5. Magazine trots op de wijk
Tekst van het document
Trots op de wijk Positieve wijkidentificatie verenigt bewoners
Zuidoost, nergens anders… “We waren er trots op dat het ons lukte om in zo’n klein stukje Nederland met meer dan 120 nationaliteiten samen te leven”
Rauw beton met liefde Collectieve actie kan eraan bijdragen dat bewoners zich positief identificeren met hun buurt.
Relaxed, rebels en religieus
Foto: Soraya Ebrahimi
I
n veel wijken is in de afgelopen jaren de bevolkingssamenstelling zeer divers geworden. In deze wijken leven groepen met uiteenlopende inkomens- en opleidingsniveaus, culturen, religies, talen en verblijfsstatussen met elkaar samen. De diversiteit van de bevolking zal in wijken, ook
buiten de grote steden, in de toekomst nóg verder toenemen. Dit vraagt om nieuwe perspectieven op beleid in wijken. Hoe kun je als gemeente of wijkprofessional spanningen in wijken voorkomen en ervoor zorgen dat wijkbewoners op een prettige manier met elkaar samenleven? Een mogelijk perspectief is het versterken van positieve groepsoverstijgende, samenbindende identificaties van wijkbewoners met de stad of wijk. In wijken waar de meerderheid van de inwoners uit minderheden bestaat, hebben alle inwoners een belangrijke g emeenschappelijke deler: ze zijn allemaal inwoner van (bijvoorbeeld) Spangen, Overvecht of Slotervaart. Deze wijken krijgen veelal een negatief label opgeplakt: armoede, onveilig, achterstanden, ‘daar wil je niet wonen’. Toch voelen bewoners zich vaak verbonden met de wijk waarin ze wonen, zijn trots op de wijk en ontlenen hier een gedeelde identificatie aan. Hoe werkt dit mechanisme, en wat kunnen gemeenten en uitvoerend wijkprofessionals hiervan leren om positieve wijkidentificaties verder versterken? Om antwoorden te krijgen op deze vraag is KIS op bezoek gegaan in de zeer diverse K-buurt, deel van de Bijlmer in het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost. In de K-buurt is de trots en de verbondenheid van bewoners met de buurt toegenomen én is de beeldvorming over de buurt verbeterd.
We hebben hierover gesproken met actieve- en niet actieve bewoners, ondernemers, jongeren én een wethouder.
Bijzondere aandacht is voor bewonersplatform Hart voor de K-buurt, dat initiatieven van bewoners met verschillende culturele- en religieuze achtergronden samenbrengt. Daarmee draagt het platform bij aan de betrokkenheid tussen inwoners onderling en de identificatie met de K-buurt als geheel. Ook besteedt het magazine aandacht aan de invoering van een nieuwe vorm van buurtrecht, het buurtplatformrecht. Dit is het recht voor een buurt om zichzelf te organiseren, én daar middelen, netwerk en budget voor te krijgen.
Ron van Wonderen
Zuidoost, nergens anders…
D
at is een uitspraak die jarenlang is gebruikt
hiervan was dat samen met verloedering en gebrekkig
door stadsdeel zuidoost en haar bewoners.
beheer ook de criminaliteit om de hoek kwam kijken.
Stadsdeel zuidoost is dan ook uniek. In de
De hoge anonieme flats, de goede ligging van Zuidoost
jaren 60 gebouwd met voornamelijk hoge flats waarbij
(vlakbij Schiphol) met goede uitvalswegen en de sociaal
men voor ogen had dat het de wijk van de toekomst zou
economische omstandigheden droegen bij aan de toe-
worden. Een wijk waar veel ruimte is met groen en een
name van de criminaliteit.
scheiding tussen autoverkeer (hoger gelegen) en overige laag gelegen gebieden waardoor je veilig over straat
Hierdoor kreeg Amsterdam Zuidoost, de Bijlmer, steeds
kon. Hoge flats met ruime woningen en voorzieningen
meer het imago van armoede en criminaliteit én wer-
in de buurt zoals parken en collectieve ruimtes. Dit
den bewoners voortdurend geconfronteerd met uit-
moest de plek worden je woont en leeft en van waaruit
dagingen om het hoofd boven het water te houden.
je naar je werk gaat.
Vaak wordt Stadsdeel Zuidoost ook wel de Bijlmermeer genoemd terwijl dat maar een deel, wel het grootste, van
Met de komst van Lelystad en Almere trokken gedurende
dit stadsdeel is. Daarnaast bestaat het uit de buurten
de jaren zeventig veel van de eerste bewoners weg en
Gaasperdam, Venserpolder en Amstel3/Bullewijk. De
ontstond er leegstand waardoor ook verloedering om
hoge flats stonden met name in de buurt Bijlmermeer.
de hoek kwam kijken. Die leegstand werd op een gegeven moment opgevuld met nieuwkomers, met name
Trots op de buurt
uit Suriname na de onafhankelijkheid van in 1975, en
Toen ik 6 maanden oud was, kwamen mijn ouders en
de decennia erna ook met mensen uit de Antillen, Zuid
broers in 1976 in Holendrecht, aansluitend aan de wijk
Amerika en Afrika. Er was immers ruimte, er waren grote
De Bijlmermeer, wonen. Van jongs af aan heb aan den
woningen en de huren waren laag vergeleken met andere
lijve ervaren dat het negatieve imago direct invloed had
delen in Amsterdam.
op het leven van mensen, op sollicitaties, op de hoogte van je verzekering, pakketdiensten die op basis van
Hierdoor werd dit stadsdeel er een van nieuwkomers
postcode niet bezorgden, taxi’s die het gebied vermeden,
en een hoge doorloop. Want wie kon, verhuisde naar
noem maar op. Ook maakte ik gezinnen mee, die nauwe-
andere, betere wijken en voor velen was het ook de
lijks rond konden komen, vrienden die in de criminaliteit
eerste plek waar men na aankomst op schiphol bij fami-
belandden en tekenden verslaafden in het straatbeeld.
lie, vrienden of kennissen terecht konden om vervolgens
Desondanks zag ik in al die jaren wel iets van trots bij
zich elders in Nederland te vestigen.
de bewoners ontstaan, wellicht als tegenreactie op hoe de buitenwereld naar ‘ons’ keek en op de omstandighe-
Dat bracht veel uitdagingen met zich mee op het gebied
den waarin de bewoners leefden. We waren er trots op
van integratie maar ook als het ging om werk, scholing
dat het ons lukte om in zo’n klein stukje Nederland met
en burgerparticipatie. Mensen moesten hun weg vinden
meer dan 120 nationaliteiten samen te leven. Ondanks
in een nieuw, nog vreemd land en het ontbrak aan goed
alle uitdagingen werd men zich er dus steeds meer van
sociaal -en woning beheer.
