Leges Uitgangspunten en uitleg van de legesverordening en de tarieventabel

Leges Uitgangspunten en uitleg van de legesverordening en de tarieventabel

Voorwoord Leges zijn een vergoeding die een overheid vraagt voor het verstrekken van diensten aan burgers en bedrijven. De legesinkomsten zijn een belangrijke inkomstenbron van de gemeente Amsterdam en dienen als dekking van de kosten die gemaakt worden om die diensten aan de burger te leveren. Omdat leges een technisch onderwerp is, is het niet altijd duidelijk waarom de gemeente bepaalde keuzes maakt. In dit stuk worden de leges ontrafeld.

In het rekenkamerrapport 25 juli 2019 heeft de reken­ kamer aanbevelingen gedaan ter verbetering van het betrekken van de gemeenteraad bij de leges van de gemeente Amsterdam en het verhelderen van de uitgangspunten op basis waarvan de leges worden geheven. Het college heeft toegezegd deze aanbeve­ lingen op te pakken. Met dit beleidsstuk komt het college tegemoet aan deze toezegging. Wat zijn leges en wie gaat erover?

Allereerst wordt er beschreven wat leges zijn en hoe ze werken. Hierbij wordt er eerst gekeken naar de landelijk geldende regels voor leges waar Amsterdam niet van af mag wijken. Vervolgens wordt er gekeken naar de afhankelijkheden met het gemeentelijke beleid en processen. Hierin wordt ook besproken op welke momenten er gelegenheid is voor debat over leges. Tenslotte worden de uitgangspunten die het college hanteert voor het samenstellen van de concept­ legesverordening en -tabel uiteengezet. Deze uit­ gangspunten vormen het hart van het legesbeleid: 1. De kosten van de afgenomen diensten worden zo veel mogelijk bij de gebruikers zelf neergelegd 2. Als er sprake is van maatschappelijk belang kan er in uitzonderlijke gevallen voor worden gekozen om de leges niet kostendekkend te laten zijn 3. Kosten die niet direct bij de gebruiker kunnen worden neergelegd worden zoveel mogelijk gedekt door andere tarieven te verhogen (kruissubsidiëring) 4. We hanteren één verordening 5. We streven naar een kostendekkendheids­­­ percentage van 85%-95% 6. De legestarieven worden ieder jaar geïndexeerd 7. We streven continu naar verlagen van de kosten door procesoptimalisatie

De gemeente is verantwoordelijk voor een groot aantal taken. Een deel van deze taken wordt in de vorm van een dienst door individuele bewoners of bedrijven aangevraagd. Om gemeenten tegemoet te komen in de kosten die zijn gerelateerd aan deze taken, betalen afnemers van gemeentelijke diensten leges. Dat er leges worden geheven en hoe dat gebeurd wordt vastgelegd in een legesverordening en een tarieventabel. De tarieventabel is het overzicht met de tarieven die voor de verschillende diensten in rekening worden gebracht.

Deze uitgangspunten zijn niet nieuw, zij worden nu al gebruikt bij het opstellen van de legesverordening en -tabel. Maar op dit moment zijn ze niet altijd even zichtbaar en expliciet. Met dit kader worden zij bevestigd. Hierdoor weten de ambtenaren die werken aan de voorbereiding, het college en de raad waar de volgende legesverordening en -tarieventabel aan moet voldoen. De inhoudelijke keuzes die gemaakt zijn over de vorm van de diensten vallen buiten de scope van dit beleidskader, die worden immers gemaakt op het moment dat het beleid over de legesplichtige dienst zelf wordt vastgesteld.

