2022-02-01 Transcript raadsvergadering

TRANSCRIPT VAN DE RAADSVERGADERING VAN GEMEENTE ALTENA d.d. 1 februari 2022

1.

Opening en vaststellen agenda De voorzitter: We gaan beginnen. Heere, voorafgaande aan onze vergadering vragen wij u om uw zegen over onze werkzaamheden. Geef ons besef van onze afhankelijkheid van u bij al onze overleggen en besluiten. Geef ons kennis en inzicht opdat wij in staat zijn onze taak juist te vervullen en de belangen van de gemeente Altena te behartigen. Wij vragen u dit om Jezus wil. Amen. Goedenavond. Daarmee kan ik de raadsvergadering van 1 februari 2022 openen. Dat doe ik met een hartelijk welkom te heten aan alle aanwezigen, ook de mensen thuis die aan het kijken zijn en in het bijzonder de vertegenwoordiging op de publieke tribune, de gasten uit Voorst, de vertrouwenscommissie, familie van Paula en ook de vertegenwoordigers van haar partij en oud-wethouder de heer Van de Ven die ook aanwezig is. We vergaderen nog steeds in coronasetting. Dat betekent dat u hier 17 raadsleden ziet vanavond. Met z’n allen hopen we dat corona in ieder geval ons de mogelijkheid biedt om naar de toekomst toe dat weer in een volledige setting te gaan doen met alle raadsleden. Dat betekent dat we vanavond weer vergaderen met een bijzondere setting en er is een gentlemen’s agreement tussen de fracties om bij bepaalde stemverhoudingen te zorgen dat dat zich zodanig gaat manifesteren dat dat ook bij een raadsverhouding met 31 goed uit gaat komen.

Als dat zich voor gaat doen, dan hebben wij de afspraak dat de griffier en ik u daaraan gaan herinneren. Over corona gesproken, en misschien nog belangrijker over vaccineren gesproken, wil ik deze gelegenheid even te baat nemen om u eraan te herinneren en ook de kijkers thuis dat wij sinds vandaag twee pop-uplocaties in Altena hebben waar mensen vrij kunnen binnenlopen om hun vaccinatie te halen, zowel de booster als de eerste of tweede prik. Ze zijn bij ‘t Uivernest in Hank en bij sporthal De Jager in Giessen en ze zijn nog een paar weken daar open. De stand van vandaag is dat er alweer 150 vaccinaties zijn gezet. Dat is een mooie score op zo’n eerste dag. Dat gezegd hebbende kijk ik even rond of bij de agenda, de vaststelling daarvan, nog raadsleden zijn die daar iets hebben op te merken. Nee? Dan kunnen we die vaststellen.

2.

In memoriam oud-burgemeester M.J.Ch. Worrell De voorzitter: Dan gaan we verder met een in memoriam dat ik graag wil uitspreken. Dames en heren, op 18 januari jongstleden bereikte ons het droevige bericht dat Joop Worrell was overleden. De heer Worrell was van ’89 tot 2001 burgemeester van de voormalige gemeente Woudrichem. Op 83-jarige leeftijd is hij na een kort ziekbed van ons heengegaan. Hij was een markante persoonlijkheid, Joop Worrell. Een man met een enorme passie en gedrevenheid. Hij zette zich in voor alles waarvan hij vond dat dat belangrijk was voor Woudrichem en haar inwoners. Medio jaren ’60 kwam hij als jeugdwerker vanuit Amsterdam in Woudrichem terecht om er vervolgens nooit meer weg te gaan. Aanvankelijk ging hij aan de slag in buurthuis De Veste. Hij werd raadslid, kortstondig wethouder en later burgemeester. In alles wat hij deed, stond de Woudrichemse gemeenschap voor hem voorop. Dat deed hij tijdens zijn burgemeesterschap, maar ook in de jaren daarna. Gedrevenheid zat hem in het bloed, evenals maatschappelijke betrokkenheid. Negen jaar was hij voorzitter van de Stichting Rechtsherstel Sinti en Roma. Ook heeft hij zich sterk gemaakt voor een monument ter nagedachtenis aan de Joodse slachtoffers in de Tweede Wereldoorlog. Dat deed hij tijdens zijn burgemeesterschap in Woudrichem en het monument staat nu ook bij het oude gemeentehuis De Werf.

Maar ook jaren later toen in Amsterdam het nationaal Holocaust namenmonument werd opgericht, heeft hij zich actief betrokken en ervoor gezorgd dat alle namen van de slachtoffers uit Altena in dat monument werden gegraveerd. Een ander mooi voorbeeld van zijn inzet, ook na zijn burgemeesterschap, is zijn betrokkenheid bij

de historische stadshaven in Woudrichem. Mede dankzij hem is deze gerealiseerd en daar genieten nu dagelijks nog heel veel mensen van. In 2020 heb ik hem uitgenodigd om een kopje koffie te komen drinken. Ik wilde hem graag spreken over zijn ervaringen als burgemeester en over zijn visie en over zijn denkbeelden over dit gebied. Gepassioneerd, zoals jullie hem ook kennen, vertelde hij over zijn jaren als Tweede Kamerlid voor de Partij van de Arbeid, over zijn raadslidmaatschap, zijn wethouderschap en natuurlijk over de zaken die hij belangrijk vond toen hij burgemeester was. Hij had wat te vertellen en hij liet zich ook graag horen. Het was vanaf dat moment dat ik hem de hand schudde voor mij wel duidelijk dat hier iemand stond die gezien wilde worden, iemand met een doel en met een visie. Hij was toen al 81 jaar. Hij was een bijzondere man die van geen ophouden wilde weten en doorging tot het niet meer ging. Alles voor de goede zaak. Altena is hem dankbaar voor alles wat hij voor onze inwoners heeft betekend. Namens het voltallige gemeentebestuur dank ik Joop Worrell nogmaals voor zijn enorme inzet voor de belangen van Woudrichem, wens ik zijn kinderen en zijn kleinkinderen veel kracht en sterkte toe bij het verwerken van dit verlies. Ik hoop dat de vele mooie en waardevolle herinneringen die hij achterlaat voor jullie een troost mogen zijn. Dank jullie wel. 3.

Afscheid wethouder P.C. Jorritsma-Verkade De voorzitter: Ja. Dames en heren, na zoiets triest gaan we ook over, want dat is het leven, tot iets bijzonders. Dat is het afscheid van wethouder Jorritsma die ons gaat verlaten voor het mooie ambt van burgemeester van de gemeente Voorst. Vanavond zit ze heel bijzonder, maar wel mooi eigenlijk symbolisch in het midden tussen de gemeenteraadsleden omringd door familie en door de mensen waarmee ze afgelopen jaar heeft gewerkt. We hebben een aantal sprekers. Ik mag aftrappen. Daarna komt wethouder Van Oosten namens het college, de heer De Waal als fractievoorzitter van Progressief Altena zal nog het woord voeren en daarna mag je tot slot zelf de laatste keer hier in de microfoon zeggen wat je op je lever hebt nog. Ja. Dat beloven we. Zo. Geachte leden van de raad en beste kijkers thuis, geachte aanwezigen, nogmaals een bijzonder woord van welkom voor Paul Jonkman, Ingrid Aarnink-Westerbeek, Bert Visser, voorzitter en leden van de vertrouwenscommissie uit Voorst en oud-college mijnheer Peter van de Ven en hartelijk welkom voor de directe familie, Bart en de kinderen Jelger … Gerbrig. Jelger zit in Leuven, maar Gerbrig, Esra en Hugo zijn erbij vanavond. Geachte wethouder, beste Paula, alles van waarde is weerloos. Deze dichtregel van Lucebert horen we jou nogal eens aanhalen.

De dichter bedoelt hiermee dat alles wat werkelijk waardevol is, waar het in het leven echt op aankomt, kwetsbaar is. Dat kun je immers niet pakken. Dat kun je immers niet vasthouden. Maar je kunt het wel aanraken of erdoor aangeraakt worden. Het geeft in de ogen van de dichter dus ook het belang aan van het aandachtig leven in het hier en nu en van het respectvol omgaan met andere mensen. Dat is wat zo kenmerkend is aan jou, Paula, zoals wij allen en zoals ik jou heb leren kennen en waarderen. Vanavond wil ik daar ter gelegenheid van jouw afscheid en jouw aanstaande start als college in Voorst enkele voorbeelden van delen. Ik heb je ruim zeven jaar geleden leren kennen toen je als wethouder van Woudrichem lid werd van het dagelijks bestuur van de WAVA. De WAVA is het sociaal werkbedrijf van de zes gemeenten in de Dongemond dat werk biedt aan 800 mensen die een afstand hebben tot de arbeidsmarkt. Het was in die tijd dat ik daar directeur was. Je werd eerst vicevoorzitter, later ook voorzitter van het bestuur. Binnen een gemeenschappelijke regeling is het meestal zo dat de grootste gemeente de voorzitter levert. Dat was bij de WAVA, waar elke gemeente overigens wel een gelijke stem heeft, ook zo, tot na de verkiezingen 2018 alle deelnemers het vanzelfsprekend vonden dat jij voorzitter werd.

