Bijlage 06 Zienswijze 1.pdf
Tekst van het document
X
x x
N#.".ïl:ï
Inspraakreactie Beleidskader Participatie Uw gegevens Inleiding
Via dit formulier kunt u reageren op het Beleidskader Pafticipatie. U kunt reageren van 5 juni tot en met 23 juli
2021.
Voornaam Tussenvoegse! Achternaam
r-
-
Naam organisatie
Straatnaam E-mail
Inspraakreactie
Reactie op het beleidskader participatie van de gemeente Amsterdam
Het doel van beleidskader participatie is het formaliseren van geleerde lessen, uitgangspunten, principes en handvatten op het gebied van pafticipatie. Dat klinkt goed, maar ik denk dat deze formalisering de kans op succesvolle burgerpaticipatie eerder zal verkleinen dan vergroten. Het succes van pafticipatie wordt niet bepaalt door het feit of er een ordentelijk en overzichtelijk proces voor is ontworpen dat netjes wordt uitgevoerd. Dat is systeemdenken dat niets te maken heeft met de leefwereld van de burgers die meedoen met de participatie. Het succes van een participatieproces wordt gemeten aan de mate van participatie en of de gestelde doelen uiteindelijk gehaald worden. Het beleidskader participatie legt het probleem zelf heel helder uit.
"Indien het succes van participatie tot één factor gereduceerd moest worden, dan zou dat de keuze voor een helder, haalbaar en door gemeente en burgers xgedeeld doel* zijn, dat consequent wordt door vertaald naar de wijze waarop het participatieproces wordt ingericht en over wordt gecommuniceerd." (Pagina 2)
"Het stellen van een gemeenschappelijk doel veronderstelt dat de gemeente weet wat de behoefte van de burger is. Hierin schuilt het gevaar dat de gemeente zich inzichten toe-eigent die het niet kan claimen. Daarom doet de gemeente er verstandig aan om te verifiëren of het eigen doel bij de participatie wel overlap heeft met de behoefte van de burger in de betreffende buurt of op het voorliggende thema. Het doel
Pagina 1 van 3
van de burger zal anders en vaak ruimer of algemener zijn dan dat van de gemeente; zo zal een vraagstuk voor de inrichting van de publieke ruimte door burgers bijvoorbeeld eerder worden gezien als een vraagstuk over sociale cohesie. Zonder daar rekenschap aan te geven, zonder de bereidheid om hierin mee te bewegen bij de eigen doelbepaling, kan van een gedragen doel geen sprake zijn en evenmin van een succesvol partici patietraject. " ( Pa g i na 2/3) Helaas wordt dit inzicht niet verder uitgewerkt in het
beleidskader. Sterker nog, de richtlijn en de leidraad die aan het eind geformuleerd wordt negeert dit inzicht helemaal. Er worden een aantal objectieve (Factor P) doelen en pafticipatieniveaus gedefinieerd en er wordt aangegeven dat het de overheid is die deze doelen van tevoren bepaalt. Daarnaast worden er zeer veel subjectieve voorbehouden gemaakt die als voorwaarden dienen om Uberhaupt aan de slag te gaan met pafticipatie. Er moet wel tijd en geld voor zijn, er moet commitment zijn van het college, er moet 'beleidsruimte' zijn en het mag niet gaan om complexe en beladen besluiten met een zero-sum karakter. Of dat laatste misschien wel, maar dan moet de gemeenteraad er nog wel mee akkoord gaan. Wat de burger hiervan vindt speelt bij al deze overweging geen rol en daarmee is dit beleidskader participatie toch wel een grote gemiste kans. Als je participatie tot een succes wil maken, dan zul je toch
echt eerst moeten beginnen met het goed informeren van burgers en je zult met ze in gesprek moeten gaan over wat zij willen bereiken en dan pas kun je gezamenlijke gedeelde doelen formuleren. le kunt de Factor P doelen wel hanteren als kwalitatieve pafticipatiedoelen, maar uiteindelijk gaat het om de beleidsdoelen, zoals in het voorbeeld uit het beleidskader, dat de buurt iets wil doen dat de sociale cohesie vergroot. In alle gevallen zou het informeren en raadplegen vooraf moeten gaan aan welke vorm van pafticipatie dan ook. Persoonlijk ben ik van mening dat het informeren en raadplegen van burgers structureel en vanzelfsprekend onderdeel zouden moeten zijn van de representatieve democratie. Voor alle onderwerpen op de agenda, We hebben een actieve informatieplicht voor het college richting de raad, maar als we de betrokkenheid van burgers bij de politiek willen vergroten, dan zouden we ook een actieve informatieplicht moeten hebben naar burgers en een actieve plicht om informatie bij burgers op te halen. Dat is iets wat nu niet bestaat. Het politieke spel binnen het systeem wordt gefaciliteerd door het raadsinformatiesysteem en een enkele keer wordt er iets over het politieke proces gecommuniceerd oud de website van de gemeente of dringt er iets naar het oppervlak via de media. Maar dat laatste zijn uitzonderingen.
De politiek gaat intussen onverstoord door in haar eigen systeemwereldje.
Pagina 2 van 3
De gemeente lijkt op het standpunt te staan dat alle
informatie beschikbaar is in het raadsinformatiesysteem en wie wat wil weten moet daar maar kijken. Dat is echt niet meer van deze tijd! We hebben een cultuulerandering nodig" We hebben betere informatiesystemen nodig die op een aantrekkelijke en laagdrempelige wijze te raadplegen zijn door burgers. En als we dan toch bezig z'ljn, dan moeten die systemen ook faciliteren dat burgers kunnen reageren op een moderne wijze. BiJvoorbeeld zoals een systeem als Consul dat doet voor ideeën die bottom-up ontstaan en waar burgers zich over kunnen uitspreken, In feite hebben we een systeem nodig waar het raadsinformatiesysteem geïntegreerd wordt met de bottom-up aanpak van Consul, Op die manier veranker je de actieve informatieplicht naar en vanuit burgers. Allen dan hebben we een basis om pafticipatie op basis van gedeelde doelen tot stand te brengen. Met het huidige beleidskader participatie gaan we de oorlog nipt winnen
Voeg eventuele bijlagen
toe
Verzenden Afhandeling Referentienummer
Pagina 3 van 3
8082-9631