bewust dat het ook een gebied werd met een unieke mix aan mensen, culturen, smaken, sferen én veerkracht. Het
Door hoge werkloosheid en lage scholing hadden veel
welbekende Kwakoe festival is een voorbeeld waarin dat
mensen een lage sociaal-economische status. Het gevolg
allemaal samenkomt. Een jaarlijks evenement waar je
pag 4 van 22
Foto: ANP / Julie Hrudova Kwakoe festival
letterlijk de smeltkroes kunt proeven en ruiken. Zo begon een eigen identiteit te ontstaan wat ook tot uiting kwam in initiatieven als BijlmerStyle, ILoveZuidoost, SMIB en
“We waren er trots op dat het ons lukte om in zo’n klein stukje Nederland met meer dan 120 nationaliteiten samen te leven.”
de BijlmerBetties maar ook de Bijlmerramp heeft op een tragische wijze daaraan bijgedragen.
Identiteitsvorming
sociaal netwerk en waar men elkaar helpt. Waar nodig
Identiteitsvorming zag je ook ontstaan op wijkniveau
gebeurt dat met stevig protest als men het niet eens
waarin mensen elkaar vonden, verbonden en zich orga-
is met plannen voor de buurt of door het organiseren
niseerden om zo voor hun wijk te zorgen en daar voor
van allerlei activiteiten om de buurt te mobiliseren. Wat
op te komen. De K-buurt is daar een mooi voorbeeld
dat betreft moet ik dan denken aan een artikel in Het
van. Een heel diverse buurt met verschillen in sociaal
Parool. Daarin stelde socioloog Michiel Stapper van de
economische status. Hier zijn de meeste flats, in tegen-
Universiteit van Amsterdam dat hij op veel plekken in de
stelling tot andere delen van Zuidoost, niet gesloopt
wereld en Nederland het participatieproces heeft onder-
maar gerenoveerd. Hierbij werd ook de openbare ruimte
zocht. Zijn conclusie was dat de K-buurt bijzonder is, en
opnieuw ingericht, werden oude garages gesloopt en
laat dat nou komen door de sterke identiteit, die de wijk
kwam er een nieuw winkelcentrum. In deze transitie heb
heeft opgebouwd door de unieke mix van mensen en
ik gezien dat bewoners zich er mee bemoeiden omdat
culturen. Maar ook als tegenwicht voor de negatieve blik
zij zelf inspraak wilden hebben op hoe hun leefomgeving
van de ‘buitenwereld’. Wie de wijk eenmaal heeft leren
eruit moest zien en functioneren. Zij wilden de K-buurt
kennen zal ‘m nooit vergeten. En dan zeg ik zoals we al
niet verliezen aan gentrificatie, verval of verloedering en
een tijdje zeggen… Zuidoost, nergens anders…
het eigene van de wijk behouden. Namelijk een gemêleerde wijk waar iedereen welkom is, met een sterk
Augusto de Campos Neto
pag 5 van 22
Een wijk om trots op te zijn Weinig wijken zijn zo divers als de K-buurt in Amsterdam Zuidoost. Zo staat er een flatgebouw waar gezinnen met meer dan 100 unieke nationaliteiten, samenwonen. Wat brengt al deze mensen samen? Wat zijn uitdagingen voor de wijk? Wij vroegen het aan bewoners.
W
ie op dinsdag metrostation Kraaiennest uit-
zich verbonden te voelen met de wijk. Voor bewoners is
loopt, wordt gegroet door een levendige en
de K-buurt een thuis waar zij zichzelf kunnen zijn. Een
kleurrijke markt. De populaire weekmarkt is
terugkerende reden voor het gevoel van verbondenheid
een belangrijke ontmoetingsplek voor bewoners van de
is de diversiteit in de wijk. Iedereen is welkom, zo geven
K-buurt. Een mooi startpunt om bewoners te spreken
bewoners aan. Een vrouw vertelt ons: “Op andere plek-
om zo een beeld te krijgen van de wijk.
ken heb ik het idee bekeken te worden. Hier heb ik dat gevoel niet. Dat komt door de diversiteit in de wijk.”
Bewoners hebben het zelf niet over de K-buurt, maar spreken over “Zuid-Oost” “Kraaiennest” of “Kraaie”.
Andere belangrijke plekken voor bewoners, zijn winkel-
Onder jongeren wordt de wijk aangeduid met postcode
centrum Kameleon en buurthuis Bonte Kraai. In buurt-
“1104”, of “04” in het kort.
huis Bonte Kraai spreken wij Richardo Burnet. Richardo woont twintig jaar in de K-buurt en is buurtambassadeur.
Wij vragen verschillende bezoekers van de markt wat
Samen met anderen organiseert hij jaarlijks een buren-
zij denken over hun wijk. Een terugkerend antwoord
dag. Over de wijk vertelt Richardo: “Het is een wijk om
is dat de wijk een rustige en veilige plek is. Kennelijk
trots op te zijn. Ik voel me gewoon thuis. Het is divers en
zijn velen zich er van bewust dat de wijk als onveilig
dat maakt het mooi. Je hebt hier mensen van alle
wordt bestempeld. Dit beeld wordt door bewoners
achtergronden en bijvoorbeeld een moskee en kerk
weersproken. Sommigen geven aan dat de wijk vroeger
direct naast elkaar.”
wel onveilig was, maar dat dit in de afgelopen tien jaar is verbeterd.
Naast buurtambassadeur is Richardo betrokken bij het platform “Hart voor de K-Buurt” en stichting “Aan de
Veel bewoners die wij op de markt spreken, verblijven al
Knoppen”. Deze heeft als missie om bewoners digitale
langere tijd in de K-buurt. Zij geven vrijwel allemaal aan
vaardigheden te leren. Over stichting “Aan de Knoppen”
pag 6 van 22
Foto: ANP / David Rozing
Elke dinsdag is er de populaire weekmarkt. Een belangrijke ontmoetingsplek voor bewoners van de K-buurt.
