Bijlage 1 Casus Dijksgracht Oost - een dossier waarin zoveel mis is - heroverweging noodzakelijk

& Werkgroep Dijksgracht Oost

Casus Dijksgracht Oost : een dossier waarin zoveel mis is besluitvorming / participatie / communicatie / informatie Heroverweging noodzakelijk

Inleiding: De situatie rond de Dijksgracht Oost is een complex verhaal. In deze notitie geven wij een overzicht van de zaken. Het draait in de kern om de volgende drie elementen. a) besluitvormingstraject ligplaatsen Ten eerste ligt er een besluit dat er ligplaatsen moeten komen voor 40 rondvaartboten en 30 dekschuiten. Er is geen inspraak geweest, geen enkele vorm van participatie, en er is geen onderzoek gedaan naar mogelijke alternatieve ligplaatsen in de stad – althans, daarover zijn bewoners, ondanks herhaalde navraag, nooit geïnformeerd. Het besluit heeft ernstige overlast voor de bewoners tot gevolg en is daarnaast in strijd met wet natuurbescherming wegens bedreiging van beschermde diersoorten. Het besluitvormingstraject is volstrekt onhelder. Feitelijk heeft er helemaal geen inzichtelijke, open, politieke besluitvorming plaats gevonden. Er is een ambtelijk traject geweest, met ambtelijke conclusies en die blijken op onnavolgbare wijze tot politiek besluit te zijn gepromoveerd. Het bestuur zegt dat het besluit vast staat en dat men het traject gaat inzetten om de bestemmingsplannen te wijzigen. b) bescherming vleermuizen Niet alleen zijn er zonder enige discussie en zonder inspraak besluiten genomen, de besluiten blijken ook te raken aan de bescherming van bedreigde diersoorten.

Met de plannen wordt inbreuk gemaakt op het foerageergebied van de beschermde dwergvleermuis, en de gemeente heeft bij de provincie ontheffing gevraagd met betrekking tot de bepalingen uit Wet Natuurbescherming. Naar de mening van omwonenden is die ontheffing ten onrechte verleend en er is bezwaar tegen de verleende vergunning ingediend. In de procedure blijkt het onder meer te gaan om de vraag of omwonenden juridisch gezien belanghebbenden zijn (hebben zij een eigen belang / zijn zij “belangenbehartiger van de vleermuis”?). En als niet, wie controleert dan de overheid als die gewoon zich niet houdt aan bestaande regelgeving? c) olievervuiling Daarnaast blijkt dat al langere tijd bekend was dat er sprake is van olievervuiling op de bodem van de vaarten rond de Oostelijke Eilanden en de Dijksgracht en dat die ooit, op een nu nog onbekend moment, door Waternet zal worden gesaneerd. Bewoners zijn niet of nauwelijks en vooral erg laat geïnformeerd. De sanering van grootschalige vervuiling (Waternet verantwoordelijk), en het bouwen van steigers en 24/7 in en uit varen van rondvaartboten (gemeente verantwoordelijk) in hetzelfde water vraagt, zou je zeggen, om afstemming. Daarvan blijkt echter in het geheel geen sprake. Hieronder gaan we op de verschillende punten nader in.

1

Stalling voor rondvaartboten / dekschuiten en fietspad a) besluitvorming over de ligplaatsen in de Dijksgracht

