Raadsadres Tekorten op de gemeentelijke begroting

Van: XXXXXXXXXXXXXXXX Verzonden: donderdag 20 februari 2025 11:24 Aan: Info gemeenteraad <info@gemeenteraad.amsterdam.nl> Onderwerp: De tekorten op de gemeentelijke begroting Onderwerp: De tekorten op de gemeentelijke begroting Geachte raad, De tekorten op de gemeentelijke begroting zijn een groot probleem. De wethouders en de raadsleden worstelen met de vraag hoe ze de eindjes nog aan elkaar kunnen knopen. Maar ook dat gaat zo moeizaam, dat pijnlijke bezuinigingen op noodzakelijke voorzieningen onontkoombaar zijn. En het wordt er ook niet beter op, gezien de politieke ontwikkelingen in Het Kabinet. Want de overheid - onze regering- schuift steeds meer zorgtaken af op de gemeente. Dit laatste zou niet zo erg zijn, als ze er ook gelijk het benodigde geld bij zouden leveren. Maar het tegenovergestelde is de politieke realiteit. Meer taken en bezuinigingen op het geld voor de gemeenten, is het credo van het kabinet. En daar is de gemeente dan weer zwaar de diepe van. Over die problematiek heb ik nagedacht hoe die doorbroken kan worden. De enige manier is, dat de overheid meer geld in de schatkist krijgt. Dit doet ze nu onder andere met een wanhoopsdaad door de btw te verhogen. Maar de BTW is al zo hoog en daar is ook elke burger weer de dupe van.

Om deze vicieuze cirkel - to the bottom - te doorbreken zou er een oplossing gevonden moeten worden waarin de schatkist van de overheid op peil blijft, zonder dat daar een burger een boterham minder voor hoeft te eten. Als dat lukt, heeft de overheid ook weer genoeg geld om de gemeente van genoeg geld te voorzien om hun verplichtingen tegenover haar burgers na te komen. Bovendien kunnen dan ook de voorgenomen btw-verhogingen achterwege blijven. Hoe de overheid aan voldoende geld kan komen zonder dat iemand daar een boterham minder voor hoeft te eten leest u in de bijlage Niet bezuinigen, maar wél genoeg geld in de schatkist. Mijn vraag aan u is: • lees dit voorstel eens aandachtig door • als u het met deze methode eens bent, wilt u dan het volgende doen a) mij dit laten weten b) de tweede kamer laten weten dat u wilt dat de kamer hier naar gaat handelen c) eventueel kunt u ook de regering hier rechtstreeks op aanspreken Met een vriendelijke groet XXXXXXXXXXXXXX

Onderwerp: Niet bezuinigen, maar wél genoeg geld in de schatkist. Niet bezuinigen maar wel genoeg geld in de Schatkist om alle verplichtingen die het rijk tegenover zijn burgers en de internationale verdragen heeft te kunnen bekostigen, is de heilige politieke graal. Die heilige politieke graal zouden politici dan ook dolgraag willen vinden. Zodat de samenleving leefbaar blijft en zonder rellen, opstootjes en stakingen het land te kunnen leiden. De manier dus waarbij het volk krijgt wat ze nodig hebben om op een fatsoenlijke manier te kunnen leven. Nu beweren veel politici dat ons land schatrijk is. We staan zelfs in de top 10 van rijkste landen ter wereld. Maar tegelijkertijd is er door de politiek een samenleving, gecreëerd waarbij de ene helft van de bevolking schatrijk is, maar de andere helft in (bittere) armoede leeft.