“Het is een wijk om trots op te zijn. Ik voel me gewoon thuis. Het is divers en dat maakt het mooi. Je hebt hier mensen van alle achtergronden en bijvoorbeeld een moskee en kerk direct naast elkaar.”
vertelt Richardo: “Ik geef zeven keer per week computer lessen voor beginners. Dan hoeven zij hun kinderen niet meer te vragen om hulp. Daar hebben ze echt baat bij.” Een andere belangrijke plek in de buurt is de Thaiboksen sportschool FFC Bijlmer van Chiquita en Robert Westmaas. Daar spreken wij Chiquita en fysiotherapeut Yoni. De sportschool is een belangrijke plek in de wijk waar mensen met allerlei achtergronden elkaar ontmoeten en de betrokkenheid met de buurt een oppepper krijgt. Chiquita en Yoni vertellen dat de buurt over het algemeen heel rustig is.
pag 7 van 22
Wel erkennen zij dat er af en toe problemen zijn in de
De verhalen van de bewoners laten zien dat de
wijk, zo vertelt Yoni: “Het is hier rustig eigenlijk, maar elke
verbondenheid tussen buurtbewoners en het ‘trots
maandagochtend als ik naar werk kom, is er al wel heel
zijn op de buurt’ vergroot wordt door de positieve
ceremonieel een fles Smirnoff naar beneden gegooid”.
aspecten van de buurt te benadrukken. De sfeer in
Chiquita vult aan: “Vroeger werd alles naar beneden
de buurt is verbeterd en de diversiteit in de buurt maakt
gegooid.” Volgens Yoni: “is er de laatste 30 jaar veel ver-
dat velen zich thuis voelen. Wel waarschuwen bewoners
anderd in positieve zin. Tuurlijk zijn er een paar rotte
dat verdere vernieuwing van de wijk weliswaar positieve
appels, maar de vibe op straat is veel relaxter. Ik heb niet
effecten kan hebben, maar dat oude bewoners niet
meer dat Bijlmer gevoel van 20 jaar geleden.”
verdreven mogen worden en hun kinderen perspectief hebben op een eigen woning in de wijk. Anders bestaat
Om een voorbeeld van de verbondenheid in de wijk te
het risico dat oude en nieuwe bewoners tegenover elkaar
noemen, vertelt Yoni: “Hier verderop zit bijvoorbeeld een
komen te staan.
moskee met een Marokkaans bestuur, maar daar zie je letterlijk alles. Je ziet Pakistanen, Afrikanen, Marokkanen, alles. Kijk nu willen ze bijvoorbeeld het gebouw kopen en iedereen zet zijn schouders eronder, of je nou Marokkaan, Turk of wat dan ook bent. Ook andere moskeeën in de wijk dragen hieraan bij.” Over ontwikkelingen in de wijk vertelt Chiquita dat de wijk veel aantrekkelijker is geworden voor buitenstaanders om naartoe te verhuizen: “alle huizen worden opgekocht door vastgoed ondernemers. Vroeger kwam niemand naar zuidoost, nu wil iedereen naar zuidoost. De huizen worden een stuk duurder.” Yoni vult aan dat dit ook nadelen heeft voor de zittende bewoners: “Zo gaan ze ook filteren. Bepaalde mensen gaan weg en dat is wat ze willen doen.” Chiquita is bang dat haar kinderen verdreven worden doordat zij de dure woningen later niet meer kunnen betalen. “Het is belangrijk dat jongeren die opgroeien in de wijk hier ook kunnen blijven wonen.” Over labels over de wijk vertelt Chiquita: “heel veel mensen kennen de wijk niet en weten nog niet dat het veranderd is. Die hebben nog dat oude beeld van de Bijlmer in hun hoofd. Deze wijk heeft zeker een stigma.” Dit beeld kan volgens Yoni veranderd worden door: “in de media bijvoorbeeld de positieve dingen te bandrukken. Praten over bloeiende ondernemingen.
Dat je niet alleen hoort dat mensen elkaar doodsteken, maar dat mensen van kleur bedrijven opzetten die goed gaan, of dat het merk jeans dat je aanhebt door die man in de Bijlmer is gemaakt.”
pag 8 van 22
Foto: Soraya Ebrahimi
Bezoekers van het buurthuis
“Heel veel mensen kennen de wijk niet en weten nog niet dat het veranderd is. Die hebben nog dat oude beeld van de Bijlmer in hun hoofd. Deze wijk heeft zeker een stigma.”
pag 9 van 22
Foto: Soraya Ebrahimi
Relaxed, rebels en religieus Henk van de Belt: ‘Ook thuiszitters bij hun buurt betrekken’
Henk van de Belt studeerde grafische vormgeving en is zelfstandig ontwerper. Hij woont al ruim vijftig jaar in de Bijlmermeer waar hij als pionier in de bouwfase terecht kwam. Hij zet zich sinds 1990 in voor stadsdeel Zuidoost, de laatste jaren met name voor bewonersplatform Hart voor de K-buurt. Henk ziet kansen om de onderlinge verbondenheid van bewoners, de ‘bruis’ en de vormgeving van de buurt nog verder te verbeteren.
H
enk van de Belt omschrijft de K-buurt, maar
Ook de gemeente Amsterdam zou zich volgens Henk
ook de Bijlmer als geheel, als “relaxed, rebels
hiervoor meer moeten inzetten, in alle fases van het par-
en religieus”. “Bewoners maken zich niet snel
ticipatieproces. Dat wil zeggen participatie van buurtbe-
druk, de sfeer in de buurt is goed en veel mensen leven
woners in ideeënvorming, planvorming, besluitvorming,
van dag tot dag. Een keerzijde hiervan is dat sommige
realisatie en exploitatie. Tevens kan de participatiekwa-
bewoners minder bezig zijn met de toekomst van de wijk,
liteit ook verbeteren door ook lokale professionals hier
mede omdat ze het gevoel hebben dat er toch niet naar
meer bij te betrekken. Als voorbeeld hiervan noemt Henk
hen wordt geluisterd. Daarom zet Hart voor de K-buurt
een gezamenlijke excursie in de buurt van bewoners en
sterk in op participatie, waarbij de doelstelling vooral is
architecten.
om mensen te leren hoé ze kunnen participeren.” “Recentelijk heeft de bewonerswerkgroep ‘Allure’ een Hart voor de K-buurt krijgt het volgens Henk zo voor
architectuur-excursie gehouden. Doel hiervan is om op
elkaar om “veel thuiszitters bij hun buurt te betrekken.”
basis van functionaliteit, vorm en kleur, design en met
pag 10 van 22
behoud van historie de leefbaarheid te verhogen en de
het afgelopen decennium. “Vroeger werden grappen
buurtidentiteit te versterken. Bewoners, jong en oud,
gemaakt over de Bijlmer en neerbuigend gedacht over
moeten trots kunnen zijn op hun buurt. Elke buurt moet
de inwoners. Mensen moesten zich ook altijd verdedigen
iets eigens hebben!” De mentaliteit in de K-buurt kan
dat ze hier wilden wonen. Het label van de Bijlmer was
aan de andere kant ook als ‘rebels’ worden omschreven.
