Raadsadres overlast in het Oosterpark.pdf

Overlast in het Oosterpark: bewoners zijn het zat

Het Oosterpark is al jaren het toneel van openlijk druggebruik, dealen en bijbehorende overlast. Als buurtbewoners trekken we al tijden aan de bel, maar voelen ons niet gehoord. "Het probleem wordt alleen maar vooruitgeschoven," klinkt het bij ons in de buurt. Frustraties liepen hoog op tijdens een bijeenkomst in oktober waar 200 omwonenden hun zorgen deelden. De wethouders van de centrale stad schitterde door afwezigheid en stadsdeelvoorzitter Carolien de Heer verwees bij moeilijke vragen door naar de centrale stad. Wij als bewoners noemen dit een duidelijk voorbeeld van politieke onwil en afschuiven van verantwoordelijkheden. Het bleek een zoveelste nietszeggende oplossing vanuit de gemeente. Het park staat al sinds jaar en dag bekend als een plek waar verslaafden samenkomen, maar het zichtbare gebruik van crack heeft de overlast naar een nieuw niveau getild. De bosjes zijn bezaaid met aluminiumfolie, een duidelijk teken van het veelvuldige gebruik. Dit is al jaren het geval. Dit is niet een verrassing of in eens ontstaan. De overlast blijft niet beperkt tot het park. Omwonenden melden drugsgebruik en zelfs ontlasting in onze portieken. Het leidt tot gevoelens van onveiligheid, vooral onder ouders met kinderen. Als omwonenden lijkt het wel alsof we in een wetteloze omgeving leven.

De plaatsing van een camera bij een overlasthoek bij de ingang hoek Lineausstraat/ Oosterpa rkstra a t eind november leek een stap vooruit, maar blijkt in de praktijk niet meer dan een schijnoplossing. De gebruikers en dealers zijn simpelweg 300 meter verderop in het park gaan zitten. Wij als omwonenden spreken van een waterbedeffect: Het probleem verplaatst zich, maar verdwijnt niet. Politieacties en gebiedsverboden hebben evenmin een blijvende impact. Dealers staan vaak de volgende dag alweer op hun oude plek. Het tekort aan opvangplekken en gespecialiseerde zorg maakt het probleem bovendien structureel. De groep gebruikers heeft vaak te kampen met dakloosheid, psychische problemen en een uitzichtloze situatie. Gemeente en stadsdeel erkennen het probleem, maar concrete oplossingen blijven uit. Camera's en acties bieden slechts tijdelijke verlichting en buurtbewoners hebben het vertrouwen in de gemeente en het stadsdeel Oost grotendeels verloren. De verharding van de situatie leidt tot groeiende frustratie bij ons als buurtbewoners. H�t probleem sleept al jaren voort en we zien niets veranderen. Velen voelen zich in de steek gelaten door de gemeente, die volgens hen onvoldoende daadkracht toont. We zijn de overlast zat, maar het lijkt alsof niemand de verantwoordelijkheid neemt.

Het Oosterpark is een symbool geworden van een breder maatschappelijk probleem: de combinatie van verslaving, dakloosheid en een tekort aan zorg. Zonder structurele investeringen in huisvesting, opvang en begeleiding blijft de situatie uitzichtloos. Het plaatsen van camera's verplaatst problemen en lost niets op. Buurtbewoners, hulpverleners en beleidsmakers staan voor een grote uitdaging dat weten wij als buurtbewoners ook. Maar we verwachten serieuze maatregelen een geen schijnoplossing in het plaatsen van camera's wat problemen 300 meter verschuift.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx, buren direct wonend aan het Oosterpark