De kern van leges

2

De kern van leges

3

Wat zijn leges en wie gaat erover? De gemeente is verantwoordelijk voor een groot aantal taken. Een deel van deze taken wordt in de vorm van een dienst door individuele bewoners of bedrijven aangevraagd. Om gemeenten tegemoet te komen in de kosten die zijn gerelateerd aan deze taken, betalen afnemers van gemeentelijke diensten leges. Dat er leges worden geheven en hoe dat gebeurd wordt vastgelegd in een legesverordening en een tarieventabel. De tarieventabel is het overzicht met de tarieven die voor de verschillende diensten in rekening worden gebracht. Welke leges kent gemeente Amsterdam? Amsterdam heft leges voor ruim 300 diensten. Deze vallen onder de volgende categorieën/ hoofdstukken in de legestabel: Algemene Dienstverlening • H1 Informatie: bijvoorbeeld kopieën en papieren facturen • H2 Burgerzaken: enkele voorbeelden zijn identiteits­ bewijzen, rijbewijzen en huwelijken • H4 Economie en Milieu: bijvoorbeeld vergunningen voor straatmuzikanten en vuurwerkverkoop. • H5 Openbare Ruimte: onder andere vergunningen voor werken in openbare ruimte zoals het opbreken van een weg • H6 Verkeer en Vervoer: bijvoorbeeld vergunningen gehandicaptenparkeerkaarten, tijdelijke verkeers­ maatregelen, ontheffingen milieuzone. • H7 Binnenwater: bijvoorbeeld vergunningen voor ligplaatsen van woonboten.

• H8 Kinderopvang: voor aanvragen met betrekking tot exploitatie van kinderopvang en gastouderop­ vang Omgevingsvergunningen • H3 Fysieke leefomgeving: omgevingsvergunningen zoals bouw-, aanleg- en sloopvergunningen, voor vellen van bomen, etc.

1

Voor deze diensten geldt dat we bij de tariefstelling niet alleen rekening moeten houden met landelijke wet- en regelgeving maar ook met de Europese Dienstenrichtlijn (EDR).

2

Rekenkamer Amsterdam, Bestuurlijk rapport Leges bij Vergunningaanvragen (4 september 2019).

3

Raadsbrief van 20 oktober 2020

Landelijk geldende regels Dienstverlening vallend onder de Europese Dienstenrichtlijn Voor diensten die vallen onder de Europese Dienstenrichtlijn (EDR)1, mogen de tarieven niet hoger zijn dan de kosten. Enkele voorbeelden van dergelijke diensten zijn: • Evenementenvergunningen • Horecavergunningen • Vergunningen voor bedrijfsvaartuigen

Op basis van de besluiten in de VJN kan dan niet alleen de begroting, maar ook de legesverordening worden gemaakt. De legesverordening wordt dan, net als nu, tegelijkertijd met de begroting vastgesteld. De verwachtte legesinkomsten worden verwerkt in de begroting. In de begroting is een paragraaf opgeno­ men waarin inzicht wordt gegeven in de begrote kosten en opbrengsten van de verschillende legeshoofdstuk­ ken en de kostendekkendheid daarbij.

Wie besluit over de leges en wanneer is er ruimte voor debat? Om leges te kunnen heffen heeft de gemeente een legesverordening nodig. De legesverordening wordt jaarlijks samen met de tarieventabel door de gemeen­ teraad vastgesteld. De gemeenteraad neemt dus het besluit voor welke diensten leges moeten worden geheven, en welk tarief daarbij hoort. Op 25 juli 2019 heeft de Rekenkamer een rapport gepresenteerd. Een van de aanbevelingen was dat de gemeenteraad meer gelegenheid moet krijgen om over de leges in debat te gaan.2 Het college heeft in toegezegd om een schets te maken van de mogelijkheden om het debat met de raad te kunnen voeren. 3 Leges zijn immers belangrijk voor de gemeente. Niet alleen vormen zij een belangrijke inkomstenbron, maar ze hebben ook direct invloed op burgers. Het is daarom van belang dat de raad haar controlerende taak hierop goed kan uitvoeren en dat er ruimte is voor debat.

Bij de jaarrekening vindt verantwoording plaats over de realisatie van de legesopbrengsten. Hierin wordt inzicht gegeven in de werkelijk gerealiseerde legesopbrengsten. De momenten uit de P&C-cyclus bieden elk de gelegenheid voor debat. Ter voorbereiding op elk van deze P&C-momenten kan er als daar in de raad behoefte aan is een technische sessie over leges georganiseerd worden.