Dat zegt wat over jouw betrokkenheid, jouw verbindend vermogen, maar ook over jouw kracht, want zeker in die eerste jaren dat jij aansloot bij dat dagelijks bestuur was er veel verschil van inzicht over de toekomst van de sociale werkvoorziening na de invoering van de Participatiewet. Maar jij begon je echt te verdiepen in die materie en de bestuurlijke betekenis en de achtergronden van de decentralisaties. Je zocht actief aansluiting bij landelijke bijeenkomsten en dat hielp je om je opgedane kennis in de context van Dongemond en daar de essentie van

ook voor de inwoners te vertalen. Daarmee heb je een zeer belangrijke bijdrage geleverd aan het uiteindelijk gezamenlijk en unaniem vaststellen van de toekomstvisie voor de WAVA. Hierdoor is er voor de inwoners van de gemeenten nog steeds de mogelijkheid om volwaardig sociaal en economisch mee te doen door middel van echt betaald werk via wat nu MidZuid heet. Ik liet me daarbij onder andere inspireren door het verhaal van Mattheus 20 over arbeiders van het elfde uur, jij haalde inspiratie uit de talloze voorbeelden van inwoners en bedrijven die je sprak. Voorbeelden die je ook hielpen om het motto van het kabinet over zelfredzaamheid te vertalen naar Samen Redzaam. Ruim twee jaar werken we nu samen in het college van Altena. Hier heb ik vanuit een andere rol opnieuw persoonlijk ervaren hoe jij in elkaar zit en hoe jij invulling geeft aan Samen Redzaam Altena. Er zijn in Altena ontelbare voorbeelden van jouw betrokkenheid en inzet voor inwoners, erfgoed of cultuur. Of je nu bloemen gaat uitreiken in coronatijd aan inwoners die eenzaam zijn, of je nu pleit voor de UNESCO-status van de Noord-Hollandse waterlinie, moeilijke dossiers als de jeugdhulpverlening wil optimaliseren voor onze jongeren in Altena, of je je inzet voor dementie, voor armoede, voor cultuur, voor de bibliotheek, voor muziek in de klas, voor de senioren, voor onze mantelzorgers, voor Veilig Thuis.

Beste mensen, u begrijpt ik kan hier nog wel even mee doorgaan om duidelijk te maken dat Paula oprecht en diep betrokken bij alles wat ze doet zich sterk maakt voor hen die dat nodig hebben en voor ons erfgoed en onze cultuur. Paula, wethouder Jorritsma, luistert altijd met respect, met aandacht, met toewijding naar een ander en onze inwoners, ook als meningen verschillen. Dat tekende ook haar relatie met de gemeenteraad en de wijze waarop ze met de gemeenteraad heeft samengewerkt als wethouder: altijd open, transparant, goed geïnformeerd en met de vaardigheid om altijd de toch veelheid van vragen uit de raad kort en goed te beantwoorden, maar ook goed luisterend naar de toch wel verschillende wensen van raadsleden en fracties als het gaat om de werking en de invulling van het sociaal domein. Daar heb je de afgelopen drie jaar voor een bijzondere opgave gestaan. Na een interpellatiedebat in 2019 kreeg je de opdracht van de gemeenteraad om te werken aan wat jij zelf zo mooi en treffend omschreef: een volhoudbaar sociaal beleid en zorg.

Natuurlijk krijg de gemeente nog steeds te weinig financiële middelen van het Rijk om alle taken in het sociaal domein goed uit te voeren, maar onder jouw leiding is er in Altena een haalbare bezuiniging doorgevoerd op basis van aangepast beleid en een nieuwe omgekeerde en integrale verordening, en intern is er een reorganisatie doorgevoerd waardoor we in Altena daadwerkelijk gaan werken vanuit een integrale uitvoering. Persoonlijk zorgde je ervoor dat de scherpe kantjes er wel vanaf gingen, zoals een voorgenomen bezuiniging op het minimabeleid. Vanochtend hebben we in het college nog jouw dossier over het armoedebeleid met volmondige instemming behandeld om als allerlaatste dossier naar de gemeenteraad te sturen. Een groot deel van je werkende leven heb je besteed aan Altena en aan de regio. Eerst als verslaggever bij het Brabant Dagblad, later bij het streekarchief als medewerker educatie en bij dat archief waar ook je studentenhart lag, is later onder jouw leiding de canon van Altena gemaakt, een naslagwerk met als doel jongeren bewust te maken van hun eigen geschiedenis en cultuur in Altena. Vanaf 2014 werd je wethouder. Eerst van Woudrichem en na de fusie voor Altena. Je hebt een hele brede belangstelling voor wat er leeft in jouw gemeente en daarbuiten ook. Je geeft in woord en daad op een eigentijdse, toegankelijke manier invulling aan dat wethouderschap.

Je brengt de gemeente dichter bij de mensen en de mensen dichter bij de gemeente. Dat zie je terug in jouw persoonlijke aandacht voor iedereen en jouw manier van aanwezig zijn bij werkbezoeken in de kernen, op social media en jouw manier van overleggen en vergaderen. Zo ben jij. Zo steek je in elkaar en zo ga je dat dus ongetwijfeld ook in jouw nieuwe rol als burgemeester doen. Jij gaat daadwerkelijk in de gemeenschap staan en van betekenis zijn voor mensen en instellingen. Beste Paula, ik wens jou en de jouwen meer dan alle goeds. Namens de gemeenteraad van Altena wil ik de gemeente Voorst feliciteren met haar keuze, want ik weet zeker dat jij deze taak met jouw kennis, jouw ervaring, jouw karakter op geweldige wijze vorm zult geven. En wij, wij die je gaan missen die troosten ons dan maar in de wetenschap dat Altena altijd een plek in jouw hart zal houden en weet dat jij dat hebt in die van ons. Dank je wel. We hebben een cadeautje wat ik je er graag bij wil geven. Om te beginnen de bloemen, maar die wou ik eigenlijk

voor de verandering een keer aan Bart geven als je … Ja? Dus Bart, kom even. En voor jou een geschenk dat iedereen krijg die afscheid neemt van de raad van Altena. Alsjeblieft. Mevrouw Jorritsma-Verkade: Dank je wel. De voorzitter: Dan geef ik nu het woord aan wethouder Van Oosten namens het college. De heer Van Oosten: Ja, Paula. Beste Paula, ik wil graag beginnen met jou te bedanken voor de afgelopen jaren wat je allemaal voor de gemeente Altena en voor alle inwoners van Altena hebt gedaan, want jij hebt echt impact gemaakt. Dan bedoel ik niet alleen in politieke zin met beleid en visies of verordeningen, maar echte directe impact voor individuele inwoners van onze gemeente. Jouw energie leek soms echt grenzeloos. ’s Morgens na je hardlooprondje kon je al aan het bellen zijn. Waarom? Omdat je had gehoord dat er iemand tussen wal en schip was beland. Er moest ingegrepen worden, er moest een oplossing komen. Het onrecht dat iemand werd aangedaan dat raakte je. Niet omdat je wethouder was, maar omdat het echt vanuit jou als persoon kwam. Ook ik heb dat vorig jaar zelf persoonlijk mogen ervaren. Ik heb toen gezien hoe jij oog hebt voor mensen om je heen. Je appjes, je wandelingen, de kaartjes, het hielp enorm. Je maakte tijd, kwam langs en samen hadden we het over veel, maar vooral niet over het werk.

