Bijlage bij raadsadres plan Weesperschool in Weesp.pdf

Betreft beroep zaaknummer: xxxxxxxxxxxxxxxx

Edelachtbare. Met dit beroep wil ik een uitspraak over mogelijk onbehoorlijk bestuur door de gemeente Weesp gevolgd door de gemeente Amsterdam in het plan Weesperschool te Weesp. Het plan Weesperschool is niet opgezet met als doel woningzoekenden te helpen. Het is een manier om een eerdere projecten die door Weesp werden afgeblazen te compenseren. Het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten, later BPD, liep hierdoor tegen een schadepost van 200.000 euro aan. Vergoeding van dit bedrag werd door Weesp afgewezen. Er is indertijd gezocht, in overleg met BPD, naar een mogelijk terrein om op te bouwen. Dat liep op niets uit. Wethouder Eijking lanceerde een plan, sociale woningbouw op de locatie van de voormalige school, dat negatief werd beoordeeld door onder andere de Adviesraad Sociaal Domein in Weesp. Dat advies legde hij naast zich neer. En ging in overleg met BPD. Het eerste bewijs dat er vooraf overleg moet zijn geweest bleek bij de presentatie van het plan aan de omwonenden. Dhr. xxxxxxxxxxxxxxxx, BPD, liet zich ontvallen dat hij er nooit aan begonnen zou zijn als hij het 'plantsoen' er niet had bijgekregen. Een vreemde opmerking omdat dat plantsoen in de uitgeschreven tender was opgenomen. De tender zou de eerste keer moeten zijn dat BPD van het plangebied op de hoogte werd gebracht. Het tweede bewijs bleek in een raadsvergadering waarin, wederom dhr.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx, zich liet ontvallen dat twee appartementenblokken op het terrein van de voormalige school niet winstgevend konden worden gebouwd. Die vraag was in de tender niet aan de orde. En duidt ook op een eerder verzoek van de wethouder. Wie op het idee is gekomen om het plantsoen toe te voegen aan het plangebied weet ik natuurlijk niet. Feit is wel dat mevr. xxxxxxx, namens wethouder Eijking, door de Raad een besluit liet tekenen om het plangebied goed te keuren. Hoewel dit strijdig was met de gepubliceerde visie van de gemeente Weesp. Die visie was echter nog niet bekrachtigd door de Raad. Hiermee ontstond de mogelijkheid om een plan uit te laten voeren waarin het plantsoen, voor een groot deel, zou verdwijnen. In dit getekende besluit werd overigens alleen de verdeling van het soort woningen aangegeven. Over een aantal werd niet gesproken. En compensatie van het groen moest binnen het plangebied plaatsvinden. De coalitie ging akkoord, de oppositie was tegen. Dit getekende besluit was het begin van een actie, die buiten het zicht van de Raad werd opgezet. In de tender werd gevraagd om minstens 50 woningen. En de grondprijs werd vastgesteld. Bovendien werd er een puntentelling aangegeven waarmee de ontwerpen zouden worden beoordeeld. Op dat moment wist

de gemeente Weesp dat BPD kans zag er 88 woningen te bouwen. Dat was immers in eerder overleg gebleken. In de brochure, bij de presentatie van haar plan, hield BPD de schijn op dat er niet, of in ieder geval weinig, zou worden gekapt. Een illustratie met omcirkeling van bomen die moesten blijven bestaan is daar een voorbeeld van. De 'dwarsdoorsnede' van het plan klopte niet. Met name de maten in het plantsoen zijn beduidend afwijkend ten opzichte van de werkelijkheid. Ik heb het persoonlijk nagemeten. De beoordeling van de ingezonden plannen was een gestuurd proces. Waarom een beter plan afkeuren als er, nogal vreemd voor een professionele projectontwikkelaar, een handtekening ontbreekt. En niet even gewacht tot daar uitsluitsel over was. De beoordeling van het plan van BPD was uiterst mager. Met name de groencompensatie liet te wensen over. Eigenlijk waren het alleen de 88 woningen die de doorslag gaven. Wethouder Eijking, wetende dat het plan ongetwijfeld slecht zou vallen bij de omwonenden, liet de presentatie doen door BPD en had zich inmiddels teruggetrokken uit de politiek. Wat de omwonenden niet konden weten is dat enkele dagen na de presentatie de realisatieovereenkomst zou worden getekend tussen Weesp en BPD. Protesten zouden zinloos zijn. Het opschuiven van het blok in het plantsoen is een doekje voor het bloeden. De opvolger van de afgetreden wethouder was Dhr. Vos.

