezet. Ook de Raad voor Dierenaangelegenheden heeft in 20183 de hengelsport als sector uitgebreid behandeld en concludeert dat dierenwelzijn goed geborgd is. De AHV opereert dus volledig binnen de door de wet gestelde kaders. Tot slot stelt de PvdD “Afgezien van de wettelijke verplichtingen op het gebied van dierenwelzijn en natuurbescherming waar de gemeente Amsterdam aan moet voldoen, …”. Die wettelijke verplichtingen zijn er niet. Hierdoor wordt er geen juridische onderbouwing gegeven voor de beëindiging van de door de Partij voor de Dieren genoemde ‘pachtcontracten’.

Wetenschappelijke argumenten over pijnbeleving bij vissen De PvdD beweert vervolgens: “Een van de belangrijkste twistappels als het gaat om de pijnbeleving bij vissen was de aanwezigheid van zogenoemde nociceptoren (of vergelijkbare pijnreceptoren)” en gaat verder door te stellen dat Dr. Lynne Sneddon heeft aangetoond dat ook andere vissoorten over nociceptoren beschikken. Alleen het hebben van nociceptoren (en bijbehorend zenuwstelsel) geeft echter geen garantie voor het lijden aan pijn. Een belangrijk aspect is het bewust emotioneel beleven van de signalen. Volgens de International Association for the Study of Pain (IASP) wordt pijn gedefinieerd als ‘een onplezierige sensorische en emotionele gewaarwording die verband houdt met, of lijkt op een ervaring die verband houdt met, daadwerkelijke of potentiële weefselschade’4. Pijn is dus subjectief. Het feit dat andere dieren ook nociceptoren hebben, staat niet ter discussie, maar de relevantie hiervan voor de bredere betekenis van dierenwelzijn wel! Het is belangrijk om te noteren dat nociceptoren breed verspreid door het dierenrijk voorkomen. Van wormen, weekdieren en insecten tot vissen en mensen aan toe. Over bewust emotionele gewaarwording, een vereiste voor lijden, is er echter geen wetenschappelijke consensus. Een gevangen vis ervaart eventueel voor korte tijd ongerief en/of stress.

Onderzoek wijst uit dat het gedrag van vissen na vangst slechts tijdelijk afwijkt en geen langdurige negatieve effecten op hun natuurlijke gedrag te zien geeft. De inbreuk op hun welzijn is dan ook beperkt gelet op de gehanteerde definitie. Het diergeneeskundige welzijnsconcept definieert dierenwelzijn dan ook als volgt: “Een individueel dier verkeert in een staat van welzijn als het in staat is zich actief aan te 2 https://www.sportvisserijnederland.nl/vispas/visserijwet-en-regels/binnenwater/gedragscode-sportvisserij.html.

3 https://www.rda.nl/publicaties/zienswijzen/2018/03/07/welzijn-van-vissen-verdient-meer-aandacht-van-overheid-en-andere-betrokken-

partijen. 4 “An unpleasant sensory and emotional experience associated with, or resembling that associated with, actual or potential tissue damage.” (https://www.iasp-pain.org/resources/terminology/).

passen aan zijn levensomstandigheden en daarmee een toestand te bereiken die het individu als positief ervaart.”5 Verder stelt de PvdD dat Sneddon in april 2021 heeft beweerd dat de wetenschap in de laatste jaren definitief heeft aangetoond dat vissen pijn lijden. Dat laatste schrijft ze dus niet! Ze stelt dat overeenkomsten in nociceptie en gedrag suggereren dat er een vorm van pijnbeleving is bij vissen die gedrag kan sturen, maar dat impliceert niet automatisch de aanwezigheid van emotionele gewaarwording en een subjectieve component in die ervaring. De volgende tekst van Dr. Sneddon in haar artikel uit 20216 benadrukt juist de verschillen tussen mensen en dieren: “Human pain is oftenreferred to when considering pain in animals, but this is flawed thinking in many ways as the nociceptive and pain system will be shaped quite differently in animals which have had a different ecological and evolutionary history”. Ook de Nijmeegse hoogleraar Gert Flik komt tot de conclusie dat vissen en mensen verschillen en stelt dat “vissen pijn en stress in ieder geval anders interpreteren dan mensen dit doen en vooral reflexmatig reageren op pijn(stress)prikkels”.7 De PvdD suggereert dat octopussen emotionele pijn ervaren.

