Schriftelijke bijdrage GAG van Wetering inzake Horecabeleid

Geachte leden van de commissie, Graag maak ik gebruik van de mogelijkheid om via deze brief mijn zorgen te delen over de manier waarop het horecabeleid in Amsterdam, en specifiek in De Pijp en de Frans Halsbuurt, zich ontwikkelt en de directe gevolgen daarvan voor bewoners. De afgelopen jaren is de balans tussen levendigheid en leefbaarheid in De Pijp zoekgeraakt. De drukte is toegenomen, de Noord/Zuidlijn zorgt voor meer bezoekers, pleinen en straten zijn grotendeels in beslag genomen door terrassen. Iedere beschikbare vierkante meter wordt benut voor horeca, waarbij de belangen van bewoners ondergeschikt lijken geraakt. Mijn grootste zorg is dat geluidsoverlast in woningen, die de leefkwaliteit direct aantast, niet serieus wordt genomen. Bewoners accepteren drukte en levendigheid, maar de overlast van een terras dat uitloopt tot na sluitingstijd, glasgerinkel, geschreeuw, drugsgebruik en wildplassen, is onhoudbaar geworden. In mijn straat, de Quellijnstraat, is dit sinds de komst en uitbreiding van Café Arie structureel. De situatie is verergerd door de winterterrassen en de pilot met verruimde openingstijden. Meldingen maken blijkt zinloos. Uit correspondentie met de gemeente blijkt dat er geen wettelijke basis is om te handhaven op stemgeluid en geschreeuw. Daarmee rest bewoners niets anders dan te blijven leven met overlast of te vertrekken uit hun buurt.

Dit staat haaks op de belofte van een leefbare stad waarin ruimte is voor iedereen. De herinrichting van de straat, bedoeld voor voetgangers en spelende kinderen (en zonder auto's), heeft in de praktijk geleid tot een akoestische versterking van horeca-overlast. Er is structureel geen balans meer. Het lijkt alsof bewoners niet langer welkom zijn in hun eigen straat. En waar moet men de fiets nog parkeren als alles al vol is? Drukte hoort bij een stad, dat begrijpt iedereen. Maar als bewoners in hun eigen huis geen normaal geluidsniveau meer hebben en het stadsbestuur tegelijkertijd blijft inzetten op meer horeca en ruimere openingstijden, dan is de leefbaarheid niet alleen in gevaar, dan is die in feite al opgegeven. Ik vraag u daarom dringend om deze signalen serieus te nemen en in het horecabeleid duidelijke grenzen te stellen aan geluidsbelasting en terrassen in woonstraten. Dit is geen incident, geen momentopname, maar een patroon dat zich voltrekt in de hele stad. De vraag is niet of bewoners drukte accepteren, maar of het stadsbestuur bereid is om grenzen te stellen waar die bereikt zijn. En die grens is hier ruimschoots gepasseerd.

Ik hoop dat u bij de bespreking van het horecabeleid prioriteit wil geven aan bescherming van bewoners tegen structurele geluidsoverlast, het kritisch beoordelen van terrassen in dichtbebouwde woonstraten en het stoppen met pilots en verruimingen waar de draagkracht van een buurt al ver is overschreden. Levendigheid is waardevol, maar niet als het ten koste gaat van het recht om normaal te kunnen wonen. Ik hoor graag wat er met mijn brief gebeurt. Dank voor uw aandacht. Met vriendelijke groet, GAG van Wetering