Afschrift van een brief aan de Ombudsman inzake beschadiging straatmeubilair

Aan de Ombudsman Amsterdam – open brief en rapportage

Amsterdam februari 2024

In de Volkskrant van 17 mei 2023 was er een belangwekkend interview met de Ombudsman. Daarin veel herkenbaars. Een enkel citaat: “Zo organiseer je als gemeente je eigen procedures. Dat is niet in het belang van de stad, niet van de bewoners en het kost ook nog eens allemaal geld.”, “Een klacht is gratis advies”. Omstreeks 2015 kwamen betrokken burgers van de den Texbuurt met een klacht. Bewoners die zich medeverantwoordelijk voelden voor de kwaliteit van de leefomgeving. De inzet was contact over en advies betreffende het voorkomen van de beschadigingen van het straatmeubilair met een simpele en goedkope oplossing. Deze misstand werd wonderlijk genoeg veroorzaakt door de gemeente zelf. De genoemde namen zijn alle qualitate qua. Ter afsluiting dit keer de rapportage op persoonlijke titel. Oudere buurtbewoners hadden nog meegemaakt hoe fraai de nieuw geschilderde lantaarns en Amsterdammertjes er na de schilderbeurt in de den Texbuurt uitzagen. Vandaar de verontwaardiging dat er de jaren erna door de uitvoerders van de materiaaldienst de ontelbare parkeerontheffingspaaltjes nietsontziend daaraan bevestigd werden met strakgetrokken IJZERDRAAD en het verfwerk telkens ingrijpend aantastten. Door een buurtgenote toen terecht ‘het ambtelijk vandalisme’ genoemd.

Hoe kan zoiets was hier de vraag en wij wendden ons met een klacht tot de materiaaldienst over de aantastingen en beschadigingen van dit straatmeubilair. Het bood een steeds treurigmakender aanblik. Uit de omvangrijke verzameling foto’s slechts een enkel voorbeeld in de fotobijlagen. De nodige print-afdrukken zijn ook al jaren in bezit bij de Ombudsman en de burgemeester. Bij elke confrontatie met het probleem (schouwen, teksten en foto’s) oordeelden de betrokken medewerkers, instanties , directeuren, ambtenaren: “Dit kan natuurlijk niet”. Maar het bleef doorgaan. Het begon rondom 2014/2015 met een kantooroverleg gevolgd door een schouw met de directeur van de materiaaldienst mevrouw xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx. Zij was bij het aanschouwen van het straatmeubilair in de den Texbuurt onaangenaam verrast. Ook de stukgeslagen tegels bij de bevestigingen waren zonder vervanging achtergelaten. “Daar moest alles snel verandering in komen”. Het lukte haar niet en speelde uiteindelijk het probleem toen gewoon door naar haar secretaresse mevrouw xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx. Aldus weer nieuwe schouwen en een herhaling van zetten. Ook haar lukte het niet. In 2016 schreef ze nog: “Op basis van de onderzoeksresultaten (over kostenverschillen, de kwaliteit en werkbaarheid van alternatief materiaal heeft het Materiaalbureau besloten om haar werkwijze aan te passen” .

En ook “Het materiaalbureau zoekt alternatief verbindingsmateriaal : bijvoorbeeld geplastificeerd ijzerdraad of tie wraps“ . Dat was- naast nog andere alternatieven- ons toenmalig goedkoop en tijdbesparend advies. Het is onvoorstelbaar maar het desastreuze gebruik van ijzerdraad ging ook daarna gewoon door!

Pas na zeven jaren toegewijd volhouden werden in 2023 de tie -wraps algemeen ingevoerd. Nu dus overal toegepast, zelfs waar ijzerdraad geen probleem was. Enige achtergrondinformatie tussen 2015 en 2023 Het was Mevrouw xxxxxxxxxxx van de Ombudsman die de allereerste en oorspronkelijke afhandeling deed. Zij had van ons een gedegen notitie met de klacht ontvangen inclusief fotomateriaal. Zij oordeelde zonder enig wederhoor dat de materiaaldienst geen blaam trof. In plaats daarvan ter afdoening na haar rapport een gênant laatdunkend telefoongesprek. (zie ook Ombudsman Ramlal over noodzakelijk wederhoor uit de Volkskrant van 18-01-2024) De materiaal dienst bleef dus ‘nu ook gesteund door de Ombudsman’ (en opvolgers) gewoon doorgaan met de vermaledijde aanpak van de bevestigingen. Er volgden jaren met nieuwe schouwen, gesprekken, instanties , ombudsmancontacten, Wobprocedures , raadadressen en -uitgeprint-een ruime decimeter aan correspondentie en foto’s.