Buiten beeld van bewoners werden er door de gemeente plannen gemaakt en besluiten genomen om in de Dijksgracht Oost ligplaatsen van rondvaartboten en aanlegplaatsen voor dekschuiten met overslag te creëren. Chronologisch: 2010 - Stedenbouwkundig plan Dijksgracht, 2015 - Projectopdracht Dijksgracht Oost, september 2019 - Nota Varen 1. Omwonenden werden niet geïnformeerd. 2020 - Nota Varen 2. Omwonenden werden niet geïnformeerd. April 2018: inspraakavond met betrekking tot ‘voorlopig ontwerp fietsroute Dijksgracht Oost’ . Het fietspad was een wens van de buurt. Tijdens die avond zien de aanwezige bewoners ineens dat er stallingsplaatsen voor rondvaartboten zijn ingetekend. Bewoners zijn bezorgd: boten kunnen straks 24/7 in- en uitvaren en er is grote overlast te verwachten door geluidshinder van de boegschroeven. De gemeente belooft met informatie te komen. Daarna is het stil. De gemeente zegt naar aanleiding van vragen: “geen nieuws – u hoort wel als er wat te vertellen is”. Er kwam niets. Januari 2020: bewoners spreken met het stadsdeel over hun zorgen (dreigende overlast), en stellen dat alsnog behoorlijke procedures (behoorlijke inspraakprocedures, met als basis onderbouwing van de plannen, nota van uitgangspunten, stedenbouwkundig programma van eisen, uitvoeringsplan etc) gevolgd moeten worden.

Het stadsdeel doet beloftes, onder andere dat er nog een nader onderzoek komt naar alternatieve locaties. Er kwam een verslag van de bijeenkomst. Dat was alles. Afspraken zijn niet nagekomen. Men hoorde niets meer terug, behalve opgewekte en positieve berichten (april 2020 en december 2020) in het Peterburgjournaal. Die artikeltjes bevatten wel opmerkelijke nieuwtjes: zo bleek ineens sprake te zijn van criteria waaraan eventuele alternatieve locaties getoetst zouden moeten worden. Opmerkelijk, want er was nog nooit iets gezegd over criteria, en het was onhelder wanneer en door wie ze waren opgesteld, en ook onhelder of/hoe die (of andere criteria?) destijds een rol hadden gespeeld bij het besluit over locatie Dijksgracht Oost. Ook bleek ineens dat er een rapport zou bestaan uit 2013 over alternatieve locaties. Niemand had dat rapport ooit gezien. En, sterker, nog steeds heeft niemand het ooit gezien: ondanks uitdrukkelijk en herhaald verzoek is het rapport nog nooit boven tafel gekomen. Februari 2020: vaststelling Nota Varen deel 2. De stadsdeelcommissie bespreekt de nota en bewoners kunnen inspreken. Bewoners worden onvolledig en onjuist geïnformeerd. DB Centrum komt hierna met een advies aan het college waarin het DB z’n zorg uit over de drukte op het water. Het DB zegt ook te verwachten dat er nog een nader onderzoek komt naar mogelijke alternatieve ligplaatsen.

Het advies rept met geen woord over te verwachten overlast voor bewoners en hun zorgen. De gemeente schrijft daarna vrolijke positieve berichten in het eigen promotiekrantje, het Petersburgjournaal. April 2021: Informatieavond (geen inspraakavond!). Aanwezig: gemeente, bewoners, reders. De gemeente laat weten dat het besluit locatie Dijksgracht vast staat: plek voor 40 rondvaartboten en 30 dekschuiten. Alle afspraken met bewoners blijken dode letters te zijn. Aanwezige wateraannemers nemen het op voor de bewoners: “zoveel overlast kan je omwonenden niet aandoen.“ De gemeente bestaat het te beweren dat er “heus wel een inspraakmogelijkheid is geweest”, namelijk bij de behandeling Nota Varen 2 (september 2019) in de raad. Het betreft een nota van 37 pagina’s waar op pag. 15 onder kopje “verdeling van ligplaatsen in openbaar water” één zin aan Dijksgracht Oost wordt gewijd.

