Raadsadres vergunning voor gebruik elektrische step door minder mobiele burgers

Fracties gemeente Amsterdam Via de fractie mailadressen Amsterdam, 22 januari 2022 Onderwerp: elektrische steps

Geachte fracties, Deze brief schrijf ik na lange aarzeling. U heeft het alien druk genoeg. Toch stuur ik deze nu, omdat ik: (1) recent weer heb ervaren hoe fijn het is om een step te gebruiken alsje minder mobiel bent en (2) bang ben dat u mogelijk een zienswijze over het hoofd ziet, en daarmee ongewild een groep burgers benadeeld die toch al minder mogelijkheden heeft. In het volgende. Onderwerp: vergunning gebruik elektrische step voor minder mobiele burgers. Eind vorig jaar las ik in de krant dat de Raad meende dat elektrische steps te veel nadelen had om toegelaten te worden in de stad. lk juichte dat toe, mede door de ervaringen in Singapore van ongeveer 5 jaar geleden. lk was daar op verzoek van de overheid van Singapore om mee te denken over hun digitate (innovatie)beleid. Een gespreksonderwerp was hoe of te komen van de overlast van de elektrische steps op trottoirs en wegen. Inmiddels worden in meer steden gebruikt, onder andere in Berlijn. Toen wij daar waren was de nnogelijkheid tot groter verkeersrisico en/of overlast evident in het verkeer en op de stoep. In Berlijn (en diverse steden in Spanje) ondervond ik echter ook het gemak ervan voor minder mobiele mensen. Sinds ik enkele jaren geleden een ongeluk kreeg kan ik niet lang lopen zonder pijn. TerwijI het risico op grotere schade en lagere mobiliteit dan toeneemt.

Dankzij de step kon ik toch samen met mijn (gezonde) vrouw !anger op stap. lk werd weer goed mobiel. Dat brengt mij op mijn suggestie. Onderzoek de mogelijkheid om steps toe te staan aan burgers die een door leeftijd, operatie of ongeluk verlaagde mobiliteit hebben, nog wel (enigszins) kunnen lopen en verder gezond. Dat zou onderschreven moeten worden door een verklaring van by de huisarts. Geef deze mensen een vergunning voor het gebruik van een step. Laat ze daar desnoods een (klein) bedrag voor betalen. En trek de vergunning in wanneer de door hen gebruikte step voor overlast of hinder zorgt, hetzij door riskant gedrag of door verkeerd wegzetten/opruimen van de step. Een step is desgewenst betrekkelijk eenvoudig digitaal te volgen, net als een fiets. Mocht je dat vanwege privacy niet willen, laat dan de step voorzien van een numnnerplaat zodat mensen eenvoudig kunnen identificeren welke step voor overlast zorgt. Waarom geen fiets? Met de step kom je ook in winkelcentra en in voor verkeer afgesloten straten. Je bent meer flexibel en veroorzaakt minder hinder voor lopende mensen (mits voorzichtig) dan met een fiets, rollator of scootmobiel. Een step is aanzienlijk kleiner en lichter. En daardoor makkelijker hanteerbaar, ook alsje driehoog-achter woont in een buurt waar criminelen regelmatig afkomen op onder andere auto's en fietsen.

Natuurlijk, het verlenen van een vergunning kost geld. Handhavers zijn er al. Niet genoeg wellicht, maar dat heeft andere oorzaken. Dat geld voor de vergunningsbeoordeling is wellicht (groten)deels terug te halen door een bijdrage van degenen die deze aanvragen. Eventueel afhankelijk van inkomen, zij het op eenvoudige wijze door by vier tranches als bijvoorbeeld: (1) geen bijdrage (tot armoedegrens); 5o euro per jaar (armoedegrens <> modaal), soo euro per jaar (modaal<>zmaal modaal); 30o euro per jaar (>2maal modaal). Zo een indeling houdt het overzichtelijk, faciliteert mensen die het vanwege hun inkomen waarschijnlijk het hardste

1

nodig hebben en houdt de administratiekosten in de hand. TerwijI een dergelijke voorziening mogelijk ook mensen helpt om langer op zichzelf te blijven wonen en minder snel een bijdrage te vragen voor andere reeds mogelijke mobiliteitsvoorzieningen als rollator en scootmobiel. Tenslotte: 1. in steden van Spanje, by Granada en Valencia, is een helm verplicht op een step. Hun ervaring is wenselijk om mee te nemen bij het onderzoek, evenals Berlijn. 2.

het is denkbaar de steps te voorzien van een snelheidsbegrenzer. Voor deze groep gaat het immers niet om snelheid, wel om samen met anderen weer meer mobiel te kunnen zijn.

3.

het is mogelijk om burgers te verplichten zelf een step te kopen. Mogelijk sluit u dan een deel van de mensen uit, die niet over het geld beschikken om dat te doen. a. Het is ook mogelijk dat de gemeente een bedrijf vraagt te zorgen voor voldoende distributiepunten, eventueel als aanvulling op bestaande of geplande mobiliteitshubs in Amsterdam. Als het bedrijf dan de mogelijkheid biedt aan burgers om tegen een vergoeding een eigen step in hun distributiepunten te plaatsen, mits bij hen gekocht of passend bij door hen gestelde eisen, is de cirkel rond. Dan is er een situatie met een zo groot mogelijke flexibiliteit en een zo laag mogelijke kans op hinder. En mobiliteit voor mensen die anders niet meer zo goed uit de voeten kunnen. b. Ook mogelijk: laat het bedrijf de vergunning toekennen op basis van door gemeente vastgestelde criteria met een jaarlijkse steekproefsgewijze controle. En verplicht gebruik van de steps van dat bedrijf. Dan kunnen alle kosten verrekend worden in de kosten voor het gebruik van de steps. Omdat dit alles digitaal wordt geregeld kunnen ook de eerder genoemde inkomensafhankelijke vier tranches gebruikt worden voor de vaststelling van tarieven. Laatste zouden moeten worden vastgesteld door de gemeente.

4.

het is verstandig om met een pilot te beginnen van 1-2 jaar. Evaluatie op onder andere hinder en gebruik. Daarna te bezien of uitbreiding wenselijk is met behulp van een bedrijf als hiervoor beschreven.

Natuurlijk, voorgaande is geen uitputtend onderzoek. Het is zelfs geen poging daartoe. Vandaar mijn suggestie om deze mogelijkheid te laten onderzoeken. lk hoop dat u hier de ruimte voor heeft. Hoogachtend,

2