4

Dit is een hulpmiddel specifiek ontwikkeld voor Amsterdam. In het kostenmodel is de onderbouwing voor de berekening van de kostendekkendheid te vinden. De gebruikte methodiek is gebaseerd op de landelijk geldende wet- en regelgeving. landelijke standaardmodellen. We bepalen dus geen kostprijs per legesplichtige dienst

De voorjaarsnota (VJN) is een logisch moment om de kaders en de verwachten ontwikkelingen te schetsen. Dat is het moment waarop het financiële beleid van het volgende jaar wordt bepaald. Op dit moment gebeurt dit gedeeltelijk, maar dit moet uitgebreider. Op deze wijze is er meer ruimte voor debat over de leges en de legesverordening voordat deze wordt verwerkt in de begroting.

De kern van leges

4

Hoe worden de leges bepaald? Leges zijn een vergoeding die een overheid vraagt voor het verstrekken van diensten aan burgers en bedrijven. Dat betekent dat de gemeente niet zomaar de prijs mag bepalen. Natuurlijk moeten de leges volgens de beginselen van behoorlijk bestuur worden opgesteld. Je mag bijvoorbeeld niet discrimineren tussen verschil­ lende burgers bij het bepalen van de tarieven. Ook mag je leges niet heffen naar draagkracht (mensen die minder verdienen minder laten betalen). Ten slotte mag de gemeente volgens de wet alleen maar kosten in rekening brengen die de gemeente maakt om de legesplichtige diensten te leveren. Denk hierbij bijvoorbeeld aan personeelskosten (ongeveer 80% van de kosten) en overhead, kosten van het Rijk, materieel en btw. Bepaalde kosten mogen niet meegerekend worden, bijvoorbeeld de handhaving op vergunningen, of kosten die de gemeente maakt die niets met de legesdiensten te maken hebben. De gemeente mag geen winst maken op het geheel van de legesverordening. In 2021 is er begroot dat Amsterdam €110 miljoen aan kosten voor de leges maakt en staan daar €91 miljoen aan inkomsten tegenover.

Omdat elke gemeente andere beleidskeuzes maakt zijn er geen 5

Leges zijn een jaarlijks terugkerend onderdeel van de P&C-cyclus (Planning & Control). Het is daarom van belang dat er jaarlijks ruimte is om over de leges te debatteren. Omdat leges hecht verbonden zijn met de P&C-cyclus (vanwege de inkomsten voor de gemeente), zijn de P&C-momenten ook het meest geschikt om het debat over leges te voeren. In alle P&C-producten moet daarom de benodigde informatie staan voor de raad om de controlerende taak te kunnen uitvoeren en het debat hierover te kunnen voeren.

De gemeente heeft geen volledige beleidsvrijheid bij het vaststellen van leges. Er zijn een landelijk geldende wetten en regels waar Amsterdam aan moet voldoen.

(behalve voor leges die onder de Europese Dienstenrichtlijn vallen). De administratiekosten zouden erg oplopen als we dat wel zouden doen en juridisch gezien is het niet nodig. 6

Dit percentage is vergelijkbaar met de begroting van 2021 van de G4: Utrecht 89,97%, 87,85%, Den Haag rapporteert hier niet over.

Dat betekent ook dat de gemeente goed moet kunnen onderbouwen hoe ze komt tot de tarieven in de legestabel en welke kosten daarvoor worden meegere­ kend. In Amsterdam doen we dat met het kostenmodel leges.4 Met dit model rekenen we de kosten toe aan de verschillende legeshoofdstukken.5 Op basis van deze berekening kan ook worden uitgerekend wat het kostendekkendheidspercentage is per hoofdstuk en voor de legesverordening als geheel. Dat percentage geeft aan hoeveel procent van de kosten die gemaakt worden ten behoeve van de legesplichtige diensten worden gedekt door de legesinkomsten. De overige kosten worden gedekt uit de algemene middelen. Deze berekening moet de gemeente voorafgaand aan het legesjaar maken. Op die manier weet je namelijk dat er geen winst wordt gemaakt met de tarieven die de gemeente in rekening brengt. In 2021 is het kostendekkendheidspercentage in Amsterdam 85% (excl. De vergunningen die vallen onder de EDR). Dat betekent dus dat 85% van de kosten worden gedragen door de gebruikers van de leges, en 15% door samenleving.6