De Quote 500 toont aan, dat een zeer kleine Elite, 80% van al het geld bezit en dat 17 miljoen Nederlanders het met de resterende 20% moet doen. De bevolkingsopbouw qua vermogen is in deze drie categorieën verdeeld. • De eerste de Quote 500 en aanhang. = 0,5 % van de bevolking • De tweede de huizen bezitters ( de middenklasse) = 60 % van de bevolking • De derde de NOT have ( de arbeidersklasse) die het meeste geld voor de andere groepen verdienen. = 40 % van de bevolking

Want zonder deze derde categorie zou er ook geen rijkdom zijn. Maar zij moeten wel rond zien te komen van te weinig geld om fatsoenlijk te kunnen leven. Zij zijn de mensen die: • In huurhuizen leven. Huizen die klein zijn en waar vaak van alles mis mee is • Toeslagen ontvangen omdat hun loon te laag is om van rond te komen • Bij de voedselbanken aankloppen • Dakloos gemaakt worden en op straat gezet door huiseigenaren, omdat ze de huur niet kunnen betalen. Waarom is deze derde categorie er zo slecht aan toe ?

Dat is een ordinaire politieke keuze. De politieke Elite die zelf uit de tweede categorie komt, bedient vooral de eerste en tweede categorie. Want zeggen zij; in die categorie zitten de ondernemers die het geld moeten verdienen. Daar moeten we zuinig op zijn. En die gedachte maakt, dat de derde categorie er maar een beetje - als een soort noodzakelijk kwaad - bij hangt.

Dit is het liberale gedachten goed. Vrijheid om anderen uit te buiten en daarbij zelf geen strobreed in de weg gelegd worden ! Maar er zijn ook andere politici die er gelukkig een ander gedachtegoed op na houden, zoals:

• • •

De socialisten, die het belang van vooral de derde categorie verdedigen. De Christenen, voor wie dit liberalisme een gruwel is. Omdat dit lijn recht in gaat tegen alle Bijbelse geboden. Waarvan het bij iedereen bekende; “Hebt uw naaste lief als uzelf “. De humanisten, zij zijn voor een humane behandeling van alle mensen.

-1-

De tweede kamer; die bestaat uit mensen met een: • • • •

Liberaal gedachtegoed Sociaal gedachtegoed Christelijk gedachtegoed Humanistisch gedachtegoed

En uit hun midden wordt dan weer een aantal mensen gekozen die de regering vormen. Die dan vervolgens door die zelfdeTweede Kamer gecontroleerd wordt; wat het gevoerde regeringsbeleid betreft .

Waarom zijn de socialisten, de christenen en de humanisten in de Tweede Kamer dan zo blind, dat ze niet zien dat de regering – waar ze toezicht op moet houden - aan de verkeerde knoppen draaien om de Schatkist op peil te houden. En waarom zijn de liberalen zo verblind, dat ze niet zien dat ze met hun “Dagobert Duck” mentaliteit de samenleving om zeep helpen. En waarom snappen de liberalen niet, dat je al dat verzamelde geld op de bankrekeningen na je dood niet kunt meenemen naar de hemel en ook niet naar de hel. En dat dit geld pas tot zijn recht komt als je het niet voor jezelf houdt tijdens je leven, maar ten goede laat komen aan de samenleving. Zodat iedereen er profijt van heeft ! En als ze dit niet begrijpen van zichzelf - omdat ze verblind zijn door geld zucht en macht waarom stelt de politiek hier dan geen paal en perk aan. Want zij zijn er nu juist voor aangesteld om de samenleving in goede banen te leiden en daar ook toezicht op te houden. Zodat niet het ene deel van het volk alles bezit terwijl het andere deel zwaar gebrek lijdt.

Wat is nu de oplossing voor dit probleem ? Deze scheefgroei oplossen kan, door het bij hen die teveel hebben weg te halen en het te geven aan hen die te weinig hebben. Als je dit op een verstandige en voor iedereen acceptabele manier doet, is dit zo opgelost.

Daarmee gaat ook de wens van de Tweede Kamer in vervulling, namelijk het afschaffen van de toeslagen. Want deze toeslagen leveren veel onrecht op en kosten bakken met geld om ze uit te kunnen voeren.