Bewoners waren niet geïnformeerd, niet dat er zoiets in die nota stond, en al helemaal niet dat de behandeling op dat moment voor altijd de enige mogelijkheid tot (zogenaamd) “inspraak” op dit voornemen zou zijn. Van bewoners die hun stem willen laten horen wordt kennelijk verwacht dat die door alle jaren heen alle nota’s die verschijnen op alle mogelijke onderwerpen minutieus spellen om te zien of er ergens – hoe kort ook - gerept wordt van zaken die ooit de leefomgeving ernstig kunnen gaan aantasten. Er werd een klankbordgroep ingesteld die voor bewoners niet zinvol bleek te zijn – bovendien wilde de gemeente niet dat bewoners bij alle bijeenkomsten aanwezig zouden zijn. In september 2021 werd de ruimtelijke visie, ter voorbereiding van de wijziging van het bestemmingsplan, in de stadsdeelcommissie besproken. De portefeuillehouder van het DB zegde toe te kijken of er mogelijkheden zijn voor alternatieve ligplaatsen binnen het gebied van de Havendienst. Tot op heden (mei 2022) geen bericht. Het DB adviseerde positief over de ruimtelijke visie aan het college. Er heeft nooit een politieke en behoorlijke belangenafweging plaats gevonden. Er is sprake geweest van een ambtelijk traject en daarna bleek ineens dat een politieke besluit was genomen. Bewoners zijn niet als belanghebbenden beschouwd.

Zie voor meer details over deze eerste fase van dit dossier: https://static1.squarespace.com/static/5427ba88e4b06b86fdab08dc/t/60a51d854dcb02030b0aa7b8/16 21433734348/Van+frustratie+naar+participatie+-+twee+casussen+hoe+anders+-+mei+2021.pdf

b) Bestemmingsplan / vleermuizen In de zomer van 2020 werd er door de gemeente een onderzoek gedaan waaruit bleek dat het gebied waar het fietspad en de steigers moeten komen, door de wettelijk beschermde dwergvleermuizen gebruikt wordt als foerageergebied. De plannen maken inbreuk op dit foerageergebied en dus heeft de gemeente bij de Omgevingsdienst van de provincie Noord Holland een ontheffing aangevraagd ten aanzien van de bepalingen in de Wet Natuurbescherming. Die ontheffing werd verleend: het bleek voor de provincie geen probleem dat de plannen een aantasting betekenen voor het foerageergebied van de dwergvleermuis. In de aanloop tot deze aanvraagprocedure was door de gemeente een activiteitenplan ontwikkeld om het verlies van foerageergebied te compenseren. De Wet Natuurbescherming heeft het echter helemaal niet over compensatie, maar formuleert (art 3.8) de criteria op basis waarvan beoordeeld kan worden of aantasting van beschermde waarden is toegestaan. Belangrijkste punt daarbij is of er alternatieven beschikbaar zijn zodat inbreuk op de beschermde waarden niet aan de orde is. Compenseren is geen element bij de te maken afweging of sprake kan zijn van ontheffing. De gemeente heeft bij de ontheffingsaanvraag echter niet gerept over mogelijke alternatieven voor de ligplaatsen en fietspad. Buurtbewoners constateren dat er weldegelijk alternatieven zijn.

Er lopen namelijk twee Hoofdnet Fietsroutes parallel, één ten zuiden en één ten noorden. En ook voor de steigers bestaan weldegelijk alternatieven, maar de gemeente heeft daar dus nooit onderzoek naar willen doen en nooit serieus naar willen kijken. Bij het geformuleerde voornemen, jaren geleden, dat de Dijksgracht Oost zou worden aangewezen als ligplaats-locatie, is ook nooit de omstandigheid betrokken dat het hier gaat om een foerageergebied van een beschermde diersoort. Nu wordt dan aan het eind van dit traject nog even een ontheffing gevraagd vanuit het standpunt dat, zonder enige reflectie en zonder serieus onderzoek naar alternatieven, het besluit van de locatie nu als vast staand en onomkeerbaar beschouwd moet worden. Voor de zomer 2022 wil de gemeente het proces rond de herziening van de bestemmingsplannen opstarten op basis van de eerder genoemde ruimtelijke visie. Voor de (de kwaliteit van de woonomgeving aantastende) geplande aanlegsteigers voor de 40 rondvaartboten en 30 dekschuiten en de daarbij horende activiteiten zoals overslag, moeten bestemmingsplannen worden gewijzigd. De gemeente heeft omwonenden beloofd dat zij op kosten van de gemeente een jurist mogen inhuren om de plannen te beoordelen. Het is een complex geheel omdat het hier om vier bestemmingsplannen gaat die allen moeten worden aangepast, waaruit dan één nieuw bestemmingsplan zal worden samengesteld.