De kern van leges

5

Wat is kruissubsidiëring? Soms zijn de legesopbrengsten van een bepaalde dienst niet kostendekkend. Dit kan onder andere komen omdat er is besloten om een dienst in prijs te verlagen vanwege het maatschappelijk belang, maar ook doordat sommige tarieven landelijk worden vastgesteld (bijvoorbeeld bij paspoorten en rijbewij­ zen). Bij leges is het toegestaan dat een verwacht overschot bij de ene activiteit wordt gebruikt voor de dekking van een verwacht tekort bij een andere activiteit. Dit wordt kruissubsidiëring genoemd. Je mag dus winst maken op de ene vergunning, om een verlies op de andere vergunning te compenseren. Maar op alle vergunningen samen mag je geen winst maken. Door te kruissubsidiëren hoeft er minder dekking te komen vanuit de algemene middelen. Kruissubsidi­ ëring is toegestaan tussen alle legestarieven behalve de gelabelde leges die vallen onder de Europese Dienstenrichtlijn. Ook kosten van diensten waarvan het tarief op € 0,- wordt vastgesteld mogen niet meetellen voor het kostendekkendheidspercentage. Dat bete­ kent dat deze kosten niet mogen worden gedekt door middel van kruissubsidiëring.

De mogelijkheid voor kruissubsidiëring binnen een hoofdstuk is het meest bekend (bijvoorbeeld leges voor de bouw van een groot hotelcomplex die een gedeelte van vergunningverlening een dakkapel dekt), maar het is ook mogelijk om tussen hoofdstukken te kruissubsidiëren (bijvoorbeeld de leges voor de bouw van een groot hotelcomplex die een gedeelte van de kosten voor een huwelijk dekt). Wat als de gemeente toch winst maakt? Omdat wettelijk is vastgelegd dat de maximale kosten­ dekkendheid van de legesverordening 100% is kan een burger of bedrijf dat denkt dat de gemeente te hoge leges vraagt naar de rechter stappen. Hoe hoger de tarieven, hoe groter de kans is dat meer burgers dit zullen doen. Als de rechter het met de aanvrager eens is kan hij ingrijpen. Hierbij wordt er gekeken naar de begrote kosten en opbrengsten van de gemeente. Deze moeten beide goed zijn onderbouwd en inge­ schat. Bij een kleine overschrijding (tussen de 101% en de 110%) kan de rechter het tarief verlagen. Bij een grote overschrijding (meer dan 110%), of als de gemeente de verordening niet kan onderbouwen, kan hij de gehele legesverordening onverbindend verkla­ ren. De gemeente mag dan dat hele jaar geen leges meer heffen en moet leges waar op tijd bezwaar of beroep tegen is aangetekend terugbetalen.

Samenhang met gemeentelijk beleid Om dit risico te beperken kan je als gemeente drie dingen doen. Allereerst moet de administratie en de onderbouwing van de kosten en opbrengsten goed zijn.7 Dat zorgt ervoor dat er geen reden is om te twij­felen aan het begrote kostendekkendheidspercentage.

In het vorige hoofdstuk staat beschreven wat er vol­ gens de landelijke wet- en regelgeving wel en niet mag met leges. In Amsterdam wordt er daarnaast beleid gemaakt dat kaders stelt voor leges. Het beleid voor leges kan niet los worden gezien van dit andere beleid.