Het betekende echt heel veel voor mij, nog steeds, en daarom ga ik je ook zo missen. Onze samenwerking is al vanaf mijn eerste dag als wethouder, jij in Woudrichem en ik vanuit Werkendam, en samen voor Loket Altena en MidZuid. Zoals jij bent, gelijk zoeken naar wat ons bindt, al waren dat nooit zulke hele moeilijke gesprekken, want daar waren we snel uit. We zaten snel op één lijnen konden daarmee ook vanuit Altena één geluid laten horen in de regio. In de aanloop naar de fusie hadden we het genoegen om samen met menig college zaken voor te bereiden voor na de fusie in heel veel verschillende overleggen en gremia. We hebben het er vanmiddag nog even over gehad: heel veel verschillende overleggen. Ik ga geen voorbeelden noemen, maar de AW&B-vergaderingen waren hier toch echt wel het hoogtepunt van. Achteraf hebben we hier nog regelmatig aan gememoreerd. Niet alleen aan het overleg zelf, maar ook aan de sfeer en soms was die gelijk aan de temperatuur van het zaaltje. Het was een mooie tijd, maar ook goed dat gemeente Altena in januari 2019 een feit werd. In Altena als directe college leerde ik je nog beter kennen dan voor die tijd. Jouw bevlogenheid voor het sociaal domein, maar ook voor de erfgoed en onze cultuur sprong hier wat mij betreft echt wel bovenuit. Het sociaal domein is geen makkelijke geweest de afgelopen periode. Je hebt het goed voor je kiezen gekregen.

Slapeloze nachten. Het gaat om mensen, het gaat om de zorg voor mensen en het gaat om de kwetsbaren in onze samenleving. Ongevraagd kregen we daar met elkaar de financiële uitdaging bij. Hoe gaan we, en onze burgemeester noemde het ook al, het weer volhoudbaar krijgen? Een mooie uitspraak van jou die precies beschrijft welke opgave er lag en voor de toekomst waarschijnlijk weer steeds komt te liggen. Jij ging de opgave niet uit de weg. Je bleef oog houden voor de mensen om wie het ging, maar moest soms wel de moeilijke boodschap gaan vertellen. Ik vind het heel bijzonder hoe jij in dit domein de afgelopen jaren hebt gevormd, hervormd en het daarmee ook voor ons volhoudbaar achter kan laten. In je portefeuille heb je nog meer kwetsbare onderwerpen, zeker in dit college af en toe, want erfgoed en cultuur: jij ging er voor passie en bevlogenheid voor staan. Je moest er soms wel voor vechten. Egbert die gaf het net ook al aan: alles van waarde is weerloos, zei je dan, en als het ging om erfgoed: ja, je kan het wel weghalen, maar het komt nooit meer terug. We moeten er zuinig mee omgaan, zei je dan. Onze erfgoed en cultuursector had geen betere vertegenwoordiger kunnen hebben in het college.

Je zal soms het gevoel hebben gehad van tegen de stroom inroeien, maar desondanks liet jij niet los en ook hebben we het vorige week nog gezien bij de erfgoedvisie in het college hoe je daar toch voor ging staan. Je liet ons zien hoe belangrijk het is om dit te koesteren. Een kroon op je werk moet dan toch ook wel de werelderfgoedstatus van de Hollandse waterlinie zijn geweest. Een prachtig resultaat. Maar ook hier moest je het soms wel uitleggen waarom dat zo prachtig was, want het wordt ook wel gezegd als belemmerend en als

risico, maar jij draaide het dan heel goed om aan de andere kant van de medaille: kijk naar wat wel kan, want er kan zo veel meer wel dan niet. Paula, toen ik een rondje maakte langs de collega’s met de vraag wat hen nou het meeste was bijgebleven aan jou, een anekdote, een citaat of een gebeurtenis, dan kwam eigenlijk bij iedereen wel de uitspraak van de kers, de taart en de bodem. Zelfs gisterenavond nog twitterde je naar collega Tanis: cultuur is niet de kers, maar de bodem op de taart. Ook hier draai je het weer om: het is niet de kers, het extra’s, nee, het is ons fundament, onze bodem. Daarop is het gebouwd en daarom moeten we er zuinig om zijn. Of het nu om sociaal domein, cultuur of erfgoed gaat, jij was altijd overal. Je ging het gesprek niet uit de weg, hoe lastig het soms ook was. Ook tijdens de moeilijke maanden in de coronacrisis, jij bleef het contact onderhouden en de mensen opzoeken zo veel als dat kon en mocht. Met bloemen naar het verzorgingstehuis, langs de Hartenbrigade en langs hen die het moeilijk hadden en een luisterend oor konden gebruiken. Het contact, de bijeenkomsten, de ontmoeting en de daarbij behorende gezelligheid: het kenmerkte jou. Jij was er altijd voor iedereen. Nou, voordat ik nu verderga, want anders moet ik mijn verhaal even aanpassen, ga ik even rondkijken of het al gevonden is. De voorzitter: Het is nog niet gevonden.

Er schijnt misschien een pak te staan misschien daarachter. We hebben een cadeau voor Paula vanuit het college, maar kijk. Daar is wel iets, denk ik. Er is een schilderij. Nee, het is nog een ander cadeau. Nou, we hebben hem nog niet kunnen vinden, maar … De heer Van Oosten: Dan gaan we gewoon improviseren, hè. De voorzitter: Bart … De heer Van Oosten: Nee, nee, nee. De voorzitter: We hebben het nog niet kunnen vinden. We weten wel dat het er is. De heer Van Oosten: Het is in huis. De voorzitter: Maar zoals goed ambtelijk gebruik: we gaan het zoeken en we gaan het vinden. De heer Van Oosten: Wat mijn volgende zin zou zijn: ik sta hier met een afscheidscadeau voor jou. Het is redelijk groot, dus waarschijnlijk had je je dan al afgevraagd: wat zou daar dan toch in zitten? Maar ik weet niet wie het allemaal gehoord hebben, maar als je het interview van vorige week met Michel Pruimboom even terughaalt, kun je het waarschijnlijk wel raden, want daar waar contacten tot stand komen, de ontmoetingen plaatsvinden en waar de gezelligheid zeker aanwezig is, dan is dat op een plein. Of dat nou digitaal op een plein is, Altenaplein zoals wij dat kennen, of een echt plein, daar waar mensen samenkomen, ben jij op je best.

Hopelijk komt er in de gemeente Voorst een mooie plek waar je een mooi bord kan neerzetten waarop staat het Paulaplein, en dat je nog eens terug kan denken aan de mooie jaren hier in Altena en alle mooie ontmoetingen die je hier hebt gehad. Paula, bedankt en heel veel plezier in de gemeente Voorst. De voorzitter: Dank je wel. Nou, het bord wordt gezocht en het komt je kant op. Mijnheer De Waal, fractievoorzitter van Progressief Altena. De heer De Waal: Ja, maar ik word hier altijd een beetje naar rechts gedwongen, voorzitter. Dat kan ik ook niet anders. Goed. Dank je wel, voorzitter. Beste Paula, geachte bijna-burgemeester van Voorst, het is nog een wat onwennige gedachte en ook onwennig: geen Paula meer in Woudrichem, geen Paula meer in Altena en geen Paula meer hier in het gemeentehuis en ook geen Paula meer bij Progressief Altena. Het zorgt voor een dubbel

gevoel. Aan de ene kant zijn we natuurlijk blij voor jou, maar aan de andere kant zien we je niet graag gaan. Wij hebben in ieder geval nooit aangedrongen op een functie elders. Jouw bestuurlijke carrière is snel verlopen, maar niet te snel. Onze collega’s uit Voorst van wie er hier vanavond ook enkele zijn die kunnen gerust zijn: Paula is er klaar voor. Wij wisten dat natuurlijk al lang, maar knap dat men dat in Voorst ook zo snel achterhaald heeft. Er waren waarschijnlijk heus wel meer goede kandidaten en ja, dan komt het er toch op aan om die extra kwaliteit te ontdekken die dan uiteindelijk de doorslag geeft. Het is natuurlijk allemaal strikt geheim, maar wij hebben toch wel een idee welke extra kwaliteit dat geweest is. Voorst heeft namelijk een mooi profiel opgesteld met eigenschappen waaraan hun burgemeester moet voldoen. In dat profiel zijn ook wensen van inwoners opgenomen, en ergens tussen die wensen zat volgens ons het doorslaggevende criterium, want tenminste één inwoner had namelijk als wens genoteerd: onze burgemeester moet jong van lijf en geest zijn. Nou, dus niet een van de twee, maar allebei: jong van lijf en jong van geest. Dan leg je de lat natuurlijk wel hoog. Ja, toen bleef er dus maar één over. Mocht er over dat jong van lijf en geest in Voorst nog een spoortje van twijfel zijn, dan kan ik dat met een simpel voorbeeldje wel wegnemen.

