Inspraak Beeldvormende vergadering 13-6-23 Geanonimiseerd.pdf

Geachte leden van de beeldvormende raadsvergadering van de gemeente Aalten, Geachte aanwezigen Mijn naam is Ik spreek hier als voorzitter van het Grenslandmuseum, voorzitter van de werkgroep Vrijheidsmaaltijd Dinxperwick en voorzitter en initiatiefnemer van de projectgroep 60 jaar eenheid Suderwick/ 75 jaar annexatie Suderwick. Echter vooral spreek ik als betrokken inwoner van Dinxperwick. Ons unieke dorp op de grens. Daarnaast heeft Gerda Brethouwer, directeur van het Onderduikmuseum in Aalten en coördinator van het Regioprogramma Vrijheid Achterhoek, Liemers en Duitse Grensstreek, waar ik eveneens bij betrokken ben, gevraagd om ook namens haar het woord te voeren. Zij zal ook in een brief nog reageren. Bouwteam, u hebt een geweldig plan gemaakt. Ik denk dat het resultaat Dinxperwick een boost zal geven in vele opzichten. De mogelijkheden tot inspraak waren groot. Ook in de werkgroep werd er goed naar ons geluisterd en werden onze ideeën meegenomen in het uiteindelijke plan. De verbinding tussen centrum, Grenslandmuseum en Heelweg vind ik geslaagd. Echter helaas is er één element waar niet alleen ik, maar ook mijn achterban zich absoluut niet in kunnen vinden: namelijk de ononderbroken, mogelijk zelfs verlichte grenslijn i.p.v. onze `Grenskruisjes´.

Ik zeg ‘onze’ maar dat klopt niet helemaal want in andere plaatsen die doorsneden worden door een grens worden ze eveneens gebruikt om de landsgrens aan te geven, kijk bijvoorbeeld naar Baarle-Nassau/Baarle-Hertog, ook daar geven gele ´Grenskruisjes´ gemaakt van kasseien de grens aan. De ´Grenskruisjes´ zijn een merkteken een symbool geworden en waarom zijn ze zo belangrijk? De Grenskruisjes zijn open tekens en geven weer de wijze waarop we hier in Dinxperwick met elkaar leven: in vrede en verdraagzaamheid en vooral met respect voor elkaar. Dit jaar herdenken we dat Suderwick 60 jaar geleden weer een eenheid werd. Dit vieren we als Dinxperwick! Toen ik in januari met het idee kwam om een projectgroep op te richten en onze krachten als culturele instellingen en betrokkenen te bundelen om 60 jaar eenheid Suderwick te vieren, zei Johannes Hoven van de Heimatverein tegen mij: ……. wat vind ik het mooi dat een Nederlander hiermee komt.’ Mijn antwoord was: ‘ik doe dit niet als Nederlander maar als betrokken inwoner van Dinxperwick.’ Kruisen zijn open en geven verbinding aan. Een ononderbroken lijn is gesloten en geeft iets aan waar je niet overheen mag, denk bijvoorbeeld aan een autoweg of de gele streep langs het trottoir waar je niet mag parkeren. Bewust of onbewust geeft een ononderbroken lijn dit beeld bij de mens: hier mogen we niet overheen.

Moeten we weer terug naar die tijd? In het bestuur van het Grenslandmuseum zit een Duits bestuurslid, de taal bij vergaderingen van de werkgroep Vrijheidsmaaltijd Dinxperwick en de projectgroep 60 jaar Suderwick is Nederlands/Duits en dialect. Jeder spricht seine Sprache. Leden van de werkgroep en de projectgroep zijn Duitsers en Nederlanders. Financiële ondersteuning ontvangen we van Bocholt, de Euregio en Aalten. Onze sponsors zijn Duitse en Nederlandse ondernemingen. Wij doen onze boodschappen bij de Penny en de Jumbo, onze vrienden wonen in Dinxperwick en zelfs mijn man, Nederlander, ligt begraven op de Duitse begraafplaats aan het Hahnenpatt. Wij Dinxperwickers leven samen en willen dit ook zien in de grensbeleving op de Heelweg. Een ononderbroken lijn op de grens? Nee! Grenskruisjes? Ja

De Grenskruisjes zijn ons beeldmerk van ons Dinxperwick. Ze moeten blijven niet alleen bij de bankjes maar langs de hele Heelweg! Ik dank u voor uw aandacht!