Ten tweede kan je een marge inbouwen waardoor een klein foutje niet meteen leidt tot een overschrijding van de 100%. Je streeft dan bijvoorbeeld naar maximaal 95% kostendekkendheid. Ook wordt jaarlijks beoor­ deeld of het kostendekkendheidspercentage verant­ woord is. Ten derde kan je het risico spreiden over meerdere verordeningen. Je maakt dan niet één verordening met alle leges, maar meerdere (bijvoorbeeld 1 per hoofd­ stuk). Mocht een rechter er onverhoopt voor kiezen om een verordening onverbindend te verklaren, dan is alleen die verordening niet meer geldig. Leges uit de andere verordening mogen dan nog steeds geheven worden. Het grote nadeel daarvan is wel dat kruissubsi­ diëring tussen de verordeningen niet meer mogelijk is. Dat betekent dat je op alle verordeningen een marge moet aanhouden. Amsterdam maakt daarom gebruik van één verordening en vertrouwd erop dat een goede kostenonderbouwing en een marge in het kostendek­ kendheidspercentage ervoor zorgen dat de verorde­ ning door de rechter niet onverbindend verklaard wordt.

7

Actuele jurisprudentie stelt hier hoge eisen aan. Als het inzicht in de onderliggende kosten en opbrengsten onvoldoende is kan de rechter ook op basis daarvan de legesverordening onverbindend verklaren.

Welk beleid is van toepassing op leges? Het legesbeleid vertoont vooral samenhang met het financiële beleid in de gemeente. In de ‘Financiële verordening gemeente Amsterdam 2017’ staan bijvoor­ beeld een aantal kaders die ook relevant zijn voor de leges. En zoals aangegeven in de ‘Regeling kostprijsen tariefbepaling’ wordt bij de doorrekening van de kosten aan leges de ‘Handreiking Kostentoerekening leges en tarieven’ van de rijksoverheid betrokken. In deze beleidsstukken staat welke basisprincipes er worden gebruikt bij het berekenen van de leges. Denk hierbij bijvoorbeeld aan welke personeelskosten je moet meerekenen als kosten bij leges. De technische uitwerking van deze basisprincipes is opgenomen in het kostenmodel leges. Ook wordt er na elke gemeenteraadsverkiezing een coalitieakkoord gemaakt, waarin soms kaders voor leges worden geschetst. En daarnaast stelt de Voor­ jaarsnota (VJN) ieder jaar kaders die in de begroting en de legesverordening en-tabel moeten worden gevolgd. Hoe passen leges in de Planning & Control cyclus (P&C-cyclus)? Leges zijn nauw verbonden met de P&C-cyclus. De legesplichtige diensten vormen immers een belangrijke kostenpost en leges zijn een belangrijke inkomstenbron voor de gemeente. De periode waarin de leges geheven worden loopt daarom gelijk met de jaarlijkse P&C-cyclus: van 1 januari tot en met 31 december.

Daarom is er in elke stap van de P&C-cyclus wel iets over leges te vinden.

nomen waarin inzicht wordt gegeven in de begrote kosten en opbrengsten van de verschillende lege­ shoofdstukken en de kostendekkendheid daarbij. Bij de jaarrekening vindt verantwoording plaats over de realisatie van de legesopbrengsten. Hierin wordt inzicht gegeven in de werkelijk gerealiseerde leges­ opbrengsten. Bij de viermaandsrapportage en bij de najaarsnota kunnen eventuele bijstellingen plaatsvinden van de begrote legesopbrengsten en daarmee samenhangen­ de kosten. Deze bijstellingen zijn niet relevant voor de onderbouwing van de legestarieven (daarvoor wordt alleen naar de ramingen gekeken), maar natuurlijk wel voor de financiën van de gemeente. Hoe zijn de leges in de organisatie georganiseerd? De legesplichtige diensten zijn zeer divers en gaan van het sluiten van een huwelijk tot het bouwen van een groot bedrijfspand. De inhoudelijke expertise over of een vergunning bijvoorbeeld afgegeven kan worden zit door de gehele organisatie verspreid in alle vak­ directies. De inhoudelijke verantwoordelijkheid voor individuele vergunningen en de hoogte van de bijbe­ horende legestarieven vallen daarmee onder de vakwethouders. Wel is er in de gemeente een centraal legesteam dat vakdirecties helpt met het berekenen van de kostenonderbouwing en (juridische) ondersteu­ ning.