Hoe doe je dit ? De politiek heeft een paar knoppen waar ze aan kunnen draaien. Als eerste een voorbeeld van de knop waar decennia lang aan gedraaid is en waardoor deze scheef groei zo kon ontstaan. De politiek heeft decennia lang aan de knop gedraaid waarbij geld uit de schatkist – in de vorm van o.a. subsidies – naar mensen en bedrijven ging, die dit helemaal NIET nodig hadden.

Want al die subsidie aan de rijken geven, gaat weer ten koste van de mensen die het moeten verdienen en dat zijn de mensen uit categorie 3. Zo creëer je door aan de verkeerde knoppen te draaien armoede, ellende en toeslagen voor mensen uit categorie 3

Aan welke knop kun je dan wel draaien om dit onrechte herstellen ? De kapitalistische samenleving bestaat uit deze twee componenten: -2-

1. Kapitaal 2. Arbeid Wie het kapitaal heeft, heeft de productiemiddelen - ook wel ondernemingen genoemd waar je geld mee kunt genereren. Maar om geld te kunnen genereren in een onderneming heb je wel arbeiders nodig. Arbeid, de massa die bij ondernemingen werkt om deze ondernemingen tot een succes te maken. Want zonder arbeiders kan een onderneming niet bestaan.

Dit laatst wordt - zo wie zo - door ondernemers te vaak vergeten. Want sinds er een kapitalistische wind waait van beurskoersen en winst maximalisatie, is het belang van arbeiders uit hun zicht verdwenen.

En het ergste van alles is, dat de politiek daar driftig aan meedoet. Dit door wetgeving te creëren die gunstig is voor de ondernemers maar ongunstig is voor de werknemers. Dit, terwijl de overheid er nu juist voor AL haar Burgers dient te zijn. En aangezien dat het gros van de bevolking in loondienst is of afhankelijk is van grote ondernemingen, zouden overheden ( politici ) een heel andere koers moeten varen !

Wat voor een koers ? Een rechtvaardige koers ! Hoe kan een overheid een rechtvaardige koers varen en toch de Schatkist op peil houden ?

We hebben al eerder geconstateerd, dat een kapitalistische samenleving draait op kapitaal ( de ondernemers ) en arbeid ( de werknemer en Vakmensen ) En omdat de arbeiders geld tekort komen en de ondernemers ( met name de beurs genoteerden ) geld genoeg bezitten, is de oplossing met deze constatering al gegeven. Hoe dit nu verantwoord in praktijk te brengen ? Een ondernemer moet winst maken vanwege de continuïteit van het bedrijf. Maar hij hoeft nu ook weer niet zoveel winst te maken, dat er pakhuizen met geld mee gevuld kunnen worden. Een winst van 10% is meer dan genoeg om de Continuïteit van het bedrijf veilig te stellen en daarmee de werkgelegenheid te waarborgen.

Het enige wat de overheid nu nog te doen heeft is, het afromen van die winst die meer bedraagt dan die 10%. Dit kan simpel door bedrijven een winstbelasting op te leggen van x %. Met die x % moet de Schatkist gevuld worden tot het niveau, dat alle problemen die werknemers en de samenleving nu nog onder vindt, er mee opgelost kunnen worden. Met dit systeem wordt nog een ander héél groot probleem opgelost ! Namelijk het chronische geld tekort bij gemeentes. Gemeentes die de sociale voorzieningen moeten waarborgen, maar dit nu – vanwege geldgebrek - niet kunnen.

Zo kan de overheid - door aan die x% knop te draaien - de geldvoorraad van de Schatkist op peil houden, zonder te hoeven de zuinigen op voorzieningen ten bate van de arbeiders en de samenleving ! Sterker nog, door zo extra geld in de Schatkist te pompen kan gaandeweg ook het toeslagen systeem afgeschaft worden. Dit, omdat de werknemers meer kapitaalkrachtig

-3-

worden omdat bij hen de belastingdruk afneemt, naar mate die - via de X procent methode in de schatkist toe neemt.