Dit is onjuist: Emotionele pijnervaring is niet aangetoond, alleen aangenomen door deze onderzoekers op basis van gedragsveranderingen in een experiment vergelijkbaar met wat Sneddon tien jaar eerder bij vissen heeft gedaan. Neurobioloog Robyn Crook van San Francisco State University haalt vervolgens haar eigen bewering onderuit door te stellen: “Even in the absence of proof on conscious awareness or sentience in cephalopods, it remains clear that the responses demonstrated by octopuses in this study are so similar to those that would be expressed by mammals experiencing pain, that a reasonable, cautionary argument can be made that internal state of these disparate species is likely also similar”. Er is dus geen bewijs, slechts een aanname! Deze argumentatie op basis van beperkte analogie is precies het probleem waar we tegen aanlopen en waarom er legio andere onderzoekers zijn die wel bewijs vinden voor nociceptie, maar niet voor pijn.8 Deze wijze van extrapoleren is incorrect, speculatief en is zelfs onwetenschappelijk te noemen. Octopussen zijn bovendien geen vissen maar weekdieren. De spreekwoordelijke appels en peren vertonen meer overeenkomsten dan vissen en octopussen.

De PvdD stelt verder dat er “wetenschappelijke consensus bestaat over de vragen of vissen nociceptoren hebben (ja), pijnstilling meetbaar effect heeft op vissen (ja), zij een zenuwstelsel hebben (ja) en de binnenkomende prikkels verwerkt worden in het vissenbrein (ja).” Hier is duidelijk sprake van suggestieve beeldvorming op basis van beperkte informatie. Waar hier namelijk aan voorbij wordt gegaan is dat deze kenmerken, zoals eerder gemeld, niet garant staan voor bewust

5 Bron: https://www.uu.nl/organisatie/faculteit-diergeneeskunde/dierenwelzijn. 6 Sneddon, LU. (2019), Evolution of nociception and pain: evidence from fish models, https://doi.org/10.1098/rstb.2019.0290.

7 Bron: https://www.sportvisserijnederland.nl/actueel/nieuws/21166/vissen-zijn-geen-mensen-onderzoek-naar-stress-en-pijn-bij-

vissen.html. 8 Adamo 2018; Derbyshire 2016; Favela 2017; Gamez 2018; Gerlai 2017;Gutfreund 2017; Portavella et al. 2004; Rose et al. 2014; Stauffer 2017; Key 2015, 2016; Key and Brown2018.

lijden aan pijn. Over dit laatste bestaat geen wetenschappelijke consensus. Aan de ene zijde staan wetenschappers die pijn koppelen aan een bewust emotionele belevening, zoals gedefinieerd door de IASP (Rose, Key, Brown, Diggles), en aan de andere zijde staat een groep wetenschappers die door de onmeetbaarheid van bewuste ervaring van emoties alternatieve benaderingen van pijnbeleving zijn gaan gebruiken (Sneddon, Braithwaith, Broom en Halper). Suggestief taalgebruik van en het doelbewust verdraaien van de waarheid door de PvdD??? Ten slotte maakt de AHV bezwaar tegen het voortdurende gebruik van suggestief taalgebruik door de PvdD. Voortdurend worden termen als “onderwaterjacht zonder redelijk doel” (p. 2) en “onnodig lijden” (p. 4) gebruikt. Bovendien wordt door middel van anekdotisch materiaal de suggestie gewekt dat sportvissers, en alleen sportvissers verantwoordelijk zijn voor ALLE rommel in en om het water waardoor vissen, watervogels en andere dieren massaal (dodelijk) gewond raken. Sportvissers zijn namelijk de enigen die zich bekommeren om het welzijn van dieren onder water en sportvissers zijn, zoals eerder al aangegeven, gehouden aan de gedragscode. De gehele sportvisserij zet zich in voor VANG5 en ruimt hierdoor ook rotzooi van anderen op.

