Bijlage 4 - Brief adviesgroep Volewijck.pdf

Het advies van de Volewijck

De tien mensen uit de Van der Pekbuurt, Bloemenbuurt en Floradorp die samen voor de introductie zorgden hebben veel waardering voor de (bijna complete) principenota die ze nu gelezen hebben. Ze vinden de analyse van hun buurt realistisch, herkennen de mogelijkheden en weten dat ze zelf deel uitmaken van de oplossingen. Kanttekening: er gaat relatief veel aandacht naar de Van der Pekbuurt en het Mosplein, maar relatief weinig naar Floradorp. Allemaal zijn ze op hun eigen manier sleutelfiguren. John en Patrick van Flora4Life doen veel voor mensen in hun buurt die het zelf niet zo makkelijk rooien. Dat geldt ook voor Sonja in de Bloemenbuurt. Linda maakt deel uit van een informeel zorgnetwerk voor mensen die tussen de instanties in vallen. Celeste houdt de buurt schoon en helpt buurtgenoten dat ook te doen. Abdel ziet, als beheerder van buurthuis Van der Pek, veel dagelijks leed en gaat daar discreet mee om. Mohamed en Jamal studeren allebei maar houden ook in de gaten hoe het gaat met de jongens waar ze mee opgroeiden. Charlotte, programmeur van de Tolhuistuin, legt steeds nieuwe verbindingen. Mahmoud observeert als nieuwkomer heel secuur hoe je Noord wat gastvrijer zou kunnen maken. Het ontbreekt ze niet aan zelfvertrouwen.

De meesten wonen hier al lang, sommigen hun hele leven al, en weten dus dat ze meer weten van het reilen en zeilen in hun buurt dan de zogenaamde professionals die komen en gaan. Die bekijken ze trouwens niet met scepsis: ze kunnen niet alles op eigen houtje oplossen, tenslotte, dus de expertise en het geld van de gemeente zijn welkom. Zolang ze maar actief mee kunnen doen aan het waarmaken van de mogelijkheden en worden erkend als gelijkwaardig, waar nodig tegen betaling. Bij het groenbeheer, bij de zorg voor mensen met stapelproblemen, bij de doorstroming naar passende woningen in de buurt, bij de werkgelegenheid voor jongeren. En: waardeer de initiatieven die er al zijn, zeggen ze, in plaats van alleen de nieuwe te honoreren. Kanttekening: deze tien geloven niet meteen in de nieuwe gemeentelijke toverspreuk van de ongedeelde wijk. Daarvoor is het verschil in welvaart, wereldbeeld en uitgavenpatroon met de meeste nieuwe bewoners van Buiksloterham en de Klaprozenweg te groot. Dat ze straks meeliften op de ontwikkelingen daar, dat moeten ze nog zien. ‘Misschien bedoelt de gemeente met ongedeeld vooral: de voorzieningen?’, vraagt Linda zich af.

‘Een huisartsenpost, een nieuw Huis van de Wijk? Zelf zie ik het wat breder.’ Hun advies is dus vooral: als je me nu hebt uitgenodigd om mee te denken over de toekomst van mijn buurt, schakel me dan straks ook in als het stadsdeel en de gemeenteraad een keuze hebben gemaakt uit de mogelijkheden die deze principenota voorschotelt. Ze zien de goede bedoelingen, maar die kennen ze al: deze buurten hebben tenslotte al jaren mooie titels, van krachtwijk tot ontwikkelbuurt. Er is dus al vaker geprobeerd dingen te verbeteren die nu nog steeds een probleem zijn. Wat zijn de lessen die de gemeente daaruit getrokken heeft? Dat staat niet met zoveel woorden in de nota. En dus willen zij er graag bij zijn, als de goede bedoelingen straks in de praktijk worden gebracht. Want dat luistert nauw. Het is van straat tot straat verschillend. Achter een ongedeelde wijk gaan honderden kleine wereldjes schuil. Concreet? Plaats meer banken langs de Kamperfoelieweg, zegt Mahmoud, dan wordt het een ontmoetingsplek in plaats van een scheidslijn. Maak een einde aan onderhuur en airbnb in Floradorp, zegt Patrick, zodat volwassen kinderen kans maken op een eigen woning, in plaats van nog jaren bij hun ouders te moeten wonen. En zorg dan, zegt Jamal, dat gerenoveerde woningen niet voor een half miljoen op de markt komen.

Maar dwing bij de corporaties af, zegt Linda, dat er inderdaad sociale huurwoningen van meer dan 65m2 gebouwd worden om, zoals de nota wil, ook gezinnen en ouderen te kunnen huisvesten. En als het gaat om verbeteringen in de buurt, zegt Sonja, dan moeten de corporaties niet alleen luisteren naar de nieuwe kopers, maar ook naar de huurders die er al jaren wonen.

En als er toch iets meer over Floradorp in de nota mag, dan heeft John een voorstel dat ongeveer twintig vliegen in één klap slaat: een nieuw ontmoetingscentrum in het gebouw van het Over-Y College aan de Floraweg. De 1500 scholieren komen van verder weg en veroorzaken meer overlast dan vroeger. De binding met de buurt is niet meer zo sterk. Tegelijk heeft Floradorp nu juist een multifunctioneel buurtgebouw nodig. Met sport- en ontmoetingsruimtes, een servicepunt voor ouderen (en een pinautomaat!), een loket voor jongeren die met UWV en bijstand te maken hebben, informatie over werkgelegenheid in de buurt, georganiseerd door en voor Floradorpers – kortom, alle voorzieningen die je nodig hebt als je deze ontwikkelbuurt echt wil ontwikkelen.