Deze notitie is slechts een beperkte weergave van alle inzet en procedures. De lantaarnbovenkanten werden in die jaren wel zeer fraai vernieuwd maar de aangetaste palen eronder zoals de den Texbuurt niet opnieuw geschilderd. (foto) En dat dus ook nog in het ‘Cultureel Erfgoed’ . Dit schrille contrast komt geheel op conto van de Materiaaldienst in casu Stadswerken sinds 2019. Rondom 2016/17 kwam er ook per abuis een doorgestuurde onderlinge mail van mevrouw xxxxxxxxxxxxxxxxx aan de materiaaldienst in onze post. Zij was aangesteld na de uitnodiging van de heer xxxxxxxxxxxxxxxxxxx op zijn kantoor , hoofd Bestuurlijke en juridische advisering. Die vergissingsmail maakte op een gênante manier duidelijk dat xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx zelfs met de materiaaldienst complotteerde tegen dit buurtinitiatief. Zij werd van het dossier afgehaald maar zonder vervanging. Dat niet opvolgen of vervangen is een bekend stramien. Het eerste Wob- verzoek werd behandeld door Stadswerken . Een zelfkeuring en door selectie en wegstiften nauwelijks bruikbaar. Er werd ook steeds verwezen naar ‘onderzoeken’ die zouden hebben plaatsgevonden om daardoor aan de vernielende aanpak van de uitvoering niets hoeven te veranderen. Het latere tweede Wob-verzoek van de Rekenkamer ( kenmerk V&OR/uit/20211004 xxxxxxxxxxxx) was wel onafhankelijk en verhelderend.

Over die zogenaamde onderzoeken een citaat:"Uw brief van de ombudsman die is genoemd, wekt de indruk dat er destijds onderzoeksrapporten zijn opgesteld door de materiaaldienst. Ik heb geen onderzoeksrapporten aangetroffen. Ook heb ik er geen mailwisseling over gevonden" En over de ombudsman: “Uit de bij dit verzoek bijgevoegde mailwisselingen tussen ambtenaren komt een boodschap dan wel advies vanuit de ombudsman naar voren over dienstverlening waarin de ombudsman aangeeft zich niet te herkennen". Geen onderzoeken , verzonnen dienstverlening: Ombudsman Zuurmond deed er verder niets mee. Dat wederhoor deed overigens een paar jaar later wel Mevrouw van der Does- a.i. Ombudsman. Er was een nieuw gesprek op haar kantoor over deze slepende kwestie. Het bleek echter een geënsceneerde pro forma zitting. Er gold maar een ding: het oorspronkelijke rapport van collega xxxxxxxxxxxxx -en later bevestigd door Zuurmond- onderschrijven. De jarenlange buurtinspanningen werden nu door haar afgedaan met de dooddoener : “Ik verwijs u terug naar 'de Gemeente’. Er werd door van der Does ook nog een semantische vluchtroute gevonden voor de niet plaatsgevonden onderzoeken : “weliswaar geen onderzoeken, maar er was door de ambtenaren wel 'een afweging' gemaakt’. Hoe beschamend kan ombudswerk zijn. Mijn eigen ombudswerk met o.a.