De AHV durft de stelling aan dat het overgrote deel van alle rommel in en om het water NIET afkomstig is van sportvissers en dat diersterfte in en om het water in overgrote mate wordt veroorzaakt door oorzaken die niet gerelateerd zijn aan sportvissen. En anders ziet de AHV wij daarvan graag de onderbouwing tegemoet. Het beeld dat wordt geschetst door de Partij voor de Dieren van de ruim 15.000 leden van de AHV en de jaarlijks vermoedelijk meer dan 40.000 vissers die in de Amsterdamse wateren komen vissen is een karikatuur. De reactie van het College van B&W op het initiatiefvoorstel ‘Amsterdam veilige haven voor vissen’ zegt wat dat betreft genoeg. Het suggestieve taalgebruik door de PvdD heeft als kennelijk doel om de ongeïnformeerde Nederlander mee te krijgen in hun doel om sportvissen te verbieden. Door selectief juridische en wetenschappelijke argumenten uit hun context op te sommen hoopt de PvdD een overtuigend onderbouwd verhaal te vertellen. Hierboven is al een aantal voorbeelden van gegeven. Een voorbeeld van het feit dat de PvdD alle mogelijkheden aangrijpt om de AHV als een onbetrouwbare partner neer te zetten is het volgende. Op 1 september 2022 stelde de PvdD vragen9 bij de Evaluatie Agenda Dieren10.

De vragen werden gesteld door enkele delen van zinnen aan te halen van pagina 21, daarmee de suggestie wekkend dat de AHV, nota bene een organisatie die draait op Amsterdammers die zich vrijwillig inzetten(!!), zich niet hield aan gemaakte afspraken en dus een onbetrouwbare samenwerkingspartner is. Het antwoord op deze vraag staat op diezelfde pagina 21! Het College van B&W heeft in haar schriftelijke reactie op de vragen11 aangegeven dat er met de AHV goed is samen te werken, dat de 9 Schriftelijke vragen PvdD Evaluatie Agenda Een Diervriendelijk Amsterdam.

10 Evaluatie Agenda Dieren Een Diervriendelijk Amsterdam. Zie bijlage 2 voor de volledige tekst van 2.2.2 Sportvisserij uit de Evaluatie

Agenda Dieren, Een diervriendelijk Amsterdam. 11 Beantwoording schriftelijke vragen Evaluatie Agenda Een Diervriendelijk Amsterdam.

samenwerking geïntensiveerd is en dat de AHV zelfs nieuwe initiatieven ontplooit die een bijdrage leveren aan het vergroten van het welzijn van vissen (zoals de pilot Loodvrij en het Aalreservaat Sloterplas). Wij kunnen dit niet anders interpreteren dan dat de PvdD willens en wetens een loopje neemt met de waarheid om de AHV doelbewust schade te berokkenen. Gelet op het bovenstaande komt de AHV over het initiatiefvoorstel ‘Amsterdam veilige haven voor vissen’ tot de volgende conclusies: 1. Van de juridische argumenten om sportvissen te verbieden blijft niets over. De sportvisserij opereert al jaren binnen duidelijke wettelijke kaders en de Raad voor Dierenaangelegenheden heeft aangegeven dat dit systeem, waarbij een belangrijke rol voor controle en handhaving al decennialang is verlegd naar de sportvisserij, prima functioneert. Daar komt nog bij dat de sportvissers gehouden zijn aan een internationaal ontwikkelde gedragscode. 2. Van de wetenschappelijke argumenten om sportvissen te verbieden blijft ook niets over. De wetenschap is verdeeld over pijnbeleving bij vissen. In het initiatiefvoorstel wordt enorm gespeculeerd en geïnterpreteerd bij gebrek aan wetenschappelijk bewijs (bijvoorbeeld dat vissen worden vergeleken met octopussen). 3.