c) Bezwaar tegen de ontheffing - opschorting begin van de werkzaamheden Leden van de Werkgroep Dijksgracht Oost hebben op basis van de eerder genoemde argumenten bezwaar aangetekend tegen de door de provincie verleende ontheffing. Zij brengen daarbij ook naar voren dat gemeente bij de aanvraag voor de ontheffing een onjuist beeld van de situatie heeft geschetst. Donderdag 21 april vond een hoorzitting plaats in het kader van het ingediende bezwaar. De gemeente en de provincie zetten sterk in op het feit dat volgens hen de bezwaarmakers / omwonenden niet belanghebbend zouden zijn wegens het afstands-criterium. De omwonenden hadden de afstand tussen het plangebied en hun woning echter nauwkeurig in kaart gebracht.. Ook toonden zij een clipje van de vleermuizen, gefilmd vanuit het huis van een van de bezwaarmakers. Ter zitting erkende de vertegenwoordiger van de provincie, de verantwoordelijke partij voor de verleende ontheffing, dat er een verkeerde schatting van de afstanden was gemaakt. De bezwaarcommissie zal eind mei zijn advies afronden. Daarna zal de provincie een beslissing op het bezwaar nemen. De gemeente liet echter weten niet te willen wachten op de beslissing van de provincie en zei direct te willen beginnen met het kaal maken van de eerste 100 van de 700 meter van de Dijksgracht Oost.

Zo voelden de bezwaarmakers zich gedwongen om bij de rechtbank om een voorlopige voorziening te vragen opdat er geen onomkeerbare handelingen door de gemeente zouden worden verricht. De zaak zou dienen op vrijdag 6 mei, en pas op 1 mei liet de gemeente weten dat ze zouden wachten met de werkzaamheden tot de rechtbank tot een uitspraak zou zijn gekomen. De rechter wees op 6 mei het verzoek om voorlopige voorziening af op niet-inhoudelijke gronden, namelijk dat het bezwaar waarschijnlijk niet ontvankelijk zal worden verklaard ”omdat verzoekers niet direct in hun belangen worden getroffen door de verleende ontheffing”. De rechter onderbouwde dit met de stelling dat ”niet is gezegd dat verzoekers geen vleermuizen meer zullen gaan zien in hun omgeving”. De vraag of de gemeente zich houdt aan bepalingen uit een wet die bedoeld is om beschermde dieren te bescherming, gaat dus ten onder een formalistische benadering. Zou een vleermuis zelf mogen opkomen voor zijn belangen? Of moeten voor ieder dier inderhaast opgerichte stichtingen de overheid gaan wijzen op zijn fundamentele milieu-verantwoordelijkheden? De gemeente liet meteen na de uitspraak weten maandagochtend 9 mei te zullen starten met de werkzaamheden. Dus deden de leden van de Werkgroep direct twee verzoeken tot handhaving bij de Omgevingsdienst Noord Holland Noord.

