2022-03-29 Transcript raadsvergadering

Je bent het raadslid dat de meeste moties vreemd aan de orde van de dag heeft ingediend, meer dan een derde van het totaal. En ze haalden het niet altijd en soms trok je je motie ook na het debat weer in, maar dan had je wel je punt gemaakt. En soms ook een mooie toezegging op zak van het college en het onderwerp stond toch maar mooi weer op de kaart. Je kunt enorm vasthoudend zijn maar tegelijkertijd ben je ook heel flexibel als dat nodig is. Je kon ook goed luisteren en ik weet ook als geen ander, tellen. Pauline, je was een uniek raadslid en ik wil graag afsluiten met een bijzonder woord van dank. Ik hoop en verwacht dat de manier waarop jij je de afgelopen jaren hebt ingezet voor de inwoners van Altena een inspiratiebron mag zijn voor anderen die dat met dezelfde betrokkenheid en dezelfde passie bereid zijn om zich als politiek bestuurder voor deze gemeente in te zetten. En ik weet zeker dat ik namens alle raadsleden hier mag spreken als ik zeg dat wat nu volgt geen wetmatigheid is maar dat hij je meer dan terecht toekomt. Want ik ben vereerd dat de Zijne Majesteit, Koninklijke Hoogheid Willem-Alexander heeft behaagd je een koninklijke onderscheiding toe te kennen en je te benoemen als lid in de Orde van Oranje-Nassau. En ik weet dat je hem graag wil ontvangen, je gaat er zo dadelijk iets van zeggen. En mag ik u allen vragen om te gaan staan.

Want degene die nu het woord tot je gaat richten is in ieder geval volgens mij een van de leden, misschien wel de voorzitter, van jouw fanclub, mijnheer Meijboom. De heer Meijboom: Geachte collega Van den Tol, lieve Pauline. Als eenmansfractie had je de afgelopen bestuursperiode je plaats in het vak bij ons, de SGP-mannen. En dat maakt dat het soms voelde dat je een van ons was. Je afscheid wordt daarom door onze fractie extra gevoeld, de reden waarom ik nu ook nog een paar woorden tot je mag richten. We kennen elkaar al heel erg lang, de vergaderingen aan het begin van deze eeuw van de gemeente Werkendam staan me nog helder voor de geest. Vooral de vergaderingen van de commissie

sociaal waar we beide deel van uitmaakten. Met onder andere ook Hennie, Dite van Vianen en anderen. Die commissie bestond bijna alleen uit vrouwen, ik was namelijk de enige man en Gerard Paans was de voorzitter. En de spaanders vlogen er af en toe soms af. En menigmaal moest Gerard ook ingrijpen. Op een gegeven moment nam je afscheid van de politiek en leek het erop dat je nooit meer zou terugkeren. Jaren geleden sprak ik je op de Hoogstraat, je liep daar met je kleinkinderen. Het ging niet denderend met je gezondheid, je liep slecht en ik dacht: nou nou, oma Pauline, je wordt wel erg oud. Hoewel, je liet me niet eerder gaan, want je zou Pauline, Pauline zou Pauline niet zijn, je liet me niet eerder gaan dan me wel heel duidelijk te maken dat het politiek gezien naar jouw mening niet goed ging en dat het anders moest. En wat schetst ieders verbazing, vier geleden werd je lijsttrekker van Burgerstem Altena, een andere partij overigens dan waarvoor je eerder in de raad van Werkendam zat. En daar was je weer. Een andere partij, een paar jaar ouder, maar wat onveranderd was, was je tomeloze inzet en passie. Groen en fris nam je weer niemand sparend deel aan de debatten, je stelde reeksen van schriftelijke vragen, nota bene tot drie dagen geleden, 26 maart stelde je je laatste set vragen. En ondernam je ook de nodige initiatieven.

Maar die passie en de bevlogenheid dienden altijd slechts één doel en dat was steeds het goede te zoeken voor de kwetsbare medemens. Voor de ouderen, de eenzamen, de mensen die zorg nodig hebben. Op een ongekunstelde wijze, hoe je je doel moest bereiken, dat maakte je helemaal niets uit, maar het was altijd wel met dat ene doel voor ogen. En dat siert je in hoge mate, Pauline. Met je optreden hield je niet alleen het college scherp maar ook ons als raadsleden hield je regelmatig een spiegel voor. Soms moet je je ook wel eens een roepende in de woestijn hebben gevoeld maar na een teleurstelling rechtte je je rug weer en ging je er weer vol in, bijgestaan op de achtergrond door je burgerleden, Ada en Marijn. Maar ook niet in de laatste plaats en ook nog wat verder op de achtergrond maar zeker een grote steunpilaar, gesteund en bijgestaan door je echtgenoot Bert. We gaan je missen, Pauline, je humor, je onbevangenheid en soms ook wel eens je onbeholpenheid als het ging om ICT-middelen, om de telefoon of om het spreek… om de microfoon. We gaan je ook missen om je eigen wijsheid maar ook om je bevlogenheid, je liefde voor de medemens. Afscheid nemen, Pauline, is nooit leuk, maar ik heb nog hoop. Pauline, wij zijn beide nog wel van de generatie, ja, ik word overigens, ik ga het stokje overnemen als nestor van de raad besef ik me ook nu Kees ook weggaat.

