Raadsadres invoering i-criterium bij verkoop van softdrugs in coffeeshops in Amsterdam
Tekst van het document
Raadsadres Naam
xxxxxxxxx
matthijs@piratenpartij.nl
Telefoonnummer
Xxxxxxxx
Uw bericht
Geachte fractievoorzitters en woordvoerders, Onlangs hebben de Stadsdeelcommissies West, Nieuw West, Noord en Oost in ruime tegen het zogenaamde 'i-criterium' gestemd. Hiermee zouden buitenlanders geweerd worden bij de verkoop van softdrugs in coffeeshops in Amsterdam. Ook in de overige stadsdelen lijkt op basis van deze resultaten een duidelijke meerderheid tegen het i-criterium te zijn. De problemen die ontstaan door dat i-criterium zijn onder andere: - Handhavingscapaciteit komt nog verder onder druk te staan Kwetsbare jeugd ziet mogelijkheden om makkelijk geld te verdienen daarmee verlaag je de drempel naar meer criminaliteit - De handel van cannabis voor toeristen verplaatst zich naar de straat. Discriminerend tegenover buitenlanders. Niet enkel tegenover toeristen, maar bijvoorbeeld ook expats en internationale studenten Wij zijn als stadsdeelcommissies bezorgd om de problemen die het icriterium zal veroorzaken. Bijgevoegd vinden jullie de aangenomen ongevraagde adviezen vanuit de stadsdeelcommissies, en ter aanvulling plaats ik hieronder aanvullende feiten en adviezen van experts xxxxx, xxxxxx en xxxxxx. Wij horen graag wat jullie inzet zal zijn in de Raadscommissie Algemene Zaken van 29 september en hoe jullie onze zorgen daarin verwerken Mochten jullie nog vragen aan ons hebben dan beantwoorden we die natuurlijk graag.
met vriendelijke groet, Matthijs Pontier, Ph.D., namens de fracties De Groenen Basis Piraten Nieuw-West, West, Noord en Oost Advies xxxxxx: Kort gezegd komt het erop neer dat eerst met alle betrokken partijen (dus bewoners, het OM, politie, ondernemers etc) bekeken wordt wat precies de problemen zijn en wie/waardoor dat wordt veroorzaakt. Als er een gezamenlijk gedragen probleemdefinitie is, dan kan er naar oplossingen worden gekeken. Nu lijkt het erop dat de Halsema kost wat kost het I-criterium wil handhaven en steeds weer nieuwe argumenten aandraagt waarom dat moet. De coffeeshops zijn er al tientallen jaren. Het gedrag (plat toerisme) waar Halsema op wijst is iets van de laatste jaren. In mijn optiek is het gedrag dat (met name jonge) toeristen op straat vertonen universeel. Dit zie je overal. Pak een vliegtuig naar Kos of een bus naar Benidorm en je komt hetzelfde tegen. Dat heeft niks met coffeeshops te maken. Helaas kun je dat ook niet zomaar veranderen. Behalve door nog beter te onderzoeken hoe deze mensen hun bestemmingen kiezen. En dan denk ik dat het eerder gaat over goedkope tickets en overnachtingsmogelijkheden en het aanbod aan festivals etc. Als je wilt tegengaan dat die mensen naar Amsterdam komen dan zul je aan die knoppen moeten draaien en strenge gedragsregels invoeren, zoals ook op andere plekken gebeurt.
In gesprekken met ondernemers ontkent het stadhuis dat het I-criterium gehandhaafd moet worden om het massatoerisme tegen te gaan. Dat zou slechts bijvangst zijn. Ze zeggen dat de cannabismarkt kleiner moet worden om te kunnen reguleren. En dan komt er een onsamenhangend verhaal over ondermijning. Vanuit onze expertise weten we echter dat die ondermijning juist groter wordt. De cannabismarkt zal totaal uit balans worden gebracht. Er zullen allerlei verschuivingen plaatsvinden. Marktposities moeten opnieuw worden bekleed, omdat toeleveranciers van coffeeshops die verdwijnen (doordat hun klantenkring is opgedroogd) andere afzetkanalen zullen gaan zoeken. Het is niet uitgesloten dat dit met geweld gepaard gaat. Met deze maatregel
bereik je in feite alleen maar dat een deel van de markt dat nu zichtbaar bij de gedoogde coffeeshops plaatsvindt in de illegaliteit verdwijnt. Daarbij komt dat het gebruik op straat, in hotels en op andere openbare plekken enorm zal toenemen. Dat wil niemand. Dat dit nu al gebeurt komt juist doordat de coffeeshops in het Wallengebied gesloten zijn. Er zijn onvoldoende plekken binnen om cannabis te consumeren. Dat zouden er juist meer moeten zijn. Advies xxxxxxx: Hierbij mijn inhoudelijke en politiek/bestuurlijk argumenten voor een “pas op de plaats!”. !) Polarisatie, Sinds de eerste gedachtes om het criterium in Amsterdam in te voeren is er een polarisatie tussen voor- en tegenstanders op gang gekomen met sindsdien in beide kampen een opeenstapeling aan “gelijk- willenkrijgen” argumenten die, in mijn visie, steeds verder afstaan van de realiteit. Een voorbeeld van de kant van de voorstanders is recent een uitspraak van een wethouder ( sorry, naam vergeten) die stelde dat door het criterium cannabis uit beeld raakt voor toeristen. “ Wat je niet ziet bestaat niet!” is hierbij zijn stelling.