Dit resulteert er in, dat het geld op een eerlijke wijze weggehaald wordt waar een overschot is en gegeven wordt daar waar een tekort is, namelijk bij de arbeiders. Zo worden arbeiders ook niet langer heen en weer geslingerd in onzekerheden van ondoorzichtige maatregelen van de overheid in het huidige systeem van toeslagen en te lage lonen door een te hoge belastingdruk op arbeiders.

Dan wordt waargemaakt dat arbeid moet lonen ! Dit Is een win win situatie, want bedrijven gaan niet failliet terwijl arbeiders eindelijk het loon - lees netto besteding - overhouden om fatsoenlijk van te kunnen leven. Bovendien heeft de overheid daarnaast nog voldoende geld in de schatkist om de sociale voorzieningen voor hen die niet meer kunnen werken op peil te houden. Dit levert het volgende eindresultaat op in de samenleving: • Rust op het arbeidersfront. ( geen stakingen en demonstraties meer )

• Aanzienlijk minder criminaliteit omdat een goed betaalde baan voor iedereen beschikbaar is.

• Het verdwijnen van de gehate toeslagen en de toren hoge uitvoeringskosten ervan. • Een bedrijfsleven die zijn arbeiders gaat waarderen, want zonder hen is de winst nul en gaat iedereen failliet. Dat besef moet men hierdoor beter tussen de oren krijgen.

• En niet onbelangrijk, dat maakt het regeren en het land besturen voor politici eenvoudiger en een stuk aangenamer ! En het mooiste van alles is, dat je met deze methode óók de inflatie in de hand kunt houden, en daarmee een loon – prijs spiraal kunt voorkomen. Die de prijzen en de lonen – zonder deze methode toe te passen - opdrijft en daarmee onze internationale handelspositie ondermijnd.

Een loon – prijs spiraal voorkomen en daarmee dus ook de inflatie in je eigen land in de hand houden. Het haasje over spelen van arbeiders en bedrijven moet daarom doorbroken worden. Want nu gaat het nog zo: • Arbeiders krijgen te weinig loon en worden gaandeweg ontevredener • Arbeiders vragen meer loon aan hun werkgevers maar krijgen dit niet • Arbeiders worden nog ontevredener en gaan acties voeren • Werkgevers geven niet toe, dus gaan de arbeiders staken • De werkgevers gaan na veel tegenwerking uiteindelijk over stag en de arbeiders krijgen een loonsverhoging • Maar dan gaan de werkgevers de prijzen van hun producten verhogen om zo de gegeven loonsverhoging terug te verdienen. • Dit gaat net zo lang door tot de arbeiders hier weer zo ontevreden over worden – omdat hun koopkracht weer daalt – dat ze weer acties gaan voeren • Enz.

-4-

Dit systeem veroorzaakt: • Onrust op het arbeidersfront en in de samenleving • Het ondermijnd de concurrentie positie van het Nederlandse bedrijfsleven met dat van het buitenland Hoe eerder daar een oplossing voor komt, hoe beter het is ! Maar het grote probleem is nu juist, dat de regering geen middelen heeft op dit probleem op te lossen. Hoe krijgt de regering dan ooit grip op dit probleem ? Gewoon door gebruik te maken van de eerder besproken x % belasting voor bedrijven. Maar dan wel in een aangepaste vorm.

En wel zo: Zodra ( bepaalde ) bedrijven hun prijzen gaan verhogen, nadat arbeiders meer loon gekregen hebben, krijgen een extra x % belasting opgelegd door de overheid die even hoog is als hun prijsverhoging. Met dit instrument kan de overheid de inflatie en de loonspiraal door breken en in de hand houden. En daarmee ook de onrust in de samenleving voorkomen en de Nederlandse concurrentie positie van bedrijven met het buiten land in stand houden.

-5-