Dit expertiseteam stelt ook de jaarlijkse legesver­ ordening op en verzamelt de tarieven voor de tarieven­ tabel. Zij rapporteren aan de coördinerend wethouder leges. De coördinerend wethouder legt namens het college verantwoording af aan de raad over de over­ koepelende zaken die betrekking hebben op leges. Denk hierbij bijvoorbeeld aan het totale kostendek­ kendheidspercentage, de legesverordening, het kostenmodel, etc.

In de VJN worden de kaders voor het financiële beleid van het volgende jaar bepaald en de te verwachten ontwikkelingen beschreven. Dit geldt ook voor de leges. Ook worden hier de verwachtte ontwikkelingen geschetst. Dit was in eerdere jaren niet altijd het geval. Tegelijkertijd met de begroting wordt de leges­ verordening en –tabel vastgesteld. Dit gebeurt op basis van de beslissingen die tijdens de VJN zijn genomen. De verwachtte kosten voor de legesplichtige diensten en de verwachtte legesinkomsten worden verwerkt in de begroting. In de begroting is een paragraaf opge­

De kern van leges

6

De kern van leges

7

Gekozen uitgangspunten De rekenkamer heeft aangegeven dat het niet helder was welke uitganspunten de gemeente Amsterdam hanteerde bij het vaststellen van de leges.8 De onderstaande uitgangspunten zijn niet nieuw, zij worden nu al gebruikt bij het opstellen van de legesverordening en -tabel. Maar op dit moment zijn ze niet altijd even zichtbaar en expliciet. Door deze uitgangspunten te bevestigen geeft het college richting aan toekomstige legesverorde­ ningen en beleid dat legesplichtige diensten vaststelt. De keuzes die in elk nieuw beleid gemaakt worden kunnen getoetst worden aan de onderstaande uitgangspunten, voordat zij uiteindelijk door de raad worden vastgesteld:

1

De kosten van de afgenomen diensten worden zo veel mogelijk bij de gebruikers zelf neergelegd Kortom, de gebruiker betaalt. De burger die een dakkapel, evenementenvergunning of huwelijk wil moet hier zelf de kosten voor dragen. De baten en de lasten voor een dienst liggen dan bij dezelfde persoon. De rest van de samenleving hoeft hier niet aan mee te betalen. Hierdoor zijn er ook meer legesinkomsten en worden de algemene middelen minder belast.

2

Als er sprake is van maatschappelijk belang kan er in uitzonderlijke gevallen voor worden gekozen om de leges niet kostendekkend te laten zijn Het legestarief kan een remmend effect hebben op het aantal diensten dat wordt afgenomen. Soms worden er echter leges geheven voor diensten die van maatschappelijk belang zijn.

8

Rekenkamer Amsterdam, Bestuurlijk rapport Leges bij Vergunningaanvragen (4 september 2019).

9

Welke diensten dat zijn hangt af van de context, de tijdsgeest en

de heersende maatschappelijke ideeën en is daarmee de uitkomst van het politieke debat. De een zal hierbij misschien denken aan het realiseren van groene daken, de ander aan huwelijken en een derde aan buurtevenementen. Welke diensten onder ‘maatschappelijk

Welke diensten als uitzondering op het eerste uitgangspunt niet kostendekkend hoeven te zijn, is de uitkomst van het politieke debat.9 Het zou onwenselijk zijn als goede maatschappe­ lijke effecten niet bereikt worden omdat de leges te hoog zijn.

