Motie 151 van de leden Khan c.s. inzake het pleiten bij de Rijksoverheid voor een humaner bijstandsbeleid en het vergroten van de beleidsvrijheid van gemeenten in het uitvoeren van de Participatiewet.pdf

Gemeente Amsterdam Gemeenteraad

R

Motie Jaar

2021

Nummer

151

Behandeld op

10 maart 2021

Status

Aangenomen bij schriftelijke stemming op 15 maart 2021

Onderwerp

Motie van de leden Khan, IJmker, Ceder, Veldhuyzen, Schreuders, Mbarki, De Jager en Bloemberg-Issa inzake het pleiten bij de Rijksoverheid voor een humaner bijstandsbeleid en het vergroten van de beleidsvrijheid van gemeenten in het uitvoeren van de Participatiewet Aan de gemeenteraad

Ondergetekenden hebben de eer voor te stellen: De raad, Gehoord de discussie over een humaner bijstandsbeleid in het licht van het boodschappendrama van de gemeente Wijdemeren. Constaterende dat: – Volgens onderzoeksinstituut Nibud de bijstandsuitkeringen niet voldoende zijn om van rond te komen; – De (vaste) lasten van bijstandsgerechtigden de laatste jaren ontzettend zijn toegenomen; – Volgens berekeningen van het Nibud gezinnen met twee kinderen maandelijks gemiddeld €170,- tekort komen.1 Het aannemelijk is dat dit tekort nog groter is bij gezinnen met drie, vier of meer kinderen. – Er onder de Participatiewet al heel snel sprake is van fraude, bijvoorbeeld na het schenden van de inlichtingenplicht – Bij de Participatiewet beleidsvrijheid van gemeenten op vele manieren wordt beperkt wat het bieden van maatwerk moeilijk maakt Verder constaterende dat: – Het college de vrijlatingsgrens gemaximaliseerd heeft op jaarlijks maximaal €1.200,-;2 – Het ontvangen van boodschappen (bijvoorbeeld via een voedselbank) gezien wordt als gift. Echter, een gezin met twee kinderen, volgens de berekening van Nibud, jaarlijks €2.040,- tekort komt. Voor gezinnen met drie of meerdere gezinsleden valt het jaarlijks tekort nog hoger uit.

De vrijlatingsgrens van €1.200,- is daarom niet toereikend genoeg voor gezinnen met meerdere kinderen die mogelijk afhankelijk zijn van giften om enigszins normaal mee te doen in onze samenleving. Overwegende dat: – De bijstandsuitkering geen vetpot is en het hoog tijd wordt voor een adequaat bestaansminimum waar bijstandsgerechtigden van kunnen https://www.nibud.nl/wp-content/uploads/Nibud-voorbeeldbegrotingalleenstaande-zelfstandig-wonend-18-jaar-in-2020.pdf 2 https://www.amsterdam.nl/werk-inkomen/bijstandsuitkering/giften-tot-e1200/ 1

– –

rondkomen Er veel meer ruimte moet komen om mensen op hun persoonlijk situatie en intenties te beoordelen Een hogere vrijlatingsgrens van bijvoorbeeld jaarlijks €2.400,- de lage bijstandsuitkeringen enigszins kan compenseren en waardoor onze bijstandsgerechtigden zich in ieder geval geen zorgen hoeven te maken over het ontvangen van goederen of hulp anderszins die geclassificeerd worden als noodzakelijk (zoals boodschappen of kleding).

Verzoekt het college van burgemeester en wethouders:

Bij de Rijksoverheid te pleiten voor: – het verhogen van het bestaansminimum; – het geven van bevoegdheid aan gemeenten om een bestuurlijke boete op te leggen in plaats van de huidige verplichting om dat te doen; – meer beleidsvrijheid voor gemeenten om te bepalen wat het best werkt om iemand aan het werk te helpen, waaronder de mogelijkheid om de vrijlatingsgrens voor giften verder te verhogen; – het geven van bevoegdheid aan gemeenten om aan bepaalde groepen categorale bijzondere bijstand te verstrekken zodat ze inwoners veel laagdrempeliger en met minder bureaucratie kunnen ondersteunen. En hierover te rapporteren aan de raad. De leden van de gemeenteraad

S.Y. Khan E.C. IJmker D.G.M. Ceder J.A. Veldhuyzen D. Schreuders S. Mbarki D.O.C. de Jager J.F. Bloemberg-Issa

2