Eén omdat de (niet op de Wet Natuurbescherming gebaseerde maar wel in de ontheffing genoemde) voorwaarden uit de ontheffing niet worden nagekomen: de gemeente had immers nog helemaal geen “alternatieve foerageerlocaties gerealiseerd”. En de andere wegens het feit dat so wie so, en ook in de ontheffing genoemd, geen werkzaamheden mogen plaatsvinden als er sprake is van broedende vogels. Of er inderdaad sprake was van broedende vogels moest dus onderzocht worden. Op 9 mei in de vroegte deden door de gemeente ingehuurde ecologen samen met de stadsecoloog, de aannemer en de projectleider een schouw van het gebied. Het was voor toekijkende omwonenden, deskundige ecologen en vogelaars geen verrassing dat inderdaad heel wat broedende vogels werden aangetroffen – het was tenslotte broedseizoen. De projectleider had gedacht wel “om de nesten heen te kunnen werken” maar de ecologen beoordeelden die aanpak als onverantwoord. Niet alleen omdat werkzaamheden ook hoe dan ook tot verstoring van de nesten zou leiden, maar ook omdat er zonder twijfel ook nog andere nesten zullen zijn die aan het oog worden onttrokken door de dichte begroeiing. Uiteindelijk heeft de gemeente dan toch maar besloten de werkzaamheden uit te stellen, in ieder geval tot 1 augustus. Daarna zal opnieuw een veldonderzoek gedaan moeten worden, om te bezien of er sprake is van laat-broeders, zoals fazanten.

De projectleider werd er ter plekke nog door een aanwezige ecoloog op gewezen dat er in dit jaargetij ook geen sprake kan zijn van werkzaamheden aan de kademuur ter plekke, op basis van recentelijk vastgesteld gemeentelijk beleid. De projectleider dacht dat hij daar wel mee had kunnen beginnen – hij bleek van dit beleid niet op de hoogte te zijn.

d) Omgevingsververgunning fietspad 2019 Terzijde nog het volgende. Tijdens de hoorzitting van 21 april over de vleermuizen kwam ineens aan de orde dat al in 2019 al de omgevingsvergunning was verleend voor het aan te leggen fietspad. Omwonenden wisten van tot dat moment van niets. De gemeente stuurde op verzoek van de bezwaarcommissie de stukken naar de omwonenden, en de vergunning blijkt te zijn verleend op adres Dijksgracht 6. Dat adres is gesitueerd bij het begin van de woonstraat aan de westkant, bij Hannekes Boom/ Media Matic. Dit adres valt buiten het plangebied en heeft een andere postcode dan waar bewoners zich over laten informeren. Niemand wist ervan, en het is moeilijk voor te stellen dat de gemeente zich dat niet heeft gerealiseerd. Met het verlenen van deze omgevingsvergunning is de gemeente destijds dus ook voorbij gegaan aan het feit dat de aanleg in strijd was met de plicht bedreigde vleermuizen te beschermen – die omgevingsvergunning is destijds verleend zonder dat ontheffing was gevraagd, laat staan verleend, van de verplichtingen onder de Wet Natuurbescherming. Het is de vraag of nog bezwaar gemaakt kan worden, 2 jaar na dato. Bewoners kunnen redelijkerwijs niet geacht worden bekend te zijn geweest met deze vergunningsverlening. Wellicht dat een bezwaar binnen 6 weken na kennisneming van de verleende omgevingsvergunning (ic.

21 april 2022, de dag van de hoorzitting,) ontvankelijk is.

2

Waternet en de olievervuiling

In juni 2021 namen bewoners van de Oostelijke Eilanden contact op met Waternet in verband met geconstateerde olievervuiling in de Wittenburgervaart. In een inham op Oostenburg-noord werd in het water olie geconstateerd, waarschijnlijk restanten van de industrie van destijds. In eerste instantie gebeurde er niets, Waternet liet weten dat het om algen zou gaan. Melden bij de gemeente leverde ook niets op, en uiteindelijk deden bewoners een melding bij de Omgevingsdienst Noordzeekanaal gebied. Vandaaruit werd de zaak weer teruggespeeld naar Waternet die beloofde de zaak te zullen gaan onderzoeken. In februari 2022 kwam er een brief van Waternet. Hoewel de grond van Oostenburg in het kader van de gebiedsontwikkeling wel is gesaneerd, heeft sanering van de insteekhaven nog niet plaats gevonden. Waternet stelde projectontwikkelaar Stadgenoot hiervoor verantwoordelijk. Stadgenoot huurde een aannemer in die in maart 2022 de verontreinigde grond ging uitbaggeren en de bodem ophoogde om te voorkomen dat in de toekomst olie kan weglekken onder de kademuur. Voor de aanvang van de werkzaamheden verzocht het Eilandenoverleg (platform van bewoners) een gesprek met Waternet en de gebiedsmakelaar. Inmiddels was duidelijk geworden dat de genoemde brief met de info over de vervuiling en over de werkzaamheden, nooit was verspreid onder omwonenden van de insteekhaven.