Eind november vorig jaar bijvoorbeeld zijn er in Altena bomen geplant, bomen van hoop, ter herinnering aan de slachtoffers van corona en met de hoop op betere tijden. Dat was een mooie gebeurtenis met natuurlijk ook een officieel tintje. Onze wethouders gingen in diverse kernen bomen planten en aan wethouder Jorritsma de eer om dat in Eethen te doen. Het enige nadeel was dat het een miezerige, natte dag was en wij weten wat dat betekent voor de Eethense klei. Die gaat plakken en zuigen. Maar toen het moment daar was om de schop ter hand te nemen, keek Paula nog eens om zich heen om de aanwezigen, dat waren voornamelijk mannen, de gelegenheid te geven om samen met haar deze belangrijke taak te vervullen, maar er was weinig animo. De een dacht: ik ben geen wethouder, een tweede keek zuinig naar zijn dure schoenen en een derde had plotseling veel aandacht voor het fraaie Eethense kerkje achter ons. Maar Paula aarzelde geen moment en begaf zich door de bijtende klei naar de boom in het gat. Vervolgens liet ze het niet bij die ene symbolische schep, ze deed er nog een schepje bovenop en nog een en nog een. Uiteindelijk verliet ze met bemodderd schoeisel, maar ook met een lichte glimlach het toneel.

Dus vrienden uit Voorst, als er de komende jaren nog wat bomen geplant moeten worden in de Wulpse klei, dan zal uw burgemeester ongetwijfeld, jong van lijf en geest, voorgaan in de strijd. Beste Paula, het voert te ver om al jouw andere verdiensten hier ook nog op te sommen. Er zijn er al een aantal genoemd. Het zijn er veel en als partij, maar naar onze mening ook als gehele samenleving van Altena zijn wij jou daarvoor veel dank verschuldigd. Als partij hebben we dat al laten blijken door jou te benoemen tot erelid van Progressief Altena. Als fractie willen we dat hier laten blijken met een tastbare herinnering aan jouw geliefde Woudrichem. Nou zit ik met een soortgelijk probleem als de vorige spreker. Het was inderdaad de bedoeling om dat jou hier te overhandigen, maar die tastbare herinnering is nog niet helemaal klaar, dus je moet het even met een afbeeldinkje doen. Je houdt het in ieder geval nog tegoed. Maar je kunt ondertussen in ieder geval nadenken over een geschikt plekje. Dat kan natuurlijk in de burgemeesterskamer zijn, maar het kan ook thuis zijn zodat je er samen met Bart en de rest van de familie nog mooie herinneringen bij op kunt halen over Woudrichem, want daar gaat de herinnering over. Paula, Paula en Voorst, het ga jullie samen goed en samen komen jullie ongetwijfeld verder. Dank je wel. De voorzitter: Paula, het laatste woord is aan jou.

Heb je je pasje nog bij de hand? Die moet als het goed is daar liggen. Ja, kijk. Gelukkig kunnen we die nog wel vinden. Mevrouw Jorritsma-Verkade: Dank voor de assistentie, Pauline. Deze rode jurk had ik aan toen ik wethouder werd in Woudrichem. Ik dacht: nou ja, de cirkel is rond, dus ik trek vandaag mijn rode jurk weer aan. Die paste gelukkig nog. Vanochtend al in het college. Ik heb de hele dag eigenlijk feest mogen vieren, afscheid genomen. Heel veel digitaal, maar hier zijn we dan toch fysiek bij elkaar, dus dat is harstikke fijn. Ik ga me proberen aan mijn verhaal te houden. Ik ga meestal alle kanten op, maar ik denk ik schrijf het toch maar op. Acht jaar

geleden had ik nog geen leesbril, maar nu is het toch wel handiger. Alleen ga je sneller en samen kom je verder. Het was het credo waaronder Progressief Altena meedeed in 2014 aan de verkiezingen in toen nog de gemeenten Aalburg, Werkendam en Woudrichem met Kees de Waal in Aalburg en met Corina Verweij, Christian Alderliesten en Anne Nieuwenhuizen in Werkendam. Twee jaar daarvoor, in 2012, was mijn entree in de lokale politiek. Samen met bevlogen medestanders bouwen aan progressieve politiek aan de keukentafel bij Jan Koekoek. Er waren veel mensen die mij inspireerden en de me ook bemoedigden in die tijd.

Ik noem een paar mensen: Evert Begeman uit Werkendam die altijd zocht naar dat wat mensen bindt in plaats van wat hen scheidt, maar ook Otto de Feijter uit Woudrichem: een levensgenieter en kunstenaar, bron van politieke inspiratie inclusief het Communistisch Manifest, maar ook fractieondersteuner van de Partij van de Arbeid en betrokken bij Progressief Altena vanaf het begin tot aan zijn eind; Jos Korthout uit Woudrichem: onvolprezen aanhanger van wereldvrede, de fairtrade gedachte en de belichaming van een schone omgeving; Herman van Krieken uit Babyloniënbroek: net als Jos altijd op klompen, ooit actief in Progressief Aalburg, altijd actief voor een betere wereld en tegenwoordig fulltime bezig als vrijwilliger voor kringloop Centrum Altena; Marjan van der Waal uit Veen: zij was ooit een stoere politievrouw, werd een rode wethouder en is nu al jaren directeur van onze geweldige maatschappelijke bibliotheek. Overigens is mijn eerste handeling in Voorst als ik word geïnstalleerd een paar dagen daarna op naar de bibliotheek in Twello waar een voorleeswedstrijd is en waar ik mag jureren. Dus dat vind ik wel een mooie eerste activiteit. Staand op de schouders van onder meer deze mensen begon ik als wethouder in het mooie Woudrichem op z’n Pippi Langkous: ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.

Mijn kinderen vonden het eigenlijk wel prettig dat ik wethouder werd, want ik ging nu dichterbij werken. Niet meer op de fiets naar Heusden, maar naar Woudrichem, en dat was heel erg dichtbij, met Ari Noordergraaf als burgemeester, een echte ouderwetse burgervader waar de deur altijd openstond en Ad Olieslager, ik ben blij dat hij er ook is vanavond, als gemeentesecretaris. Als die nog eens een keer een boek gaat schrijven, nou, dan gaat hij decennialang lokale politiek vastleggen, want hij was actief in Werkendam en in Aalburg, dus dat wordt vast heel bijzonder met zijn fotografisch geheugen en droge humor. Maar zover is het nog niet, want hij is voorzitter van Progressief Altena. Toen was het 2019 en werd het Altena. Ik ging samenwerken met een aantal collega’s uit de voormalige buurgemeenten, Matthijs refereerde er ook al even aan. Kan ik het toch niet laten om daar een paar dingen over te vertellen. Met mastodont Peter van de Ven, hij is er ook vanavond. Fijn dat je er bent, Peter. Ja, en Peter, ik heb geweldige fietsherinneringen gemaakt samen met jou. De meest bijzondere was toch wel toen ik jou versloeg in een nek-aan-nekrace op rolletjes in het gemeentehuis in de raadszaal in Werkendam. Maar ja, daar kwam je gewoon terug als mijn collega. Heel bijzonder.

Je werd opgevolgd door Shah Sheikkarim, achter mij, en Shah gebruikt mijn mantelzorgbeeld om zijn mooie das op te hangen. Hij stond ook eens een keer met mij in de keuken hier van het gemeentehuis, hij ging een geweldige soep maken. Dat was voor een filmpje over vitaliteit. Ja, die soep die was nep. Dus Shah, ik hoop dat ik toch ooit nog eens van jouw kookkunsten mag genieten, want die zijn vermaard en je hebt ook al heel veel mooie dingen gedaan waar goede doelen bij betrokken waren. Dan het CDA met een duo, met Matthijs, mijn collega uit Werkendam die in 2016 kwam met een fris gemoed en een immer warm hart. Verschillende portefeuilles, maar wij zagen elkaar in het kader van Participatiewet en sociale zaken en volgens mij ben je eigenlijk heel erg naar Progressief Altena toegegroeid. Het andere deel van het duo: Roland van Vugt, die ik ooit kende als mede Vestingbewoner en die zich daar nu ook hard voor maakt door de Vestingagenda op de pakken en uit te voeren samen met inwoners. Die zijn er heel enthousiast over. Dus ik ben heel blij, Roland, dat dat erfgoed bij jou in goede handen is. Uiteraard doet Roland alles op groene en duurzame wijze, behalve als hij haast heeft, want ja, gas op de lolly is voor hem geen onbekend begrip. Maar je bent wel op tijd. Hans Tanis, onze wethouder van buiten, maar met een warm hart voor Altena.

