Inspraaktekst mevr. Pruissers

Goedenavond, Ik sta hier namens de zorgboerderij D’n Broekse Hoek en ziet u dan door mij onze cliënten en ons hele team, met de oproep om duidelijkheid. Op 22 september kregen wij een schrijven van Stichting Park Veldzicht dat ze hebben ingestemd om het beheer en de exploitatie van het park over te gaan dragen aan de gemeente. De wethouder heeft aangegeven te streven naar een overdrachtsmoment op 1 november 2025 of met ingang van uiterlijk 1 januari 2026. De huurovereenkomst met de Stichting wordt beëindigd en wij met de gemeente een nieuwe huurovereenkomst zullen moeten aangaan. De gemeente zou het initiatief nemen. Ook in de raadsvergadering werd er gezegd dat we ons geen zorgen hoefden te maken want de zorgboerderij zou daar blijven. Dan op 27 september een brief van Stichting Park Veldzicht dat ze de gebruikersovereenkomst met ons gaan beëindigen per 1 januari 2026. Met het verzoek om de ruimten op te leveren in de oorspronkelijke staat zoals het bij aanvang van de overeenkomst in 2021 was. Helaas werd het de laatste maanden voor ons steeds moeilijker om daar te blijven doordat er steeds minder mogelijk werd: op het dierenpark mochten we niet meer komen i.v.m. de veiligheid. Herhaaldelijk gevraagd wanneer het in orde gemaakt zou worden, maar er werd steeds naar de gemeente gewezen. Al snel volgde het terras: hermetisch met hekken afgezet.

We mochten geen stap daarbuiten zetten. Voor ons werd het al snel heter onder onze voeten: begin oktober werd de tuin al afgesloten want eind oktober moesten we daar alles verwijderd hebben. We mochten ook niet meer buiten onze openingstijden op het terrein van Veldzicht komen. Sleutelkastje veranderde steeds van code, zodat wij er niet in konden. Zo was het voor ons iedere morgen spannend wat we aan zouden treffen, maar ook welke regels erbij kwamen waar wij ons aan moesten houden. Tot half november de teugels nog strakker worden aangehaald en we onze spullen al moeten verwijderen. Tussen 9 u en 5 uur mogen we er wel zijn maar als we weggaan alles weer meenemen en ramen leeg. Zelf haalt de stichting binnen al stoelen weg zodat we op 19 november niet genoeg goeie stoelen hebben voor onze clienten om te zitten, de gordijnen zijn er af, vensterbanken en tafels leeg. En in de mail van de Stichting van diezelfde morgen staat dat we s ’avonds het magazijn en het kantoortje leeg moeten maken. Alle andere spullen eind van die week vrijdag 22 november. We voelen ons bedreigd en de veiligheid van de clienten komt in het geding. Natuurlijk zijn we daar tot 1 januari welkom volgens de stichting want we krijgen alle vrijheid om iedere morgen al onze spullen weer mee te brengen om 9u maar om 5 uur weer eruit zijn met o.a.

6 relaxstoelen, eetkamerstoelen, banken, tafel, kookspullen, knutselspullen, boeken, gereedschap, etc. Onmogelijke taak en dat terwijl het nog geen 31 december is. In overleg met de gemeente zou het beter zijn om voor anderhalve week een tijdelijke locatie te zoeken, die vinden we die dag ook, zodoende zijn we de volgende dag al onze spullen eruit wezen

halen. Maar dan de clienten inlichten wat er aan de hand is. Al de problemen die er steeds waren hebben we niet bij de clienten neergelegd, zij komen om een ontspannen dagje te hebben. Daarom hebben we gezegd we zijn anderhalve week op vakantie, al onze activiteiten hebben we ook daar op gericht. Per 1 december zou de overdracht zijn naar de gemeente. Maar helaas te vroeg gejuicht, het is nog maar een begin… We zijn nog steeds op onze tijdelijke locatie, we zijn er warm ontvangen maar het is toch behelpen, we missen ons buiten. Nu onze oproep: 1. Waarom moet het zo gaan? Waar blijven de belofte die jullie steeds hebben gedaan? 2. Ons is steeds voorgehouden dat we ons geen zorgen behoefde te maken en nu dit. Hoe nu verder? 3. U gaat kijken naar de toekomst van Park Veldzicht, maar zijn jullie op de hoogte van de huidige stand van zaken? Graag wil ik adviseren om een bezoekje te brengen. Wist u dat het Park in 2025 niet meer open is geweest voor bezoekers? 4. En nu aan het einde van het liedje staan we met lege handen. We zijn 4 jaren verder en ruim €80.000,= armer, aan huur betaald. Vaak kou moeten lijden, veel beloftes gehad maar die werden niet waargemaakt, ruimte die niet af was, veel spanningen en verdriet wat dat met zich meebrengt.

U begrijpt: ik sta hier niet voor mezelf maar voor onze oudjes, om hen draait het en wat moet ik morgen zeggen als ze vragen hoe het deze avond bij de gemeente was? Een hartenkreet: HELP ONS Z.S.M. TERUG NAAR VELDZICHT. Het is zo’n mooi plek. Maak er wat moois van, we willen meedenken en meehelpen om er een bloeiend park van te maken!