Maar wij zijn nog wel van de generatie die Heintje Davids nog wel hebben meegemaakt. Voor degene die haar niet kende: ze was een bekende variétéartiest, dat werd zo genoemd vroeger, je zou nu zeggen cabaretière of zo. Maar ze was ook zangeres. Maar ze werd vooral beroemd door één ding, want ze nam een aantal keer afscheid maar ze kwam iedere keer als ze weer afscheid genomen had kwam ze weer terug. Dat was het Heintje Davids effect. Dus zoals gezegd: ik heb nog hoop. Alle gekheid op een stokje, Pauline, ik wens je samen met Bert, met je kinderen, met je kleinkinderen, nog vele goede jaren toe. Wat de toekomst ook brenge moge, dat je je geleid mag weten door des Heren hand. Van harte Zijn zegen toegewenst en tot ziens. De voorzitter: Pauline, het woord is aan jou. Mevrouw Van den Tol: Ja, dank u wel voorzitter. Ja, ik ben heel erg onder de indruk van dit alles. Ik … Van de onderscheiding en het is, ja, een beetje cliché altijd als mensen een onderscheiding krijgen dat ze dan aangeven dat er zoveel anderen dat nog beter verdienen dan ikzelf. En dat meen ik ook diep uit mijn hart maar ik ben er wel heel erg blij mee en trots op en ook heel erg blij met de woorden die u daarover gezegd heeft. Maar ik wil deze onderscheiding opdragen aan alle vrijwilligers van Altena in de ouderenzorg, zodat ik het samen met hen kan delen.

En dan, ja, na al die mooie afscheidswoorden, ik had ook wat opgeschreven maar ik ga ook een paar dingen overslaan. U bent zo aardig geweest dus ik … Ja voorzitter, mijn allereerste dank gaat natuurlijk uit naar Ada, jammer dat ze er vanavond niet bij kon zijn omdat ze snipverkouden was. Ze is altijd aanwezig geweest, altijd betrokken bij mij en ik kon altijd op haar steunen. Dank aan de collega’s in de raad en de onvergetelijke jaren van goede samenwerking met u allen. Ook een extra bedankje richting het college en

de wethouders waarin ik eventjes nog een extra tintje dank doe naar de heer Shah Sheikkariem, naar wethouder Sheikkariem voor zijn bezielende houding tegenover ons als kleine partij en zijn ondersteuning. En ik wil hem ook van deze plek feliciteren want hij is de meeste voorkeurstemmen gekregen van in deze gemeente Altena bij de verkiezingen. Ik vind dat wel een felicitatie waard. En ook een extra bedankje, naast alle collega’s, we hebben allemaal heel fijn samengewerkt, maar er waren punten waar ik samen met mijnheer Bouman van de VVD, bij Pim, over de Wmo hebben wij ons vaak samen sterk gemaakt en we hebben elkaar daarin ondersteund. En dat mag ook wel eens een keer gezegd worden. Natuurlijk een heleboel dank aan onze griffie en met name aan Hans, Hans Peet, die ons raadswerk zo’n stuk makkelijker maakte en onder wiens deskundige leiding elk raadslid wat hier zit onpartijdig zonder ‘…’ des persoons werd geadviseerd en van instrumenten voorzien, wat hij mij dus ruimschoots heeft gedaan, die een raadslid nodig heeft om haar taak optimaal te kunnen vervullen. Ik wil ook dank doen aan Jan en Corrie, de bodes, die ons natje en droogje hebben verzorgd en er voor mij in ieder geval persoonlijk voor hebben gezorgd dat ik soms wat langer politieke … Ik kan het niet lezen. Monologen. Ik moest even kijken of ik het nog kon zeggen. Monologen overleefd heb.

En last but not least, mijnheer de voorzitter, onze burgemeester, Egbert, dank voor uw geduld en betrokkenheid als voorzitter van de gemeenteraad en van het presidium. Maar vooral ben ik ook dankbaar nu ik weg ga en een gewoon burger wordt dat u onze burgemeester bent. En ik ben echt niet de enige, met mensen op straat die met mij praten, ik krijg alleen maar complimenten van u. U bent onze burgervader, u bent de mensenmens. En dat waren de belangrijkste wensen van onze mensen toen de keuze werd gemaakt voor de burgemeester. Ik heb toch nog een kort advies aan de gemeenteraad, voorzitter. Gemeenteraad: behoud uw mandaat. Het is heel belangrijk voor de toekomst als u uw beleid wilt gaan voeren. Houd u aan de verkiezingsbelofte en houd u aan de beloften die u elkaar maakt. En controleer altijd de effecten van uw beleid. God zege u allen, veel geluk en wijsheid u allen toegewenst. Dank u wel. 4.

Sluiting De voorzitter: Dames en heren, na deze wijze woorden en deze oproep van mevrouw Van den Tol denk ik dat het een goed moment is om deze avond, deze raadsvergadering, te sluiten zodat iedereen elkaar kan bedanken, feliciteren, en we met elkaar nog een mooie nazit kunnen hebben. Ik dank u wel.