Ook hij wist natuurlijk dat het plan voor discussie in de Raad zou zorgen. Dat moest voorkomen worden. Dus werd de Raad op vrijdag geïnformeerd, middels een brief, dat de realisatieovereenkomst dinsdag daarop in de ochtend zou worden ondertekend. Opvallend is dat de toenmalige burgemeester dit toestond. Terwijl hij er op zou moeten toezien dat er een goede, democratische samenwerking zou moeten zijn tussen het College en de Raad. Hier was in dit natuurlijk geen sprake van. Door de handelwijze van de beide wethouders waren zowel de omwonenden als de Raad buiten spel gezet. Het plan Weesperschool kon worden uitgevoerd. De overeenkomst was immers getekend. Beide wethouders hadden ervoor gezorgd dat kritiek op het plan geen zin zou hebben. Voor de vorm waren er nog enkele raadsvergaderingen. Hierin gaf wethouder Vos steevast aan dat het niet wijzigen van het bestemmingsplan veel geld zou kosten en de woningzoekenden zouden worden gedupeerd. De wijziging werd aangenomen. Twee weken na de wijziging van het bestemmingsplan liet wethouder Vos in het openbaar weten dat er mogelijk helemaal geen Weesper woningzoekenden in het plan een woning zouden vinden. Haaks op wat hij al die tijd had beweerd. Na het wijzigen van het bestemmingsplan was er een mogelijkheid, voor de omwonenden, om bezwaarschriften in te dienen.

Die werden niet beoordeeld door een onafhankelijk orgaan maar door betrokken partijen. En verdwenen daardoor in de prullenbak. Een poging om bij de Raad van State het plan tegen te houden, vanwege het kappen van zo'n 20 bomen die niet in het plangebied werden gecompenseerd, mislukte. De Raad van State ging mee in het voorstel van Weesp, ontstaan na de heftige kritiek van de omwonenden op het verlies van het plantsoen, om de compensatie op wijkniveau te laten plaatsvinden. De uitvoering van het plan Weesperschool liep door diverse oorzaken vertraging op. Inmiddels was de fusie met Amsterdam een feit. Pogingen om via de gemeente Amsterdam het plan tegen te houden

liepen op niets uit. Het standpunt was dat Weesp, voor de fusie, zelfstandig het besluit had genomen. En dat het onherroepelijk zou zijn. Nu is alles, behalve een uitgevoerde doodstraf, terug te draaien. Maar daar is wel een politiek proces voor nodig. Dat dit besluit volledig indruiste tegen de standpunten van Amsterdam was blijkbaar geen punt. Ook zij heeft de visie dat er meer vergroend moet worden en minder versteend. Vandaar bijvoorbeeld het project 'tegels wippen'' dat ook in Weesp gestalte krijgt. De wijk Hogewey zou verder worden versteend en het groene plantsoen zou worden opgeofferd voor het zakelijk belang waarop het plan Weesperschool was gebaseerd. Maar dat was voor de gemeente Amsterdam, ondanks herhaaldelijk verzoek mijnerzijds, geen reden om in te grijpen. Ik kreeg zelfs geen antwoord van noch de wethouder, noch de burgemeester. Inmiddels is de bouwvergunning verleend. En is dit mijn laatste mogelijkheid beroep aan te tekenen. Ik hoop dat u uit mijn betoog zult afleiden dat zowel de gemeente Weesp als de gemeente Amsterdam onbehoorlijk bestuur hebben getoond bij het opzetten en doorgang laten vinden van het plan Weesperschool. En dat de brochure van BPD op zijn minst misleidend kan worden genoemd, met name daar waar het de groenplannen betreft. En de uitvoering van het plan te laten stoppen.

Het was vanaf het begin duidelijk dat het terrein van de voormalige school zou moeten worden bebouwd. Laat daar geen twijfel over bestaan. Met volledige instemming van de omwonenden. Er is een groot tekort aan woningen dat staat vast. Maar dan wel bebouwing met een fatsoenlijk ontwerp en met behoud van het plantsoen.

Hoogachtend,