dat het een soort no-go area was. Maar het imago is heel
Bewoners hebben met verschillende gedeelde frustraties
erg verbeterd. Door de Bijlmerramp is de Bijlmer op de
te maken. Dit komt volgens Henk door de geschiedenis
kaart gekomen. Dat was eigenlijk een omslagpunt. In de
van de wijk, én door het gebrek aan kansen. “De Bijlmer
jaren na de ramp werden veel reportages over de wijk
is multicultureel, zo’n 70% van de bewoners heeft geen
gemaakt en de bewoners geïnterviewd. De Bijlmer werd
typisch Nederlandse afkomst. De toekomstverwachtin-
ontdekt als een rijk cultureel gebied.”
gen zijn vaak cultureel bepaald. Hoe meer de Bijlmer een mooie ‘kansenwijk’ voor iedereen wordt, hoe meer een
“Wat ook heeft geholpen is dat woningen in de Bijlmer
gevoel van trots en verbondenheid zal ontstaan.”
zijn vernieuwd. En in 2007 kwamen er ook extra gelden beschikbaar vanuit de krachtwijkenaanpak van minister
Daarom is het belangrijk om voor bewoners de kansen
Ella Vogelaar (destijds minister van Wonen en Wijken)
te vergroten. “Nog steeds is hier een gebrek aan arbeids-
voor allerlei activiteiten. Vroeger gingen nieuwkomers in
kansen. Een passende opleiding kiezen en een stage-
Amsterdam vaak tijdelijk eerst even in de Bijlmer wonen,
plaats dichtbij vinden is moeilijk. Jongeren moeten een
totdat ze iets beters konden krijgen. Daardoor was er
toekomst perspectief hebben. Toen ik Platform K-buurt
geen binding, ze gingen toch weer weg. Nu blijven men-
oprichtte, de voorloper van Hart voor de K-buurt, was
sen vaker wonen in de Bijlmer.”
één van de kernpunten om meer economische bruis te krijgen. Opdat jongeren zich in de maatschappij kunnen inwerken. Het lukt steeds beter om dit samen met ouders, scholen, ondernemers en overheid te realiseren.” Als derde element dat kenmerkend is voor de K-buurt, noemt Henk ‘religieus’. Bewoners hechten veel waarde aan hun religieuze overtuiging en/of de cultuur van hun land van herkomst. In de woorden van Henk: “De Bijlmer is oorspronkelijk gebouwd zonder een kerkgebouw. Er zijn nu zo’n 200 religieuze groepen, met name Afrikaanse,
“In de jaren na de ramp werden veel reportages over de wijk gemaakt en de bewoners geïnterviewd. De Bijlmer werd ontdekt als een rijk cultureel gebied.”
Surinaamse en Caribische, die kerkverzamelgebouwen delen. In de eerste decennia hadden we zo’n 120 collec-
Henk is blij dat de beeldvorming over de buurt is verbe-
tieve ruimten in de hoogbouw die de ontbrekende buurt-
terd en tegelijkertijd de trots en de verbondenheid van
huizen vervingen. Daar vonden religieuze diensten en
bewoners met de buurt is toegenomen. Maar ook geeft
allerlei activiteiten plaats gerund door vrijwilligers. Qua
hij aan dat hier nog steeds grote stappen in gezet kunnen
exploitatie erg goedkoop en het gaf de bewoners trots.”
worden. Zo verdient het betere imago van de Bijlmer meer en betere voorzieningen. “Om de verbinding tus-
De bewoners van de K-buurt zijn op verschillende manie-
sen de vele groepen nog verder te verbeteren moeten
ren aan elkaar verbonden, of dat nou op het gebied van
er meer plekken en activiteiten komen waar bewoners
hun cultuur, afkomst of taal is. Ook de Bijlmervliegramp
elkaar kunnen ontmoeten en zichzelf ontwikkelen. Gooi
heeft daaraan bij gedragen. Volgens Henk is het label
bijvoorbeeld de buurthuizen ook in de weekenden open
waarmee buitenstaanders de K-Buurt en ook de
en zorg voor meer kwaliteitshoreca in de buurt. Wonen
gehele Bijlmer associëren flink positiever geworden in
houdt niet op bij de voordeur!”
pag 11 van 22
Foto: Michiel Wijnbergh Buurtbewoners voerden in 2016 en 2017 succesvol actie voor een mooi plein en het behoud van de metrolijn
Verbindende burgermacht als motor voor identificatie met de K-buurt
Rauw beton met liefde pag 12 van 22
Het inwonersplatform Hart voor de K-buurt werkt aan het verbeteren van de leefbaarheid in Amsterdam Zuidoost, specifiek de K-buurt. Daarbij krijgt ook het positief samenleven van bewoners met zeer verschillende achtergronden veel aandacht. De behoeften van inwoners zijn het startpunt om de leefbaarheid en het samenleven te verbeteren, gemeenteambtenaren en sociaal professionals sluiten hier vervolgens op aan.
Hart voor de K-buurt is een goed voorbeeld van hoe inwoners in een buurt niet alleen meepraten over wat er moet gebeuren in de wijk, maar ook in de positie van beslissen en uitvoeren worden gebracht. KIS onderzoekers gingen kijken bij het wekelijkse buurtuurtje. Ze spraken met leden van het platform: Mike Brantjes, Carolyn Muntz en Lizette Pinas.
A
ls we aankomen in buurthuis De Bonte Kraai
burgermacht’ ontstaat. Mike Brantjes licht toe hoe dit
is coördinator Mike Brantjes enthousiast in
in de praktijk gaat: “Wat we vooral doen, is kijken naar
gesprek met buurtbewoners, die langskomen
waar mensen in de buurt al mee bezig zijn en hoe we
op het buurtuurtje. Het buurtuurtje is het wekelijks ont-
dat kunnen versterken. Dus als wij iemand zien, die een
moetingspunt voor mensen met ideeën en wensen voor
propje van de grond opraapt dan denken wij van ‘hé, die
de K-buurt. Bijkletsen, nieuwtjes delen, plannen smeden
is kennelijk betrokken bij ‘schoon’ en even later is hij/
of gewoon nieuwe mensen leren kennen. Mike heeft
zij de coördinator van de ‘schoon’-groep. Als iemand
maar één zin nodig om de K-buurt te omschrijven: ‘Rauw
een braderie wil organiseren en ons vraagt ‘kun je even
beton met liefde’. Die liefde komt tot uiting in de talrijke
helpen met een tafel te regelen?’, dan denken wij van ’oh,
bewonersinitiatieven. Zoals: de Oppasmoeder van Kraai-
als jij iemand bent die een braderie wil organiseren dan
ennest waarbij Ghanese vrouwen toezicht houden in de
zul je wel organiserend vermogen hebben’. En even later
speeltuin; buurtbewoners hebben initiatief genomen
helpt die persoon ook mee met het kerstfeest. Dus we
voor de oprichting van jongerencentrum The Bright Side
proberen steeds gebruik te maken van wat er al is aan
; er zijn buurtbrede WhatsApp-groepen ‘schoon’, ‘groen’
betrokkenheid.”
