Bijlage.Inspreektekst commissievergadering 29-9-22 transport kolen door Havenbedrijf ivm klimaatcrisis

Meenemen: toekomststoel

Inspreken gemeenteraadscommissie Amsterdam 29/9 Goedemorgen. Mijn naam is Jilt Sietsma, ik woon in Spaarndam. Ik maak me ernstig zorgen over de klimaatcrisis en ben daarom actief bij de beweging Extinction Rebellion en het initiatief Kappen met Kolen. Vooraf: vandaag heb ik een extra stoel meegenomen, een zogenaamde toekomststoel, naar het idee van Jan Terlouw. Deze lege stoel vertegenwoordigt vandaag toekomstige generaties die zich nog niet kunnen uitspreken over zaken die hen wél aangaan. Over 1 van die zaken wil ik vandaag met u van gedachten wisselen. Want ik heb slecht nieuws voor u. U bent voor 100% eigenaar van een bedrijf dat op grote schaal bijdraagt aan de vernietiging van onze aarde: het Havenbedrijf. Ik ga er vanuit dat u als eigenaar ook voor de volle 100% op uw verantwoordelijkheid aanspreekbaar bent. In ieder geval profiteert u voor 100% van het jaarlijkse dividend, de afgelopen twee jaar respectievelijk 61 en 51 miljoen euro. Het Amsterdamse Havenbedrijf fungeert als belangrijke hub voor fossiele brandstoffen en daarmee is van alles mis, maar vandaag wil ik inzoomen op kolen. Ondanks de beloftes van het Havenbedrijf om in 2030 te stoppen met het transport van kolen en de opluchting van ons allemaal over de gesloten Hemwegcentrale, is de kolenoverslag de laatste tijd alleen maar aan het groeien. Ter illustratie deel ik graag 2 feiten; - Feit 1.

De kolenoverslag groeide in 2021 met 41% naar een volume van ruim 10 miljoen ton. Dat is het gehele grondgebied van deze mooie gemeente, bedekt met een laag kolen van 4,6 centimeter. Voor de afgelopen tien jaar komen we op ruim 72 centimeter. Stelt u zich voor: een zwarte vlakte van 15 bij 15 kilometer, bedekt met 72 centimeter kolengruis. - Feit 2. U faciliteerde in 2021 met het kolentransport een uitstoot-equivalent van ca. 20% van de totale Nederlandse CO2-uitstoot, namelijk zo’n 30 megaton. Ik weet hoe de gemeente worstelt met de plaatsing van circa ca. 17 windturbines binnen haar gemeentegrenzen. Om deze uitstoot te compenseren zouden structureel 10.000 van deze windmolens nodig zijn. Tienduizend! Dan vraagt een mens zich af: waar bent u eigenlijk mee bezig? Wat ik niet begrijp: ik ben hier te gast in een gemeente die in 2019 nog de klimaatcrisis uitriep. Ik

hoef u dus niets te vertellen over die 1,5 graad van Parijs, die op hoog tempo onhaalbaar wordt, over toenemende droogte en overstromingen, over tipping points die stuk voor stuk dreigen om te vallen. Maar ondertussen kraait er geen haan naar alle CO2 die via de Amsterdamse Haven haar weg naar de eindgebruikers vindt. Ik ga het scherp stellen: als de wereld een fossiele verslaafde is die zich geen toekomst voor kan stellen zonder drugs, als onze economie een junk is die zich nog liever doodspuit dan dat ze afkickt, dan zijn de gemeente Amsterdam en haar Havenbedrijf gewoon ordinaire drugsrunners. Ook onbegrijpelijk: hoe kan het in deze tijd van klimaatcrisis gebeuren dat eenvoudige burgers, die op vreedzame wijze úw werk aan het doen zijn, namelijk het stoppen van kolentransport, steeds weer binnen enkele uren door de politie van het spoor af worden getrokken? Demonstranten die zich voor 100% baseren op de wetenschap, zonder trekkers of gekke vlaggen – met hooguit een kartonnen protestbordje in de hand. Kom daar nog maar eens om tegenwoordig. Koester deze demonstranten, zou ik zeggen. Toch worden we iedere keer getrakteerd op een fikse boete en een verblijf in de cel.

Ik vraag u: welk belang denken de Amsterdamse burgemeester en Raad te dienen, wanneer zij zich zo hartstochtelijk inzetten voor het massale kolentransport vanaf uw grondgebied, door uw gemeente, in uw opdracht? Het algemeen belang? Het belang van de Amsterdammers? Of het belang van de industrie, zodat er nog steeds aluminium frisdrankblikjes kunnen worden gemaakt? Of dat van burgers, die gewoon lekker een biertje onder de terrasverwarming willen drinken? Tenslotte wil ik u dit zeggen: wij hebben geen steenkolen meer nodig, we hebben er genoeg van gehad. Frisse lucht, dat hebben we nodig. Frisse lucht - en een stabiel klimaat. Maar bovenal hebben we nu politici nodig met lef en gezond verstand. Leiders, die doen wat nodig is. Ik hoop dat u vandaag en morgen zo’n leider wilt zijn, voor huidige en toekomstige generaties. Ik hoop het echt. Ik wil u dan ook vriendelijk vragen, ja, met klem verzoeken om nodige stappen te zetten in dit dossier. Maar misschien is dat niet genoeg. En met de nieuwe generaties erbij hier op de stoel, wil ik het risico niet nemen. Daarom leg ik ook een eis bij u op tafel: doe wat nodig is. Kap met kolen, vandaag nog. Tot het moment dat u zo ver bent, zal ik, zullen wij vastberaden doorgaan met ons altijd vreedzame verzet tegen uw kolentransport. Dank u wel.