Raadsadres inzake verzoek om hulp voor urgentieverklaring

Van: XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX Verzonden: dinsdag 30 juni 2026 16:25 Aan: Info gemeenteraad <infogemeenteraad@amsterdam.nl> Onderwerp: Onderwerp: Verzoek om hulp – ik ben vastgelopen tussen verschillende instanties

Geachte leden van de gemeenteraad, Mijn naam is XXXXXXXXXXXXXXXXX. Ik stuur u deze e-mail omdat ik niet meer weet waar ik terecht kan. Ik vind het doodeng om u te benaderen en eerlijk gezegd schaam ik mij ervoor dat ik de politiek om hulp moet vragen. Ik heb altijd geprobeerd mijn problemen via de reguliere instanties op te lossen, maar ik zie inmiddels geen andere uitweg meer. Vanwege mijn CPTSS, de stress en de complexiteit van mijn situatie heb ik ChatGPT gebruikt om mijn eigen verhaal overzichtelijk op papier te zetten. De inhoud van deze e-mail is volledig gebaseerd op mijn eigen ervaringen. Vandaag XXXXXXXXXX had ik een adviesgesprek voor een urgentieverklaring. Tijdens dit gesprek kreeg ik te horen dat mijn situatie niet inhoudelijk in behandeling zal worden genomen. Dat was een grote teleurstelling, omdat ik opnieuw het gevoel kreeg dat er niet naar mijn volledige situatie wordt gekeken. De afgelopen periode heb ik op veel verschillende plekken hulp gezocht. Ik heb intensief contact gehad met het Buurtteam, waarmee ik nog steeds nauw samenwerk. Daarnaast heb ik hulp gevraagd aan Team Urgentie, Stichting !WOON, het Doorbraakteam, de Rechtswinkel, de Regenboog Groep en Parentshouse. Ondanks alle inspanningen en gesprekken is er tot op heden geen duurzame oplossing gevonden.

Het voelt alsof iedere organisatie slechts naar een deel van mijn situatie kijkt, terwijl niemand het volledige plaatje beoordeelt of de regie neemt. Daardoor blijf ik tussen verschillende instanties vastlopen. Eerder heeft ook het Doorbraakteam aangegeven dat zij mij niet kunnen helpen, omdat ik mij tijdens een ernstige psychische crisis zelf heb laten uitschrijven van het huurcontract en mijn inschrijving. Ik begrijp dat dit mijn eigen beslissing is geweest en daar neem ik verantwoordelijkheid voor. Tegelijkertijd heb ik de gevolgen daarvan destijds niet kunnen overzien. Juist daarom had ik gehoopt dat er gekeken zou worden naar mijn huidige situatie en alles wat ik inmiddels heb gedaan om mijn leven weer op te bouwen. Ik woon sinds juli 2023 in Amsterdam-Zuidoost. Ik ben moeder van drie kinderen. Mijn kinderen verblijven momenteel in een pleeggezin en staan daar ook ingeschreven. Gelukkig mag ik mijn kinderen zien wanneer ik wil, in goed overleg met de pleegouders. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Daarnaast heb ik een briefadres op het adres van één van de biologische kinderen van de pleegouders. Dit briefadres is toegekend tot en met december 2026. Dat geeft mij een postadres, maar het is geen oplossing voor mijn woonprobleem.

Mijn kinderen weten niet dat de kans groot is dat ik dakloos raak. Dat is een bewuste keuze. Ik wil niet dat zij deze zorgen ook nog moeten dragen. Ik wil dat zij kind kunnen zijn en zich kunnen richten op school, hun sport en hun eigen ontwikkeling, zonder belast te worden met de onzekerheid waarin ik leef. Mijn grootste wens is een eigen, stabiele woning. Niet alleen voor mijzelf, maar ook zodat mijn kinderen weer bij mij kunnen logeren, samen kunnen eten, huiswerk kunnen maken en we misschien weer samen vakanties kunnen doorbrengen. Dat zijn voor veel gezinnen heel gewone momenten, maar voor mij en mijn kinderen zouden ze alles betekenen. Mijn twee zoons sporten op hoog niveau XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX. Zij zijn allebei meerdere keren Nederlands kampioen kickboksen. Mijn zoon Matthew is daarnaast Europees kampioen. Mijn dochter danst bij On The Move in het Bijlmer Parktheater en kickbokst, net als haar broers, bij FFC Amsterdam. Na het overlijden van mijn ouders is mijn leven volledig veranderd. In 2022 heb ik een ernstige zelfmoordpoging gedaan, waarna ik vijf dagen in coma heb gelegen. Sinds die periode heb ik geen contact meer met mijn broers en zussen. Daardoor heb ik geen familie waarop ik kan terugvallen voor opvang of ondersteuning. Ik sta er grotendeels alleen voor. Ik leef met CPTSS en clusterhoofdpijn en ben hiervoor onder behandeling.