gecompliceerde V N activiteiten (inclusief alle hoor en wederhoor) vond de a.i.ombudsman geen ombudswerk. Na bevestiging van bovengenoemde gang van zaken door Zuurmond werd ook opvolger Ramlal door ons ermee geconfronteerd na een veelbelovend persinterview. Ter illustratie nog een enkel citaat van de heer Ramlal: “De organisatie is “verkokerd“, “het is heel simpel , : ga gesprekken voeren, ga de straat op. “De ombudsman zoekt de burger zelf wel op. Hij steunde echter geheel de bovenstaande afhandeling. Het is pijnlijke retoriek. Toen ik ooit van B&W een uitnodiging kreeg als spreker bij het afscheidsseminar van Ombudsman Salomons waren er zeker ook kritische geluiden, maar het algemene oordeel was alom bewondering voor haar inzet en wijsheid. In die jaren werd ook Burgemeester Halsema via een Raadsadres (na ons persoonlijk schrijven met overtuigend fotomateriaal ) betrokken bij het probleem. Zij benoemde xxxxxxxx voor de afhandeling. Deze schreef: De beeldkwaliteit komt niet overeen met de beeldkwaliteit die vereist is volgens de afspraken met de Gemeenteraad" En ook : “ De informatie is gedeeld met BM Halsema”. Het beloofde gesprek is uiteindelijk na Corona niet meer doorgegaan omdat zij plotseling was vertrokken. Dit zonder kennisgeving en ook niet overgedragen aan een opvolgster. Gênant. Dit nieuwe gegeven doorgegeven aan de burgemeester- geen antwoord.

Buurtbegrip voor een overbezette burgemeester dus daarna tweemaal aan haar kabinet. Ook een keer via de Griffie. Geen antwoord, noch de gevraagde bevestiging van ontvangst.

De klachtenregeling uit 2015 Uit de Klachtenregeling voor ambtenaren , Gemeente Amsterdam ( 3 b , 304) “De medewerkers behoren zich toegankelijk en servicegericht op te stellen”- “minimalisering van ontevredenheid over het gemeentelijk handelen”- ”een kwestie van de juiste mentaliteit : objectief, hulpvaardig, professioneel, transparant, inhoudelijk en procedureel volledig” “de burgemeester ziet toe op een zorgvuldige behandeling van klachten”. Ramlal in de Volkskrant 17 mei 2023: “ de klachtenafdeling van de gemeente functioneert beneden peil”. Een ware constatering. Was er geen enkel lichtpunt vóór de uiteindelijke goede afloop ? Jawel . Dat was de empathische en moedige invalster bij Stadswerken die in 2019 concludeerde dat wij in onze buurt “Pech hadden gehad door het steeds weer wisselend management’. Een louterende reactie. Haar invalbeurt was helaas kort en werd verder kennelijk direct van het dossier afgehaald.

De finale: in 2023 was een zoveelste gesprek als laatste poging -i.p.v. een weer nieuw aangekondigd raadsadres- van de buurtvertegenwoordiging met de heer xxxxxxxxxxxxxxx van Stadswerken en een technisch assistent. Dit bleek voldoende om het jarenlange ‘onoplosbare probleem’ op te lossen. Tie- wraps! (we hadden ook nog ander opties) In herhaling: goedkoop en tijdbesparend. Nu dagelijks te aanschouwen in de Openbare Ruimte door geheel Amsterdam en zelfs overgenomen door de regio zelfs Amstelveen. De slotconclusie is dus dat de klachtenafhandeling jarenlang een soort niemandsland is voor betrokken burgers en bijna donquichotterie. En geheel niets van doen met de vernieuwde klachtenregeling uit 2015. De slotvraag aan de Ombudsman : wat te doen voor mijn opvolgers om dit alles te voorkomen? Ik moet inmiddels door leeftijd als ruim tachtigplusser afhaken. Wanneer het straatmeubilair weer geschilderd gaat worden wordt nog een formele vraag aan B&W. Dat had al die jaren door het vandalisme natuurlijk geen zin. Ten leste Ramlal in de Volkskrant : “We verlangen van instanties dat het lerende organisaties zijn. Dat geldt dan ook voor onszelf”. Laat het geen holle retoriek zijn. xxxxxxxxxxxxxxxxx P.s.

Deze laatste en afsluitende notitie met enkele voorbeeldfoto’s zal ook worden doorgezonden naar B&W, de Raadsleden via de griffie , Centrale Stad, de Rekenkamer, de Pers , Erfgoedvereniging Heemschut en andere.

Nieuwe bovenkant !

Nieuwe Tie Wraps !

Tie Wraps Amsterdammertje !