Hij houdt van klein bier, van Altena en wiens credo luidt … Even kijken, waar zit je, Hans? Voor een goed plan is altijd geld. Nou, dat is harstikke belangrijk natuurlijk. Ja, hoe bijzonder was het moment toen in oktober 2019 de voordracht bekend werd gemaakt van onze nieuwe burgemeester? Ik zat daar zo’n beetje en Marcel

Fränzel zat hier, onze waarnemend burgemeester, en die keek me op een gegeven moment glunderend aan. Toen dacht ik: nou ben ik toch wel heel erg benieuwd, wie wordt die burgemeester? Nou, toen was het Egbert. Toen was ik inderdaad echt ik stond perplex, maar ik was ook heel erg, heel erg blij, omdat ik wist dat we daarmee een hele kundige bestuurder binnenhaalden, maar ook iemand met een warm hart voor Altena. Ja, we droegen ook allebei dat speldje van Global Goals, dus mensen zeiden ook: wist jij al dat hij? Nee, we wisten van niks, maar dat speldje heb ik ooit van jou gekregen, omdat ik het een warm hart toedraag en jij ook en Altena ook een Global Goals gemeente is. Voor mijn sollicitatie als burgemeester schreef Egbert een aanbeveling die ik volgens de kabinetschef van Brabant gerust ingelijst boven mijn bed mag hangen, maar mijn echtgenoot is daar niet zo’n fan van. Die heeft liever een schilderij met een mooi scheepje, denk ik. Overigens is Egbert de eerste kroonbenoemde burgemeester van de jonge gemeente Altena en word ik naar verwachting de eerste kroonbenoemde vrouwelijke burgemeester van de ervaren gemeente Voorst die al langer dan 200 jaar bestaat. Hier in het huis wil ik natuurlijk de gemeentelijke organisatie bedanken, want zij zorgde ervoor dat ik mijn werk als wethouder kon doen.

Zoals de bode, Corrie staat daar, en haar collega Jan van Giessen die er helaas niet bij kon zijn vanavond en de raadsleden die Woudrichem hebben gemaakt weten dat wellicht nog wel een keer, want Jan die zette ’s avonds de frituur nog weleens aan om bitterballen te bakken. Dat deed hij vooral als de raad weleens een beetje spannend werd. Het elektriciteitsnetwerk in het oude gemeentehuis was niet zo heel erg stabiel, dus toen op een gegeven moment dacht Jan: ik ga de frituurpan aanzetten, maar toen viel het geluid uit in de raadszaal. Dus we waren allemaal eventjes sprakeloos, maar het was zo’n verhit debat dat het eigenlijk wel goed uitkwam. Dus Shah, het past niet in Vitaal Altena, maar het heeft toch wel goede effecten. Ik bedank ook alle medewerkers van de facilitaire dienst, van MidZuid, mijn rots in de branding de dames van het secretariaat en onze geweldige afdeling communicatie, en Birgit in het bijzonder. Hier in deze raadszaal heb ik veel woorden gesproken en naar veel geluisterd naar betogen, pleidooien en debatten van 31 immer betrokken volksvertegenwoordigers, daarbij ondersteund door een professionele en productieve griffie onder leiding van griffier Hans Peet die in mijn toekomstige gemeente Voorst lang geleden het Voorste model introduceerde, het model dat we in Altena ook hanteren voor onze beraadslagingen met de gemeenteraad.

Voorstschrijdend in zicht, noemt men dat. De dingen waar ik me als wethouder mee bezig mocht houden in Woudrichem en Altena kennen grote overlap en zijn net ook al genoemd: zorg, cultuur en erfgoed. Volgens mij zijn de stukken op de agenda ook al genoemd die begin maart nog hier bij uw raad komen over erfgoed en over armoede. Daarom had ik deze twee objecten meegenomen. Pauline, dank dat je hem even netjes hebt neergezet. Dit beeldje mocht ik ontvangen, omdat ik altijd aanwezig was bij mantelzorgdagen. Kreeg ik van Mitsie de Groot van Tremar, maar die is natuurlijk voor al die mensen die als vrijwilliger omzien naar elkaar. Want ik doe mijn wethouderschap, dat is een betaalde baan, maar al die mantelzorgers die dat onbaatzuchtig doen die verdienen natuurlijk dit beeldje in mijn ogen. Het andere onderwerp, die erfgoedvisie, vond ik dit tegeltje eigenlijk wel mooi om nog even te laten zien. Dat kreeg ik van Henk van Noorloos als docent verbonden aan het Willem van Oranjecollege. Toen de waterlinie werelderfgoed werd, dacht hij: nou is het leuk om een fietstocht te doen met mijn leerlingen langs de forten en kom ik zo’n mooi tegeltje brengen op het gemeentehuis. Nou hebben wij niet zo heel veel plekken waar we iets neer kunnen zetten, maar ik hoop toch dat dit een mooie plek blijft houden hier op ons gemeentehuis.

Ik ga het een beetje inkorten, voorzitter, want de raad moet ook nog vergaderen vanavond natuurlijk. Er staan allerlei onderwerpen nog op de agenda. Ik wens u allemaal het goede toe. Ik heb het vandaag beleefd als een warm bad, mijn afscheid en ik kijk terug op acht hele mooie jaren. Soms moeilijke tijden, maar heel veel mooie herinneringen. Dus dank u wel daarvoor. Ik wil graag afsluiten met een citaat uit een boek: de jongen, de mol, de vos en het paard. Er staan woorden in het boek, maar vooral veel mooie tekeningen. Het boek sluit af met de volgende zin: soms is haat het enige waar je over hoort, maar er is in deze wereld meer liefde dan je ooit kunt voorstellen. Dank u wel.

De voorzitter: Dank je wel, Paula. Ik denk dat dit een goed moment is om de vergadering even te schorsen zodat iedereen nog even op een bepaalde manier gedag kan zeggen en Paula met de familie en de mensen kan vertrekken om van hun welgediende avond te genieten. Op weg naar een hele mooie verjaardag morgen. Ook weer een bijzondere dag. Nog een laatste bijzondere week. Tot volgende week in Voorst. Heel veel plezier en succes daar. Mevrouw Jorritsma-Verkade: Dank je wel. De voorzitter: De vergadering is voor tien minuten geschorst. 4.

Vragenkwartier a.

J. Kolff (VVD) - Tiny houses

De voorzitter: Dames en heren, ik heropen de vergadering na dit mooie afscheid wat we onze wethouder hebben kunnen geven. Dan gaan we verder met agendapunt 4. Dat is het vragenkwartier. De heer Kolff van de VVD heeft een vraag aangekondigd over de bouw van tiny houses. De heer Kolff, aan u het woord. De heer Kolff: Dank u wel, voorzitter. In eerste instantie wil ik heel even zeggen dat wij, VVD, voorstander zijn van tiny houses. Dus dat even eerst gezegd hebbende. Ik heb een paar vragen aan de portefeuillehouder over de tiny houses in Almkerk, Tiny Altena genoemd. Mijn eerste vraag is: waarom is hier de dorpsraad niet bij betrokken? Die hebben een hele brief gestuurd. Zal ik verder niet toelichten, maar de vraag is duidelijk denk ik. Had ik nog een paar inhoudelijke vragen: het bouwen op pachtgrond, huurgrond en dan uitgeven in erfpacht daar heb ik mijn twijfels over of dat wel mogelijk is, maar daar zal juridisch misschien wel naar gekeken zijn. Daar graag een antwoord op. De duurzaamheid: de gemeente is voorstander van duurzaamheid. Dit initiatief geldt voor tien jaar. Na tien jaar moet de hele infra moet er weer uit en dan moet de gemeente het weer elders gaan plaatsen, zoals in de stukken staat. Is dat zo duurzaam? Daar heb ik mijn twijfels over. Het perceel is twee hectare groot. Er komen twaalf huisjes op.