Voor mijn clusterhoofdpijn gebruik ik iedere nacht zuurstoftherapie en medicatie. Ondanks alles ben ik sinds april weer aan het werk XXXXXXXXXXXXXXXXXXXX via een uitzendbureau. Ik ben trots dat ik weer werk. Mijn werkgever weet niets van mijn psychische gezondheid of mijn clusterhoofdpijn. Ik wil graag beoordeeld worden op mijn inzet en mijn werk en doe er alles aan mijn baan te behouden. In juli 2023 hebben mijn toenmalige partner en ik de woning XXXXXXXXXXXX in Amsterdam gekregen. In de zomer van 2025 heb ik hem gevraagd de woning te verlaten. Hij is vervolgens verhuisd naar een gehuurde kamer en heeft zich daar ingeschreven, maar hij heeft zich nooit laten uitschrijven als medehuurder van het huurcontract. Vanaf dat moment ben ik in de woning blijven wonen. Ik betaalde mijn ex-partner de huur en de contracten van Essent en Ziggo staan op mijn naam. Tijdens een ernstige psychische crisis heb ik ingestemd met het verwijderen van mijn naam van het huurcontract en mijn inschrijving. Ik begreep dat dit een tijdelijke oplossing was en dat mijn expartner later weer zou terugkomen zodat wij de hoge woonlasten samen konden dragen. Ik weet dat ik hiervoor zelf heb getekend en daarvoor neem ik verantwoordelijkheid. Tegelijkertijd heb ik de gevolgen daarvan destijds niet kunnen overzien.

Als ik had geweten dat ik hierdoor mijn woonzekerheid zou verliezen, had ik die beslissing nooit genomen. Ik heb de woning ingericht met de kleine erfenis die ik na het overlijden van mijn ouders heb ontvangen. Dat geld is volledig opgegaan aan het creëren van een thuis voor mij en mijn kinderen. Inmiddels heb ik geen spaargeld meer.

Mijn ex-partner weigert mee te werken aan het terugplaatsen van mijn naam op het huurcontract. Ook woont zijn broer inmiddels in de woning. Daardoor leef ik dagelijks in onzekerheid en ben ik bang om dakloos te raken. Ik heb inmiddels een advocaat gevonden. Dat was niet eenvoudig. Meerdere advocaten wilden mijn zaak niet aannemen omdat deze juridisch complex is. Mijn huidige advocaat heeft een drukke praktijk en op dit moment weet ik nog niet wanneer mijn zaak door de rechter zal worden behandeld. De afgelopen periode heb ik hulp gezocht bij het Buurtteam, het Doorbraakteam, de Urgentiewijzer, de afdeling Urgentieverlening, maatschappelijke organisaties en juridische instanties. Ook ben ik afgewezen voor tijdelijke opvang. Wat mij het meeste verdriet doet, is dat het voelt alsof de verschillende instanties niet met elkaar samenwerken. Iedereen kijkt naar een klein onderdeel van mijn situatie, maar niemand lijkt het geheel te beoordelen. Mijn psychische gezondheid, mijn lichamelijke gezondheid, mijn werk, mijn kinderen en mijn woonsituatie hangen allemaal met elkaar samen. Toch voelt het alsof niemand de regie neemt. Ondanks alles probeer ik positief te blijven. Ik blijf werken, volg mijn behandeling en blijf vechten voor mijn toekomst en die van mijn kinderen. Maar eerlijk gezegd wordt dat steeds moeilijker.

De documentatie en bewijsstukken waarnaar ik in deze e-mail verwijs, stuur ik graag na. Vanwege de omvang van mijn dossier heb ik ervoor gekozen deze niet direct mee te sturen. Ik hoop dat u begrijpt dat ik deze e-mail aan meerdere ontvangers heb gestuurd. De individuele emailadressen heb ik in de BCC geplaatst uit respect voor hun privacy. Ik doe dit niet om druk uit te oefenen, maar omdat ik inmiddels niet meer weet welke instantie of bestuurder mijn situatie nog kan beoordelen. Ik vraag u niet om medelijden of om een uitzondering op de regels. Ik vraag u om een eerlijke en integrale beoordeling van mijn situatie, zodat de betrokken instanties samen kunnen onderzoeken welke oplossing mogelijk is. Hartelijk dank voor uw tijd en aandacht. Met vriendelijke groet, XXXXXXXXXXXXXXXXX