3b. Bijlage brief wethouder Van Doorninck_11 maart 2022_historisch overzicht.pdf

Bijlage bij brief aan wethouder Van Doorninck 11 maart 2022 Een historisch overzicht •

•

•

•

•

•

•

•

Al in 2004 wilde de vorige eigenaar van het Eigen Haard plot een enorm complex bouwen op deze locatie. De bewoners mochten toen een eigen plan maken. Een onafhankelijke expert van de gemeente heeft beide plannen beoordeeld en die van de bewoners kwam als beste uit de bus. De gemeente zei toe hiermee verder te gaan. Het plan van de bewoners is, ondanks de toezegging van de gemeente, echter in 2018 niet als vertrekpunt genomen. In 2015 verdween de tramhalte op de Admiraal de Ruijterweg. Als goedmaker is de bewoners gevraagd zelf een plan te bedenken voor het plantsoen aan de Admiraal de Ruijterweg. Op verzoek van en betaald door de gemeente vond een participatietraject plaats door en voor de bewoners. Zo’n 50 bewoners kwamen tot twee varianten waarvan een variant werd gekozen. De gemeente kon zich goed vinden in het plan en zou het uitvoeren. Er was geld, maar de uitvoering liet op zich wachten. In mei 2018 nodigde de gemeente een aantal bewoners en afgevaardigden van moskee, school e.d. uit om in een bijeenkomst kennis te nemen van de bouwplannen van de corporaties. Er kwam een tekening op tafel die in niets leek op het plan van 2004. Met name de woontoren van 30 meter, riep veel verzet op.

Hierop zei de projectleider: “Ok, we halen dit plan van tafel en beginnen bij nul.” Het huidige plan van de corporaties is echter nagenoeg hetzelfde als hun eerste plan, alleen nog hoger én met een extra toren. Tijdens deze bijeenkomst werd tussen neus en lippen aan de bewoners medegedeeld dat het plan voor het plantsoen niet kon worden uitgevoerd, omdat de locatie gebruikt ging worden voor bouwmaterieel voor de aanpassingen aan de N200. En dat het daarna ook niet door kon gaan vanwege de bouwplannen van de corporaties. De gemeente kwam dus weer haar afspraken niet na. De bewoners hebben vanaf het begin af aan aangegeven alleen te willen participeren als niet de bouwplannen van de corporaties als uitgangspunt werd genomen, maar het gebied en de leefbaarheid. Dit is ook toegezegd. Maar toen de Principenota klaar was begon deze met de alinea dat de corporaties willen bouwen. De bewoners hebben hier de gemeente op aangesproken en ons is verzekerd dat er echt vanuit het gebied gekeken zou worden. Maar al snel werd duidelijk dat dit niet waar was, getuige ook het achtergehouden SIRK-advies. In 2019 is de participatie van start gegaan met een inloopsessie en drie ateliersessies. Ondanks de vele rode stickers bij de woontoren gingen de gemeente en de corporaties op dezelfde weg door met het oorspronkelijke plan van de corporaties. Alleen was de 30 meter hoge toren opeens 38 meter.

En met elke sessie werd hij hoger. 42 meter en op het laatste zelfs 48 meter, met nog een tweede toren van meer dan 40 meter. De in de Principenota vastgestelde maximale verdubbeling van het bestaande volume (27.500 m2) werd met maar liefst 20% overschreden. De gemeente heeft aan de bewoners tijdens een bijeenkomst toegegeven dat “het wellicht niet zo slim was om de corporatie met 20% meer te laten plannen”. In de collegevoordracht is op het allerlaatste moment een volumestudie toegevoegd waarin staat: Het woord ‘maximaal’ een verdubbeling van het huidige volume bij de vaststelling van het principebesluit is een ongelukkige woordkeuze geweest. Dit had moeten zijn ‘ongeveer’ een verdubbeling. In de volumestudie (FSI) wordt verwezen naar andere ‘vergelijkbare’ projecten als Javaeiland, Holland Park, Overhoeks en Andreas Ensemble. Dit zijn echter enorme woonwijken gebouwd op open plots. Niet tussen bestaande gebouwen, monumenten en een snelweg in. Bovendien zijn dat echte woonwijken, terwijl hier vele aanvullende functies van invloed zijn op de leefbaarheid op straat en nu al overlast geven: moskee, Lidl, scholen, hostel. De