De meest belanghebbende bewoners waren dus nooit geïnformeerd. Waternet zei dat de brief wel was verspreid bij een 150 tal bewoners van Oostenburg, en ze waren er van uitgegaan dat dat wel genoeg zou zijn. Ook de gemeente vond niet dat zij de aangewezen instantie waren om bewoners te informeren. Er werd geopperd dat het Eilandenoverleg zelf maar de verantwoordelijkheid voor de verspreiding van de informatie zou moeten nemen. Waternet liet weten dat de bodem op Oostenburg, net als op Wittenburg, niet geheel is schoongemaakt. De aanwezige vervuiling zou slechts “geïsoleerd” zijn. De waterbodem van de Wittenburger-, Kattenburger- én Oostenburgervaart blijken nog altijd met olie te zijn verontreinigd, aldus Waternet. Ook elders in de stad is sprake van vervuiling. In dit kader heeft het Waterschap Amstel, Gooi en Vecht een grootschalige waterbodemsanering gepland, uit te voeren door Waternet. Voorjaar 2022 is de start op het Prinseneiland. De verdere planning is nog niet bekend, en zo is geheel onduidelijk wanneer de Oostelijke Eilanden aan de beurt zullen zijn. “Ergens de komende jaren”, zo liet Waternet weten.

Omwonenden op de oostelijke eilanden zijn niet geïnformeerd, niet door de gemeente en niet door Waternet, niet over de oorsprong van de geconstateerde vervuiling, niet over de kennelijk olievervuiling op andere plekken rond de eilanden en niet over plannen hoe het verder moet. Het stadsdeel is zeker op de hoogte van de olievervuiling want Waternet verwijst in zijn brief naar de gebiedsmakelaar “voor meer informatie”. Bewoners hadden dus lange tijd vrolijk rondgezwommen in vervuild water. Geen instantie voelde zich verantwoordelijk. Bewoners vroegen na ontvangst van de brief van Waternet, aan de gemeente én aan Waternet hoe de voorgenomen saneringsoperatie zich verhoudt met de grote plannen van stalling en steigers. Waternet liet weten dat het geen antwoord heeft op dergelijke vragen en er niet over gaat. Het zelfde antwoord kwam van de gebiedsmakelaar. Op vragen eind april 2022 van de Stadsdeelcommissie liet bestuurder Micha Mos weten van niets te weten. Hij zou het uitzoeken. Half mei was er bij de Stadsdeelcommissie nog geen bericht van het DB ontvangen

3.

Al met al: waar draait het om?

* besluitvorming Er ligt een besluit waarbij geen heldere traject van besluitvorming is geweest. Er is geen sprake geweest van een inspraaktraject. Behandeling van een onderwerp bij de Stadsdeelcommissie waarbij bewoners ‘kunnen inspreken’ is geen inspraak. * overlast voor omwonenden De gevolgen van het besluit zijn verstrekkend. Voor omwonenden betekent het dat hun nachtrust 7 dagen per week zal worden verstoord, en ook overdag voortdurend sprake zal zijn van overlast. * bescherming vleermuizen De overheid houdt zich niet aan de bepalingen uit Wet Natuurbescherming. Er is geen onderzoek gedaan naar alternatieven waardoor de bedreigde diersoort niet zal worden gehinderd. Er is ontheffing gevraagd en verleend terwijl niet aan de bepalingen uit de Wet Natuurbescherming was voldaan. * olievervuiling : communicatie / informatie Noch Waternet noch de gemeente heeft zich tijdig ingespannen om bewoners naar behoren te informeren over ernstige vervuiling. Wat betekent het voor omwonenden, die daar zwommen en van niets wisten? Zelfs op het stadstrand bij Roest, een plek waar veel gezwommen werd, werd niet gewaarschuwd dat het water was vervuild.