Als je dan duurzaam wil zijn, kan er volgens mij wel heel wat meer huizen op. Nog een laatste vraag: de infrastructuur die wordt aangelegd en die moet weer opgeruimd worden. Wie gaat dan aanleggen betalen en wie gaat het opruimen betalen? Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Kolff. Ik kijk naar het college. Portefeuillehouder Tanis voor de beantwoording. De heer Tanis: Ja. Dank u wel, voorzitter. Op de eerste vraag: waarom is de dorpsraad er niet bij betrokken? Ik zal het kort houden, voorzitter. Ik zal geen uitvoerig exposé gaan houden, maar toch even heel kort wat mij betreft teruggeven op de avond die wij in Almkerk hebben gehad, toen nog samen met mijn college Jorritsma, waarbij wij een aantal afspraken gemaakt hebben over de betrokkenheid van de dorpsraad. Ja, dat is een. Dat heeft er toe geleid, voorzitter, dat wij een eerste gesprek hebben gehad met de dorpsraad waarin we met elkaar hebben geconstateerd dat we nog niet uitgepraat waren en vervolgafspraken gemaakt zijn. Ik kan het niet anders formuleren dan zoals het gegaan is en dat betreur ik oprecht dat niet alle afspraken die wij hadden gemaakt toen op dat overleg ook met de dorpsraad nagekomen zijn. Dat heeft inderdaad geleid tot het schrijven van de brief. Uiteraard heb ik heel kort daarna contact gehad met de voorzitter en vervolgafspraken gemaakt. Dus wat dat betreft denk ik dat de kou uit de lucht is.

De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen, voorzitter, dat er een aantal punten bij zijn die misschien dit dossier indirect raken, maar wat ik wel oprecht lastig vind is de zoektocht tussen de rolneming van een dorpsraad in relatie tot de woningbouwprojecten. Wie gaat nou waarover? De volledigheid gebiedt te zeggen dat wij daar met de dorpsraad wel een vrij scherp

gesprek over hebben gehad: hoe geef je nu op een goede manier die betrokkenheid vorm? Waar ga je dan over in relatie ten opzichte van de bestuurlijke verantwoordelijkheid die er natuurlijk ook is en ook de rolneming van de raad richting woningbouwprojecten? Uw tweede vraag met betrekking tot erfpacht: dat is heel nadrukkelijk gebeurd op verzoek van de vereniging Tiny Altena. Dat heeft te maken met het feit dat willen zij in aanmerking komen voor een hypotheek, en verreweg de meeste toekomstige eigenaars zouden dat willen, kan je dat alleen maar vestigen op een zogenaamd zakelijk recht en moet er dus sprake zijn van een erfpachtconstructie. Hebben we overigens ook afgesproken met de eigenaar om dat op die manier vorm te geven. Uw vraag met betrekking tot duurzaamheid, ja, vind ik lastig te beantwoorden, zeker met collega Van Vugt hier op de achtergrond. De insteek is wel van de gemeente om dit soort projecten op tijdelijke basis mogelijk te maken. Dat is het uitgangspunt. Vandaar dat wij er ook voor hebben gekozen om een periode van tien jaar te hanteren. Dat is ook de minimumtermijn wat de bank als eis stelde voor de hypotheek, maar ook de verplichting om dan daarna voor een tweede periode van tien jaar een andere locatie te zoeken. De bedoeling is dat in het bedrag van de erfpacht ook een dekking zit voor alle te maken kosten. Dus dat is een antwoord op uw laatste vraag.

Dat was het wat mij betreft, voorzitter. De voorzitter: Ja. Dank u wel, wethouder. Daarmee zijn de vragen beantwoord. Ik kijk even rond of er behoefte is aan vervolgvragen. Dank. Zie ik niet. De heer Bouman toch. Zonder dat we in debat gaat vervallen, maar een vervolgvraag kan. De heer Bouman: Nou ja, vervolgvraag. We hebben de afgelopen weken inderdaad ook enkele malen contact gehad met de dorpsraad en ook wel met de wethouder. Ik vind het dan ook wel fijn om te horen dat er nu afspraken gepland staan. Ik heb eigenlijk twee vervolgvragen. Ten eerste: de termijn waarop daar nu invulling aan gegeven gaat worden aan die afspraak, zou u daar iets over kunnen vertellen? Een tweede aspect waar wij ook wel benieuwd naar zijn, wat ook al terugkwam in de brief van de dorpsraad, dat was eigenlijk toch wel de vraagtekens die er waren rondom het toewijzingsbeleid. U weet dat wij ook als CDA een warm voorstander altijd zijn geweest voor een wat strikter toewijzingsbeleid. Hier lijkt dan op een of andere manier een maas gevonden te zijn waarbij dat dan toch mogelijk lijkt te zijn, alleen hebben de inwoners van Almkerk nu het idee dat ze, misschien onterecht dat idee, dat zou heel goed kunnen, achter het net vissen. Zou u daar misschien ook nog iets over kunnen zeggen en iets over kunnen toelichten? De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Bouman.

Ik zie geen andere rondvraagpunten meer of vraagpunten meer. Dan zijn dit de laatste vragen aan de wethouder. De heer Tanis: Ik heb de afgelopen paar dagen een tweetal contacten gehad met de dorpsraad en wij hebben afgesproken dat wij een ultieme poging gaan doen om uiterlijk volgende week met de mensen van de dorpsraad aan tafel te zitten. Dus concreter kan ik het even niet maken, maar dat is wel het streven. Hangt ook een beetje van de agenda van de andere kant af, maar daar zult u begrip voor hebben. Het punt van toewijzingsbeleid: ja, ik vind dat, zeg ik maar heel eerlijk, voorzitter, ook wel een spannende. Kijk, wij zijn natuurlijk geconfronteerd met dit initiatief. Op dat moment hadden zich al een aantal mensen verenigd in de club Tiny Altena. Daar hebben wij als zodanig natuurlijk geen bemoeienis mee. Dus toen wij contact kregen als gemeente met, of het een vereniging of een stichting is, maar dat laat ik maar even, Tiny Altena waren er op dat moment negen mensen die zich al verenigd hadden en in feite op zoek waren naar een woonmogelijkheid. Wij hebben op dat moment daar niet expliciet gesproken over het toewijzingsbeleid en de wenselijkheid om inwoners van Almkerk daarbij te betrekken, omdat op dat moment eigenlijk er nog geen sprake was van Almkerk.

In eerste instantie was gewoon de vraag in de richting van de gemeente: is het mogelijk? Wilt u meewerken aan een initiatief en kunnen we met elkaar op zoek gaan naar een geschikte locatie? Uiteindelijk is

dat Almkerk geworden en was het inmiddels zo ver dat het een initiatief werd voor twaalf tiny houses waar inmiddels dus ook twaalf belangstellenden voor zijn. Dus omdat die vraag eigenlijk niet op tafel lag toen op dat moment hebben we er ook niet over gesproken. Het heeft mij, gebiedt eerlijkheid te zeggen, wel getriggerd om bij andere initiatieven toch eens even te kijken of we daar iets mee zouden kunnen. Maar ik vind hem wel lastig, omdat dit nadrukkelijk natuurlijk een initiatief is wat van buiten komt en waar het dan erg lastig is om dat soort voorwaarden te gaan stellen. Maar het is zeker een punt, voorzitter, wat ik graag meeneem in de richting van andere initiatieven die mogelijk komen. De voorzitter: Dank u wel. Dat was het vragenkwartier. HAMERSTUKKEN 5.

Bestemmingsplan Amerscamp ong Werkendam De voorzitter: Gaan we naar de andere agendapunten. Agendapunt 5 was aangegeven door u als een hamerstuk. Gaat over bestemmingsplan Amerscamp ongenummerd in Werkendam. Is daar nog behoefte aan een stemverklaring? Mevrouw Van den Tol, gaat uw gang. Mevrouw Van den Tol - de Weert: Voorzitter, dank u wel. Ja, wij hebben bewust niet gekozen voor een motie, aangezien vanavond een tsunami van moties wordt ingediend, dus dat wilde ik u besparen, maar dan even een stemverklaring. Amerscamp Werkendam in het centrum van Werkendam bij alle voorzieningen in de buurt voor ouderen op loopafstand met of zonder rollator, wil ik het college toch verzoeken bij die vergunning verlenen te kiezen voor sociale huur en koop voor seniorenwoningen. Amerscamp is de geijkte plek voor de doelgroep senioren en ook in aanmerking genomen de doelgroep verordening waar we het vanavond over gaan hebben. Senioren bezitten ook of geen auto of samen maar één auto. Dat zou ook nog eens een keer de parkeerproblemen oplossen die ontstaan vanwege het aantal inwoners wat daar gaat wonen. Voorzitter, nog punt vier: aantrekkingskracht van meerdere seniorenappartementen in de kernen Werkendam zal positief aantrekken, omdat dit ouderen aantrekt om met elkaar samen te gaan wonen daar, omdat men elkaar al een heel leven lang kent.

