Raadsadres inzake EU-burger tot ongewenst vreemdeling verklaren.pdf

Van: xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Verzonden: vrijdag 10 mei 2024 23:37 Aan: Onderwerp: Ook EU-burger kan door Ned. Minister van Justitie (in mandaat door IND) tot 'ongewenst' vreemdeling worden verklaard Geachte leden van de Amsterdamse Gemeenteraad, Vanmiddag beluisterde ik het laatste deel van het spoeddebat van uw Raadscommissie Algemene Zaken met de burgemeester, hoofdcommissaris en HOvJ. Daar hoorde ik aan het slot een vraag, die ik uiterst zinvol vond: ALS er onder de actievoerders - vooral bezetters, barricadebouwers en agressieplegers - zich jongeren bevonden uit andere landen (binnen en buiten de EU), is dan een ongewenstverklaring wegens geweldpleging mogelijk? HOvJ Van Steenwijk gaf u uiterst kort antwoord en stelde met een glimlach, dat ongewenstverklaring van EU-burgers onmogelijk is. Dat is onjuist. Ook een EU-burger kan ongewenst worden verklaard, zo regelt de Vreemdelingenwet 2000. Allereerst zegt de IND hier op haar website dit over: Uitzetting burger Europese Unie "Een criminele burger van de Europese Unie die in strafrechtelijke detentie verblijft, kan niet zomaar worden uitgezet. Een burger van de Europese Unie heeft namelijk van rechtswege rechtmatig verblijf in een ander EU-land.

Als het gepleegde misdrijf zodanig ernstig is dat er sprake is van actuele dreiging en een gevaar voor de openbare orde, kan de Immigratie- en Naturalisatiedienst besluiten het verblijfsrecht te beëindigen en de vreemdeling tot ongewenst vreemdeling te verklaren. Daarmee is de vreemdeling illegaal geworden. De DT&V kan vervolgens de criminele, illegale, verwijderbare vreemdeling uitzetten naar het land van herkomst binnen de Europese Unie." De Vreemdelingenwet 2000 doorlopen op zoekterm "ongewenst" levert dit op: Afdeling 4. Ongewenstverklaring Artikel 67 1 Tenzij afdeling 3 van toepassing is, kan Onze Minister de vreemdeling ongewenst verklaren: a. indien hij niet rechtmatig in Nederland verblijft en bij herhaling een bij deze wet strafbaar gesteld feit heeft begaan; b. indien hij bij onherroepelijk geworden rechterlijk vonnis is veroordeeld wegens een misdrijf waartegen een gevangenisstraf van drie jaren of meer is bedreigd dan wel hem terzake de maatregel als bedoeld in artikel 37a van het Wetboek van Strafrecht is opgelegd; (art. 37a Sr = TBS) c. indien hij een gevaar vormt voor de openbare orde of nationale veiligheid en geen rechtmatig verblijf heeft als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e dan wel;

d. ingevolge een verdrag, of e. in het belang van de internationale betrekkingen van Nederland. 2 Indien de bekendmaking van de beschikking, waarbij de vreemdeling ongewenst wordt verklaard, geschiedt door toezending, wordt van de beschikking mededeling gedaan in de Staatscourant. 3 In afwijking van artikel 8 kan de ongewenst verklaarde vreemdeling geen rechtmatig verblijf hebben. Vervolgens (of hieraan vooraf) bepaalt artikel 8 Vreemdelingenwet 2000: (NB sub e: rechtmatig verblijf t.a.v. gemeenschapsonderdaan) Hoofdstuk 3. Verblijf Afdeling 1. Rechtmatig verblijf Artikel 8 De vreemdeling heeft in Nederland uitsluitend rechtmatig verblijf: a. op grond van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 14; b. op grond van een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd als bedoeld in artikel 20, of een EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen als bedoeld in artikel 45a indien op het aan de vreemdeling verschafte document, bedoeld in artikel 9, geen aantekening als bedoeld in artikel 45c, eerste lid, is geplaatst; c. op grond van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28; d.

