Schriftelijke bijdrage G. Cristofaro inzake daklozenproblematiek
Tekst van het document
Als bewoner van het Westerdok maak ik mij grote zorgen over de verslechterende daklozensituatie in onze buurt. Het voelt alsof de gemeente ervoor heeft gekozen dit probleem niet aan te pakken, maar het over te laten aan particuliere organisaties en bewoners. Wij voelen ons in de steek gelaten. De wijk is zichtbaar achteruitgegaan: menselijke uitwerpselen op straat, achtergelaten matrassen, dekens en afval, en geen effectieve schoonmaak ondanks herhaaldelijke meldingen. De belastingen en heffingen in Amsterdam, zeker hier, zijn erg hoog, maar zowel bewoners als de daklozen zelf krijgen geen passende ondersteuning. Wat begon met enkele individuen is inmiddels uitgegroeid tot wel vijftien mannen binnen een straal van 500 meter. Groepen van vier of vijf verzamelen zich op een georganiseerde, semi-permanente manier met meubels en spullen, waarbij er dag en nacht altijd iemand aanwezig is. Dit voelt intimiderend, vooral ’s avonds laat of ’s ochtends vroeg. Soms zijn de trottoirs volledig geblokkeerd, waardoor het onmogelijk is om met een kinderwagen of rolstoel langs te lopen. Een nog ernstiger probleem is het openlijk gebruik van harddrugs op straat en de zichtbare aanwezigheid van dealers in de buurt. Dit bedreigt zowel de veiligheid van bewoners als de gezondheid van de daklozen zelf.
Daarom vraag ik de gemeente dringend om binnen drie maanden een concreet actieplan te presenteren, met daarin: 1. Goede opvang en ondersteuning om het aantal mensen op straat te verminderen. 2. Dagelijkse schoonmaak en sanitaire voorzieningen in Westerdok, inclusief oplossingen voor menselijke uitwerpselen. 3. Sterkere aanwezigheid van hulpverlening en politie, om veiligheid te garanderen en drugsgebruik en -handel aan te pakken. 4. Beperking van concentraties van daklozen op één plek, om onveilige en ongezonde situaties te voorkomen.
Dit gaat om volksgezondheid, veiligheid en menselijke waardigheid – voor zowel bewoners als daklozen. Het probleem negeren maakt het alleen maar erger en uiteindelijk ook kostbaarder.