Dus dat bevordert ook nog eens de doorstroming van ouderenwoningen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van den Tol. Ik neem aan dat u wel voor het voorstel bent, maar dit als stemverklaring nog mee wilde geven in de uitvoering. Ik kijk nog even rond. Behoefte aan stemming? Niemand? Dan is dit voorstel unaniem aangenomen.

DEBATSTUKKEN 6.

Bestuurlijke kaders voor visie Veense Put en instellen fonds De voorzitter: Gaan we naar de debatstukken van de avond. Dan beginnen we bij agendapunt 6: de bestuurlijke kaders voor de visie Veense Put en het instellen van een fonds. Er is een amendement voor aangekondigd van de heer Bouman van CDA, Van Gammeren van de SGP, de heer De Waal van Progressief Altena, mede ingediend door de heer Den Haan van AltenaLokaal. Wie van de drie indieners mag ik als eerste het woord geven? De heer Van Gammeren. De heer Van Gammeren: Ja. Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, we hadden het niet van tevoren afgesproken wie er als eerste het woord zou voeren, maar of we nou als eerste of als derde zijn of als vierde, volgens mij maakt het allemaal niet uit. We hebben vorige week een mooi debat gehad met de portefeuillehouder over de

vorderingen rondom de planvorming de Veense Put. De portefeuillehouder die merkte terecht op dat er eigenlijk wel iets te vieren was. Dat we nog nooit zo ver gekomen zijn als dat we nu gekomen zijn met dit raadsvoorstel wat voor ons ligt. Dus ik meen me uit het debat ook te herinneren dat die voor gebak zou zorgen vanavond. Ik heb wel gebak gezien, maar dat is om een andere reden. Dus wellicht de bitterballen vanavond, portefeuillehouder, dan zijn wij allemaal weer blij. Maar even alle gekheid op een stokje. We hebben inderdaad wel een goed debat gevoerd waarin we wel gehoord hebben dat de intenties vanuit het college en ook vanuit de raad wel hetzelfde zijn, alleen dat in ieder geval het raadsvoorstel op verschillende manieren uitgelegd kon worden waarbij we hebben gezegd: nou, dan amenderen we het voorstel, passen we in ieder geval het tekstueel zo aan dat we er beide in kunnen leven dat we beide ook dezelfde intenties hebben om vooruit te gaan. De portefeuillehouder heeft heel duidelijk aangegeven: ik wil verdergaan. Ik wil de ruimte krijgen om te onderhandelen. Die ruimte die zit ook in het amendement opgesloten, dus wij zijn ook erg benieuwd wanneer de portefeuillehouder terugkomt met zijn onderhandelingsresultaten. Namens de SGP in ieder geval heel veel succes met het dossier. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Gammeren. Ik kijk even rond.

Vooral naar de raadsfracties die niet hebben mede ingediend. Mijnheer Duizer van de ChristenUnie. De heer Duizer: Dank u, voorzitter. Ja, ik was er niet bij de avond dat het inderdaad besproken is, maar ik heb hem wel nageluisterd. Ik heb gehoord dat er inderdaad heel veel consensus is over de richting en dat wij daar als ChristenUnie sluiten wij ons daar ook zeker bij aan. Toch heb ik nog wel twee vraagjes over dit amendement, want we bedoelen inderdaad hetzelfde, maar het eigenlijk meer het benadrukken dat we hetzelfde bedoelen, als ik het goed begrijp. Maar ik heb ook wel gehoord dat binnen de raad toch wel de wens is om niet meer uit te geven aan het kwaliteitsfonds door de gemeente dan dat er uiteindelijk ook kan worden binnengehaald vanuit de bewoners aan de punt. Aan de indieners dus eigenlijk de vraag: waarom is dat dan niet opgenomen? Als het college ruimte ziet om anterieure overeenkomsten af te sluiten en weet dat ze voldoende binnenhalen om een deel van het kwaliteitsfonds te vullen en dat gaan voorfinancieren, dan hadden we het helemaal kunnen afkaderen en dan had het college wat meer ruimte gehad om door te werken en hadden we niet een tussentijdse evaluatie, maar gewoon een tussentijds bijpraten wat volgens mij ook heel goed gebeurt.

Dus gewoon een open vraag: waarom is niet voor die richting gekozen? Het tweede: ik zie het derde punt toegevoegd en dan vervolgens zie ik exact hetzelfde als in het raadsvoorstel. Ik snap niet zo goed wat dat punt 3 nou eigenlijk precies toevoegt aan het amendement. Dus wellicht kunt u dat beide toelichten. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Duizer. Ik kijk even rond. Vanuit de VVD mevrouw Van den Tol. Ja, even wachten, mijnheer Kolff dan. Mevrouw Van den Tol - de Weert: Ja, voorzitter. Niet zozeer op het amendement, of moet ik daarop reageren? Of in zijn algemeenheid? De voorzitter: Nou, we hebben de afspraak dat we vooral nog debatteren over de amendementen. Niet meer over het hele voorstel, want dat hebben we in de Altenatafel gedaan. Dus we bespreken hier in de raadsvergadering nog echt het amendement. Mevrouw Van den Tol - de Weert: Ja, dan … De voorzitter: Dan krijgt u enige ruimte van mij, maar niet om een heel debat weer over de Veense Put te gaan houden.

Mevrouw Van den Tol - de Weert: Nee, dat ga ik zeer zeker niet doen, maar ik wilde in ieder geval … Of anders moet ik een mondeling amendement indienen, voorzitter. Nou, ik wil gewoon aangeven dat wij van begin af aan hebben er natuurlijk moeite mee gehad met het voorstel. Deze wethouder heeft doorgepakt. Mijn complimenten aan het college hierover dat nou uiteindelijk alles wat twintig jaar is blijven liggen nu is opgepakt. Dan zou ik zeggen: doorpakken. Alleen wij hebben grote moeite om mee te gaan met het voorstel vanwege het feit dat wij er toch anders instaan. Dat komt voornamelijk ook dat wij straks weer met een vereniging zitten die namens het college over financiën kan gaan beschikken. In eerdere instantie hebben diverse partijen ook aangegeven dat ze die verenigingsconstructie niet zo zagen zitten en ook aangegeven dat ze liever gingen voor een vereniging van eigenaren die wel juridische status heeft, en dat is in dit niet het geval. Dus wij gaan nu net als we gehad hebben met Stoa gaan we dus toestaan dat een vereniging dus gaat beschikken en meepraten over van dat kwaliteitsfonds, in het kwaliteitsfonds. Dat gaat over tonnen geld, gemeenschapsgeld en daar kunnen we niet mee eens zijn. Ik dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Van den Tol. Mijnheer Kolff. De heer Kolff: Ja. Dank u wel, voorzitter. Het inhoudelijk gedeelte is natuurlijk al lang besproken.

Wij als VVD hebben toch wel een aantal zorgen. Die zorgen dat we deelden: het gebeuren van de Veense Put al jaren speelt en jaren loopt, willen we toch onze zorgen uitspreken: hopen dat het goed gaat. Er zijn heel veel zaken die op ons afkomen nog. We willen wel steun meegeven namens de VVD aan het amendement en we hopen dat we snel aan de slag kunnen. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Kolff. Ik kijk even rond of er van de mede-indieners nog behoefte is in eerste termijn. Niet? Dan mag mijnheer Van Gammeren de vragen van de heer Duizer, want daar waren nog vragen, beantwoorden. De heer Van Gammeren: Ja. Dank u wel, voorzitter. Om dan te beginnen maar met de laatste spreker, de heer Kolff. Die spreekt expliciet zijn zorgen uit. Ja natuurlijk, die zorgen kent de SGP ook. We weten hoe moeilijk en hoe weerbarstig het dossier is. Anderzijds de sfeer die er rondom heerst, zowel bij de vereniging als bij het college, de intentie zeg maar om er samen uit te komen die is nog nooit zo groot geweest, dus laten we dat aangrijpen om, ja, in ieder geval vooruit te kijken en daar een mooie oplossing van te maken. De heer Duizer van de ChristenUnie die stelt een tweetal terechte vragen, denk ik. Eerste vraag gaat over het amendement, nou, eigenlijk hetzelfde als het raadsvoorstel. Impliciet is er één zin toegevoegd aan het raadsvoorstel dat staat zelfs nog dikgedrukt.