Het speculeren en onterecht extrapoleren wat in het initiatiefvoorstel wordt gedaan, past kennelijk bij een handelwijze van de PvdD waarbij de sportvisserij wordt weggezet als onderwaterjacht en iedere sportvisser wordt gezien als een dierenmishandelaar. Teksten worden doelbewust uit hun context getrokken met als enige doel om de sportvisserij schade toe te brengen. Deze vorm van framing keurt de AHV ten stelligste af! 4. De sportvisserij levert een grote bijdrage aan de Amsterdamse samenleving en deze bijdrage is goed voor een veelvoud van de leden van de AHV. De AHV speelt een belangrijke rol in de Controle & Handhaving, het is een officiële bij NOC*NSF aangesloten tak van sport en de AHV organiseert activiteiten voor speciale doelgroepen. Verder draagt de hengelsport bij aan de economie van deze stad (van toeleveranciers, horeca tot verblijven etc. Het is goed voor ons mooie Amsterdam en haar inwoners, de kwaliteit van de Amsterdamse wateren en de visstand in Amsterdam. De hengelsport draagt bij aan sociale cohesie en solidariteit en dat zijn immers principes van een empowerende inclusieve Amsterdamse samenleving. Tot slot kan worden vastgesteld dat de Gemeente Amsterdam en de AHV altijd een goede en transparante samenwerking hebben gehad en dat zal de AHV ook steeds na blijven streven.

“Zonder sportvisserij zijn de vissen in Amsterdam slechter af behoeft geen nader betoog” Met vriendelijke groet, Het bestuur van de Amsterdamse Hengelsport Vereniging

Bijlage 1 Wet natuurbescherming Artikel 1.1112 1 Eenieder neemt voldoende zorg in acht voor Natura 2000-gebieden, bijzondere nationale natuurgebieden en voor in het wild levende dieren en planten en hun directe leefomgeving. 2 De zorg, bedoeld in het eerste lid, houdt in elk geval in dat eenieder die weet of redelijkerwijs kan vermoeden dat door zijn handelen of nalaten nadelige gevolgen kunnen worden veroorzaakt voor een Natura 2000-gebied, een bijzonder nationaal natuurgebied of voor in het wild levende dieren en planten: a.

dergelijke handelingen achterwege laat, dan wel,

b.

indien dat achterwege laten redelijkerwijs niet kan worden gevergd, de noodzakelijke maatregelen treft om die gevolgen te voorkomen, of

c.

voor zover die gevolgen niet kunnen worden voorkomen, deze zoveel mogelijk beperkt of ongedaan maakt.

3 Het eerste lid is niet van toepassing op handelen of nalaten in overeenstemming met het bij of krachtens deze wet of de Visserijwet 1963 bepaalde.

12 https://wetten.overheid.nl/BWBR0037552/2021-07-01#Hoofdstuk1.

Bijlage 2 Evaluatie Agenda Dieren, Een diervriendelijk Amsterdam 2.2 Dieren voor sport, ontspanning en recreatie 2.2.2. Sportvisserij Bijdrage aan doelstelling Het doel is bijdragen aan subdoel 2 en 3: “De natuurlijke leefomgeving van (vrijlevende) dieren verbeteren (2)”; “De voorwaarden voor het verantwoord houden van dieren worden nageleefd (3).” In de samenwerking met de Amsterdamse Hengelsportvereniging zijn afspraken gemaakt over verantwoord vissen, houden en beheer van populaties. Voortgang acties De ambitie is: “In diervriendelijk Amsterdam wordt alleen gevist conform de gedragscode van Sportvisserij Nederland.” Er is in 2017 met de Amsterdamse Hengelsport Vereniging (AHV) een pachtovereenkomst voor de gehele gemeente (m.u.v. één locatie, namelijk de Bosbaan) overeengekomen. In deze overeenkomst zijn afspraken gemaakt over het gemeentelijk aanspreekpunt, een verantwoorde manier van vissen en inzet op de gehele populatie. Medio 2021 is de pachtovereenkomst geëvalueerd over de voortgang. Met name op de (doorlopende) actie ‘inzet op de vispopulaties’ liggen er kansen voor het versterken van de monitoring. Zo is de AHV niet altijd in de gelegenheid geweest om alle afspraken over het aanleveren van de visstand beheerplannen en de jaarlijkse rapportage na te komen. Hierover heeft de wethouder Dierenwelzijn formeel zijn zorgen over geuit richting AHV.