•

•

•

•

• •

•

•

gemeente is hier appels met peren aan het vergelijken ten faveure van het plan van de corporaties. Tijdens de participatiebijeenkomsten hebben de bewoners meermaals verzocht het gebouw van Stichting Witboek mee te nemen in het plan. Deze opdracht is ook verwerkt in de Principenota. De gemeente en de corporaties hebben hier geen gevolg aan gegeven en de gemeente heeft alleen, min of meer voor de vorm, met Stichting Witboek gesproken en deze opgave aan Stichting Witboek overgelaten i.p.v. het in het plan mee te nemen. Dit maakte ons duidelijk dat de corporaties eigenlijk aan het stuur zitten. De gemeente heeft meerdere keren bij de bewoners aangegeven dat ze geen goede onderhandelingspositie heeft omdat de corporaties eigen bezit hebben. Maar dit is een verkeerde voorstelling van zaken. Alleen de voormalige drukkerij Lindenbaum staat op eigen grond van Eigen Haard en de rest van de grond is erfpacht. Bovendien is een aanpassing nodig van het bestemmingsplan op bouwhoogte en bestemmingsfunctie en geeft de gemeente openbare ruimte in erfpacht uit. Kortom, de gemeente heeft meer dan voldoende onderhandelingspositie, maar laat na hiermee te sturen. Bij de Principenota heeft de gemeente abusievelijk de kosten en opbrengsten niet onder Kabinet gehouden waardoor ze haar onderhandelingspositie heeft verzwakt.

In het projectbesluit stelt de gemeente dat er draagvlak is voor het plan, gebaseerd op een enquête die in de buurt is afgenomen. De bewoners hadden veel kritiek op de wijze van afnemen en de analyse. In de enquête is niet het plan zelf bevraagd, maar slechts elementen uit het plan. Bovendien is na afname van de enquête nog een tweede woontoren toegevoegd van meer dan 40 meter. Voor de bewoners was deze enquête de aanleiding om de petitie “Geen Beton en Lommer” op te stellen met inmiddels meer dan 650 ondertekenaars. Gezien het faliekant mislukken van de participatie, het weglopen van deelnemers uit de sessies en de honderden ondertekenaars van de petitie, kan het de gemeente niet zijn ontgaan dat er geen draagvlak is voor het plan. Toch presenteren zij de plannen als met draagvlak aan de stadsdeelcommissie en de raad. Dit is een verkeerde voorstelling van zaken geven. Bij het begin van het proces is de bewoners een zwaarwegend advies beloofd, maar geen van de adviezen van de bewoners is overgenomen. Het frustrerend verlopen participatietraject is door UvA onderzoeker Nanke Verloo geëvalueerd. Zij geeft aan dat de bewoners door de gemeente onterecht als NIMBY’s zijn weggezet. Dit heeft invloed gehad op hoe het inspreken van de bewoners is ontvangen en daarmee de beoordeling van het plan door de stadsdeelcommissie, college en de raad.

Een verkeerde voorstelling van zaken aan de stadsdeelcommissie ontstaat ook door het niet delen van het SIRK-advies. Dit advies is zeer kritisch en stelt dat niet naar het gebied is gekeken, maar enkel naar de wens om vele woningen hier toe te voegen. Voor de bewoners was het zeer vervelend om te constateren dat de kritiek van het achtergehouden SIRK-advies 1 op 1 overeenkomt met de kritiek van de bewoners. Een stadsdeelcommissielid gaf achteraf aan dat er een hele andere discussie was gevoerd als men op de hoogte was geweest van de inhoud van het SIRK-advies. Voor de bewoners is het onbegrijpelijk dat als zowel de bewoners als de onafhankelijke professionals het geen goed plan vinden, de gemeente toch doorzet met het plan en niet voor een alternatief plan gaat. De gemeente roept steeds dat het plan dat er nu ligt het enige haalbare plan is. Ook naar de raadsleden tijdens een technische sessie. Maar na lang doorvragen wordt er schoorvoetend toegegeven dat dit niet zo is. Wat ook logisch is aangezien Stadgenoot en Rochdale nog steeds kunnen bouwen als Eigen Haard geen positie zou hebben in deze buurt. Met het steeds herhalen dat dit het enige haalbare plan is, wordt een sfeer gecreëerd dat het plan wel door moet gaan om de zo nodige woningen toe te voegen.

Terwijl als er naar andere opties zou worden gekeken wel rekening gehouden kan worden met de uitgangspunten uit de Principenota en de zorgen van de huidige bewoners.

•

De overgang van de Principenota naar het Projectbesluit is een belangrijke stap in het Plaberum. Deze mag pas genomen worden als alle belangrijke zaken die het verdere proces kunnen frustreren nader zijn onderzocht. Ondanks herhaaldelijk verzoek van de bewoners weigerden de gemeente een parkeerdrukmeting te doen voor het Projectbesluit. Deze is onlangs pas uitgevoerd en duidelijk is dat de gemeente alles ten gunste van het plan toerekent. De bewoners hebben verschillende gaten in het stuk geschoten en de gemeente heeft moeten toegeven dat ze een belangrijke fout heeft gemaakt. Als gevolg hiervan ligt de participatie richting het Investeringsbesluit nu stil. Meest frustrerende is, is dat de gemeente dit twee jaar geleden al had kunnen weten.