Klacht vanwege tegenstrijdig en geïmproviseerd beleid van verschillende gemeentelijke diensten

9 november 2021 Klacht vanwege tegenstrijdig en geïmproviseerd beleid van verschillende gemeentelijke diensten [Amsterdam 27-10-2021]. Bij mijn pogingen om een minder negatief oordeel over mijn functioneren als thuiszorgwerker en vader met onderhoudsplicht te verkrijgen heb ik heb de afgelopen periode voornamelijk te maken gehad met twee personen in gemeentelijke dienst. Allereerst xxxxxx “medewerker bezwaar juridisch bureau sociaal”; daarnaast xxxxxx, “senior medewerker en klachten coördinator kwijtschelding van de gemeentelijke belastingdienst”. Uit hun verschillende brieven en e-mails blijkt onder meer dat verschillende diensten langs en zelfs tegen elkaar in werken, wanneer men het gevoerde kortingsbeleid moet uitleggen aan de vragende burger, die door een reeks van negatieve maatregelen getroffen wordt. Het zou een pagina’s lange lijst worden, indien ik alle tegenstrijdigheden en onregelmatigheden, waar ik de afgelopen 1-2 maanden mee geconfronteerd ben, zou opnoemen. Ik beperk me vooralsnog tot enige cruciale punten: –xxxxxx schrijft in éèn van zijn standaard-brieven [gedateerd 7 oktober 2021]: u heeft “een te hoog inkomen om in de collectieve zorgverzekering te kunnen blijven. De beëindiging van uw deelname is daarom terecht”...hetzelfde geldt wat hem betreft ook voor het verliezen van de stadspas, de o.v.-kaart etc.

Als verklaring voor het hakken met de botte bijl in het bestaan van een werkende vader stelt xxxxx: “Wij gaan uit van het fiscaal inkomen. Dat is het hoogste bedrag op de jaaropgave van uitkering of loondienst. We gaan dus niet uit van het belastbaar inkomen of het verzamelinkomen [….] Een gemeente mag zelf bepalen welke inkomenstoets zij hanteert als zij zelf regelingen voor gemeentelijke voorzieningen maakt. Het is geen wettelijke verplichting aan te sluiten bij de regels die de [nationale!!] belastingdienst hanteert”. Kennelijk ontgaat het xxxxxx dat een vader verplichtingen heeft tegenover zijn kind; verplichtingen die ik sinds mijn terugkeer in Nederland, bijna 6 jaar geleden, volledig erkend heb, ondanks dat ik niet wettelijk verplicht ben om dat te doen. Ook daarom heb ik werk gezocht. Er bestaan nog andere wettelijke verplichtingen, die ik erken, zoals de onderhoudsplicht. – xxxxxx heeft daarentegen een andere visie op het functioneren van gemeentelijke diensten. Zij schrijft onder meer in haar laatste e-mail [d.d. 22-10-2021]: “Zoals eerder is aangegeven hebben wij naar aanleiding van uw klacht u kwijtscheldingsverzoek opnieuw getoetst en daarbij u aangemerkt als ‘gezin’.

U bent dus niet als ‘alleenstaand’ beschouwd door ons, maar als ‘gezin’.” xxxxxx heeft bij de beoordeling van mijn vermogen niet de 'gezinsnorm' gehanteerd, zoals zij suggereert want die is in Amsterdam: U hebt weinig vermogen als u op 31 december 2020 [zo u wilt in februari 2021] minder had dan het genoemde bedrag. Uw situatie Wat is uw situatie Maximaal vermogen U woont met gezin of alleenstaande ouder € 12.450 U bent alleenstaande € 6.225 https://www.amsterdam.nl/werk-inkomen/hulp-bij-laag-inkomen/wat-is-een-laag-inkomen-enweinig/#h8ca7a0a8-50e4-412d-a800-75f93f695909

De cijfers spreken voor zich/spreken xxxxx tegen. Mijn vermogen lag onder de ‘gezinsgrens’. xxxxxx schrijft verder: "Uw verzoek is getoetst volgens de regels van kwijtschelding. De regels voor kwijtschelding van belastingen wordt vastgesteld door het rijk. Hier kunnen wij als gemeente niet van afwijken." IK LEES OP DE SITE VAN HET RIJK "Landelijke regels De gemeente moet bij het vaststellen van kwijtschelding rekening houden met de Leidraad Invordering. Dit is de basisregeling voor kwijtschelding van gemeentelijke belastingen. Gemeenten kunnen een eigen leidraad opstellen. Zij moeten zich daarbij houden aan de regels uit de basisregeling. Gemeenten en waterschappen kunnen daar op deze punten van afwijken: Zij kunnen uitgaan van hogere kosten van bestaan (kosten als huur, hypotheek, voeding, kleding en medicijnen) dan landelijk toegestaan. Namelijk 100% in plaats van 90%. De meeste gemeenten hebben een eigen gemeentelijke leidraad voor invordering opgesteld." https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/gemeenten/vraag-en-antwoord/wanneer-kom-ik-inaanmerking-voor-kwijtschelding-van-gemeentelijke-belastingen Zij beoordeelt het vermogen van burgers volgt gemeentelijk gekozen regels.

xxxxx lijkt achter enige standaardformules een aantal harde gegevens/keuzes te verbergen: -de gemeentelijke belastingdienst volgt regels die afwijken van die van het rijk, die er lijnrecht tegenover staan -de gemeentelijke belastingdienst calculeert inkomende alimentatie als onderdeel van inkomen en vermogen; uitkomende alimentatie wordt in de praktijk genegeerd. Wat kan een gemiddelde burger beginnen met dit “tweesporen-beleid”!??? Het einde is zoek. Elke dienst(medewerker) lijkt de gemeentelijke regelgeving en procedures naar eigen goeddunken en financieel voordeel uit te leggen. Het roept de verdenking op dat de gemeente het stimuleert om de ernstige gevolgen van de covidperiode zoveel mogelijk op de afzonderlijke burgers af te wentelen en die te laten boeten voor de negatief uitvallende kosten-baten analyse in de gemeentelijke begroting. Een ander opvallend manco in het beleid van de gemeentelijke diensten wordt vermoedelijk veroorzaakt door een sterk verouderde visie op de samenstelling van de burgerij. Volgens de verschillende regelgevingen worden de burgers – volgens naoorlogse normen – onderverdeeld in ‘alleenstaanden’ en ‘gezinsleden’; categorieën daartussen bestaan in principe niet.

Een dergelijke indeling loopt ver achter de huidige maatschappelijke ontwikkelingen aan, want wat zeggen bijvoorbeeld de cijfers van het CBS!!??? Volgens het CBS zijn er in Amsterdam zelf bijna 40.000 eenoudergezinnen https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/nl/dataset/71487NED/table?fromstatweb Cijfers van gezinsleden met kinderen elders in Nederland of in een ander gemeenschapsland [wat bijna op hetzelfde neerkomt] lijken er niet te zijn. Maar het zijn er zeker ook vele duizenden. Zijn de gemeentelijke regels -zonder meer- op hen van toepassing!? Dat is niet aannemelijk. Het geval van ons gezin wijst duidelijk op een gebrek aan analytisch vermogen en beschikbare analytische maatstaven om hun bestaan -letterlijk en figuurlijk- in rekening te brengen. Het wordt de hoogste tijd voor een nieuwe, verfrissende wind door de gemeentelijke burelen. Zodat de burgers uit die categorieën naar behoren, dat wil zeggen beter behandeld kunnen worden. xxxxxxxx