Met deze uitspraak ziet hij echter over het hoofd dat, ondanks het criterium, cannabis volop in beeld blijft; en wel binnen de coffeeshop de gezelligheid tussen de cannabisconsumenten waarbij een deel van de passerende toerist iedere keer weer geconfronteerd wordt met dat ie daar niet welkom bij is! En de ervaring leert dat “FORBIDDEN FRUIT zeer aanstekelijk werkt. En dergelijke onwelkome confrontaties wordt een jaar rond fenomeen in Amsterdam van, naast het reguliere stedentoerisme, AJAX in de Europacup, het Nederlands elftal in de Arena, 250.000 buitenlandse ADE bezoekers, HF, Gay Pride, Beurzen, popfestivals waarbij bij al die andere internationale evenementen alle deuren aan publieke voorzieningen wagenwijd open staan maar die ene open deur van coffeeshops voor al die buitenlandse bezoekers gesloten blijft! Dus beste wethouder; “Cannabis onzichtbaar door het criterium? Om de dooie dood niet! Cannabis blijft hartstikke zichtbaar maar wel op een uiterst bizarre manier” ( met voor de fijn slijpers onder ons van dat met het criterium een min of meer vergelijkbare schizofrene situatie aan de voordeur gecreëerd wordt als waar de achterdeur van coffeeshops al 50 jaar mee worstelt van; “iets MAG maar het MAG ook weer niet!”.
Met hierbij benadrukt dat die schizofrenie bij de achterdeur slechts alleen de koopwaar betreft maar bij de voordeur het om mensen gaat, een veel grilliger fenomeen met zeer ongewisse gevolgen dan waar zowat iedereen het alleen over heeft dan een toename van de straathandel). Een voorbeeld van de polarisatie van de kant van de tegenstanders is de stellige overtuiging als zou met het criterium weer het aloude extreme straatdealen losbarsten zoals ten tijde van de heroïne-epidemie in de jaren 70/80. Dit scenario slaat nergens op en leidt de aandacht af van, als ik het tot het dealen beperk, de opkomst van nieuwe dealsystemen , incluis wat er zich aan confrontaties tussen de verschillende dealnetwerken zal losbarsten ( wat ik omschrijf als de profi,s tegen de opportunisten). Maar ook andere argumenten dan de polarisatie is aanleiding voor een “pas op de plaats”, zoals; 2) Een ongewisse periode;a) Ik denk hierbij aan de stormachtige wereldwijde ontwikkelingen in de legalisering van cannabis met als rechtstreeks gevolg van dat de 50 jaar unieke positie van Amsterdam als enige (wereld)stad waar in het publieke domein zowel cannabis gekocht als geconsumeerd kan worden snel aan het “verdampen “is.
Kortom, het internationale cannabisimago wat aan Amsterdam kleeft zal via een “natuurlijk” proces verdwijnen, met in het verlengde een afname aan toeloop op de Amsterdamse coffeeshops ( zoals ik al eerder berichtte komt de afname aan drukte van buitenlandse bezoekers naar de coffeeshops al langzaam op gang). In het licht van deze ontwikkelingen kan gesteld worden van dat het criterium een achterhaald instrument nu zelfs ons buurland Duitsland in vergevorderd stadium is om cannabis te legaliseren ( met nu al in vele Duitse steden gedoogde vormen in aanschaf en consumptie van cannabis wat zich ook in andere Europese landen zich afspeelt om nog maar te zwijgen van het fenomeen van aanschaf van cannabis via internet met als opmerkelijk aspect van dat het wiet betreft wat zowat ieder Europees land zelf weet te produceren dus ook in die zin de rol
van Nederland zienderogen afneemt)b) En om bij het onderwerp legalisering te blijven is die ook in Nederland in ontwikkeling met zowel tijdens de experimentfase als de uiteindelijke vorm een periode van nogal wat ongewisheid voor de coffeeshopbranche, ook die van de Amsterdamse. Dan is het niet zo handig om in die periode ook nog met zoiets ongewis te starten als een criterium. Alleen al dat de Burgemeester deze maatregel als een Paardenmiddel omschrijft, dus zelf ook van de impact hiervan doordrongen is, zou dit alleen aanleiding moeten zijn voor een “pas op de plaats”.c) En wat te denken van de door de Gemeenteraad al goedgekeurde maatregelen tegen de raamprostitutie in en rond de Wallen, maatregelen met ongetwijfeld een enorme afname aan toeloop van toeristen en dagjesmensen in dat gebied. In zowat elke publicatie, onderzoek of pleidooi voor het criterium wordt naar de drukte op de Wallen gewezen. Dan is het toch volstrekt logisch om eerst de resultaten van het nieuwe prostitutiebeleid af te wachten met daarna de vraag of het criterium dan nog wel überhaupt nodig is? Die vraag stellen benadruk ik omdat de reikwijdte van het criterium ruimschoots de Wallen, ja zelfs de hele ( toeristen) binnenstad overstijgt van ook een verbod voor de toegang voor niet-ingezetenen in de coffeeshops in de 19de -eeuwse woonwijken, Nieuw West Amsterdam Zuid Oost, enz.