De AHV geeft aan dat veldinventarisaties wegens covid-19 niet mogelijk waren en dat dit bij versoepelingen kan worden opgepakt. De AHV heeft hierbij een voorstel gedaan om de visstandbeheerplannen efficiënter in te richten en verwacht dat het aanleveren van de visstand beheerplannen voor alle gepachte wateren zal lukken binnen de duur van de overeenkomst. Toepassing van uitgangspunten • Meer ruimte voor natuurlijk gedrag van de dieren • Meer balans tussen menselijke belangen en biodiversiteit • Dierenwelzijn wordt vaker als belang meegewogen • De gemeentelijke organisatie Amsterdam geeft op steeds meer gebieden het goede diervriendelijke voorbeeld • We werken met meer partners samen • De samenwerkingsrelaties zijn versterkt

Samenwerking intern & extern Samenwerking vindt plaats met team Sport en Bos, Waternet, ecologie en de AHV. Er is geregeld contact in zowel de jaarlijkse overleggen als nodige extra overleggen. De samenwerking met interne collega’s, waternet en de AHV verloopt goed en er zijn korte lijnen. Specifiek voor de samenwerking met AHV is gebleken dat de AHV afspraken niet altijd tijdig nakomt. Met het voorstel van de AHV om de beheerplannen efficiënter aan te leveren is er vertrouwen dat deze samenwerking wordt versterkt. Portefeuillehouder Wethouder Dierenwelzijn

Bevoegdheden Ontbinding pachtovereenkomst Risico’s De druk op het water lijkt te zijn toegenomen door recreatie en gemeentelijke opgaven zoals klimaatadaptatie en gebiedsontwikkelingen. Denk aan druk als gevolg van afval, overlast, beweging, trillingen en geluid. Vooralsnog is de aard en omvang van deze druk op de dieren in het water en de ecologie rondom de oevers nog niet in beeld. Wel weten we dat een redelijk deel van de vervoerde en opgevangen dieren, waterdieren zijn. Bovenal zijn er signalen dat recreatie en werkzaamheden de ecologische structuren kunnen beïnvloeden. Op basis van een analyse kunnen waar nodig passende afspraken met waterpartners worden gemaakt. Kansen voor vervolg Daar waar het huidige beleid zich richt op het welzijn van beviste vissen, ligt er vanuit partners en intern een wens om de focus te verbreden naar een visie op het welzijn van alle waterdieren. Budget N.v.t. Conclusie Het vormen van één pachtovereenkomst is nagenoeg volledig afgerond, 13 van de 14 verenigingen zijn aan de huidige overeenkomst aangesloten. Het gemeentelijk aanspreekpunt is ingericht en deze voert regie op de overeenkomst. De actie over de inzet op de hele vispopulatie is een doorlopende actie geworden, de populaties dienen periodiek te worden bijhouden.

Bron: Evaluatie Agenda Dieren, Een diervriendelijk Amsterdam, 1 november 2021 (College Burgemeester en Wethouders: 16 november 2021, Commissie Wonen en Bouwen: 15 december 2021), Gemeente Amsterdam, Ruimte en Duurzaamheid, p. 21 en 22.