Dus voor de verkenning richting de gebiedsvisie de volgende denklijn mee te geven: dat wij wel graag willen dat het college gaat onderhandelen, die ook de vrijheid en de ruimte krijg om te onderhandelen, maar uiteindelijk nog wel bekrachtigd moet worden door de raad. De portefeuillehouder die sprak dat in het debat in ieder geval ook daar zijn intentie voor uit. Wij hebben het even expliciet op willen laten nemen om daar in ieder geval duidelijkheid voor te hebben. Het andere punt dat gaat over het vullen van het kwaliteitsfonds door de gemeente: nou, het is nadrukkelijk niet de bedoeling dat de gemeente dat fonds gaat vullen. Het kan ook niet, want het budgetrecht dat hebben wij hier als gemeenteraad, dus mocht de portefeuillehouder willen investeren, zal hij altijd bij de raad langs moeten. En dat is nou juist ook het kader wat we hebben meegegeven. Het is niet de bedoeling dat het vanuit de gemeente gevuld wordt, maar het is de bedoeling dat het in ieder geval vanuit de meerwaarde betaald wordt voor degenen die de bestemming willen wijzigen naar een woonbestemming. Die moeten uiteindelijk het kwaliteitsfonds vullen en vanuit dat kwaliteitsfonds, die middelen, moeten uiteindelijk de kwaliteitsmaatregelen vanuit de gebiedsvisie en het uitvoeringsprogramma betaald worden. Dus zo. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Gammeren.

Namens het college portefeuillehouder Sheikkariem.

De heer Sheikkariem: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, namens het college een eerste reactie op het ingediende amendement. Wij snappen dat u zegt: god, wij willen de discussie, de mogelijke interpretatieverschillen verkleinen door hem zo te verduidelijken en die denklijnen mee te geven. Zoals wij hem hadden ontworpen, en overigens dank voor de complimenten die we dan ook krijgen, want als college ben ik vooruitgeschoven, maar ik doe het niet alleen. We hebben in de stuurgroep Veense Put ben ik nauwlettend vergezeld van de andere bestuurder die ook heel zorgvuldig met me meedenkt vanuit zijn portefeuilles. Samen trekken we hier heel intensief in op, gemeend dat we hiermee dus echt wel stappen kunnen zetten. We gaan er wel vanuit dat we binnen de kaders natuurlijk altijd eerst naar u terugkomen, omdat het budgetrecht bij u ligt. Ik hoop met uw amendement, want ik vind het vanuit mijn eigen gedachtegoed een goede tweede keuze, ik kan er heel goed mee leven. Ik zal hem ook niet ontraden. Maar ik zeg ook gewoon eerlijk zoals ik ernaar kijk, wij hebben een palet gemaakt en gezegd: joh, die kant willen we op. U geeft aan: goed, wij kunnen dat, maar we willen eerst dat u terugkomt.

Ik hoop wel dat we met elkaar afspreken dat op moment dat het college binnen die kaders onderhandelingen voert en we terugkomen, we niet met de raad weer nieuwe kaders gaan krijgen of zaken weer gedetailleerd op een andere koers, want dan ben ik wel bang voor een vertraging. Maar als we dat uitspreken, de intentie zo, prima. Dank u. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Sheikkariem. Ik kijk even rond. Behoefte aan tweede termijn? Mijnheer Duizer, mag u aftrappen. De heer Duizer: Dank u. Ja, ik hoor, klinkt misschien een beetje raar om als oppositiepartij toch een beetje voor het college te gaan pleiten hier, maar ik vind toch dat we als raad wel ook moeten durven zeggen: nou, dit zijn de kaders. Volgens mij zijn die helder en worden die ook door iedereen gesteund. Dit brengt toch een klein beetje een soort tussenstapje: als het een heel eind op weg is, dan willen we er toch nog eventjes iets over zeggen. Wat ons betreft als het college goede afspraken kan maken met de inwoners van de Veense Put en daar ook echt overeenkomsten mee kan sluiten en daarmee de dekkendheid kan aantonen voor het kwaliteitsfonds, dan moet je naar onze mening ook een college de ruimte geven om daarin door te pakken en dat te vervolgen en niet een tussenstap maken waar we wellicht nog eens iets kunnen gaan zeggen.

Ik denk dat je als raad ook, ja, volwassen genoeg moet zijn om je college een duidelijke opdracht mee te geven. Wat ons betreft is het amendement dus niet nodig en is het collegevoorstel helder, met de toezeggingen die in de vorige besprekingen zijn gedaan. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Duizer. Mijnheer Den Haan. De heer Den Haan: Ja. Dank je wel, voorzitter. Nou, goed te horen dat ook van de gene zijde de steun komt voor dit voorstel. Als we vanuit AltenaLokaal kijken, of het nou het eerste voorstel was of het geamendeerde voorstel, voor ons betekent het dat ik gehoord heb dat de portefeuillehouder in de spelonken van Aalburg is gedoken en daar rapporten heeft opgedoken van 1983. Met mijn mavo 5 kom ik dan tot 29 jaar. Dan is dat toch op zijn minst zeg maar reden om daar nu ook wel vaart mee te maken. Ik ben blij dan met die grote steun erin, en dat vanuit het college daar ook inderdaad, wij hebben ze opdracht gegeven, dat er ook vaart voor gemaakt is en dat we uiteindelijk nu kunnen gaan reguleren, verbeteren. Er zullen best nog wel haken en ogen zijn, maar volgens mij moeten we nu wel in de komende vier/vijf jaar moeten we wel zorgen dat dat beter gereguleerd gaat worden en dat we het hoofdpijndossier waar geen pijnbestrijding meer voor is dat we dat uiteindelijk af kunnen sluiten. Dank je wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Den Haan.

De heer Van Gammeren. Mevrouw Van den Tol komt daarna. Ja? Gaat uw gang, mijnheer Van Gammeren.

De heer Van Gammeren: Ja. Dank u wel, voorzitter. Ik wilde in ieder geval even reageren op de portefeuillehouder en op de heer Duizer. De portefeuillehouder zei: het is een goede tweede keuze. Prima. Laten we dan gaan voor de tweede keuze, want u kunt hem wel steunen. De heer Duizer: ja, volgens mij hebben we allemaal dezelfde intentie, alleen het is wel wij vinden het ook wel een plicht van ons uit raad zeg maar dat we de wethouder wel blijvende rugdekking gaan geven ook in dit dossier. Ik denk dat hij dat gewoon heel erg hard nodig heeft. Niet alleen nu en dan zeggen: succes, maar ook juist als er zo meteen onderhandelingen zijn geweest om dan die rugdekking te geven. Ja, daar is ook dit raadsvoorstel deels voor bedoeld. Dus. Maar goed, blij met uw constructieve houding en ik denk uiteindelijk dat als u het voorstel steunt, daar zijn we ook al heel erg blij mee. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Van Gammeren. Mevrouw Van den Tol. Mevrouw Van den Tol - de Weert: Ja, voorzitter. Dank u wel. Ja, als één ding in deze gemeenteraad … Ik wilde wel een constructieve bijdrage leveren.

Daarom heb ik ook aangegeven dat ik blij ben dat de wethouder in ieder geval al jullie steun heeft, alleen voor mij was het geen hoofdpijndossier, maar bij mij komt er wel hoofdpijn bovendrijven als ik dus hoor dat de vereniging Veense Put leden weigert, en met deze mensen gaan wij dus afspraken maken. Vandaar dat ik heb aangegeven, vandaar dat ik ook niet mee kan gaan met dit voorstel. Ik vind het eigenlijk niet kunnen. De vereniging Veense Put dat moet dus een vereniging van eigenaren worden met de juridische consequenties als er wat gebeurt dat die voor beroep en bezwaar dus ontvankelijk is. Op deze manier kunnen mensen nooit als er wat gebeurt die daar wonen, ja, die eigenzinnigheid van die vereniging, omdat iedereen wat vervelend is en wat meer kritiek heeft, dan geen lid. Dit kan niet. Daarom kan het college ook niet onderhandelen met deze vereniging. Dat blijft bij mij gewoon staan. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dat is ook eigenlijk een beetje een uitgebreide stemverklaring voor zo direct. Mijnheer Bouman, wil u interrumperen of? Ik hoor het al. De heer Bouman: Ja. Nou, ik wil eigenlijk mevrouw Van den Tol toch een beetje geruststellen, want volgens mij uiteindelijk gaat de gemeente geen … De uiteindelijke overeenkomsten die worden allemaal afgesloten indien van toepassing met individuele perceeleigenaren.