En laten daar nou veel niet-ingezetenen de coffeeshops frequenteren. Het wordt daar in die woonwijken een dagelijkse ritueel van dat iedere coffeeshopbezoeker zich iedere keer moet identificeren om dan uiteindelijk de niet-ingezetene daar uit te filteren terwijl al die rompslomp niets, maar dan ook niets van doen heeft met wat de Driehoek beoogd met het criterium. Het zal in die wijken alleen maar tot irritatie leiden met een drempelverhogend effect voor de plaatselijke coffeeshop ( een vergelijkbaar proces als dergelijke legitimatie ingevoerd zou worden voor het bezoeken van het lokale cafe!). In de twee brieven aan de raad acht de Driehoek haar voorstellen nodig voor het: “beheersbaar maken van de OVERVERHITTE CANNABISMARKT!”. Met dit uitgangspunt negeert de Driehoek het fundamentele verschil tussen het illegale deel van de cannabismarkt en het gedoogde deel van die van de coffeeshop. Op zich zou dit nog geen ramp zijn ware het niet van dat alles wat zich aan het illegale deel van de cannabismarkt aan zorgelijke trends afspelen ( zoals bijv deels in die markt de vermenging met harddrugshandel) ook onterecht in de schoenen van de coffeeshopbranche geschoven wordt.
En tenslotte nog een politiek/bestuurlijk argument; Het prille Coalitieakkoord.Het is pas een aantal weken van dat het coalitieakkoord van start is binnen de nieuwe politieke verhoudingen tussen de gemeenteraad en het college van B&W. Als je kijkt naar dat deel van het akkoord over de toekomst van het Amsterdamse drugsbeleid en je legt die naast de brief van de Driehoek aan de raad zit daar nogal wat verschil in visie en inhoud tussen. Kortom, zowel de Driehoek als de raad zouden er verstandig aan doen om in deze nog prille fase van de nieuwe politieke/bestuurlijke verhoudingen eerst met elkaar in algemene zin van gedachte wisselen over het te voeren drugsbeleid. Het nu meteen besluiten nemen over Paardenmiddelen, zoals het criterium is een reëel risico van dat dit de nog prille onderlinge politieke verhoudingen tussen raad en Driehoek kan verstoren om nog maar te zwijgen of de raad al in een zo vroeg stadium bij machte is om hier een weloverwogen oordeel over te geven. AdviescommissieTot zover een aantal argumenten om het raadsoverleg over de brief van de Driehoek tot nader order uit te stellen. Dit biedt de gelegenheid om een team van deskundigen aan te stellen die de voorstellen in de brief van de Driehoek op zijn merites beoordelen.
De brief goed bestuderend ontbreekt het niet aan de juiste intenties maar lopen de analyses in menig opzicht mank tot soms volstrekt verkeerd met logischerwijs ook voor de voorstellen. En om de Driehoek daar in tegemoet te komen zou ik voor een andere formulering van de brief kiezen zoals bijvoorbeeld Of, en zo ja hoe de Amsterdamse coffeeshopbranche nog bijgestuurd moet worden in de overgangsfase naar de legalisering van cannabis in het algemeen als die in Nederland in het bijzonder,Hoe Amsterdam nog haar invloed kan
aanwenden op de uiteindelijke uitvoering van die legalisering in Nederland (hoe nu het experiment voor die legalisering vorm krijgt is slecht voor de branche in het algemeen en voor Amsterdam in het bijzonder)En dat beide doelstellingen uiteindelijk ook een bijdrage leveren voor het verhogen van het algemene leef- en werkklimaat in Amsterdam, incluis die van de binnenstad wat betreft de drukte op het publieke domein, lees met name het toerisme in dat deel van de stad. Als je mijn website; xxxxx er regelmatig op naslaat heb je al meer artikelen over dit onderwerp kunnen lezen. Hierbij een overzichtslijst van die artikelen Uw bijlage
Ongevraagd advies van het lid Smit van 26 juni 2022 buitenlanderverbod coffeesshops.pdf i-criterium-NW.pdf Ongevraagd advies SDC Noord beleid coffeeshops nogmaals aangepast.pdf Staatskrant Ronald buitenlanderverbod signal-2022-06-09162544_002.jpg Brief xxxxx burgemeester Halsema DEF.docx Staatskrant Ronald buitenlanderverbod signal-2022-05-07194110_003.jpg Staatskrant - GBP tegen buitenlanderverbod.jpg