Noch Waternet noch de gemeente lijkt zich verantwoordelijk te voelen voor de vraag hoe de sanering van de vaarten zich zal verhouden met de nachtstalling van de rondvaartboten en de plannen en om over de hele lengte van de Dijksgracht Oost een 6 meter brede een strook met waterplanten aan te leggen. Wat betekent het als er in de vervuilde grond steigers worden gebouwd? Wordt de vervuilde grond omgewoeld? Wat betekent het 24/7 in en uit varen van 40 rondvaartboten en 30 dekschuiten voor de situatie? Moeten de steigers straks weer afgebroken worden?

4.

Er is een grens: reden tot heroverweging van genomen besluit

Bewoners proberen op te komen voor hun belangen en te zorgen voor een gezond en veilig woon- en leefklimaat. Maar essentiële informatie blijkt niet toegankelijk, bewoners worden niet geïnformeerd. De gemeente handelt in deze dossiers vanuit een belang dat haaks staat op het belang van de bewoners. Buurtorganisatie 1018 en Werkgroep Dijksgracht Oost menen dat er bij besluiten, ook bij besluiten waarvan de overheid stelt dat ze ‘onherroepelijk’ zijn, een moment kan komen dat het noodzakelijk is geworden om stil te staan, en het hele traject, en ook die ‘onherroepelijke besluiten’, te heroverwegen. Dat kan zijn, bijvoorbeeld, als blijkt dat - het gaat om een dossier met vertrekkende gevolgen voor bewoners, - besluitvorming op vele punten ernstig rammelt, - geen inspraak en geen enkele vorm van participatie is geweest - niet open is gecommuniceerd en onwaarheden in de discussies zijn ingebracht - toezeggingen niet zijn nagekomen, - geen enkel onderzoek is gedaan naar alternatieven en mogelijke oplossingen - en als sprake is van strijdigheid met milieuwetgeving. En als ook nog eens blijkt dat de gemeente in het geheel geen overleg wordt gevoerd met een andere instantie, i.c. Waternet, die ooit in de toekomst grootschalige saneringswerkzaamheden zal verrichten in hetzelfde water en op dezelfde bodem als waar de nieuwe steigers zullen worden gebouwd.

De grens is bereikt. Participatie is een mooi woord, maar blijkt wat betreft de alles in en rond de Dijksgracht Oost nog altijd een loze kreet.

Werkgroep Dijksgracht Oost, Eilandenoverleg, en Buurtorganisatie 1018 vragen dan ook aan het bestuur van de gemeente Amsterdam / het bestuur van stadsdeel centrum -

om de besluiten die in dit hele dossier zijn genomen, alle facetten daarvan, on hold te zetten;

-

om opnieuw, eerlijk, open en geïnformeerd en in samenhang, én met directe inbreng van betrokken bewoners (dat is dus: met inzetten van een waarachtig participatietraject) de hele situatie te heroverwegen;

-

en met betrekking tot de olievervuiling, om te zorgen voor goede, open en inzichtelijke communicatie tussen Waternet en het stadsdeel en in het verlengde daarvan volledige, accurate en tijdige informatie voor alle omwonenden.

Amsterdam, 19 mei 2022 Buurtorganisatie 1018 & Werkgroep Dijksgracht Oost Contactpersoon : Bart Uitdenbogaart – bart2@xs4all.nl