en ‘veilig’ en bewonerscommissies opgezet. Collectieve actie kan eraan bijdragen dat bewoners zich Het inwonersplatform wil de spil zijn van alle initiatieven,
positief identificeren met hun buurt. Zo hebben in 2016
met als motto: maak gebruik van wat er al is in de buurt
acties in de K-buurt om het braakliggend terrein naast
en wakker de energie verder aan. Het platform verbindt
metrohalte Kraaiennest te veranderen in een bruisend
oude en nieuwe initiatieven, regelt subsidies en bevor-
plein voor de hele buurt én in 2017 voor het behoud van
dert dat de lokale overheid – gemeenteambtenaren
de metrolijn die de K-buurt rechtstreeks verbindt met de
en sociaal professionals – aansluiten bij de behoeften
Amsterdamse binnenstad, ervoor gezorgd dat het buurt-
die in de buurt leven. Zodat er een meer ‘inclusieve
platform ontstond.
pag 13 van 22
In Amsterdam zijn meerdere buurtplatformen, waar-
Collectieve actie kan eraan bijdragen dat bewoners zich positief identificeren met hun buurt.
onder Hart voor de K-buurt, thans betrokken bij de invoering van een nieuwe vorm van buurtrecht, het buurtplatformrecht. Het buurtplatformrecht geeft een buurt niet alleen het recht zichzelf te organiseren, maar kent daar ook een positie en middelen als een netwerk en een budget aan toe. Het platform heeft daarbij het recht te fungeren als een netwerk van buurtbewoners en -organisaties die willen samenwerken aan verbete-
En daarmee aan het ontstaan van een positievere buur-
ringen in hun buurt. In 2022 zijn door wethouder Groot
tidentiteit. In de woorden van coördinator Brantjes: “De
Wassink van Amsterdam tijdens de conferentie Proeftuin
acties waren het moment waarop we als buurt echt zijn
Buurtplatformrecht als erkenning certificaten uitgereikt
opgestaan. De metrolijn is behouden. Dat heeft ook de
aan een aantal Amsterdamse buurtplatformen. Deze
buurtbewoners voor het eerst het gevoel gegeven van
uitreiking was het startsein voor een proeftuin waarin het
‘als we collectief iets oppakken dan kunnen we ook iets
buurtplatformrecht getoetst gaat worden. De bedoeling
betekenen’. Het was een kantelpunt voor de wijk.”
van de proeftuin is uit te zoeken hoe buurtplatformen, gemeente en wijkpartners tot een zo effectief en duur-
Inmiddels kunnen deze acties gezien worden als sym-
zaam mogelijke manier van samenwerking kunnen
bolen voor de K-buurtidentiteit waarin bewoners opko-
komen, en de buurtplatformen dus volwaardige partners
men voor hun buurt en hun stem laten horen, zodat de
van de gemeente kunnen zijn. Meer informatie over de
gemeente en het stadsdeel rekening houden met een
uitvoering en beoogde opbrengsten van de proeftuin
inclusieve vorm van burgermacht. In 2018 kwam daar
kunt u hier vinden.
nog de ‘participatiestaking’ bij, de eerste in dit land. Bewoners uit de K-Buurt vonden dat zij onvoldoende
Door initiatieven van bewoners met verschillende
ruimte krijgen om hun eigen ideeën uit te voeren. Ze
culturele- en religieuze achtergronden in de buurt te
weigerden om nog langer deel te nemen aan het parti-
samen te brengen, is het inwonersplatform Hart voor de
cipatieproces van de gemeente, men was ‘participatie-
K-buurt letterlijk het kloppend hart dat de energie door
moe’. Onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam
de aderen van de wijk doet stromen. Dat zorgt voor con-
concludeerden dat het grote probleem is dat de taal van
tinuïteit van bewonersinitiatieven en verlaagt de drempel
de buurt niet wordt gesproken in dit soort participatie-
om iets op te starten. Daarmee draagt het platform bij
processen, waardoor bewoners zich onbegrepen voelen
aan de betrokkenheid, tussen inwoners onderling en
en het traject vastloopt. Hart voor de K-Buurt zou volgens
dat ze zich identificeren met de K-buurt als geheel.
de onderzoekers die taal wél spreken en een enorm grote mobilisatiekracht hebben: “Dat komt doordat ze de
Het succes van Hart voor de K-buurt laat zien dat buurt-
buurt echt begrijpen. Laatst organiseerden ze een eigen
platformen effectief verbindingen kunnen leggen tussen
onofficiële participatieavond. Daar klonk Afrobeat en
initiatieven in een zeer diverse buurt. Buurtplatformen
er was een skatecursus. We zagen daar mensen, die we
geven de gemeenschap een stem en een structuur om
op de officiële bijeenkomsten nog nooit hadden gezien.
activiteiten te ontwikkelen. Via buurtplatformen kunnen
Zo’n avond laat zien dat het echt uitmaakt wie het
alle bewoners bereikt worden, ook de bewoners die
participatieproces organiseert.”
anders niet snel gehoord worden.
pag 14 van 22
Foto: Soraya Ebrahimi
Mike Brantjes met de Indische Dansgroep
“De acties waren het moment waarop we als buurt echt zijn opgestaan. De metrolijn is behouden. Dat heeft ook de buurtbewoners voor het eerst het gevoel gegeven van ‘als we collectief iets oppakken dan kunnen we ook iets betekenen.’ Het was een kantelpunt voor de wijk.” Verder lezen? Rapport Inclusieve Burgermacht
pag 15 van 22
De ultieme gedachte is dat de community aan zet is In het Amsterdamse stadsdeel Zuidoost wonen
Wat houdt dit gezamenlijk eigenaarschap in?
mensen met meer dan 170 verschillende nationali-
“Gezamenlijk eigenaarschap betekent dat bewoners met
teiten en culturele achtergronden. Hoe kun je in zo’n
diverse achtergronden zich identificeren met hun buurt
diverse wijk als lokale overheid eraan bijdragen dat
en voor hun buurt willen opkomen. Eigenaarschap bete-
bewoners zich thuis voelen én trots zijn op hun wijk?
kent ook dat de bewoners het zelf doen, en elkaar hier
En zich met elkaar verbonden voelen?