op grond van een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd als bedoeld in artikel 33, of een EU-verblijfsvergunning voor langdurig ingezetenen als bedoeld in artikel 45a indien op het aan de vreemdeling verschafte document, bedoeld in artikel 9, de aantekening, bedoeld in artikel 45c, eerste lid, is geplaatst; e. als gemeenschapsonderdaan zolang deze onderdaan verblijf houdt op grond van een regeling krachtens het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie dan wel de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte; f. in afwachting van de beslissing op een aanvraag tot het verlenen van de verblijfsvergunning, bedoeld in de artikelen 14 en 28, terwijl bij of krachtens deze wet dan wel op grond van een rechterlijke beslissing uitzetting van de aanvrager achterwege dient te blijven totdat op de aanvraag is beslist; g. in afwachting van de beslissing op een aanvraag tot het verlenen van de verblijfsvergunning, bedoeld in de artikelen 20, 33 en 45a, of tot het verlengen van de geldigheidsduur van de verblijfsvergunning, bedoeld in de artikelen 14 en 28, of een wijziging ervan, terwijl bij of krachtens deze wet of op grond van een rechterlijke beslissing uitzetting van de aanvrager achterwege dient te blijven totdat op de aanvraag is beslist; h. in afwachting van de beslissing op een bezwaarschrift of een beroepschrift, terwijl bij of

krachtens deze wet of op grond van een rechterlijke beslissing uitzetting van de aanvrager achterwege dient te blijven totdat op het bezwaarschrift of het beroepschrift is beslist; i. gedurende de vrije termijn, bedoeld in artikel 12, zolang het verblijf van de vreemdeling bij of krachtens artikel 12 is toegestaan; j. indien tegen de uitzetting beletselen bestaan als bedoeld in artikel 64; k. gedurende de periode waarin de vreemdeling door Onze Minister in de gelegenheid wordt gesteld aangifte te doen van overtreding van artikel 273f van het Wetboek van Strafrecht; l. indien de vreemdeling verblijfsrecht ontleent aan het Associatiebesluit 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije; m.indien de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd als bedoeld in artikel 28 niet in behandeling is genomen op grond van artikel 30 terwijl hij in afwachting is van de feitelijke overdracht naar een verantwoordelijke lidstaat in de zin van de Dublinverordening. Een vreemdeling, die als EU-burger krachtens artikel 8 sub e Vw. rechtmatig verblijf houdt in Nederland kan derhalve niet ongewenst worden verklaard en uitgezet op de grond, dat hij een gevaar vormt voor de openbare orde of nationale veiligheid, zolang er geen onherroepelijke veroordeling door de rechter voorligt voor een gepleegd misdrijf naar ons Wetboek van Strafrecht.

Is hij (of zij) echter WEL onherroepelijk veroordeeld voor een misdrijf, waarop het Wetboek van Strafrecht een strafdreiging stelt van 3 jaren over meer in het Wetboek van Strafrecht, beschermt zijn (of haar) EU-burgerschap niet langer. Rest de vraag voor welke misdrijven straf van 3 jaren of meer wordt gedreigd. Dat zijn er veel, erg veel, deze maximumstrafmaat is hier immers erg laag. Als eerste hier relevant is daar het misdrijf van opruiing, artikel 132 Sr.: Tweede Boek. Misdrijven Titel V. Misdrijven tegen de openbare orde Artikel 132 1. Hij die een geschrift of afbeelding waarin tot enig strafbaar feit of tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag wordt opgeruid, verspreidt, openlijk tentoonstelt of aanslaat of, om verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen te worden, in voorraad heeft, wordt, indien hij weet of ernstige reden heeft te vermoeden dat in het geschrift of de afbeelding zodanige opruiing voorkomt, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie. 2. Met dezelfde straf wordt gestraft hij die, met gelijke wetenschap of een gelijke reden tot vermoeden, de inhoud van een zodanig geschrift openlijk ten gehore brengt.