De AHV; Voor Onze Stad en Voor Elkaar Op zaterdag 24 juni 2023 organiseerde de AHV een jeugdvisdag aan de Amsterdamse Amstel voor ruim 60 deelnemers. Een dag die in het teken stond van verantwoord vissen en bovendien de bewustwording van de directe leefomgeving. Het overtrof mijn verwachtingen en die van meer dan 30 andere vrijwilligers toen zelfs ouders zeiden: “Dit is leuker dan een dagje Efteling, en bovendien geheel kosteloos." Niet alleen dit soort toegankelijke en educatieve dagen in een tijd waarin alle dagjes uit steeds duurder worden, maar ook de passie van ruim 14.000 leden dreigt met het nieuwe initiatiefsvoorstel van de PVDD in het Amsterdamse water te vallen. De AHV en de daarbinnen vallende jeugdcommissie is het niet met dit initiatiefvoorstel eens en is van mening dat de hengelsport in Amsterdam bijdraagt aan een positieve mentale gesteldheid onder met name jongeren en tevens de bewustwording en verbetering van de leefomgeving. Vissen brengt meer dan alleen plezier. Onderzoek van de Curtin University of Technology heeft aangetoond dat recreatief sportvissen kan bijdragen aan het voorkomen van mentale en fysieke gedragsproblemen bij met name jongeren [1]. We leven in een tijd waarin het aantal jongeren met mentale problemen nog nooit zo hoog is geweest.

Jongeren ervaren stress door school of studie, worden belast met verschillende maatschappelijke vraagstukken en het water staat ze onderhand aan de lippen als het gaat om het klimaatvraagstuk. [2] Juist deze groep heeft de hengelsport nodig om laagdrempelig en dicht bij huis tot rust te komen om zo de mentale gezondheid te kunnen waarborgen. Meerdere gezonde individuen vormen immers een gezond Amsterdam. Daarnaast draagt de AHV op een toegankelijke manier bij aan bewustwording van de directe leefomgeving. Zo’n 40% van alle jongeren komt minder dan 1 uur per dag naar buiten voor recreatieve doeleinden. [3] Hun wereld speelt zich vaak af in hun broekzak, en ze zijn zich vaak niet bewust van wat er rond, op en in de sloot of gracht voor hun eigen deur afspeelt. Een reden om buiten te zijn, is er vaak niet, maar juist de hengelsport is een reden waarvoor je geen hoge contributie hoeft te betalen of je moet houden aan vaste tijden om toch die stap naar buiten te zetten. Buiten het feit dat buiten zijn gezond is, leert sportvissen je anders en bewust naar de wereld kijken. Een voorbeeld waaruit dit blijkt zijn de vislessen die de AHV meermaals op basisscholen verzorgd.

Na een spoedcursus biologie en praktische visles over verantwoord omgaan met vangsten is de sloot achter de school na een middag voorgoed veranderd in dat stukje natuur waar zoveel onderwater gebeurt en waar we zo zorgvuldig mee om moeten gaan. Het lijkt alsof zwerfafval niet bestaat, en dit geld voor menig hengelsporter of vrijwilliger die vaak de troep van een ander opruimt om zo onze ecosystemen op orde te houden. De AHV draagt zo bij aan een bewuste en gezonde stad, met oog voor natuur en leefomgeving. De AHV is het dan ook niet eens met het initiatiefvoorstel, omdat de hengelsport bewezen bijdraagt aan de mentale gesteldheid van met name jongeren in een tijd waarin dit het meest nodig is. Daarnaast draagt sportvissen bij aan het bewust worden van de eigen leefomgeving. Wie de hengelsport heeft, heeft de toekomst van een gezond Amsterdam. “Zorg goed voor onze stad, en voor elkaar.” Juist dat heeft de AHV te bieden.

Bronnen [1] McManus, A. (2011). Identifying the health and well-being benefits of recreational fishing. http://hdl.handle.net/20.500.11937/27359

[2] Van Der Meijs, F. (2023, June 27). Mentale problemen Nederlandse jongeren onverminderd hoog. Trimbos-instituut. https://www.trimbos.nl/actueel/nieuws/mentale-problemen-nederlandse-jongeren-onv erminderd-hoog/

[3] Beton, J. (2022, July 1). Jantje beton. Jantje Beton. https://jantjebeton.nl/pers/40-van-de-kinderen-speelt-minder-dan-1-uur-per-dag-buite n