weten te vinden. En dat losse initiatieven aan elkaar wor-
“Faciliteer het eigenaarschap van bewoners over hun
den verbonden. Als stadsdeel willen we dat faciliteren.”
eigen wijk in plaats van het participeren bij overheidsbeleid. Dáár kan de rest van ons land nog veel van leren.” Aldus een bevlogen Raoel White, plaatsvervangend voorzitter van het dagelijks bestuur van stadsdeel Zuidoost. Het eigenaarschap van bewoners kan volgens wet Amsterdam Zuidoost is een dynamisch stadsdeel
houder White worden versterkt door buurtplatformen
waarvan het aanzien en de bevolkingsopbouw in snel
zoals Hart voor de K-buurt (zie over Hart voor de
tempo verandert. In 1966 kregen de eerste bewoners
K-buurt de andere interviews in dit magazine). De
de sleutels van hun nieuwe woning. Inmiddels is een
gemeente Amsterdam is in meerdere stadsdelen een
deel van de hoogbouw gesloopt, zijn resterende flats
pilot gestart met proeftuinen Buurtplatformrecht.
gerenoveerd en kwamen er eengezinswoningen. Veel nieuwe bevolkingsgroepen zijn in de wijk komen
Een buurtplatform is een door bewoners zelf
wonen en deze grote diversiteit had impact op het
opgericht netwerk dat bewoners, organisaties en
samenleven. Wat was deze impact?
initiatieven in een buurt verbindt om zich in te zetten
“In de beginjaren van de Bijlmer, de eerste wijk in
voor de leefbaarheid in de buurt. In de pilot gaan
Amsterdam Zuidoost, kwamen de meeste bewoners
bewonersorganisaties samen met de lokale overheid
vanuit de Surinaamse, Antilliaanse en witte gemeen-
en lokale partners onderzoeken hoe bewoners een
schappen. De wijkcultuur en community waren duidelijk
steviger positie en rol kan worden gegeven en hoe
aanwezig. Er was het gevoel… het is onze wijk, dit is mijn
een buurtplatformrecht daartoe het beste ontworpen
flat… we wilden geen rotzooi in onze straat hebben. Het
kan worden.
is nu veel diverser geworden. Ik hou van veelkleurigheid. Maar het brengt ook aspecten met zich mee die het
In de brede stad Amsterdam doen tien buurten mee
lastiger maken, zoals individualisering. Als mensen den-
aan de proeftuinen, waarvan vier in Amsterdam
ken ‘wat mijn buren doen, of dat we uit dezelfde buurt
Zuidoost: F-buurt, H-buurt, K-buurt en Gein.
komen, het maakt niet uit’ dan gaat dat ten koste van het
In het proeftuinboekje is detailinformatie is te vinden
gezamenlijke eigenaarschap.”
over de opzet van de proeftuinen.
pag 16 van 22
platformrecht uitgetest. In Amsterdam Zuidoost is gekozen voor een variant waarin het buurtplatform
Foto: Soraya Ebrahimi
In de proeftuinen worden varianten van het buurt-
bottom-up wordt georganiseerd en de deelgemeente faciliteert dat actieve bewoners en bewonersgroepen zich verbinden. Hoe gaat dit in zijn werk? “Wij vinden het heel belangrijk om veel meer de community zelf aan zet te krijgen. Niet alleen meer ‘bottom up’, maar ook er voor zorgen dat het beter georganiseerd wordt. Dus niet alleen bewoners meer verantwoordelijkheid geven maar ook te faciliteren dat alle bewonersinitiatieven worden gebundeld. Individuele initiatieven zijn heel mooi, maar kunnen ook zorgen voor versnippering. Samen sterker staan door samen te werken. We hebben één budget per buurt. Per buurt kan er dus maar één platform zijn die de community vertegenwoordigt. Dat is een sterke prikkel voor samenwerking. We gaan de opbrengsten en leerpunten van de pilot goed evalueren, waarna het een voorbeeld kan zijn voor de rest van Amsterdam, maar ook voor gemeenten in het hele land.“ In Amsterdam Zuidoost is in de K-buurt al sprake van een dergelijke bottom-up werkwijze van bewonersinitiatieven. Is dit het model ook voor de andere buurten? “Ik zou de andere buurten te kort doen door te willen dat
Wethouder Raoel White:
ze het zo organiseren als in de K-buurt. Want nogmaals,
‘Het Buurtplatformrecht wordt bottom-up getest’
als we het over eigenaarschap hebben dan moeten bewoners ook hun platformen inrichten passend bij hoe zij ernaar kijken en wat zij nodig vinden.”
wat er volgens hen zou moeten gebeuren. Een dilemma is daarbij, je bent als gemeente ook verantwoordelijk
Wat kunt u meegeven aan andere gemeenten die
voor de doelmatigheid van uitgaven, je moet het kunnen
bewoners meer eigenaarschap willen geven over hun
verantwoorden. Het is een spanning: gaan we voor het
buurt. Wat is belangrijk?
creëren van verbinding en eigenaarschap of gaan we
“De ultieme gedacht is dat de community aan zet is, de
voor controle en verantwoordelijkheid kunnen dragen
community heeft de regie, de community is zelf verant-
naar bewoners voor de besteding van hun belastingcen-
woordelijk voor zijn eigen leerproces en de uitvoering
ten? Mijn tip is om bewoners daarom ook te betrekken
naar aanleiding van dat leerproces. Ga niet zelf een sub-
in de conceptuele fase. Daarmee bedoel ik, neem bewo-
sidieregeling bedenken waaraan bewoners zich moeten
ners mee in het nadenken over hoe de subsidieregeling
houden om er vervolgens achter te komen dat die rege-
zodanig kan worden ingericht dat deze ook past bij de
ling ervoor zorgt dat bewoners niet kunnen uitvoeren
praktijk.”
pag 17 van 22
Foto: ANP / Michiel Wijnbergh In de afgelopen jaren is de trots en de verbondenheid van bewoners met de K-buurt verder toegenomen.