3.Indien het strafbare feit waartoe bij geschrift of afbeelding wordt opgeruid een terroristisch misdrijf dan wel een misdrijf ter voorbereiding of vergemakkelijking van een terroristisch misdrijf inhoudt, wordt de gevangenisstraf, gesteld op het in het eerste lid omschreven feit, met een derde verhoogd.

'Wordt' houdt in, dat de wetgever de rechter (!) hier geen beoordelingsvrijheid gunt. Die heeft de rechter wel in het opleggen van de straf, 3 jaar of minder. Maar acht de rechter opruiing tot een terroristisch misdrijf (of ter voorbereiding) bewezen, dan MOET deze conform lid 3 de opgelegde straf met 1/3 verhogen. Een strafmaat van 3 jaar of meer komt veel voor in het Wetboek van Strafrecht. Het gaat hier echt niet om de zwaarste misdrijven (zoals moord, verkrachting). Artikel 300 in het Wetboek van Strafrecht stelt deze straf op mishandeling: Artikel 300 Wetboek van Strafrecht: 1 Mishandeling wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of geldboete van de vierde categorie. 2 Indien het feit zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft, wordt de schuldige gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie. 3 Indien het feit de dood ten gevolge heeft, wordt hij gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vierde categorie. 4 Met mishandeling wordt gelijkgesteld opzettelijke benadeling van de gezondheid. 5 Poging tot dit misdrijf is niet strafbaar.

Artikel 350 Wetboek van Strafrecht, vernieling, haalt deze ondergrens niet: (tenzij de vernielde of beschadigde 'zaak' een dier is, dan wel 3 jaar) Artikel 350 Wetboek van Strafrecht 1 Hij die opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielt, beschadigt, onbruikbaar maakt of wegmaakt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie. 2 Met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of een geldboete van de vierde categorie wordt gestraft hij die opzettelijk en wederrechtelijk een dier dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, doodt, beschadigt, onbruikbaar maakt of wegmaakt. Maar: diefstal haalt deze minimale strafgrens ruimschoots en met gemak: De wettekst van artikel 310 Sr luidt: Hij die enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie. Daarop volgen dan nog allerlei strafverzwarende omstandigheden. Lang geleden volgde ik colleges Vreemdelingenrecht bij Ben Olivier.

Hij hield ons altijd ironisch voor, hoe een asielzoeker, die langdurig in de asielopvang verkeren moest op een zakgeld van zeg 20 euro per week, zijn kans op asiel kon verspelen door op een zomerse dag de verleiding niet te weerstaan en een ijsje mee te nemen zonder betaling. Betrapt, opgepakt, geregistreerd, kon dit al 'uitzetting' betekenen. Al heeft HOvJ Van Steenwijk gelijk, dat een EU-burger, die rechtmatig verblijf geniet in ons land als Gemeenschapsonderdaan (art. 8 sub 3 Vw 2000), niet kan worden uitgezet 'enkel' op de

grond, dat hij een gevaar voor de openbare orde en/of nationale veiligheid oplevert, valt deze beschermde status weg, zodra hij of zij onherroepelijk is veroordeeld voor een misdrijf, waarop naar ons Wetboek van Strafrecht een strafdreiging staat van 3 jaar gevangenis of meer. Ook EU-burgers uit andere EU-landen kunnen op deze rechtsgrond worden uitgezet. CvB UvA: etnische afkomst academici vermelden bij UvA-publicaties?! Vorig jaar hoorde ik op een UvA Alumni-bijeenkomst, dat het CvB van de UvA een nieuwe Diversiteitsregeling wil(de) invoeren voor publicaties: van elke wetenschappelijke auteur moet de etnische afkomst worden vermeld. Zo kan de UvA etnische statistiek bedrijven. Geldt dit ook voor academici van joodse afkomst ? De spreker meende van wel. Heeft het CvB van de UvA deze nieuwe regel ingevoerd? Ik verzoek U, Amsterdamse Gemeenteraad, met klem het College van B&W, daaraan gelieerd het CvB van de UvA, kritisch te bevragen. Met vriendelijke groet, xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxx Amsterdam tel.: xxxxxxxxxxxx mobiel: xxxxxxxxxxxxxx