3

Kosten die niet direct bij de gebruiker kunnen worden neergelegd worden zoveel mogelijk gedekt door andere tarieven te verhogen (kruissubsidiëring) Sommige kosten kunnen niet bij de gebruiker neergelegd worden. Bijvoorbeeld als de tarieven vanwege het maatschappelijk belang zijn ver­ laagd, of wanneer er landelijk vastgestelde tarieven zijn. De vraag is dan hoe deze kosten gedekt moeten worden: door de samenleving (algemene middelen) of door de andere legesge­ bruikers (d.m.v. kruissubsidiëring). Door te kruissubsidiëren hoeft er minder dekking te komen vanuit de algemene middelen. De gebrui­ kers van de legesdiensten betalen dan samen voor die diensten. Op dit moment gebeurt dit al regelmatig tussen vergunningen uit hetzelfde hoofdstuk (denk bijvoorbeeld aan de leges van grote bouwprojecten die een gedeelte van de kosten van het verstrekken van een vergunning voor een dakkapel dekken). Hierbij moet natuur­ lijk wel worden opgelet dat de hoogte van de leges niet leidt tot onwenselijke effecten.

4

We hanteren één legesverordening Eén verordening geeft een duidelijk overzicht van alle leges op één plek. Binnen één verorde­ ning is het mogelijk om te kruissubsidiëren. Dat betekent dat je de ‘winst’ op de ene vergunning in kan zetten als dekking op de andere vergun­ ning. Hierdoor neemt het risico af dat je voor de totale verordening boven de 100% komt. Ook is het mogelijk om op deze manier de totale kostendekkendheid van de leges te verhogen.

6

De legestarieven worden ieder jaar geïndexeerd Ieder jaar stijgen de prijzen vanwege inflatie. Als de gemeente de leges niet zou aanpassen betekent dat dat de kostendekkendheid elk jaar langzaam daalt en worden meer van de kosten vanuit de algemene middelen betaalt. Daarom worden de legestarieven jaarlijks geïndexeerd.

7 5

We streven naar een kostendekkendheidspercentage van 85%-95% De bovenstaande principes kunnen worden vertaald in een bandbreedte voor het kostendek­ kendheidspercentage. Bij Amsterdam past een hoog kostendekkendheidspercentage. Amster­ dam heeft namelijk gekozen voor het principe dat de gebruiker betaalt, waarbij uitzonderingen op deze regel niet vaak voorkomen en waarbij kruissubsidiëring tot de mogelijkheden behoort. Wel wordt er een marge aangehouden om nooit boven de 100% te kunnen eindigen. Daarom is de bandbreedte 85% tot 95%. Ook wordt jaarlijks beoordeeld of het kostendekkendheid­ spercentage verantwoord is.

We streven continu naar verlaging van de kosten door procesoptimalisatie Door middel van procesoptimalisatie worden er kosten bespaard. Hierdoor verbetert de kosten­ dekkendheid of kunnen de legestarieven voor de Amsterdammers omlaag, zonder dat de kosten­ dekkendheid daalt. Het zoeken naar procesopti­ malisaties, zonder dat de kwaliteit daalt, is echter een uitdaging en een zaak van de lange adem, omdat dit vaak gepaard gaat met een reductie in personeel. Door zowel bij tariefverhogingen goed te kijken naar mogelijkheden voor kosten­ reducties, als bij elke besparingsopgave op de organisatie de effecten op de leges expliciet mee te nemen, streven we continu naar een hogere kostendekkendheid. Op die manier hoeven tarieven minder vaak verhoogd te worden of ontstaat er zelfs ruimte voor het verlagen van tarieven.

belang’ vallen, valt buiten scope van dit beleid en wordt bepaald door de keuzes van gemeenteraad. Op dit moment zijn de volgende hoofdstukken zonder duidelijke reden niet kostendekkend (<85%), waaruit je kan afleiden dat zij bij het vaststellen als ‘van maatschappelijk belang’ werden gezien: evenementenvergunningen, horecavergunningen, winkeltijdenwet, binnenwater, economie en milieu (voornamelijk vanwege een aantal vergunningen die bijdragen aan duurzaamheid). De kern van leges

8

De kern van leges

9

Colofon Gemeente Amsterdam, directie Dienstverlening April, 2021