Buurtidentificatie versterkt participatie en verbondenheid pag 18 van 22
H
oe komen positieve groepsoverstijgende,
met elkaar samen. De diversiteit van de bevolking zal,
samenbindende buurtidentificaties in de
ook buiten de grote steden, in de toekomst nóg verder
praktijk tot stand in buurten met een hetero-
toenemen. Om het prettig samenleven te bevorderen,
gene bevolkingssamenstelling? En wat kunnen gemeen-
zijn verschillende handelingsperspectieven mogelijk.
ten en uitvoerend buurtprofessionals hiervan leren om
In de eerdere publicaties heeft KIS de mogelijkheden
positieve buurtidentificaties verder versterken? Dat zijn
beschreven voor gemeenten en buurtprofessionals om
de vragen die in dit magazine centraal staan. Om die te
overbruggende positieve contacten tussen groepen te
kunnen beantwoorden, zijn we op onderzoek uitgegaan
bevorderen, stereotypen en negatieve beelden te door-
in de zeer diverse K-buurt, deel van de Bijlmer in het
breken, en de ‘publieke familiariteit’ te vergroten: lichte,
Amsterdamse stadsdeel Zuidoost. We hebben straatge-
spontane en herhaalde contacten in de directe leefom-
sprekken gevoerd met bewoners op de markt en diep-
geving. In dit magazine staat nu een minder vaak onder-
te-interviews afgenomen met actieve- en niet actieve
zocht perspectief centraal, namelijk het versterken van
bewoners, ondernemers, jongeren én een wethouder. In
positieve groepsoverstijgende, samenbindende identifi-
de K-buurt ontstond in de jaren zeventig van de vorige
caties van bewoners met de buurt.
eeuw net zoals elders in de Bijlmer leegstand en verloedering toen bewoners wegtrokken. Nieuwkomers uit
Alvorens we ingaan op het perspectief van positieve
eerst Suriname en later een groot aantal andere landen,
buurtidentificaties, is het nuttig om eerst andere rele-
namen hun plaats in. De Bijlmer, en dus ook de K-buurt,
vante handelingsperspectieven kort te benoemen. Die
kreeg te maken met criminaliteit, armoede, drugsoverlast
staan namelijk niet los van elkaar, maar versterken
en tal van andere problemen. De doorloop van bewoners
elkaar. In de publicaties ‘waarom contact werkt’ en
is lang hoog gebleven, wie een woning in een ‘betere’
‘de wijkverbinder’ beschrijft KIS de mogelijkheden voor
wijk kon vinden, trok weg.
gemeenten en buurtprofessionals om positief contact tussen mensen met verschillende achtergronden duur-
Zoals Augusto de Campos Neto in zijn voorwoord
zaam te bevorderen en stereotypen en negatieve beelden
beschrijft, had het negatieve label van de Bijlmer direct
te doorbreken. Hoe duurzamer, positiever en intensiever
invloed op het leven van de bewoners, waaronder min-
het contact, hoe groter de kans dat positieve beeldvor-
der kansen op werk bij sollicitaties en hogere verzeke-
ming tussen groepen beklijft. Initiatieven en interventies
ringskosten. Wellicht als reactie op het negatieve stempel
in buurten geven de meeste kans op resultaat als men-
dat de buitenwereld op de wijk drukte, ontstond ‘trots bij
sen niet worden aangesproken op wat hen scheidt (hun
de bewoners’. Ook nam het bewustzijn toe dat de Bijlmer
etnische, religieuze of culturele achtergrond), maar juist
een unieke mix aan mensen, culturen, smaken én veer-
op wat hen bindt (zoals hun rol als ouder, buurtbewoner
kracht is. In de interviews geven bewoners aan zich ver-
of sporter, gemeenschappelijke doelen en belangen).
bonden te voelen met hun buurt, zich thuis te voelen in
In de publicatie ‘publieke familiariteit in de praktijk’
de buurt en trots te zijn op hun buurt. Een terugkerende
beschrijft KIS buurten waarin achtergronden en leefpa-
reden die wordt genoemd voor deze verbondenheid
tronen uiteenlopen, en bewoners elkaar minder goed
is juist de grote diversiteit. Mensen hebben het gevoel
weten te plaatsen. Dit kan leiden tot vervreemding, onge-
op andere plekken bekeken te worden, maar niet in de
mak en spanningen tussen bewoners. Om herkenning en
K-buurt. Dat komt door de grote diversiteit in de wijk.
acceptatie tussen bewoners te bevorderen, is ‘publieke
Samenbindende identificaties De K-buurt is niet de enige plek waar dit proces van toe-
familiariteit’ nodig. KIS onderzocht in vijf stedelijke omgevingen hoe publieke familiariteit tot stand komt en hoe het kan worden bevorderd.
nemende diversiteit zich voltrekt. In veel buurten leven groepen met uiteenlopende inkomens- en opleidingsniveaus, culturen, religies, talen en verblijfsstatussen
pag 19 van 22
Meerderheid bestaat uit minderheden
van de buurt behouden, waar mensen zich thuis
In een toenemend aantal buurten bestaat de meerder-
voelen en elkaar ondersteunen. In de afgelopen jaren
heid van de inwoners uit minderheden. Daar hebben alle
is de trots en de verbondenheid van bewoners met
inwoners een belangrijke gemeenschappelijke deler: ze
de K-buurt verder toegenomen. Belangrijk hierbij was
zijn allemaal inwoner van hun buurt. Ondanks het label
de mobilisatiekracht van collectieve acties zoals de
dat zulke buurten krijgen opgeplakt (armoede, onveilig,
acties vóór de komst van een bruisend plein voor de
achterstanden), voelen bewoners zich vaak tóch verbon-
hele buurt én de protesten voor het behoud van de
den, zijn trots op de buurt en ontlenen hier een gedeelde
metrolijn die de K-buurt rechtstreeks verbindt met de
identificatie aan. Hoe werkt dit mechanisme?
Amsterdamse binnenstad. De acties waren het moment waarop de buurt echt is opgestaan. De metrolijn is
In de wetenschappelijke literatuur worden meerdere the-
behouden. Dat heeft de buurtbewoners voor het eerst
orieën beschreven die relevant zijn om te begrijpen hoe
het gevoel gegeven van als zij zich collectief inzetten ze
mechanismen van labeling en identificaties in buurten
ook invloed kunnen uitoefenen.
werken. Volgens sociale identiteitstheorie is het identificeren met een groep en het verschillen van andere groe-
Uit de collectieve acties is het buurtplatform Hart voor
pen, belangrijk voor iemands identiteit. In wijken met
de K-buurt voortgekomen, dat initiatieven van bewoners
een etnisch-cultureel diverse bevolking zijn de grenzen
met verschillende culturele- en religieuze achtergronden
van groepen echter geen vast gegeven. Hoe bewoners
samenbrengt. Het buurtplatform is een door bewoners
zich identificeren, is een constant proces van verande-
zelf opgericht netwerk dat bewoners, organisaties en
ring. Door veranderende dynamieken in de wijk, worden
initiatieven in een buurt verbindt om zich in te zetten
grenzen voortdurende verlegd. Studies laten ook zien
voor de leefbaarheid en het samenleven in de buurt.
