PP vragen over raadsmededeling 59-2022.pdf

Vragen Progressieve Partij- Inkoop WMO en Jeugdhulp 1. Kunt u een toelichting geven op de wijze waarop de verschillende zorgaanbieders zijn geselecteerd op kwaliteit en aanbod? Waarop zijn de aanbieders precies geselecteerd? 2. Is bij deze selectie ook de termijn waarbinnen de gevraagde hulp kan worden gestart betrokken (gelet op zgn. ‘wachtlijstenproblematiek’ in de jeugdhulpverlening)? 3. In de media is het beeld geschetst dat met name de kleinere (zelfstandige) zorgaanbieders niet in aanmerking kwam voor de aanbesteding, tenzij zij zich aan zouden sluiten bij een grotere organisatie. Is dit beeld juist? Waarom wel/niet? 4. Vanaf 1 juli a.s. hebben minder zorgaanbieders een contract. U bedoelt hiermee waarschijnlijk een contract met de gemeente. Dit lijkt dan echter alleen voor de gemeente een verbetering te zijn, aangezien er nu sprake is van (meer) samenwerkingsvormen die als 1 partij hebben ingeschreven en werken met ‘onder aanneming’. Vreest u niet dat ouders en kinderen nu (nog meer) verstrikt raken in het web van de hulpverlening? Zij moeten immers eerst naar de gemeente die hen verwijst en daarna naar een samenwerkingsvorm die hen weer verder zal moeten verwijzen. Wie ziet er dan op toe dat de minderjarige inderdaad de juiste hulp krijgt bij de juiste hulpverlener? 5.

U wilt met zorgaanbieders meer resultaatgericht werken, op basis van een andere manier van bekostigen. Legt u door de wijze van lumpsumfinanciering en contracten te sluiten met samenwerkingsvormen als hiervoor bedoeld als college echter niet de verantwoordelijkheid volledig bij de zorgaanbieder neer? Welke instrumenten heeft het college nog om er voor te zorgen dat de minderjarige daadwerkelijk de juiste hulp krijgt. Wie heeft, met andere woorden, de ‘regie’? 6. De andere manier van bekostigen is volgens u wat anders dan bezuinigen. Is het wel juist dat u er dan wel vanuit gaat dat de nieuwe werkwijze een kostenbesparing oplevert? Wordt het financieel risico nu bij de gecontracteerde zorgaanbieders neergelegd? Waarom kunnen zij volgens u wel met minder geld uit? 7. Is er een verschil in de financiering tussen de hulp in het vrijwillig kader en de verplichte hulp (de kinderbeschermingsmaatregelen)? 8. De bedoeling van deze vernieuwde wijze van inkoop is o.a. “de-medicalisering” en “: normalisering”. Met andere woorden: eerdere en betere inschakeling van de “sociale basis” om geïndiceerde hulp te verminderen/voorkomen. Hoe kan nu de raad door middel van bijvoorbeeld monitoring volgen c.q. sturen dat dit ook daadwerkelijk gebeurt? 9. In ons eigen sociaal beleid willen we de inwoner centraal stellen en niet zozeer de wetten.

Deze inkoop is toch -wellicht onvermijdelijk- behoorlijk juridisch ingestoken op bijv. de Jeugd wet en de WMO. Hoe kan een meer integrale aanpak bevorderd worden? Dus: soms is een combinatie van ingezette instrumenten waaronder bijvoorbeeld algemene voorzieningen of instrumenten uit andere wetten noodzakelijk. Hoe is de regisseursrol belegd, hoe wordt de samenwerking bevorderd? 10. Er wordt aangegeven dat deze nieuwe inkoop ook de innovatie moet bevorderen. Hoe moeten we dat zien, zijn daar voorbeelden van te geven?

11. Als je het hele traject overziet is dit van zeer lange duur geweest met typisch (vervelende) voorschriften vanuit de aanbestedingswet (verbod op contact). Zijn er andere manieren van inkoop overwogen (voor deze ronde of voor toekomstige rondes?)