dat wijken met een etnisch-cultureel diverse bevolking
Het buurtplatform verbindt oude en nieuwe initiatie-
vaak worden gelabeld als probleemwijken en bewoners
ven van bewoners, regelt subsidies en bevordert dat de
worden gestigmatiseerd. Bewoners worden soms zelfs
lokale overheid – gemeenteambtenaren en sociaal pro-
eerder beoordeeld op basis van hun leefomgeving dan
fessionals - aansluiten bij de behoeften en initiatieven
hun etnische of culturele achtergrond. Als reactie hierop
uit de buurt. Zodat er een meer ‘inclusieve burgermacht’
kan dit de wijkidentiteit van bewoners juist versterken,
ontstaat.
omdat het wij-zij denken tussen de wijk en buitenstaanders wordt vergroot. Studies naar wijken in Nederland en
Niet alleen praten, ook beslissen
in het buitenland bevestigen dat negatieve beeldvorming
Hart voor de K-buurt is een goed voorbeeld van hoe
van een wijk bewoners kan verenigen en de wijk juist een
inwoners in een buurt niet alleen meepraten over wat
bron van trots wordt. Wijkidentificaties kunnen tevens
er moet gebeuren in de wijk, maar ook in de positie
een belangrijke rol spelen in het vormen van het gevoel
van beslissen en uitvoeren worden gebracht. Een groot
ergens bij te horen.
probleem is immers dat de taal van de buurt niet wordt
Inclusieve burgermacht
gesproken in reguliere participatieprocessen, waardoor bewoners zich onbegrepen voelen en het traject vast-
Binnen de identiteitsvorming van de Bijlmer neemt de
loopt. Hart voor de K-Buurt spreekt die taal wél doordat
K-buurt een bijzondere plaats in. In de buurt zijn de hoge
ze de buurt echt begrijpen. Ze activeren bewoners die
flats niet gesloopt maar gerenoveerd, is geïnvesteerd in
nooit naar officiële bijeenkomsten gaan.
de inrichting van de openbare ruimte en is een nieuw winkelcentrum gekomen. Buurtbewoners bemoeiden zich actief met hoe hun leefomgeving eruit moest zien en functioneren. Zij wilden het gemengde karakter
pag 20 van 22
Gemeenten kunnen het opzetten van inwonersplatformen in buurten stimuleren en faciliteren. Belangrijk is daarbij dat de behoeften van inwoners het startpunt zijn om de leefbaarheid en het samenleven te verbeteren.
Hart voor de K-buurt laat zien dat buurtplatformen
Proeftuin buurtplatformrecht
effectief verbindingen kunnen leggen tussen initiatie-
Hoe je als gemeente op effectieve wijze een buurtplat-
ven in een zeer diverse buurt. Buurtplatformen kunnen
form kunt faciliteren en stimuleren, is te leren van de
de gemeenschap een stem geven en een structuur om
Amsterdamse proeftuin buurtplatformrecht. Het buurt-
activiteiten te ontwikkelen. En ze bevorderen daarmee
platformrecht geeft een buurt niet alleen het recht zich-
ook het ‘gezamenlijk eigenaarschap’ van bewoners voor
zelf te organiseren, maar kent daar ook een positie en
hun buurt. Dit betekent dat bewoners met diverse ach-
middelen als een netwerk en een budget aan toe. In de
tergronden zich identificeren met hun buurt en voor hun
proeftuin onderzoeken bewonersorganisaties samen met
buurt willen opkomen.
de lokale overheid en lokale partners hoe bewoners een steviger positie en rol kan worden gegeven.
Gemeenten kunnen het opzetten van inwonersplatformen in buurten stimuleren en faciliteren. Belangrijk is
De voorbeelden in de K-buurt maken duidelijk dat posi-
daarbij dat de behoeften van inwoners het startpunt
tieve groepsoverstijgende buurtidentificaties van bewo-
zijn om de leefbaarheid en het samenleven te verbe-
ners kunnen worden versterkt. En dat dit kan bijdragen
teren. Gemeenteambtenaren en sociaal professionals
aan buurttrots, meer participatie en meer verbondenheid
sluiten hier vervolgens op aan. De inwoners praten niet
tussen bewoners. Het concept van buurtplatformen
alleen mee over wat er moet gebeuren in de buurt, maar
geeft handelingsperspectief om buurtidentificatie van
worden ook in de positie van beslissen en uitvoeren
bewoners en de betrokkenheid tussen bewoners onder-
gebracht, en krijgen hier een budget voor. Dit levert voor
ling te versterken. Buurtplatformen kunnen zorgen voor
gemeenten een dilemma op omdat gemeenten verant-
continuïteit van bewonersinitiatieven en het verlagen
woordelijk zijn voor de doelmatigheid van subsidies,
van de drempel voor bewoners om iets op te starten.
men moet het kunnen verantwoorden. Ron van Wonderen Als je als gemeente bewoners het initiatief geeft en laat beslissen, in hoeverre kan dan nog verantwoordelijkheid worden gedragen voor de besteding van overheidsgelden? Wethouder White van Amsterdam Zuidoost suggereert om bewoners daarom al bij de conceptuele fase te betrekken. “Neem bewoners mee in het nadenken over hoe de subsidieregeling zodanig kan worden ingericht dat deze voor hen ook uitvoerbaar en te verantwoorden is.”
pag 21 van 22
Colofon Financier:
Ministerie van Sociale zaken en Werkgelegenheid
Auteurs: Ron van Wonderen, Youp Dusault, Emiel Stobbe, Lotte Thissen, Annemarie van Hinsberg, Augusto de Campos Neto (voorwoord), Romy Nefs Geïnterviewden: Raoel White, Richardo Burnet, Chiquita Westmaas en Yunus Tjon, Mike Brantjes, Carolyn Muntz, Lizette Pinas, Henk van der Belt Eindredactie
Floor de Booys
Vormgeving
Piraña grafisch ontwerp
Foto’s:
Soraya Ebrahimi (coverfoto), Michiel Wijnbergh en ANP photo
Uitgave:
Kennisplatform Inclusief Samenleven p/a Kromme Nieuwegracht 6 3512 HG Utrecht T (030) 230 3260
De publicatie kan gedownload worden via de website van Kennisplatform Inclusief Samenleven: www.kis.nl. ISBN 978-9464-09-231-8 © Kennisplatform Inclusief Samenleven, Utrecht 2023 Het auteursrecht van deze publicatie berust bij het Verwey-Jonker Instituut. Gedeeltelijke overname van teksten is toegestaan, mits daarbij de bron wordt vermeld. The copyright of this publication rests with the Verwey-Jonker Institute. Partial reproduction of the text is allowed, on condition that the source is mentioned.